Tibetan
ག་པར་བྱས་སོ། །དེ་མེད་པས་ཅི་ཤེས་པས་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་པས་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་མེད་ན་དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ གང་དང་གང་གི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྣང་བའམ་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་སེམས་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །དོན་ནི་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་པས་དེ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། སེམས་ཀྱང་ཆ་ཆའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གདོན་གྱིས་བཟུང་བའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱི་ནང་གི་ཚུལ་དུ་བརྟགས་སོ། །སེམས་མེད་པས་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གཞག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིན། འབའ་ཞིག་ངོ་བོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་ག་ལས་འབྱུང༌། །དེ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །འབྱུང་བ་ལ་སོགས་རྣམ་ཤེས་ལ། །བཤད་པ་གཞན་དག་འགག་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་པས་ནི་བྲལ་གྱུར་ན། །ལོག་པར་རྟོག་པར་མ་ཡིན་ནམ། །གང་ཚེ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ། །རྒྱལ་བས་མྱ་ངན་འདས་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་བརྫུན་པ་ནི། །མཁས་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཁོ་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་རིག་སྣང་བ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་མཁས་པ་གང་ནི་རིག་པ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་པར་ནི་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་གཟོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་དོན་དང་རྣམ་རིག་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དེས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་སེལ་ཏོ། །གཉིས་ཀ་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན
Chinese
在哪里做了呢？因为没有那个，凭什么知道而称为心呢？因为没有所取，所以没有能取啊。因此，如果没有心，那么它的外面的显现从哪里来呢？就像石女的儿子行走和到来等等一样啊。从原始以来没有出生的自性，对于诸事物来说， 和什么什么的在一起显现或者不显现呢？谁说心本身是义的相状呢？义就像幻术和阳焰等等一样是虚假的，那么它怎么会是心的相状呢？心也用部分部分的差别来分别观察的话，是空性本身的自性，那么它的义的相状又怎么会是呢？因此，被分别识的习气的鬼所抓住的有智慧的你，用所取和能取的差别来以内外的形式来观察啊。没有心，那么怎么安立它的三种自性呢？仅仅是无自性的自性的心，三种自性是从哪里产生的呢？那也不是具有垢染的，为了什么而彻底清净呢？三种自性是应当修习的。生起等等的分别识，其他的解说将会止息。如果远离了智慧者，难道不是颠倒的分别吗？什么时候仅仅是那个本身，胜者说了寂灭，那个时候剩余的虚假，哪个智者会证悟呢？这样说。仅仅是那个唯一的真如就是空性的体性，也就是寂灭。胜者所说的是教法。那个时候剩余的就是蕴、界、处具有的体性和名相的显现也是虚假的。像那样哪个智者具有智慧，对于证悟就应当分析。因此，从原始以来成就的，远离一切言说，那个就是真如，这样说的分别识的相的意义和唯识也都没有。因此，是完全舍弃了所取和能取的。那显示了有情无我和法无我。那遣除了瑜伽行派的具有相和无相的唯识的宗派。为了显示二者都具有无我体性的大乘的宗派。法无我是自性。
English
Where was it done? Since there is no that, by what is it known and called mind? Because there is no object to be grasped, there is no grasper. Therefore, if there is no mind, from where does its external appearance come? Just like the son of a barren woman walking and coming, etc. From the beginning, the nature of things that have not arisen, with what and what do they appear or not appear? Who says that the mind itself is the aspect of meaning? Meaning is false like illusion and mirage, etc., so how can it be the aspect of mind? If the mind is also analyzed by dividing it into parts, it is the nature of emptiness itself, so how can it be the aspect of its meaning? Therefore, you who have wisdom and are possessed by the demon of the habits of discriminative consciousness, analyze it in terms of internal and external by distinguishing between what is grasped and what grasps. Since there is no mind, how can its three characteristics be established? From where do the three characteristics arise for the mind that is merely the nature of no self-nature? That is also not with defilements, for what is it completely purified? The three characteristics are to be meditated upon. Arising and so on, for the consciousness, other explanations will cease. If one is separated from the wise, isn't it a reversed discrimination? When it is only that itself, the Victorious One said nirvana, at that time the remaining falsehood, which wise person will realize? It says so. Only that one reality is the characteristic of emptiness, which is only nirvana. What the Victorious One said is the teaching. At that time, the remaining is the nature of having aggregates, elements, and sources, and the appearance of nominal consciousness is also false. Like that, which wise person has wisdom, one should analyze for realization. Therefore, from the beginning, what is accomplished, separated from all speech, that is the reality, saying that there is no meaning of the aspect of discriminative consciousness and no mere consciousness. Therefore, it is completely abandoning what is grasped and what grasps. That shows the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. That eliminates the aspect of the Yoga school with aspects and the school of mere consciousness without aspects. In order to show the Mahayana school that has the characteristic of selflessness in both. The selflessness of phenomena is nature.