Tibetan
དག་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་མནར་མེད་པའི་བར་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྨ་ནས་ཀུན་དུ་འཁོར་བར་ཟག་པར་བྱེད་པས་ན་ཟག་པའི་དོན་ཏོ། །ཆུ་བོ་བཞི་སྟེ། འདོད་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། མ་རིག་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཟག་པ་ཁོ་ན་འདོད་པའི་ཆུ་བོའོ། །སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཉིད་ནི་སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་སྟེ། ལྟ་བ་རྣམས་མ་གཏོགས་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ལྟ་བ་དག་ནི་ལྟ་བའི་ཆུ་བོ་སྟེ་རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ཉིད་ནི། མ་རིག་པའི་ཆུ་བོ་སྟེ་ཁྱེར་བར་བྱེད་པས་སོ། །བཞི་པོ་དེ་ཉིད་ནི་སྦྱོར་བ་བཞི་སྟེ། སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་སྦྱོར་བའི་དོན་ཏོ། །ལེན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ལེན་པ་ནི་རྫས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ལེན་པ་སྟེ། རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་བའི་ལེན་པ་ནི་རྫས་སུམ་ཅུའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལེན་པ་ནི་རྫས་སུ་དྲུག་གོ །བཟུང་བར་བྱེད་པས་ན་ལེན་པའི་དོན་ཏོ། །མདུད་པ་བཞི་སྟེ། མནར་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། འདི་བདེན་པ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་མདུད་པའོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། གཉིད་དང་རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་འགྱོད་དང༌། ཐེ་ཚོམ་མོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་ཤེས་པ་བཅུ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །བཟོད་པ་བརྒྱད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་ པ་རྣམས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པས་འདོད་པ་ཐོབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐོང་བས་སྤོང་བ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི
Chinese
染污是随行之故。从有顶至无间地狱，从六处之疮口中周遍流转，故为“漏”之义。四河流是：欲流、有流、见流、无明流。其中，唯有欲漏是欲流。有漏即是有流，除了诸见。三界之诸见是见流，其体为三十六。无明漏即是无明流，因其能运载。此四者即是四系缚，因其能系缚，故为系缚之义。取是四种：欲取、见取、戒禁取、我语取。其中，欲取之体为二十四。于色界与无色界中安住之染污是“我见取”，其体为三十八。见取之体为三十。戒律与苦行之取，其体为六。因其能执取，故为“取”之义。结四种：恼结、害结、戒禁取结、执此为真之显现执著是身结。盖障五种：于欲之贪欲、害心、睡眠与昏沉、掉举后悔、怀疑。于见道中之十种智是：法智、随行智、世俗智、他心智、苦智、集智、灭智、道智、尽智、无生智。八忍是：于苦之法智忍，如是于苦之随行智忍，如是于集、灭、道与道之真谛等应知。于苦生起法智忍，依于欲得之苦之见而断除，依于烦恼而得止息。法智亦依于彼等之如是涅槃之获得而生起。苦即是随行之
English
Defilements are so called because they follow along. From the peak of existence to the Avīci hell, leaking everywhere from the wounds of the six sense sources, hence the meaning of "leak." The four rivers are: the river of desire, the river of existence, the river of views, and the river of ignorance. Among these, only the leak of desire is the river of desire. The leak of existence itself is the river of existence, except for the views. The views of the three realms are the river of views, with thirty-six substances. The leak of ignorance itself is the river of ignorance, because it carries away. These four are the four bonds, because they bind, hence the meaning of "bond." Grasping is fourfold: desire grasping, view grasping, ethical discipline and asceticism supreme grasping, and self-speaking grasping. Among these, the substance of desire grasping is twenty-four. The defilements abiding in the form and formless realms are the "self-view grasping," with thirty-eight substances. The substance of view grasping is thirty. The grasping of ethical discipline and asceticism has six substances. Because it grasps, hence the meaning of "grasping." The four knots are: resentment, malice, ethical discipline and asceticism supreme grasping, and the manifest clinging to "this is true" is the body knot. The five obscurations are: desire for desire, malice, sleep and drowsiness, excitement and regret, and doubt. The ten knowledges on the path of seeing are: knowledge of the Dharma, knowledge of following, conventional knowledge, knowledge of the minds of others, knowledge of suffering, knowledge of arising, knowledge of cessation, knowledge of the path, knowledge of exhaustion, and knowledge of non-arising. The eight acceptances are: acceptance of the knowledge of the Dharma in suffering, similarly, acceptance of the knowledge of following in suffering, similarly, knowledge should be understood in arising, cessation, the path, and the truths of the path. When the acceptance of the knowledge of the Dharma in suffering arises, it is abandoned by seeing the suffering of obtaining desire, and it will cease depending on the defilements. The knowledge of the Dharma also arises depending on the attainment of such nirvana of those. Suffering itself is the following
Tibetan
་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐོབ་པ་བླངས་ཏེ་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐོབ་པ་བླངས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་རྣམས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །ཤེས་པ་ནི་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་རྣམས་སུ་སེམས་བཞི་བཞིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བག་ལ་ཉལ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་བདེན་པ་བཞི་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་ལྷག་པར་གྱུར་བ་ནི་འདོད་པ་ན་གནས་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་གནས་པ་གསུམ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ན་གནས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། །ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་ཏེ། དམན་པ་དང༌། བར་བ་དང༌། རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་རབ་ཀྱི་རབ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམན་པའི་ཡང་དམན་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་པ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའོ། །རྣམ་པ་དགུ་པོ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ན་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དགུ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ས་རེ་རེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་དགུ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་སྔ་མ་སྤོང་བས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཉེས་པ་རྣམས་མི་གནས་པས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པ་དམན་ཡང་དམན་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ པས་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་བཞིའི་བར་ན་གནས་པ་རྣམས་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བཅུ་དྲུག་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ། ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དེར་ནི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ཡིན། །བཅུ་དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ལྟ་བུས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མཐར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ།
Chinese
由于知忍（藏文：ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）生起，因此，通过见到色界和无色界中所存在的痛苦，获得断除烦恼的证悟，从而得以止息。随行之知（藏文：རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་）也同样，通过获得那些涅槃的证悟而生起。因此，忍是无间道，知是解脱道。如是，在苦、集、灭、道四谛中，应知各有四种心。以十六种心断除八十八种随眠，四圣谛得以显现，并且也将获得入流果。通过修习所应断除的十种烦恼，更加增上，即欲界有四种，色界和无色界各有三种。其中，欲界有贪欲、嗔恚、我慢和无明，合为一体，分为九种，即下、中、上三种差别。其中，对于最上品的烦恼，以下品中的下品圣道作为对治。断除六种烦恼，为一来果。断除九种烦恼，为不还果。如同欲界所存在的九种烦恼，以及它们的无间道和解脱道这九种对治一样，在每一界中，烦恼各有九种，它们的对治也应如是了知。因此，通过断除前前，后后的过患便不复存在，因此，有顶天者，即使是最下品的烦恼，也能通过彻底断除烦恼而成为阿罗汉。处于四果之间者，应知为已入道。以苦等四圣谛为对境，以十五刹那为自性的见道，以及第十六刹那的修道来概括，通过二道可以彻底断除烦恼。如是所说：未见而见故，是见道，于此有十五刹那。第十六是修道。等等出现。因此，以见道和修道为所缘的智慧，以此般智慧能使烦恼穷尽，故称为智慧穷尽。
English
Because the forbearance of knowledge (Tibetan: ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) arises, therefore, by seeing the suffering that exists in the form and formless realms, the attainment of abandoning afflictions is obtained, thereby ceasing them. The subsequent following knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་) also arises in the same way, through obtaining the attainment of those nirvanas. Therefore, forbearance is the path of non-interruption, and knowledge is the path of liberation. Thus, in the Four Noble Truths of suffering, origin, cessation, and path, it should be known that there are four minds in each. By abandoning the eighty-eight latent tendencies with sixteen types of minds, the Four Noble Truths are manifested, and the fruit of stream-entry will also be obtained. The ten afflictions to be abandoned through meditation are further increased, namely four in the desire realm, and three each in the form and formless realms. Among these, those in the desire realm are desire, anger, pride, and ignorance, combined into one, and divided into nine types, namely inferior, intermediate, and superior distinctions. Among these, for the most superior affliction, the noble path of the lowest of the inferior is the antidote. Abandoning six types of afflictions is the once-returner. Abandoning all nine types is the non-returner. Just as the nine types of afflictions that exist in the desire realm, and their nine antidotes, which are called the paths of non-interruption and liberation, similarly, in each realm, there are nine types of afflictions, and their antidotes should also be known in the same way. Therefore, by abandoning the former and the former, the faults of the latter and the latter do not remain, therefore, the one at the peak of existence, even the lowest of the inferior afflictions, can become an Arhat by completely abandoning afflictions. Those who dwell between the four fruits should be known as those who have entered the path. With the Four Noble Truths such as suffering as the object, the path of seeing, which is the nature of fifteen moments, and the path of meditation, the sixteenth, are summarized, and afflictions can be completely abandoned through the two paths. As it is said: Because of seeing what was not seen, it is the path of seeing, in which there are fifteen moments. The sixteenth is the path of meditation. And so on. Therefore, the wisdom that focuses on the path of seeing and the path of meditation, with such wisdom, can exhaust afflictions, therefore it is called exhaustive wisdom.