Tibetan
་པ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཆའི་དབྱེ་བས་རིགས་ལྔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་སོ། །ངག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ངག་སྦྱང་བས་སོ། །ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་དང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་སོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་འདིས། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །རང་བཞིན་སྣང་བའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་པ་ནི། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང༌། །དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འོད་གསལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཐོབ་ནས་ཕྱི་ནས་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དོ་ཞེས་པ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སོ་སོར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷག་པར་མོས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ཕྱིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པས་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྫོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྲོ་བོ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་སྣང་བ་ མཆེད་པ་དང་སྣང་བ་སྟེ། མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་དང་ཟླ་བའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བས་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཡི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རང་གི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཉིད་མཐོང༌། །གལ་ཏེ་ཟླ་བ་ལ་དམིགས་ནས། །རྡོ་རྗེ་མཚན་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག །དེ་ནི་ཐབས་ཏེ་སྟོན་བྱེད་པ། །རྡོར་སོགས་བསྐྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི། །ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་སོགས་སྦྱོར་བས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡང་དག་སྦྱར། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ཀུན་སྦྱོར་བས། །ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའམ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མན་ངག་བཞི་པས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་འོད་གསལ་བ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྒོམ་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་དམིགས་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དབྱེར་མེད་པས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་བཅས་དངོས་པོ་རྟོག་པ་དང༌། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། །གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་གང་དུ་སྤྱོད། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། ། ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
“——”是指通过身体各部分的区分，认识到五部如来本身。 因此，忆念佛陀就是忆念蕴、界、处等都是如来本身。同样，所谓的究竟金刚念诵，是指圆满了金刚持大尊等十一种金刚念诵。语言的分别是指通过净化烦恼的语言。所谓的忆念正法，是指具有阿黎和嘎黎自性的文字、词语、语言以及伟大的分类等的语言的戏论，就是诸法。忆念是指完全了解它们的自性。通过这个金刚念诵的次第，能够成就语金刚，通过三种智慧的区分，必定与唯识相结合。如是说。所谓的通过自性显现的次第，是指通过咒语和手印的次第，简要地归纳三种识，以及通过观修其自性的方式。对于心的分别，是指使三种识进入光明位的缘故。所谓的金刚忆念，是指从如金刚般不可分割、无二智慧的自性光明中忆念。获得显现等三种智慧后，从外在显现光明。所谓身语意，是指由众多微尘聚集的自性。所谓的完全了解三种智慧的体性，是指特别希求具有三种智慧自性的身等。所谓的结合是指后来成为一体，是指证悟光明后成为一体，即无自性圆满。因此，通过所谓的获得显现等次第，产生智慧身，即是自我加持次第的特征。忿怒尊是方便的智慧，是指在无明之下产生。因此，获得显现，以及显现 增长和显现，即夜晚、白天和月亮的显现等。
English
The term "——" refers to realizing the five Tathagatas themselves through the differentiation of the parts of the body. Therefore, remembering the Buddha is called remembering that the aggregates, elements, and sense bases are the Tathagata themselves. Similarly, the so-called ultimate Vajra recitation refers to the completion of the eleven Vajra recitations, such as the Great Vajradhara. Differentiating speech means purifying the speech of afflictions. The so-called remembering the Dharma refers to the elaboration of speech, which has the nature of the letters Āli and Kāli, words, speech, and the distinctions of greatness, etc., which are the Dharmas. Remembering means fully understanding their nature. Through this sequence of Vajra recitation, one can accomplish the Vajra of speech, and through the distinction of the three wisdoms, one will surely be joined with Mind-Only. So it is said. The so-called sequence of self-nature appearance refers to the three consciousnesses briefly summarized by the sequence of mantras and mudras, and through the means of meditating on the Dharma of its self-nature. The discrimination of mind is because the three consciousnesses enter the state of clear light. The so-called Vajra remembrance is remembering from the clear light of the nature of indivisible, non-dual wisdom like a Vajra. After obtaining the three wisdoms of appearance, etc., clear light manifests from the outside. The so-called body, speech, and mind are the nature of the collection of many subtle particles. The so-called fully understanding the nature of the three wisdoms separately is the particular aspiration that the body, etc., are the nature of the three wisdoms. The so-called union is later made into one, which means that realizing the clear light becomes one taste, that is, the perfection of no self-nature. Therefore, through the sequence of obtaining appearance, etc., the wisdom body arises, which is the characteristic of the sequence of self-blessing. The wrathful one is the wisdom of skillful means, which is said to arise under ignorance. Therefore, obtaining appearance, and appearance increasing and appearance, such as the appearance of night, day, and moon, etc.
Chinese
以火（ྲ་བ）观修一味，是随念忿怒尊，即是幻化身之因。如是说。犹如自己的月亮倒影，自己能见到自心。如果缘于月亮，则应善加观察金刚之相。这是能示现之方便，是生起金刚等之瑜伽士，以月亮金刚等结合，心与心所正确结合，以智慧方便全部结合，则将生起天神之身。如是说。所谓天神乃大手印之理，即是无余无遗，所有如来之身加持，称为智慧身之同义词。随念彼即是见彼，如幻化等般完全了知。为了示现彼，以水中月等之相完全了知，所谓水中月等以幻化之十二譬喻近似表示之义。此乃表示加持于自身之次第。所谓以胜义谛合一，即是内外现证菩提之次第，或以完整执持和随后分解之二三摩地，次第转为光明，是依四口诀可现证之义。确定是表示现证菩提之次第。因此，所谓以随后结合，即是以胜义谛合一，是智慧身与光明成为一味之体性的现证菩提之次第之义。所谓观修是以二谛之相缘念，仅是近似表示，也应以具相与无相、方便与智慧等无别而观修之义。如是说：具相之事物分别念，以及无相之分别念，合一之后于何处行持，彼即是说双运。如是说。完全了知一切法如其所是之体性即是菩提。彼即是大乐之同一体性，即是法身一味之自性恒常安乐之自性
English
Meditating on oneness with fire (ྲ་བ) is the recollection of the wrathful deity, which is the cause of the illusory body. Thus it is taught. Like the reflection of one's own moon, one sees one's own mind. If one focuses on the moon, then one should carefully contemplate the sign of the vajra. This is the means to show, it is the yogi who generates the vajra and so on, combining the moon, vajra, etc., correctly combining mind and mental factors, combining all with wisdom and means, then the body of the deity will arise. Thus it is said. The deity is the nature of the great seal, which is without remainder, blessed by the bodies of all the Tathagatas, and is called the synonym of the wisdom body. To remember that is to see that, to fully know it as being like an illusion. In order to show that, to fully know it by means of the appearance of the moon in water, etc., the meaning is that the moon in water, etc., are approximated by the twelve similes of illusion. This shows the order of blessing oneself. To be made one by the ultimate truth is the order of manifest enlightenment, internal and external, or by the two samadhis of complete grasping and subsequent dissolution, gradually transforming into luminosity, which is to be manifested by the four instructions. Certainty is the order of showing manifest enlightenment. Therefore, to be joined afterwards means to be made one with the ultimate truth, which is the order of manifest enlightenment of the nature of the wisdom body and luminosity becoming one taste. To meditate is to focus on the appearance of the two truths, which is only an approximation, but it should also be meditated on without distinction between form and formlessness, means and wisdom, and so on. As it is said: The conceptual thought of things with form, and the conceptual thought without form, having made them one, where does one practice, that is said to be union. Thus it is said. The nature of fully knowing all dharmas as they are is enlightenment. That itself is the one nature of great bliss, that is, the nature of the dharmakaya, the nature of constant bliss.