Tibetan
གས་དྲུག་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དང་དམིགས་པ་དྲུག་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡང་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པའི་རང་བཞིན་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དུ་བ་ལས་མེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ལན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་འབའ་ཞིག་ཕྱིའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་སྟེ་རང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ནི་མེད་དེ། གཞན་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་ དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོར་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སྣང་སྟེ་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་དང་དབའ་རླབས་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། །དབའ་རླབས་གཡོ་བ་དེ་དང་དེས། །ཆུས་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ། །སྣང་བར་བྱས་ཏེ་སྐད་ཅིག་གིས། །སླར་ཡང་གཡོ་མེད་ཉལ་བཞིན་འགྱུར། །གང་ཞིག་དེ་ནི་གཉིས་སྣང་བ། །དེ་ལ་རིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གློ་བུར་དུ་ནི་བརྗོད་པ་ཡི། །བྲག་ཅ་ཡི་ནི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཅན་ནི་མེད་དེ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་མ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དེ། །རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་ཉན་ཐོས་པ་དང་མདོ་སྡེ་པའི་ཕྱོགས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་སྨྲ་བས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡོད་དེ། །གང་གིས་སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་ནམ་མཁའ་དང༌། །རྒྱུ་སྐར་ཚོགས་དང་ས་གཞི་དང༌། །ཆུ་བོ་རྒྱ་མཚོ་ཕྱོགས་རི་རྣམས།
Chinese
六者也是现量之行境。以安立所依与能依及六种所缘之故，十八界是以现量和比量成立的。集谛也应由见苦谛而证悟，其自性为无明和贪爱所生的果，如从烟见火一般。因此，蕴等是存在的，为了断除它们，薄伽梵宣说了灭谛和道谛二者。对于说此者，答复是：此识仅仅是外境显现，因为是自明的。其他的蕴等是不存在的，因为是他显现的。凡是自显现者，即是识，因为不是他者，所以色等是不存在的。具有彼之相者，乃是因错觉为外境之故而显现，并非胜义谛。譬如大海与波浪一般。如是说：波浪动摇彼与彼，水则自性各异显，刹那复又无动摇，如卧一般而转变。何为彼乃二显现，于彼非是理智境，犹如突发之言说，石壁之声一般也。如是宣说之故。因此，蕴、界、处是不存在的，因为识本身显现为彼之相。此亦遮破了经部宗，因为彼之识之相虽是实有，然非现量之境。然而，眼等识之生起无有不依于外境之故，外境是以比量而安立的。因此，非现量亦非比量之事物，在一切情况下都是不存在的，因为唯有识显现为现量与比量二种量之体性。此遮破了声闻部与经部之宗派。唯识宗则说，唯有识，不依赖于外境而存在，由此显现了成为有情之容器的三界。日月虚空与，星宿众及大地与，河流大海方山等。
English
The six are also the objects of direct perception. Because of establishing the six supports, supported objects, and objects of focus, the eighteen realms are established by means of direct perception and inference. The truth of the origin should also be realized by seeing the truth of suffering, which is the result of ignorance and craving, just as fire is seen from smoke. Therefore, the aggregates and so on exist. In order to abandon them, the Bhagavan taught the two truths of cessation and the path. To those who say this, the answer is: this consciousness alone is the appearance of external objects, because it is self-illuminating. The other aggregates and so on do not exist, because they are the appearance of others. Whatever is self-appearing is consciousness, because it is not other, so form and so on do not exist. Those that have its appearance appear due to the power of mistaking them for external objects, but they are not ultimately real. For example, like the ocean and waves. As it is said: The waves move this and that, the water appears to be of different nature, in an instant it becomes motionless again, and changes as if lying down. Whatever is a dual appearance, that is not the realm of reason, like a sudden utterance, like the sound of a rock wall. Because it is said so. Therefore, the aggregates, realms, and sources do not exist, because consciousness itself appears as its own form. This also refutes the Sutra school, because although the appearance of its consciousness is real, it is not the object of direct perception. However, because the arising of consciousness of the eye and so on does not occur without relying on external objects, external objects are established by inference. Therefore, things that are neither directly perceived nor inferred do not exist in any way, because only consciousness appears as the nature of the two valid cognitions of direct perception and inference. This refutes the schools of the Hearers and the Sutra school. The Mind-Only school says that only consciousness exists, without relying on external objects, by which this three realms, which have become the vessel of sentient beings, appear. Sun, moon, sky, and constellations, and earth, and rivers, oceans, directions, mountains, etc.
Tibetan
།དེ་དག་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །ཇི་སྲིད་པ་ཡི་རྩེ་མོའི་བར། །ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་འདི་དག་ནི། །གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟར་སྣང༌། །སེམས་ཉིད་ལས་ནི་ངེས་པར་བྱུང༌། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། །རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་དོན་མེད་དེ། །མེད་པའི་དོན་ནི་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་ནི། །མེད་པའི་སྐྲ་ཟླ་སོགས་མཐོང་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཡང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་ལྡན་པ་ བཞིན་དུ་སྣང་སྟེ་མེ་ལོང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་འདི་དང་སྣམ་བུ་འདི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དབང་ནི་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས་འབའ་ཞིག་དྲི་མ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་མྱོང་བའོ། །གླང་པོ་ཞེས་དོན་དེ་རྣམ་པ། །དེ་མེད་པ་ནི་མཁས་པ་ཡིས། །ཀུན་བརྟགས་ལ་སོགས་རང་བཞིན་རྣམས། །གྲངས་ནི་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ། དང་པོ་ཡིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །ངོ་བོ་མེད་པ་གཞན་དག་ཀྱང༌། །རང་ཉིད་དངོས་མེད་ཤེས་བྱ་བ། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་མེད་པར་བསྟན། །གང་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སེམས་ཙམ་ཤེས་ནས་རྟག་པ་བདེ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དང་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བ་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཐར་པ་དང་འཆིང་བའི་ཆ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ནི་སེམས་མེད་མི་དམིགས་པ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གནས་ངན་ལན་གཉིས་སྤོང་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་གཞི་ནི་གནས་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྟག་པར་དགེ། །བདེ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་སྨྲས་པ། སེམས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པས་ན་སེམས་སོ། །རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བཀ
Chinese
彼等是心的幻化。 乃至有之顶峰间， 三界之诸有情， 凡所有者皆如是显现， 定是从心性中生出。 如是说之故。 如是世亲菩萨亦云： 唯识宗实无意义， 因无有之义显现故， 如患翳眼者所见， 无有之毛发月亮等。 如是说。 如是自性清净亦如具足忽然而生之垢染般显现，如镜子一般。 其自性不会坏灭，以三相完全清净故，当善加辨别其自性。 即是遍计所执、依他起和圆成实。 其中，遍计所执是外境无有，然亦以此而立名，如“此瓶”和“此毡”等。 依他起是了知无有之彼，以能取和所取之方式。 圆成实是由于无有能取和所取之体性，故唯是无垢、无边、如虚空般的智慧之体验。 大象之义彼等相， 彼无有智者知， 遍计等之自性等， 如其数量如实知。 如是说。 如是，以第一之相， 无自性及其他， 当知自性无实有， 彼之自性已显示。 何以故，诸法胜义中， 彼亦是如是之体性， 因恒常如是存在故， 彼即是唯识宗。 如是说。 以三相完全思择，知唯心后，常乐我净之法身相，与唯识和知觉相同，将显现，以此而分清解脱与系缚之分。 彼是无心无所缘， 是超胜世间之智慧， 为舍弃二种恶趣故， 彼是地已转依者。 彼即是无漏之界， 不可思议恒时善， 安乐解脱之法身， 是能仁大士之法，如是说。 于此说：唯心之说，胜义中实无有。 何以故，以知故是心。 暂且汝自身将外境
English
They are emanations of the mind. Up to the peak of existence, These beings of the three realms, Whatever appears in this way, Certainly arises from the nature of mind. It is said for this reason. Similarly, the Venerable Dignāga also said: The mere appearance of consciousness is meaningless, Because the meaning of non-existence appears. Just as those with cataracts see, Hairs, moons, etc. that do not exist. Thus it is said. Thus, even though it is naturally pure, it appears as if it possesses sudden defilements, like a mirror. Its essence does not deteriorate. Because the three characteristics are completely pure, its nature should be thoroughly examined. These are the completely imputed, the dependent, and the thoroughly established. Among these, the completely imputed is that even though external objects do not exist, they are still named by this, such as "this pot" and "this blanket". The dependent is the realization of that which does not exist as the way of grasping and being grasped. The thoroughly established is the experience of wisdom that is without grasping and being grasped, and is therefore solely immaculate, infinite, and like the sky. The meaning of elephant, those aspects, That non-existence is known by the wise. The natures such as the completely imputed, The numbers should be known as they are. Thus it appears. Similarly, With the first characteristic, The absence of essence and others, Should be known as the self, the non-existent thing, Its absence of essence is shown. Because in the ultimate sense, all phenomena, That too is suchness, Because it always exists as such, That itself is mere consciousness. Thus it appears. By thoroughly contemplating the three characteristics, knowing only mind, the characteristics of the Dharmakāya, which are permanent, blissful, and self, will appear as the same as mere consciousness and awareness, and thus the division between liberation and bondage will be distinguished. That is without mind, without object, Transcendent wisdom, Because of abandoning the two bad states, That is the basis, the transformed state. That itself is the realm without defilements, Inconceivable, always virtuous, The blissful, completely liberated body, Is called the Dharma of the Great Sage. Thus it appears. Here it is said: The statement of only mind does not truly exist in the ultimate sense. Why? Because it knows, therefore it is mind. For a moment, you yourself will