Tibetan
ན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཇིག་གོ་ཞེས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། དོན་དམ་པས་ནི་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་ཡང་འབྲས་བུ་འཇིག་པའི་དུས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། ༄། །བཅུད་དང་བཅས་པ་དང་བཅུད་མེད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནུས་པ་དང་ནུས་པ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མི་འཇིག་པ་རྒྱུར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའམ་དུས་གང་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔ་མའི་དུས་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བུམ་པ་ཆག་པའོ་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོག་མར་དེ་ནི་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གྱོ་མོའི་དུས་སུ་འབྲས་བུ་གཞན་བྱུང་བས་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ནི་བུམ་པ་འཇིག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ཁོ་བོ་ཁས་བླངས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ནི་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞི་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པས་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་རེས་འགའ་བདག་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་དུས་སུ་རེས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཆོས་དག་རྟག་པ་བདག་ལ་མི་རིགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའོ། །ལྷུང་བཟེད་འདི་ལ་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཏེ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་སྤུན་འདི་རྣམས་ལ་སྣམ་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོང་ན་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན། ཆ་ཤད་དང་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཆ་ཤས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཆ་ཤས་ཅན་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེས་པར་བྱེད། རྒྱུ་སྤུན་སྣམ་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཐ
Chinese
被对幼稚的执着习气遮蔽了智慧之眼的孩童们，各自显现为常恒不灭，但实际上却是坏灭的。因为果实产生之时，因与果实坏灭之时并不相同。 因为有实质和无实质是不同的，有能力和无能力也是不同的。如果认为本体相同的不灭之物是因，那么那时要么总是产生果实，要么任何时候都不产生，就像虚空一样。因为有产生和不产生，又因为从前一时刻到后一时刻能见到差别，以及本体相同的事物会衰败，所以才是无常的。如果说，那么看见瓶子破碎就是现量见到无常，那么那时孩童们才会认识到无常，实际上它从一开始就是坏灭的。在陶器制作时，由于产生了其他的果实，愚昧的人们才会产生瓶子破碎的想法。因此，如果承认基和有基的我，因为是无常的，所以我不会成立，这仅仅是存在而已。蕴聚们也不会真实存在，和之前一样，因为基和有基的本体是不合理的。蕴聚们也是基，所以是因，因是与果相符的，因此我是无常的。因也是确定的，所以不是与果相连的，所以有时我也不会存在。在没有间隔的时候，有时也是存在的，有和无的法不适合常恒的我，就像虚空一样。如果像钵与余甘子的果实一样是相连的关系，那么就会有过失，会变成灰尘。如果像这些纱线聚集在一起成为布一样，是聚集的关系，那么就没有过失，如果这样说。那么什么是聚集呢？如果说是具有部分和整体的事物之特征，那么这些部分产生与整体是相异的还是不相异的呢？因为在纱线和布上没有发现相异之处，所以暂时...
English
Children whose eyes of wisdom are obscured by the habitual tendencies of attachment to naiveness perceive permanence and indestructibility separately, but in reality, it is only destruction. Because the cause at the time of the fruit's arising is not the same as at the time of the fruit's destruction. Because having essence and not having essence are different, and having capacity and not having capacity are different. If one considers that the unchanging, single entity is the cause, then at that time, either the fruit is always produced, or it is never produced at any time, like space. Because there is production and non-production, and because differences are seen from the earlier time to the later time, and because the same entity decays, it is impermanent. If it is said that seeing a pot breaking is directly seeing impermanence, then at that time, children realize impermanence, but in reality, it is only destruction from the beginning. At the time of pottery making, because another fruit arises, the deluded ones will have the thought that the pot is breaking. Therefore, if the basis and the one with the basis are accepted, because it is impermanent, the self will not be established, this is only existence. The aggregates will also not truly exist, as before, because the nature of the basis and the one with the basis is unreasonable. The aggregates are also the basis, so they are the cause, and the cause is in accordance with the fruit, therefore the self is impermanent. The causes are also definite, so they are not connected with the fruit, so sometimes the self will not exist. At the time without interruption, sometimes it also exists, the dharmas of existence and non-existence are not suitable for the permanent self, like space. If it is a connected relationship like a bowl and the fruit of the emblic myrobalan, then there will be a fault, it will become dust. If it is an aggregation relationship like these threads gathering together to become cloth, then there is no fault, if it is said like this. Then what is aggregation? If it is said to have the characteristics of a thing with parts and a whole, then do these parts produce something that is different or not different from the whole? Because no difference is found in the threads and the cloth, so for the moment...
Tibetan
་དད་པ་ནི་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། རྒྱུ་སྤུན་དང་སྣམ་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་རྒྱུ་སྤུན་ཁོ་ན་ཆ་ཤས་ ༄། །དམིགས་ཏེ་ཆ་ཅན་སྙམ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཡོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པས་སྣམ་བུ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་རྒྱུ་སྤུན་རྣམས་མེད་པས་ཇི་ལྟ་བུ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྤུན་དང་སྣམ་བུ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་བས་ན་རྒྱུ་སྤུན་ཁོ་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པས་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་སྣམ་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ནི་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་གཞུང་སེལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པ་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བར་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཞེན་པས་རང་གི་སེམས་སླུ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིར་ནི་བུམ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་རེ་ཞིག་བདག་མེད་དོ། །མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཟེར་ཅིག་ཚད་མ་གཉིས་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་ནི་དེ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་ཐེ་ཚོམ་ལས་རྟོག་པ་དད་ལྡན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་གཉི་གའི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་གཉི་གའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། གཏེར་བཏོན་པ་དང༌། དྲག་པོའི་ཆུ་བོར་རྒྱལ་བ་དང༌། རོ་ལངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་ཐེ་ཚོམ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་རིགས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་འཇུག་ན་ཡང་ཕྱི་དུས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པས་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་བདག་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་བདག་མི་དམིགས་སོ། །མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཕུང་པོ་འདྲེས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་མེ་དང་བུད་ཤིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཕུང་པོ་དག་ལ་གལ་ཏེ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣལ་མའི་དོན་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ༄། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ
Chinese
不生起信心。如果线和布匹是不同的，那么只有线是部分，而具有部分的布匹则不是。如果说因为进行覆盖等行为，所以布匹是存在的，那么，如果线都不存在，又怎么会有聚集的关系呢？因为线和布匹不是不同的，并且没有部分和具有部分的事物。因此，认识到只有线通过圆满的差别才变成那样，这种认识所产生的名称就叫做布匹。因此，这驳斥了“与作者无别的就是部分”的观点。因此，蕴不是我。因为从蕴中无法找到与我不同的东西，所以，由于无法找到，反而执着于它，这实际上是在欺骗自己的心。在这里，由于没有“这里没有瓶子”这样的显现，所以暂时没有我。如果说，因为不显现所以没有找到，怎么会没有我呢？不要这样说，与两种量相违背的特征是怀疑的原因。正因为如此，它不能证明它的存在。如果说，怀疑会导致具有信心的思考，那么，这里要说的是，有关于意义的怀疑，没有意义的怀疑，以及两者的怀疑。其中，关于意义的怀疑是进入的因素，而没有意义的怀疑和两者的怀疑是退出的因素，就像挖出宝藏、战胜湍急的河流和僵尸一样。因此，依赖于后者的怀疑，具有思考只会导致退出。即使从怀疑中进入，也是因为之后的思考先发生，由于没有显现，所以没有找到我，也就是说，无法找到与蕴不同的我。就像火和木柴一样，无法找到我和蕴的混合。如果承认我和蕴之间没有差别，就像“这是火和木柴”一样，那么，我和蕴之间就会出现从相同基础上产生的不同过失，那就是常驻。现在应该追随真实的意义，像这样，蕴和我具有相同的基础等等。
English
Faith does not arise. If threads and cloth are different, then only the threads are parts, and the cloth, which has parts, is not. If it is said that cloth exists because it performs actions such as covering, then how can there be a relationship of aggregation if the threads do not exist? Because threads and cloth are not different, and there are no things that are parts and have parts. Therefore, the term 'cloth' is the name given to the understanding that only threads become that way through the distinction of completeness. This refutes the view that 'what is inseparable from the maker is a part.' Therefore, the aggregates are not self. Because a self different from them cannot be found, clinging to it by force, since it cannot be found, is deceiving one's own mind. Here, since the appearance of 'there is no pot here' is not perceived, there is temporarily no self. If it is asked, 'How can there be no self because of non-perception of non-appearance?' do not say that, for the characteristic of contradicting the two valid cognitions is the cause of doubt. For that very reason, it is not reasonable to assert its existence. If it is asked, 'Will reasoning with faith arise from doubt?' Here it is said that there are doubts about meaning, doubts without meaning, and doubts about both. Among these, doubt about meaning is a factor of entering, while doubt without meaning and doubt about both are factors of turning away, like unearthing treasure, conquering a raging river, and a zombie. Therefore, relying on the latter doubts, reasoning with thought only leads to turning away. Even if entering from doubt, it is because subsequent thought precedes it, and because appearance is not perceived, the self is not perceived, that is, the self different from the aggregates is not perceived. Just as fire and firewood are not perceived as mixed, if it is asserted that there is no difference between the self and the aggregates, just as 'this is fire and firewood,' then there will be different faults arising from the same basis for the aggregates and the self, which is permanence. Now, the true meaning should be followed, and thus, the aggregates and the self have the same basis, and so on.