Tibetan
་མི་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་བཟླས་པས་སོ། །བློ་ཅན་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་བཟླས་པས་སོ་ཞེས་སྟོན། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་ ༄། །པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ཡུམ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྣག་བཞིན་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཉིད་མ་ཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་ཞིང༌། མི་གོས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱས་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་སྟེ། བློ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་སྣང་བ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཅིག་ཅར་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་སྤྲོས་པར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པས་དབང་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་རུས་པ་དང་ཤ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣལ་འབྱོར་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་བདག་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཡུམ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སོ། །བློ་ཅན་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ ༄། །དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མི་གོས་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་གདོལ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བློ་ནི་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱིས་སྟེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་དང་པོའི་དོན་གྲུབ་པའོ། །གཙོ་བོ་ནི་གཉི་ག་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསླབ་པའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཟུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་མའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། བློ་ཅན་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡུམ་ནི་པདྨའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་དག་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་ཞིང་མི་གོས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྨོད་པར་མི་བྱའོ། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་རྒྱུའོ། །ཡུམ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་ནི་ཡི་གེ་ཕཊ་དོ། །དེ་དག་ཆར་རེངས་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྐྱོད་པ་བྱས་ཤིང་མི་གོས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བར་མི་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བྷ་ག་ར་ལིངྒ་རབ་ཞུགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གནས་འགྲོ་མི་བྱ། །དགའ་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུགས་ནས་ནི། །སེམས་ནི་གང་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོ་བ་ནི། །ཇི་སྲིད་སྔགས་པས་མི་བྱ་སྟེ། །དགའ་སྐྱེས་བདེ་བ་གང་ཡང་རུང༌། །དེ་སྲིད་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཐོབ། །བདེ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དང༌། །ལྡན་ཞིང་མཆོག་དང་ཞི་བ་དང༌། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་བྱས་ན། །འགྲུབ་འགྱུར་འདིར་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དངོས་གྲུབ་ ༄། །ཐམས་ཅད་སྟེར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྷུང་འགྱུར་ན། །རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་བརྒྱལ་གྱུར་པས། །བླ་མེད་དངོས་གྲུབ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་ལས་སོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཅུ
Chinese
“不分别”是指不缺损支分的念诵。所谓“具慧”是指日夜念诵二万一千六百遍。这是金刚念诵的次第。又或者，佛是三种遍知之母，是如光明脓液般的智慧。不违背它，是通过自性清净之门修习，不沾染是指不会被自性所生的过患垢染所损害。只要瑜伽士认为佛是月轮的显现，不分别就是日轮的显现，所谓具慧，就是没有日月显现的光明显现得以成就，这是心清净的次第。又或者，佛母仅仅是光明。取悦她，就是从她那里一下子幻化出如幻之身，不沾染是指不能通过与显现相关的修习来控制。然而，要缘于乾闼婆城等十二种幻化之喻的本尊身，三界也应视为它的体性。因此，佛是无有骨肉等的智慧之身，瑜伽士得以成就。不分别是远离月亮和金刚等的修习。同样，慧是无有戏论的智慧，谁拥有它，谁就是具慧瑜伽士，是自我加持的次第。同样，佛母是舍弃贪欲等的第四真如。取悦她，是通过显现等次第逐渐习惯于它，不沾染是指不会被粗大的分别念所染污。只要佛陀，即现证菩提得以成就，就会生起。如果问是怎样的？不分别是具有圆满执持的等持。具慧是随后摧毁的主尊瑜伽士，是现证菩提的次第。同样，佛的母亲是二谛无别的自性之等持。取悦她，是 吉祥！
English
"Non-discrimination" refers to the recitation without missing any of the limbs. "Possessing wisdom" means reciting twenty-one thousand six hundred times day and night. This is the order of Vajra recitation. Alternatively, the Buddha is the mother of the three kinds of omniscience, which is wisdom like bright pus. Not to violate it is to practice through the gate of self-nature purity, and non-contamination means that it will not be harmed by the stains of faults arising from self-nature. As long as the yogi considers the Buddha to be the appearance of the moon mandala, non-discrimination is the appearance of the sun mandala, and the so-called possessing wisdom is the accomplishment of the appearance of light without the appearance of the sun and moon, which is the order of purifying the mind. Alternatively, the Buddha-mother is only light. To please her is to suddenly emanate an illusory body from her, and non-contamination means that it cannot be controlled by practice related to appearances. However, one should focus on the deity's body in the twelve similes of illusions such as the city of Gandharvas, and the three realms should also be regarded as its nature. Therefore, the Buddha is the wisdom body without bones and flesh, which the yogi can accomplish. Non-discrimination is to be free from the practice of the moon and vajra, etc. Similarly, wisdom is wisdom without elaboration, and whoever possesses it is the wise yogi, which is the order of self-blessing. Similarly, the Buddha-mother is the fourth suchness by abandoning desire and so on. To please her is to gradually become accustomed to it through the order of appearances, etc., and non-contamination means that it will not be contaminated by coarse discriminations. As long as the Buddha, that is, the actualized Bodhi is accomplished, it will arise. If you ask what it is like? Non-discrimination is possessing the samadhi of complete grasping. Possessing wisdom is the yogi who is the chief destroyer afterwards, which is the order of actualized Bodhi. Similarly, the mother of the Buddha is the samadhi of the nature of the two truths being inseparable. To please her is Blessings!
Chinese
依靠于彼，不沾染婆罗门、旃陀罗等分别念者所触及。因此，佛陀以不住涅槃而成就。不分别念是如金刚般的等持。智慧是普遍的光明，凡具有此光明者，即是具慧者，即是佛陀所证悟的瑜伽士所证得。此乃双运之次第。同样，佛母是智慧。佛陀是瑜伽士，即最初之义成就者。主尊是二者皆极应修习者。应令欢喜者，是已如实结合者。不沾染者，是不被声闻等分别念所执持者。如是，以具足所成办与成办如实结合之瑜伽士，对于亲近成办等后续事业之佛陀，即是不分别念本身，而具慧者则是获得具足决择智慧之智慧。彼乃自性。佛母是莲花。佛陀是金刚。应令彼等欢喜者，是如实结合，不沾染者是不应以意诽谤。成就等之义，如前，是彼之因。佛母是字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。佛陀是字（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）。彼等为降雨之故是主尊。应令欢喜者，是对彼等作先行欢笑之举动，不沾染者是不应离喜乐，即不应使菩提心退失。其他如前。如是说：『从莲花（梵文天城体：लिंग，梵文罗马拟音：liṅga，汉语字面意思：林伽）入于婆伽（梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：婆伽）之后，不应使菩提心退失。若彼喜乐动摇，当修何心？不应使菩提心退失，乃至咒师未作之前，无论生喜之乐为何，皆应恒常获得而不间断。应恒常修习与彼乐之自性，具足殊胜与寂静，以及自性，则于此处成就无疑。』成就，赐予一切。若菩提心退失，则识蕴昏厥，何来无上成就？如是说。彼乃事业。又或者，佛陀是十种根与境
English
Depending on that, one who is not tainted will not be touched by the discriminations of Brahmins, Chandalas, etc. Therefore, the Buddha is accomplished by non-abiding nirvana. Non-discrimination is a samadhi like a vajra. Wisdom is all-pervading light; whoever possesses this light is wise, that is, attained by the yogi who has attained Buddhahood. This is the order of union. Similarly, the Mother is wisdom. The Buddha is the yogi, the one who has accomplished the meaning of the first. The chief is that both should be practiced very much. What should be pleased is what has been truly joined. What is not tainted is what is not grasped by the discriminations of the Shravakas, etc. Thus, the Buddha, with the yogi who possesses the true union of what is to be accomplished and what accomplishes, for the subsequent activities of approaching accomplishment, etc., is non-discrimination itself, and the wise one will attain the wisdom that possesses the discriminating wisdom. That is nature. The Mother is the lotus. The Buddha is the vajra. What should please them is true union, and what is not tainted is that one should not slander with the mind. The meaning of accomplishment, etc., is as before, that is its cause. The Mother is the letter (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum). The Buddha is the letter (Tibetan: ཕཊ, Devanagari: फट, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat). They are the chief for the sake of raining. What should be pleased is to make a movement of laughing beforehand to them, and what is not tainted is that one should not be separated from joy, that is, one should not make the bodhicitta decline. The rest is as before. As it is said: 'After entering the bhaga (Devanagari: भग, Romanized Sanskrit: bhaga, Literal Chinese meaning: bhaga) from the linga (Devanagari: लिंग, Romanized Sanskrit: liṅga, Literal Chinese meaning: linga), one should not make the bodhicitta decline. If that joy is disturbed, what mind should one meditate on? One should not make the bodhicitta decline, until the mantra practitioner has not done it, whatever joy-born bliss may be, one should always obtain it without interruption. One should always meditate on the nature of that bliss, possessing excellence and peace, and self, then accomplishment is certain here without doubt.' Accomplishment, giving all. If the bodhicitta declines, then the aggregate of consciousness faints, where is the unsurpassed accomplishment? Thus it is said. That is action. Or else, the Buddha is the ten faculties and objects.