Tibetan
པའི་རི་དགས་རྣམས་ཀྱི་སྐོམ་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྨོས་པ་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་སླུ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལས་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་བཙུམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བག་ཆགས་རགས་པས་བློའི་མེ་ལོང་བསྒྲིབས་པ་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། མི་ཤེས་པའི་དྲི་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སོས་ཀའི་དུས་སུ་སྨིག་རྒྱུ་ནི། །ཇི་ལྟར་སེམས་འཁྲུལ་གཡོ་བ་སྟེ། །རི་དགས་རྣམས་ཀྱིས་ཆུར་འཛིན་ པ། །དེ་ལ་ཆུ་ངོམས་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང༌། ཕྲ་བར་གཟིགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཕྲ་ཕྱིར་དེ་ནི་རང་རིག་ཡིན། །རང་གནས་ཀྱང་ནི་བདག་འདྲ་བས། །བློ་རགས་ཕྱིར་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པར་ནམ་ཡང་ནི། །ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་རིང་མི་བྱ། །བརྟགས་པའི་ངང་ཚུལ་རང་བདག་ཉིད། །སྟོང་པར་མཐོང་ན་ཐར་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མེད་པར་དགག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །དེས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །མཚན་མ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གཉིས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲས་བུ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རིགས་བཞིའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་གྱུར་པ་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་ཞེས་གྲགས་པ་འགྲོ་བ་དྲུག་གོ །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རྒྱུ་འདི་དག་དང་འབྲས་བུ་འདི་དག་ཅེས་རྟོག་པ་དང་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་མེད་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྱུ་མ
Chinese
不能解除那些鹿的干渴，然而那些耕耘却完全是欺骗。同样，这些事物不能对具有从事物中显现的执着、没有错乱的心之因，以及因无始以来的无明习气而遮蔽智慧之眼的人们，做任何有意义的事。它们显现法界之如是的自性，那有意义的事是瑜伽士们所要证悟的，而不是像我们这样被粗大习气遮蔽心识之镜的人所能见到的，因为我们具有无知的污垢。如是说：夏日里，海市蜃楼，如何扰动迷惑心，鹿群执以为水，其中无水可饮。如是又说：以细微观察之佛陀，因细微故乃是自证。自住亦如我等，然因心粗故未见。于瑜伽智慧中，切莫远离解脱之想，考察之状态即是自性，若见空性即是解脱。如是说故。因此，以彼之自性的破除，事物皆是空性。那也是以无有之破除的自性，故对空性没有执着。因此，这被称为空性，是解脱之第一门。为了遣除相，是为了显示解脱之第二门。所谓因和果，因是指十二缘起的自性，即烦恼、业和生。果是指众生界分为四类，即被称为高界和恶趣的六道。它们的相貌是各自显现。执着是指认为这些是因，那些是果的分别和言说。那本身也是不合理的，因为以理不能成立。因为因和果二者不成立，所以能作和所作也不成立，因是自性无，果也是自性无。如是说：幻
English
It does not quench the thirst of those deer, yet those cultivations are completely deceptive. Similarly, these things do not do any meaningful work for those who have the cause of a mind that is free from the delusion of attachment to things, and whose eyes of wisdom are closed by the ignorance of beginningless habits. Their nature of manifesting the suchness of the realm of Dharma, that meaningful work is to be realized by yogis, but it is not visible to people like us who have the mirror of consciousness obscured by coarse habits, because we have the defilement of ignorance. As it is said: In the summer, the mirage, how it disturbs and confuses the mind, the deer perceive it as water, but there is no water to drink in it. Similarly, it is also said: The Buddha who observes subtly, because it is subtle, is self-aware. Self-abiding is also like us, but because the mind is coarse, it is not seen. In yogic wisdom, never distance yourself from the thought of liberation, the state of examination is itself the nature, if you see emptiness, it is liberation. Thus it is said. Therefore, by the negation of its nature, things are all emptiness. That is also the nature of negation by non-existence, so there is no attachment to emptiness. Therefore, this is called emptiness, the first gate of liberation. In order to dispel the signs, it is to show the second gate of liberation. What is called cause and effect, cause refers to the nature of the twelve links of dependent origination, namely affliction, action, and birth. The fruit refers to the realm of sentient beings divided into four categories, namely the six realms known as high realms and evil destinies. Their appearances are manifested separately. Attachment refers to the discrimination and speech that these are causes and those are effects. That itself is also unreasonable, because it cannot be established by reason. Because cause and effect are not established, so the agent and the object are also not established, the cause is self-natureless, and the effect is also self-natureless. As it is said: Illusion
Tibetan
་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་དང་མཚུངས་སྲིད་པ་འདི་དག་གསུམ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་འགག་ཕྱིར་སྐྱེ་ཕྱིར་གཞན་མིན་གཉིས་མིན་མིན། །སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་དེ་བས་ན། །གཞི་མེད་བློ་ཅན་ལ་ནི་འཁོར་དང་ཐར་པའི་དབྱེ་བ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ཞིག་རྒྱུ་མེད་མི་འབྱུང་བ། །རྐྱེན་མེད་པས་ནི་གནས་པ་མེད། །རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་གང་བྲལ་བ། །དེ་ཡོད་ཅེས་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །རྒྱུ་ཟད་པས་ནི་གང་ཟད་པ། །ཟད་པ་ཞེས་བྱ་ཉེ་བར་བསྟན། །གང་ཞིག་ངོ་བོར་མ་ཟད་པ། །དེ་ནི་ཟད་ཅེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །དེ་ནི་གང་གིས་ཡོངས་ཤེས་ཏེ། །རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བ་ཐོབ་པས་ན། །རྟེན་ནམ་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཉིད་རིག་པ་མཆོག་ གིས་གསུངས། །དེ་ལྟར་གང་ཡང་མི་བསྐྱེད་ཅིང༌། །ཅུང་ཟད་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ལམ། །དགོངས་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན། །སྐྱེ་བ་སྐྱེས་པས་འཇིག་ཤེས་ཏེ། །འཇིག་ཤེས་པས་ནི་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་པ་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ། །བདེན་པ་གཅིག་ནི་གྲུབ་པར་མ་གཟིགས་པས། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པས་བཞི་ནི་ག་ལ་གཟིགས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྗེ་བཙུན་རིན་ཆེན་ཏཱ་ལ་ལས་ཀྱང༌། །ཇི་ལྟར་རློན་པ་ཆུ་ཤིང་སྡོང་བུ་ནི། །སྙིང་པོ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུས་རྣམ་པར་དཔྱོད། །ཕྱི་དང་ནང་ན་སྙིང་པོ་དེ་མེད་པ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ན་རྒྱུ་ནི་ཕ་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བདག་དག་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱང་ན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ཁོ་ན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྒྱུ་མ་གྲུབ་ན་འབྲས་བུ་གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་སྤྲུལ་པ་བསྟན་པ་དང༌། གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ནང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོའི་ཚོགས་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། །བདག་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་བརྟགས་པའི། །གང་ཞིག་རྣམ་པ་དུ་མ་འཇུག །དེ་ཡང་རྣམ་ཤེས་གཡོས་འགྱུར་བ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་ག་ལ
Chinese
如梦幻、阳焰、水月般的三者，并非存在，因灭故，因生故，非异非二。远离生、住、灭之事物，因此，对于无基之智者而言，无有轮回与解脱之差别。如是说。若何者无因不生，无缘则不住，离缘则何离？若言彼有，云何了知？因尽则何尽？名为尽者，近于显示。若何者本质未尽，彼云何言尽？彼由何而遍知耶？由得缘起生故，依或生者未生者，彼即是胜慧所说。如是亦不生何者，亦不稍灭，生与灭之道，为明了义而近示。由生知生，由知灭，由知无常，由知入于无常，圣法乃生。如是说。如是，未见一谛成就故，得菩提者何能见四谛？如是说。至尊仁钦达拉亦云：如湿润之水树苗，欲得心髓之士夫善加观察，内外无有心髓者，当知一切法皆如是。如是说。又，因者，乃彼岸者所遍计之我、净、自在等。彼等若善加观察则不成，因无自性故。果亦如是，若善加观察二十四谛之自性亦不成，因诸因无故。彼等无有之事，先前已说讫。若因不成，则果从何生？因无故，果亦无故。是故，由我与自在等因所变现之化身，以及动摇等有情，作为器皿之三界内所住之事物集合，胜义谛中非有。如是：于我与法中，所接近执着之，何者不入多种，彼亦为识之动摇转变。如是说。如是，名为我者，实无有事物，作者云何？
English
Like dreams, mirages, and water moons, these three are not existent. Because of ceasing, because of arising, they are neither different nor non-dual. Those things that are apart from arising, abiding, and ceasing, therefore, for the wise who have no basis, there is no distinction between cyclic existence and liberation. Thus it is said. Whatever does not arise without a cause, does not abide without conditions. What is separated by being apart from conditions? If it is said to exist, how is it understood? What ceases when the cause is exhausted? The term 'ceasing' is closely shown. If something is not exhausted in its essence, how can it be said to cease? By what is it fully known? Because of obtaining dependent arising, the dependent or the born, the unborn, that itself is what the supreme wisdom speaks of. Thus, it does not produce anything, nor does it slightly cease. The path of arising and ceasing is closely shown for the sake of understanding. By arising, one knows ceasing; by knowing ceasing, one knows impermanence; by knowing how to enter into impermanence, the holy Dharma arises. Thus it is said. Similarly, because one truth is not seen as established, how can one who has attained enlightenment see the four truths? Thus it is said. Lord Rinchen Dala also said: Just as a moist water tree sapling is carefully examined by a person who desires its essence, and there is no essence inside or outside, know that all phenomena are like that. Thus it is said. Furthermore, the cause is what is completely conceived by others, such as self, purity, and power. If these are carefully examined, they will not be established because they lack essence. The result is also the same; if the nature of the twenty-four realities is carefully examined, it will not be established because the causes are absent. The absence of these has already been explained. If the cause is not established, from what will the result arise? Because there is no cause, there is no result. Therefore, the emanations manifested by causes such as self and power, and the collections of things that abide within the three realms, which are sentient beings that are vessels for movement and so forth, are not truly existent in ultimate truth. As it is said: Whatever is closely fixated upon as self and phenomena, what does not enter into various forms? That is also the moving and changing consciousness. Thus it is said. Similarly, what is called self is not a thing; how can there be a doer?