Tibetan
་ལེ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བ་སྤུའི་བུ་ག་རྣམས་ནས་ཁྲོ་བོའི་སྤྲིན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཏེ། ལུས་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམ་ཚིག་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བཟླས་པ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །པདྨ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱཿ་འོ། །ལྡན་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་མོ། །དབང་པོ་གཉིས་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ ༄། །གནས་པའི་རླུང་སྟེ་མཉམ་པའོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་བཟླས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཁུ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔགས་རྣམས་སོ། །ཐིག་ལེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐ་མར་གནས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་དག་གོ །སངས་རྒྱས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་ནི་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སློབ་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་གཞག་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་དབང་པོ་གཉིས་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མ་ཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་གོ །མཉམ་གཞག་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་ཁུ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལའོ། །མཁས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་འབད་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་དེ་ལེན་པར་བྱེད་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་བརྒྱན་པར་བྱེད་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཐིམ་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་གཅིག་ཏུ་སྤྲོ་བའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་བསྒོམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐུ་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཞིག་སྐུ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་གྱུར་ ༄། །པས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པ་ནི་དཔེར་བྱས་པར་བསྒོམས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མིག་འཕྲུལ་དང་འཇའ་ཚོན་དང་འདྲ་བའི་སྐུའི་རང་བཞིན་བདག་དང་ཀྱང་གི་སྒྲས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ཅིག་པའོ་ཞེས་བདག་ཉིད་དང་འགྲོ་བ་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གསུང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མཆོག་དང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་དང༌། བར་མ་དང་གསལ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཕྲད་ཅིང་གང་ཞིག་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ཙམ་འདོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་གོ །ཇི་སྐད་དུ། བདག་ནི་བློ་ཡི་ཡུལ་བརྟགས་ཤིང༌། །ཡིད་ནི་སྨྲ་བར་འདོད་པས་སྦྱར། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་མི་རེག་སྟེ། །དེས་ཀྱང་རླུང་རབ་སྐུལ་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་རླུང་གི་ངོ་བོ་གང་གི་ཚེ་གཡོན་དང་གཡས་པའི་རྩ་དག་ལས་རྒྱུ་ཞིང་མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་ལྟ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རླུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་བརྒྱད་དུ་རེག་སྟེ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་རྣ་བའི་དབང་པོས་ཅུང་ཟད་ཉན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བར་མའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ནམ་མཁའི་རླུང་ལས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་དེ་ཉིད་ཡི་གེ་དང་ངག་དང་དག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བགྲངས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང༌། ཇི་སྲིད་སྐད་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཉན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་གསལ་བའོ། །དག་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོའོ། །བར་པ་ནི་ཆགས་པ་བར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོའོ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོའོ། །མཆོག་ནི་ཆགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཆགས་པ་པར་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་ ༄། །བཞི
Chinese
应当修习那个（དེ་ཉིད།）。在那之后，从毛孔中生出忿怒尊的云，那是极其锐利的光芒，为了使身体明亮而欢喜，这是圆满次第。关于“那个”等，誓言是三个字。忆念那个，是通过进入等次第念诵。修习那个，是通过四轮次第开展和收摄。那又是怎样的呢？金刚是字（ཧཱུྃ，hūṃ，种子字，吽）。莲花是字（ཨཱཿ，āḥ，种子字，阿）。具有是字（ཨོཾ，oṃ，种子字，嗡）。二根是命和勤奋。结合是安住的气，即平等。应当用进入等的气念诵。同样，自己的精液是菩提心的自性，即咒语。明点是那些的行持，最后安住的随后的元音和重音等。佛是四轮，金刚萨埵是主尊无量光等，用那些供养，是用红色等差别，以右边等的次第开展，这是金刚念诵的次第。关于“那个”等，坛城是心的轮，即三种。忆念是以显现等的差别，使那个成为光明。修习那个是反复学习，那是怎样的呢？二根是等持。关于“是等持”，二根是显现和非显现的智慧。等持是近得显现的智慧。三种识，即那些和自己的自性，精液是对于光明。智者瑜伽士的努力是应当接近收摄。坛城是那个进入光明的相，中心是精华，因为取那个所以是坛城。同样，因为庄严三界，所以坛城是大金刚持。那个的规矩是通过加持自己的次第融入来显示的。这是心完全清净的次第。关于“那个”等，身如幻化，忆念那个是从光明中一体开展，修习是
English
That (དེ་ཉིད།) should be meditated upon. After that, from the pores of the hair, clouds of wrathful deities arise, which are extremely sharp rays of light. To rejoice in making the body clear is the completion stage. Regarding "that," etc., the samaya is three syllables. Remembering that is reciting through the stages of entering, etc. Meditating on that is expanding and contracting through the stages of the four chakras. How is that? Vajra is the syllable (ཧཱུྃ, hūṃ, seed syllable, Hum). Lotus is the syllable (ཨཱཿ, āḥ, seed syllable, Ah). Having is the syllable (ཨོཾ, oṃ, seed syllable, Om). The two faculties are life and diligence. Union is the abiding wind, which is equanimity. Recitation should be done with the winds of entering, etc. Similarly, one's own semen is the nature of bodhicitta, which are the mantras. Bindu is the practice of those, the vowels and accents, etc., that follow the final abiding. Buddhas are the four chakras, and Vajrasattva is the lord Amitabha, etc. Offering with those is expanding with the order of the right side, etc., with the distinctions of red color, etc. This is the order of vajra recitation. Regarding "that," etc., the mandala is the wheel of the mind, which is threefold. Remembering is making that itself luminous with the distinctions of appearance, etc. Meditating on that is repeatedly learning. How is that? The two faculties are samadhi. Regarding "is samadhi," the two faculties are the wisdoms of appearance and non-appearance. Samadhi is the wisdom of near attainment of appearance. The three consciousnesses, which are those and one's own nature, semen is for luminosity. The effort of the wise yogi should be closely gathered. The mandala is the characteristic of entering into that luminosity. The center is the essence, and because it takes that, it is the mandala. Similarly, because it adorns the three realms, the mandala is the great Vajradhara. The manner of that itself is shown by the order of blessing oneself and dissolving. This is the order of complete purification of the mind. Regarding "that," etc., the body is like an illusion. Remembering that is expanding as one from luminosity. Meditation is
Chinese
自我加持次第的禅修。所谓的“诸佛之身是什么？”。所谓“身是什么？”是指如何如幻的身。一切佛陀是如来等的什么身？五蕴得以充分体现，界和处等也以幻化的十二种譬喻来加以阐释，并观想。佛的身是如魔术、彩虹般的身之自性，通过“我”和“也”的语气，愿众生也能变得如此，要将自己和众生都视为幻化的自性。这是自我加持的次第。所谓的“于此”等等，声音有四种：殊胜和能见，中间和清晰。其中，风和识相遇，仅仅是想要内在产生分别念，这是殊胜的。如是说：“我以智慧衡量境，意欲言说而结合，意之身不触及，由此亦能猛烈催动风。”如此说道。在其之后，乘风的识之分别念，当风的自性从左和右的脉中运行，想要变得不清晰，这是能见。在其之后，风本身触及八处，获得字母外相的自性，耳朵稍微听到，这是中间。如是说，如“从虚空之风中产生”等等，如前一样出现。同样，字母外相本身，以字母和语言以及大部头等差别来计数，八万四千法蕴，以及如六种语言等的差别来听闻，这是清晰的。然而，因为依赖于知识，清晰是贪著的识之自性。中间是贪著中间的识之自性。能见是脱离贪著的识之自性。殊胜是脱离贪著，脱离贪著和不脱离贪著，脱离知识和所知，自性光明之显现的四种。
English
The meditation on the sequence of self-blessing. What is the body of all Buddhas? What is meant by "What is the body?" is how the body is of the nature of illusion. All Buddhas, what body of the Tathagatas is the body? The five aggregates are fully manifested, and the realms and sources are also elaborated with twelve similes of illusion, and contemplate. The body of the Buddha is the nature of the body like a magic trick and a rainbow, and through the tone of "I" and "also", may all beings also become like this, one should regard oneself and beings as the nature of illusion. This is the sequence of self-blessing. What is meant by "Thereupon" etc., there are four kinds of speech: supreme and seeing, intermediate and clear. Among them, when wind and consciousness meet, and one merely desires the arising of internal conceptualization, that is supreme. As it is said: "I examine the object of the mind with wisdom, and the mind combines because it wants to speak. The body of the mind does not touch, and thereby it also vigorously stirs the wind." So it appears. After that, the conceptualization of consciousness riding on the wind, when the nature of the wind runs from the left and right channels, and one wants to become unclear, that is seeing. After that, the wind itself touches eight places, obtains the nature of the outer form of letters, and the ear slightly hears, that is intermediate. As it is said, such as "arising from the wind of space" etc., it appears as before. Similarly, the outer form of the letters themselves, counted by the distinctions of letters and language and great volumes etc., eighty-four thousand aggregates of Dharma, and heard by the distinctions such as six languages etc., that is clear. However, because it depends on knowledge, clarity is the nature of consciousness of attachment. The middle is the nature of consciousness of intermediate attachment. Seeing is the nature of consciousness free from attachment. Supreme is free from attachment, free from attachment and non-detachment, free from knowledge and knowable, the four kinds of naturally luminous appearances.