Tibetan
ལ་དེ་མེད་དེ་མེད་མིན། །མེ་ཤིང་བཞིན་དུ་འདྲེས་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཅེས་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པས་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་བདག་དང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་བདག་ཅེས་བརྟན་པའོ། །སྐྱོན་དེ་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བདག་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཕྱོགས་འཛིན་ན། དེའི་ཚེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་གི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་དག་གི་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །འོ་ན་གཞི་རྟག་པ་ཡིན་ན་གཞི་ཅན་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞི་ཅན་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིན་ནི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་ན་རང་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དང་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ངེས་པར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། འབྲས་བུས་ཀྱང་རྒྱུ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་མ་བླངས་པས་ དེ་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་བདག་དང་ཕུང་པོ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་མི་རྟག་པས་ཀྱང་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ན། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་གཞི་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བྱུང་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་དེ་ཞེས་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཕུང་པོ་རྣམས་གཞི་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པས་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་བདག་ཀྱང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རེས་འགའ་བྱུང་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་རེས་འགའ་བྱུང་བ་དེ་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལམ་གྱི་སྐྱེས་བུའི་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་བུད་ཤིང་རྣམས་སོལ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཐོབ། ཕུང་པོའི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་བཞི་པོ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞི་བཀག་ནས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཕན་ཚུན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁས་བླངས་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་རིའི་རྩེ་མོ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ལས་བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཀག་གོ །གང་གིས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་འདི་ཉིད་མཚན་དུ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་རིགས་པས་འཁོར་བ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་བཀག་པའོ། །དབང་ཕྱུག་དང་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་གསུམ་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགལ་བ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅིང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ན་དེའི་ཚེ་ཅིག་ཅར་དུ་བྱེད་པའམ་འཇིག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། དེ་མི་བྱེད་པས་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་དུས་སུ་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་དེ། དུས་གཞན་དུ་དེ་མེད་དོ་ཞེས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དབང་ཕྱུག་མེད་དོ། །སྒྲུབ་དང་བྱེད་པ་ངེས་པར་རང་བཞིན་དང༌། །དུས་དང་གཟའ་དང་དབང་ཕྱུག་ལྷ་ཉིད་དང༌། །རྒལ་བ་བསོད་ནམས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ནི། །མངོན་དུ་བྱས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །ཞེས་ལ་ལ་འདོད་དེ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པས་དངོས་པོ་འདི་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སྤྲུལ་པ་གཞན་ནི་མེད་དེ་དེ་ཉིད་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རང་གིས་བྱས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་དེ་འབྲས་སྤྱོད། །བྱེད་པ་གཞན་ནི་ཁ་ཅིག་མེད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་འཁོར་བ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཁུར་བུ་ཁུར་བ་ལྟ
Chinese
若谓彼无亦非无，犹如薪火相杂然，是故云何有我耶？如是说。其义谓：说我即是蕴不应理，以彼自性之系属，如蕴一般，我亦成无常故。立宗者之宗，谓我乃是常。为除彼过失之故，若立我具有蕴之宗，尔时，常与无常二者，不成能依与所依之关系。能依与所依之关系，常与无常二者无。如是说。若谓能依是常，则所依诸法是无常耶？答曰：不成能依与所依之关系。能依与所依之关系即是因与果之关系，以非能作利益者，则所依不应理故。能作利益者与能利益者，乃是能依与所依之关系也。因若利益果，则必以自所具之法而作利益，否则不能生，故决定能作利益；果亦如是，若未取因所具之法，则亦不能生。是故，若承许我与蕴，以及因与果之关系，尔时，以蕴是无常故，我亦成无常。若我常，则蕴亦应成常。然此未曾见，以与自他之宗义相违故。又，我虽是能依，然亦是因，故蕴若成我自体之果，则当坏灭。于二者之宗，皆成无常。若谓蕴中有我，尔时，如前一般，不成能依与所依之关系。虽如是，然如是蕴等是能依，以是因故，则果等决定不生，如是蕴等不能生我，故我亦不变易。若偶而生起，尔时，彼等将遣除我。凡是偶而生起者，皆非常，如路人之貌，如是彼亦成无常。
English
If it is said that it is neither non-existent nor existent, and that it is mixed like fire and fuel, then how can there be a self? Thus it is said. The meaning of this is: it is not reasonable to say that the self is the aggregates, because by the nature of that connection, like the aggregates, the self also becomes impermanent. The position of the logicians is that the self is permanent. In order to eliminate that fault, if one asserts the position that the self possesses the aggregates, then at that time, the relationship of the basis and the based of permanence and impermanence will not be established. The relationship of the basis and the based is not of permanence and impermanence. Thus it is said. If it is asked, if the basis is permanent, then are the based phenomena impermanent? It is said: the relationship of the basis and the based will not be established. The relationship of the basis and the based is the relationship of cause and effect, because the based is not reasonable since it is not something that can be benefited. That which can be benefited and that which benefits are the relationship of the basis and the based. If the cause benefits the effect, then it must benefit with the qualities that it possesses, otherwise it cannot arise, so it definitely benefits; and the effect is also like that, if it has not taken the qualities that the cause possesses, then it will not arise. Therefore, if one accepts the relationship of the self and the aggregates, and the relationship of cause and effect, then at that time, since the aggregates are impermanent, the self will also become impermanent. If the self is permanent, then the aggregates should also become permanent. But this is not seen, because it contradicts the tenets established by oneself and others. Furthermore, although the self is the basis, it is also the cause, so if the aggregates arise as the effect of the self, then they will be destroyed. In both positions, it becomes impermanent. If it is said that the self exists in the aggregates, then at that time, as before, the relationship of the basis and the based will not be established. Although it is like that, since the aggregates are the basis, and because they are the cause, the effects will definitely not arise, so the aggregates cannot give rise to the self, so the self will not change. If it arises occasionally, then at that time, they will eliminate the self. Whatever arises occasionally is not permanent, like the appearance of a traveler, so it becomes impermanent.
Chinese
如果认为蕴和我和合无别，就像火和木柴一样，那么，就像木柴变成煤炭一样，被称为火的那个我也就获得了蕴的自性。如果说这是蕴的假名，那就是承认了极度的无常。因此，这四种观点都不好。同样，在色蕴上破除人我之后，对于受、想、行、识也应知破除相互主张为我的观点。这样就破除了由山顶二十种观点产生的坏聚见。谁以轮回的周遍无余，以名称的错乱轮转之理而说轮回为我，就破除了这种观点。自在天和一切作者以及一切毁灭者，以三种能力幻化的自性大自在天是值得考察的，因为如果他是一切的作者和毁灭者，为什么不立刻进行创造或毁灭呢？ 如果不这样做，就不是逐渐进行，因为那是无常的。因为在进行创造的时候，他有能力，而在其他时候他没有能力，所以这是有依赖性的。有依赖性的能力是不存在的，因为它依赖于同时进行，就像瓶子一样。因此，自在天是不存在的。造作和作者必定是自性，时间和星宿以及自在天神，苦行福德阎罗死神是显现出来的名称的种种异名，有些人这样认为。如果说造作者能产生这些事物，并且能毁灭它们，那么，他就是唯一的流转之因，这也是不合理的，因为由自己的业的习气所幻化的三界中没有其他的幻化者，因为这已经被否定了。身语意的业，善与不善都是自己所作，世间人享受其果报，没有其他的作者，因为这样说过。如果分析作者，那是不存在的，烦恼和业以及生死的相续之蕴就是轮回，也就是三界。就像负载货物一样
English
If it is thought that the aggregates and the self are inseparable, like fire and firewood, then, just as firewood turns into charcoal, the self, which is called fire, obtains the nature of the aggregates. If it is said that this is a nominal term for the aggregates, then extreme impermanence is admitted. Therefore, these four views are not good. Similarly, after refuting the self in the form aggregate, it should be understood that the assertion of mutual self in feeling, perception, formation, and consciousness is also refuted. This refutes the view of the perishable collection arising from the twenty views of the mountain peak. Whoever claims the entirety of samsara, the wheel of existence, as the self, through the reasoning of the mistaken cycle of names, refutes that view. The great self of Isvara, the creator of all, and the destroyer of all, manifested by the three powers, is worthy of examination, because if he is the creator and destroyer of all, why does he not create or destroy all at once? If he does not do so, it is not gradual, because that is impermanent. Because at the time of creation, he has the power, and at other times he does not have it, so it is dependent. Dependent power does not exist, because it depends on simultaneous action, like a pot. Therefore, Isvara does not exist. Accomplishment and the agent are necessarily nature, time and constellations, and Isvara himself, asceticism, merit, Yama, and the finisher are various names of what is manifested, some think. If it is said that the accomplisher produces these things and destroys them, then he is the sole cause of wandering, which is also unreasonable, because there is no other transformation in the three realms transformed by the habitual tendencies of one's own actions, because that has already been refuted. The actions of body, speech, and mind, good and bad, are done by oneself. Worldly people experience their results. There is no other agent, because it has been said. If the agent is analyzed, it does not exist. The aggregates of the continuum of afflictions, actions, and birth are samsara, which is called the three realms. Like carrying a burden