Tibetan
དོ། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་བཟླས་པ་ནི་སྔགས་དང་རླུང་དང་ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་དང་རྩ་གསུམ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་དང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་སྐུ་གསུམ་དང་རྫས་གསུམ་དང་སྲིད་པ་གསུམ་དང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མོས་པས་རྡོ་རྗེ་ཚིག་གིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་བརྗོད་པའམ་ཐོས་པ་ངག་གི་བཟླས་པའི་རང་བཞིན་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྐན་དང་མཆུ་དང་ལྕེ་སོགས་ཀྱི། །གང་ཞིག་གཡོ་བར་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་ག་ལས་ཏེ། །འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་ཀམ་པ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཡི་གེ་རང་བཞིན་སྔགས་རྣམས་ ནི། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འཐད་དེ། །གང་ཕྱིར་རྩྭ་མཆོག་ཙམ་ཉིད་ནི། །འགུགས་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་མ་བཤད་ཅིང༌། །བགྲང་ཕྲེང་མ་ཡིན་འདས་པ་མིན། །འཛིན་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་ནི། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པ་མིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། །སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །མ་བླངས་པ་ལ་འང་ཆགས་མི་བྱ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་གནས་པས། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་གསང་སྔགས་བཟླས། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། །དོན་རྟོགས་པ་ཡིས་བཟླས་པ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མཛེས་པ་སྟེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམ་དཔྱོད་པས། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་བཤད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ལ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ལེའུ་གང་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དོན་འདི་ཉིད་ནི་ཞེས་པ་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཨོཾ་ནི་དང་པོ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། དེའི་ཡི་གེ་འབྲུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཏེ་གཉིས་པའོ། །ཛྙཱ
Chinese
也。不缺支分的念诵，是咒语、气和本尊清净的自性，与三智、三界、三脉、三如是、三解脱门、身语意、三身、三物、三有、三界等合一，以作意之信解，以金刚语获得心一境性之前，应当进行金刚念诵。外在的念诵，无论是诵念还是听闻，都不应考察语言念诵的自性。如云：“若有唇舌等，何者动摇者，彼即不转变，何以故，以住于转变之故。”这是冈波巴尊者所说。同样地，“文字自性咒语等，因此不应理，何以故，仅仅是草尖，不能勾召。”如是说。在《分别品》中也说：“彼之苦行未说，非计数珠鬘，非已逝，执持与火供等事业，非再三行。”如是出现。在根本续中也说：“乞食且不念诵，未取亦不应贪著，安住于方便与智慧，不缺支分念诵秘密咒。”同样地，在那里面也说：“以了悟意义之念诵，是无自性之美，三时诸佛以善巧，彼是金刚念诵说。”如是说。如是之等持，是指随顺气之如是和咒语之如是，先行之金刚念诵之相的心一境性。所谓“于何者，如是称之”，是指从所说之门，在何处章节中存在，是词之意义。所谓“此意义即是”，是指主要之最初金刚念诵，及其后心清净等次第的其他，是总结之语。嗡是最初具一者，是指薄伽梵毗卢遮那佛，因为彼之文字是种子字。空性是第二，是指虚空之界是空性，彼之自性是宝生佛，是第二。智
English
Also. Recitation without deficient limbs is the essence of mantra, prana, and deity's purity, unified with the three wisdoms, three realms, three channels, three suchnesses, three doors of liberation, body, speech, and mind, three bodies, three substances, three existences, three worlds, etc. With the faith of mental engagement, until one attains single-pointedness of mind with Vajra speech, one should practice Vajra recitation. External recitation, whether reciting or hearing, should not examine the nature of verbal recitation. As it is said, "If there are lips, tongue, etc., whichever moves, that does not change, why? Because it abides in the state of change." This is what Gampopa said. Similarly, "The nature of letters, mantras, etc., is therefore unreasonable, why? Because even just the tip of the grass cannot summon." Thus it is said. In the "Distinction Chapter," it is also said, "His ascetic practices are not mentioned, not counting rosaries, not past, holding and fire offering, etc., are not repeatedly performed." Thus it appears. In the root tantra, it is also said, "Begging for food and not reciting, not taking and not being attached, abiding in skillful means and wisdom, reciting secret mantras without deficient limbs." Similarly, in that itself, it is also said, "Recitation with understanding of meaning is the beauty of no self-nature, the Buddhas of the three times with skillful means, that is said to be Vajra recitation." Thus it is said. Such samadhi refers to the single-pointedness of mind, which is the characteristic of Vajra recitation, preceded by following the suchness of prana and the suchness of mantra. "To whatever, it is called thus," refers to the meaning of the word, from the door of what is to be said, in which chapter it exists. "This meaning is," refers to the primary first Vajra recitation, and after that, the sequence of other purifications of mind, etc., is the concluding word. Om is the first possessing one, referring to Bhagavan Vairochana Buddha, because his letter is the seed syllable. Emptiness is the second, referring to the realm of space being emptiness, its nature is Ratnasambhava, the second. Wisdom
Tibetan
་ན་ཞེས་པ་གསུམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་མཁྱེན་པས་ན་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ་གསུམ་པའོ། །བཛྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བཞི་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ ལྔ་པ་ཞེས་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ལྔ་པ་དེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །ཨ་ཧཾ་ཞེས་པ་དྲུག་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་དྲུག་པོ་ནི། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་ཅིག་ཅར་དུ་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་བཟླས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཡི་གེ་དྲུག་གིས་མཚོན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་བཟླས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉིན་མཚན་གཅིག་གིས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར། ཞག་ལྔས་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་ནི་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མདོར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་གིས་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྔགས་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་འབྱུང་བའི། །འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཏུ་བཟླས་བྱས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དེ་ནི་ཉལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཟུང་ནི་ཚིག་གཉིས་སོ། །དང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཛྙཱ་ན་བཛྲ་གཉིས་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་འདིར་བརྟགས་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་ཅིག་ཅར་དུ་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་
Chinese
「ན་」被称为第三，意思是由于知晓故为智慧。因此，将一切事物个别辨识的智慧之自性，即是薄伽梵无量光，是为第三。「班杂（藏文：བཛྲ་）」被称为第四，意思是如金刚般不可分割之法界智慧的自性，是为第四，即不动佛。「萨瓦巴瓦阿玛郭（藏文，梵文天城体：स्वभाव आत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：自性我）」第五，意思是事业精进成就之智慧的自性，或风界之自性，第五即是彼不空成就佛。「阿吽（藏文：ཨ་ཧཾ་）」被称为第六。意思是，集摄五如来，一切为一之自性，即称为金刚持大尊。如是六位善逝，乃是向观修圆满次第之如意宝般之人所示现的，如遍照佛等六者。因此，此意即是，欲修持金刚念诵之瑜伽士，首先应刹那间生起本尊之身，并观修六如来之自性，其后念诵十一种相。或者，以非如字面意义解释之次第，以六字所象征之遍照佛等六者，瑜伽士应于一月内念诵六十万遍。其中，一日一夜可念诵二万一千六百遍。五日可念诵十一万零八百遍，即已显示为十万遍。总而言之，以此数量，一月可念诵六十万遍。如是说：「咒语乃从明觉生，念诵六十万遍已，向金刚萨埵敬礼后，彼将成就睡眠瑜伽。」如是说。以其他方式亦为开示金刚念诵之故，念诵「嗡，修涅达（藏文，梵文天城体：ॐ शून्यता，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatā，汉语字面意思：嗡，空性）」等。「双」即是二句。首先是遍照佛。「嘉纳班杂（藏文，梵文天城体：ज्ञान वज्र，梵文罗马拟音：jñāna vajra，汉语字面意思：智慧金刚）二者」即是无量光佛。「萨瓦巴瓦阿玛郭阿吽（藏文，梵文天城体：स्वभाव आत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：自性我）已成」之二句，即是开示不动佛。此处视彼为三，意即身语意之自性，金刚持大尊阿吽（藏文：ཨ་ཧཾ་），应刹那间生起我慢，如前一般，修持本尊等之瑜伽念诵。善加分别
English
"Na" is called the third, meaning wisdom because of knowing. Therefore, the self-nature of the wisdom that individually distinguishes all things is the Bhagavan Amitabha, which is the third. "Vajra" is called the fourth, meaning the self-nature of the Dharma realm wisdom that is as indivisible as a vajra, which is the fourth, namely Akshobhya. "Svabhava Atma Ko' Ham (Tibetan, Devanagari: स्वभाव आत्माकोऽहं, Romanized Sanskrit: svabhāva ātmako'haṃ, literal Chinese meaning: Self-nature I)" is the fifth, meaning the self-nature of the wisdom of diligent accomplishment of deeds, or the self-nature of the wind element, the fifth being Amoghasiddhi. "Ah Hum (Tibetan: ཨ་ཧཾ་)" is called the sixth. It means that gathering the five Tathagatas, all are of one self-nature, which is called the Great Vajradhara. Thus, the six Sugatas are shown to a person like a wish-fulfilling jewel who practices the complete stage, such as Vairochana and the other six. Therefore, this meaning is that a yogi who wishes to practice Vajra recitation should first generate the body of the deity in an instant and contemplate the self-nature of the six Tathagatas, and then recite the eleven aspects. Alternatively, in the order of explaining not according to the literal meaning, the yogi, symbolized by the six letters of Vairochana and the other six, should recite six hundred thousand times in one month. Among them, one day and night can be recited twenty-one thousand six hundred times. Five days can be recited one hundred and eleven thousand eight hundred times, which is shown as one hundred thousand times. In short, with this number, six hundred thousand times can be recited in one month. As it is said: "The mantra arises from consciousness, having recited six hundred thousand times, after prostrating to Vajrasattva, he will achieve sleep yoga." Thus it is said. In other ways, for the sake of teaching Vajra recitation, recite "Om, Shunyata (Tibetan, Devanagari: ॐ शून्यता, Romanized Sanskrit: oṃ śūnyatā, literal Chinese meaning: Om, Emptiness)" and so on. "Pair" means two sentences. First is Vairochana. "Jnana Vajra (Tibetan, Devanagari: ज्ञान वज्र, Romanized Sanskrit: jñāna vajra, literal Chinese meaning: Wisdom Vajra) both" means Amitabha. The two sentences of "Svabhava Atma Ko' Ham Ah Hum (Tibetan, Devanagari: स्वभाव आत्माकोऽहं, Romanized Sanskrit: svabhāva ātmako'haṃ, literal Chinese meaning: Self-nature I) has become" means to show Akshobhya. Here, consider it as three, meaning the self-nature of body, speech, and mind, the Great Vajradhara Ah Hum (Tibetan: ཨ་ཧཾ་), one should generate pride in an instant, and as before, practice the yoga recitation of the deity and so on. Discriminate well.