Tibetan
ས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཞེངས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ལྔས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་གཟིགས་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས། མཁྱེན་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་རིགས་ལྔ་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་བཞི་ཕྱུང་བ་དང༌། ༄། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་མོ་ལྔ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང༌། ཁྲོ་བོ་བཅུ་ཕྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་བསྟན་ནས། ད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྙེན་པའི་དུས་སུ་གཙུག་ཏོར་ཆེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྙེན་པ་ཞེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བསྙེན་ཅིང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བསྙེན་པའོ། །གཙུག་ཏོར་ཆེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། སའི་ཆ་ལ་སོགས་པ་ནས་གཙུག་ཏོར་གྱི་ཡི་གེ་བྷྲུའུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པའོ། །གཟུགས་སུ་དམིགས་ཞེས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ལྷག་པར་མོས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་བྱས་ལ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མཚན་ཅན་བསྒོམ་མོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་པདྨ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་གོང་ནས་གང་དུ་བཞག་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་རྣམ་པར་དགོད་དེ། ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཞིང༌། དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱག་མཚན། ཕྱག་མཚན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཉེ་བར་གཏད་དེ་གནད་དུ་བསྒྲུབ་ཅིང་བསྐྱེད་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བར། །ཞེས་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་དེ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ནས་བྱང་གི་སྒོའི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་བར་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་མ་ལུས་པར་བཀོད་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྔགས་པ་མཆོག་ཤེས་པ་ནི། མགོ་བོ
Chinese
薩波（ས་པ་ནི།）者，從自性光明之定中起，觀照被五毒遍布之有情界，了知煩惱之自性即是菩提，其本質即是我。知曉後，為使所化眾生淨化煩惱，如嗔恨等，為生起五部，又為享用，生起毗盧遮那佛等四位天女。 ༄། །如是生起五位天女，八位菩薩，十位忿怒尊之壇城，名為大成就。如是宣說圓滿次第之四種修法後，今為宣說生起次第之修法，故說「於修習時，頂髻大」。修習者，乃將心專注於菩提心，如是即是彼，因此需修習並專注，故名修習。所謂「頂髻大之結合」，即是真實之結合。何者為此？即從地之部分等，至頂髻之種子字བྷྲུའུཾ་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，bhrūṃ，語氣詞）生起宮殿。所謂「專注於形」，即是生起對壇城輪圓之殊勝嚮往。行此之後，分析「ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ，我是空性智慧金剛自性）」之咒語含義，以勝義菩提心觀修有相。所謂「於近成就之時」，即是專注於空性，將日、月、蓮花等次第置於上方，於其上書寫種子字，將一切歸納於月輪中觀想，又於其上書寫三個種子字，從其轉化出生法器，法器轉化出生大印之形相，此乃趨近並精要修持生起，故名近成就。所謂「直至甘露旋之形」，即是於彼大印之形相中，從毗盧遮那佛等，直至北方門之甘露旋之間，書寫所有諸尊之咒語文字，以完全了知色蘊等之因果而修持。所謂知曉殊勝咒士者，乃是頭
English
The Sapa, arising from the naturally radiant samadhi, gazes upon the sentient realm pervaded by the five poisons, and realizes that the very nature of afflictions is enlightenment, and its essence is self. Knowing this, in order for those to be tamed to purify afflictions such as hatred, to generate the five families, and also for enjoyment, four goddesses such as Vairochana are brought forth. ༄། །Similarly, generating five goddesses, eight bodhisattvas, and ten wrathful deities into a mandala is called great accomplishment. Having thus shown the four stages of completion, now, in order to show the stages of generation, it is said, "During the time of approach, the great crown." Approach is defined as focusing the mind single-pointedly on the mind of enlightenment, which is the same as that. Because one must approach and focus on it, it is called approach. "The union of the great crown" is the true union. What is that? It is the generation of the palace from the elements of earth, etc., up to the seed syllable of the crown, བྷྲུའུཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, bhrūṃ, interjection). "Focusing on form" means generating a special longing for the mandala wheel. Having done that, analyze the meaning of the mantra, "ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ, I am the nature of emptiness-wisdom vajra), and meditate on the characterized with the ultimate bodhicitta. "At the time of near accomplishment" means focusing on emptiness, placing the sun, moon, lotus, etc., sequentially from above, and writing the seed syllables on them. Contemplate the lunar mandala by gathering everything together, and then write three syllables on it. From its transformation, generate hand implements. From the transformation of the hand implements, generate the form of the great mudra. This is approaching and essentially accomplishing and generating, hence it is called near accomplishment. "Until the form of the swirling nectar" means that in that form of the great mudra, from Vairochana, etc., up to the swirling nectar of the northern gate, write all the mantra syllables of the deities without exception, and meditate by fully understanding the cause and effect of the aggregates of form, etc. The one who knows the supreme mantra practitioner is the head.
Tibetan
་དང་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་གར་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་ཉི་མ་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱན་དང་གོས་དཀར་མོ་དང༌། མཱ་མ་ཀཱི་ཕྱུང་ལ། སྐུ་རྡོ་རྗེ་དང༌། གསུང་རྡོ་རྗེ་དང༌། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྤྲོ་བ་དང༌། བསྡུ་བ་དང་བསྐུལ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་དང་སྔགས་བརྗོད་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གའོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། །རང་ལྷའི་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་ནི། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་ལས་རྒྱལ་བོ་མཆོག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ནི། གཞན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པས་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བདག་པོའི་སྐུ། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཀུན་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཏེ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པས། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མངོན་པར་འཇུག་པ་བྱས་ལ། བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་ཅེས་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་གསང་སྔགས་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཕྱེ་ཤེས་བྱས་ནས། །ཞེས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སོ་སོར་བསྒོམས་ནས། དབུ་རྒྱན་གྱི་རིགས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཀྱི་རལ་པ་དང་དབུ་རྒྱན་ལ་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསམས་ལ། དེའི་རིགས། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། ཆོ་ག་ཉམས་པས་ནི་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྙེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། གསུམ་མི་དམིགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་བསྙེན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་བྱུང་བར་གྱུར་ནས། པདྨ་ཞེས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ངེ
Chinese
以及喉咙和心中，在月亮和太阳以及太阳上，有从嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三个字中生出的眼睛和白色衣服。玛玛吉（Māmakī）生出，身金刚，语金刚，意金刚生起欢喜， 摄受和策励，祈愿和念诵咒语是身语意加持的仪轨。修持的意思是：为了修持接近而祈祷。自生本尊的结合是指：誓言尊、智慧尊和三摩地尊的修持。大修持的意思是：坛城之王至上和事业之王至上的究竟是：成办他人的大利益，因此是大修持。主尊是佛陀之身。意思是说在生起那个大修持的时候，金刚持一切是指：由金刚持，即与自己的本尊结合的持咒者，做了金刚莲花的显现进入，以及从“班杂 达哩嘎”（藏文：བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་，梵文天城体：वज्रधृक，梵文罗马拟音：vajradhṛka，汉语字面意思：金刚持）等字中生出的金刚持。如来们是瑜伽至上的大秘密咒。这样分开认识之后，意思是说：将那些大手印的形象分开，分别观修之后，应当分开顶饰的种类。也就是观想五如来的大手印形象的发髻和顶饰的主尊是大金刚持，以及其余的种类，用其余的顶饰庄严，要知道是由毗卢遮那佛等分开的，这样才能成就悉地。如果仪轨有缺失，即使是亿万劫中，佛陀也无法成就，更何况是其他人呢？就是这个意思。现在为了显示用贪欲之法现证菩提的方法，说了“所修与修持，如实结合”等。所修是指无二的智慧。修持是指光明。如实结合是指世俗谛，不执著三者是修行的清净相，即是近修。金刚是指方便智慧平等进入的特征显现之后，莲花是指：成为智慧的自性，因此确定。
English
And in the throat and heart, on the moon and sun and sun, there are eyes and white clothes born from the three syllables Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), and Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽). Māmakī is born, body vajra, speech vajra, mind vajra arise with joy, Gathering and urging, prayer and mantra recitation are the rituals of blessing body, speech, and mind. The meaning of practice is: to pray for the sake of approaching practice. The union of one's own deity means: the practice of the Samaya-sattva, the Jnana-sattva, and the Samadhi-sattva. The meaning of great practice is: the ultimate of the supreme mandala king and the supreme action king is: accomplishing great benefit for others, therefore it is great practice. The main one is the body of the Buddha Lord. It means that when generating that great practice, all Vajradharas means: by the Vajradhara, that is, the mantra holder who is united with his own supreme deity, having done the manifest entry of the vajra lotus, and from "Vajradhṛka" (藏文：བཛྲ་དྷྲྀ་ཀ་，梵文天城体：वज्रधृक，梵文罗马拟音：vajradhṛka，汉语字面意思：金刚持) etc., that Vajradhara is born. The Tathagatas are the great secret mantra of supreme yoga. Having thus separated and known, it means: having separated the forms of those great mudras and meditated on them separately, one should separate the types of headdresses. That is, one should contemplate the lord of the hair and headdress of the forms of the great mudras of the five Tathagatas as the great Vajradhara, and the remaining types, adorning the head with the remaining ones, one should know that they are separated by Vairochana etc., and thus one will accomplish siddhis. If the ritual is deficient, even Buddhas will not accomplish it in billions of kalpas, what to say of others? That is the meaning. Now, in order to show the method of manifesting enlightenment through the Dharma of desire, it is said, "The object to be practiced and the practice, truly combine" etc. The object to be practiced refers to non-dual wisdom. Practice refers to luminosity. Truly combining refers to conventional truth, not clinging to the three is the pure aspect of practice, that is, approaching. Vajra refers to the characteristic of the arising of the equality of skillful means and wisdom having entered, then, Padma refers to: having become the nature of wisdom, therefore certain.