Tibetan
རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོར་བསྒྲེས་ན་ལྔ་སྟོང་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་ཤར་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་པའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་དང༌། གཉིས་པ་སྤྲིན་མེད་པའི་མི་གསལ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་འཛིན་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་གཅན་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུའོ། །སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དང་པོ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་འདྲེས་པ་ཅུང་ཟད་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་མེད་པ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤིན་ ༄། །ཏུ་མུན་པ་མི་གསལ་བ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་མུན་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དུ་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་མར་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་གསལ་བ་དང༌། དགའ་བའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཆར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་བདག་ཉིད་སྔར་བཤད་པས་ན། འདིར་མ་བསྟན་པའོ། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང་དེའི་ཐབས་དེ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསོ་བའི་རིག་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ནད་ནི་མི་མཐུན་པ་དང༌། སྨན་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། སྨན་པ་ལ་སོ
Chinese
将变为八个根本。离贪等一百六十种自性，以小等差别，昼夜相加为五千一百二十。显现等自性，以光明显现，以十六刹那清净，次第如下：首先，智慧之智慧如月光般升起。其中，首先见到如云遮蔽的月光，其次如无云的不清晰的光芒。第三，如非常明亮的月光。第四，如月亮坛城，显现之智慧升起。同样，第二是方便之智慧，如阳光般升起。其中，首先见到如罗睺所持的阳光。其次，如罗睺解脱的阳光。第三，如非常明亮的阳光。第四，如升起时之太阳坛城。显现近得之智慧，首先如日月光芒交融，略带间隙之显现。无彼等之间隙之显现。第三，甚
English
It will become eight roots. One hundred and sixty natures such as detachment from desire, with distinctions such as smallness, added together day and night, are five thousand one hundred and twenty. Those natures such as appearance are purified by making luminosity manifest, in sixteen moments. The order is as follows: First, the wisdom of wisdom arises like moonlight. Among them, first, one sees something like moonlight covered by clouds, and secondly, like a cloudless, unclear light. Third, like very bright moonlight. Fourth, like a lunar mandala, the wisdom of appearance arises. Similarly, the second is the wisdom of means, which arises like sunlight. Among them, first, one sees something like sunlight held by Rahu. Second, like sunlight freed from Rahu. Third, like very bright sunlight. Fourth, like a solar mandala at the time of rising. The wisdom of near attainment of appearance is first like a slightly intermediate appearance mixed with the rays of the moon and sun. Without them, like an intermediate appearance. Third, very
Tibetan
གས་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ནི་མི་མཐུན་པ་དང༌། །འོད་གསལ་བ་དང་གཉེན་པོ་དང༌། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་གྱེད་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་རེ་རེའི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་ལྔ་སྟོང་དང་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་རྣམས་སྤངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །བདག་མེད་ནི་ངོ་བོ་མེད་པ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་རེ་རེ་མཚུངས་པའི་རྒྱུས་རང་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་དེ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་རྟགས་ལྔ་ ༄། །སྟེ། དེ་རྣམས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ས་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལས་དང་པོ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སེ་ནི་བརྒྱད་པ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སྣང་བ་གསུམ་ནི་མཐོང་བས་ན། །བཅུ་པ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཕྱོགས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་མི་ཟད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་མི་འཇིག་པ་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་དང་པོ་ཁོ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་
Chinese
破裂是方便。同样，三种识是不相容的，光明和对治，以及咒语和手印的次第是方便。同样，具有聚集和分散的念头，以及五十一种行蕴的每一个种类分为一百种，就变成五千一百二十种。因此，舍弃了蕴、界、处和所取、能取的自性。同样，法就是先前所说的自性。无我就是无自性，对补特伽罗等无我的是什么。由此，平等性就是每一个自性相同的缘故，自心是三种识的体性，本来没有产生，就是最初没有自性，因此是空性的自性，称为一切皆空的体性之义。是心清净的次第。世尊的意思是，摧毁三种识和安住于其上的自性，所以是世尊。同样，毗卢遮那是五种标志。 ༄。 那些刚过去之后，金刚是光明，为了给予如来之果。如来是安住于十地之上的缘故。如经中所说：以最初的瑜伽，获得第八地，以见到三种光明，善住于第十地。如此宣说。从那以后等等，金刚不动的意思是，以如幻的等持不能动摇，所以是不动，那本身是不可分的缘故，哪里有金刚就称为什么。一切如来是过去、未来和如此显现的十方所住的无尽，是众生的不坏，为此金刚是幻化的体性等持，入于其中，如先前一样所说的菩提心是说，这些事物没有产生。等等，这些事物是蕴、界、处，自性上最初没有产生，就是没有产生，如幻术师所变的城市一样。
English
Breaking is the means. Similarly, the three consciousnesses are incompatible, luminosity and antidote, and the order of mantras and mudras is the means. Similarly, having the thought of gathering and scattering, and each of the fifty-one formations divided into a hundred kinds, becomes five thousand one hundred and twenty kinds. Therefore, the nature of the aggregates, elements, sense bases, and what is grasped and what grasps are abandoned. Similarly, the Dharma is the nature previously spoken of. Selflessness is the absence of self, what is selfless for individuals and so on. Thus, equality is because each nature is the same, the mind itself is the nature of the three consciousnesses, originally unborn, is initially without nature, therefore it is the nature of emptiness, called the meaning of the nature of all emptiness. It is the order of purifying the mind. The meaning of Bhagavan is that he destroys the three consciousnesses and the nature that dwells on them, so he is Bhagavan. Similarly, Vairochana is the five signs. ༄. Immediately after those have passed, the vajra is luminosity, in order to give the fruit of the Tathagata. The Tathagata is because he dwells perfectly on the ten bhumis. As it is said in the sutras: With the first yoga, the eighth bhumi is obtained, by seeing the three lights, he dwells well on the tenth bhumi. Thus it is said. From then on, etc., the meaning of Vajra Akshobhya is that it cannot be shaken by the samadhi of illusion, therefore it is immovable, that itself is indivisible, so wherever there is a vajra, it is called what. All the Tathagatas are the past, future, and the inexhaustible dwelling in the ten directions that appear in this way, is the imperishable of sentient beings, for that reason the vajra is the samadhi of the nature of illusion, having entered into it, as before, the spoken bodhicitta is saying, these things are not produced. Etc., these things are the aggregates, elements, and sense bases, initially unborn by nature, that is, not produced, like a city transformed by a magician.
Tibetan
དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་དོན་དམ་སྐྱེས་པ་མིན། །གང་ཞིག་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །རྒྱུ་ནི་ཟད་པས་ཤི་བ་ནི། དེ་ནི་ཟད་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། །གང་ཞིག་ངོ་བོས་མ་ཟད་པ། །དེ་ནི་ཟད་པ་ཇི་ལྟར་བཤད། །དེས་ན་གང་ཡང་སྐྱེས་པ་མིན། །གང་ཡང་འགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་དང་ཟད་པའི་ལམ་དག་ནི། །དགོས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྗེ་བཙུན་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་རུལ་པའི་སྡོང་པོ་ལས། །སྙིང་པོ་འདོད་ནས་སྐྱེས་ཕུ་དེ་གཤེགས་ཏེ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་སྙིང་པོ་ཡོད་མི་སྣང༌། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ། དངོས་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་མིན། །དངོས་མིན་ལས་ ༄། །ཀྱང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་དངོས་འཁྲུལ་བས། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་སྐྱེ། །བདག་ལས་མ་སྐྱེས་གཞན་ལས་མིན། །གཉིག་ལས་མེད་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་དུ་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་འཐད་པ་མིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བས་ན་ཆོས་ནི་མེ་ལ་སོགས་པས་སྲེག་བ་དང༌། གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཡོད་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་བསམ་པ་ཞུགས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ན་ཆོས་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པས་བརྡར་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་སྦེད་པ་མི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལན་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་གཞན་མ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ནི་རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང༌། ཁྱབ་བདག་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཏུ་ཁས་བླངས་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང་གནས་པའི་རིམ་
Chinese
对于孩子们来说，各自显现不同。从自性上来说，依靠因缘聚合而生起，就和没有生起一样，因为是互相观待的缘故。《六十正理论》中也说：“依赖于彼而生者，彼非胜义之生。何者自性未生者，彼如何能有生耶？因已灭尽而死者，彼即名为已灭尽。何者自性未灭尽，彼如何能说为灭？是故任何亦未生，任何亦非灭。生与灭之道途，为必要之义而说。”如是说。至尊仁钦仲玛中也说：“如从腐烂的水树之干中，欲求心要而生出的树枝已逝去，无有内外，心要存在却不可见。如是了知一切诸法。”如是说。同样地，从实有中，实物不会生起。从非实有中，也不会生起。 总是因为实物而迷惑，如虚空中的花朵般生起。不由自生，不由他生，不由二者生，不由无因生。事物无论在何处，生起何时也不合理。如是说。因此，一切事物最初未生，因此，法如同被火等焚烧，被砍伐等一样，眼等对色等没有取的作用。无有法性，是指眼等诸根是有法，这些也不存在，因为二者互相观待而不能成立的缘故。因为有法，诸法的世间，才会有想法产生。如是说。或者如先前一样，因为没有蕴等，所以法也没有常等体性的存在。无有法性，是指其他所遍计的，以我等衡量过的有法也不存在，因为没有量。那么，难道不是有“蕴就是我”这样的说法，并且无法遮盖现量吗？对此回答说：首先，其他外道们承许我为常恒、一切作者、遍满、自在。而蕴聚是生、灭、住的次第。
English
To children, they appear separately. In terms of their own nature, what arises in dependence on the collection of conditions is like what has not arisen, because they are mutually dependent. The Sixty Stanza Reasoning also says: "That which arises in dependence on that, that is not truly born. What is unborn by nature, how can that be born? That which dies because the cause is exhausted, that is shown as exhausted. What is unexhausted by nature, how can that be said to be exhausted? Therefore, nothing is born, nothing ceases. The paths of birth and cessation are taught for the sake of necessity." So it says. Jetsun Rinchen Dronma also says: "Just as from a rotten water-tree trunk, desiring essence, the born branch has passed away, without inside and outside, the essence exists but is not seen. Thus, know all things." So it says. Similarly, from the real, things do not arise. From the unreal, it will not arise either. Always confused by real things, they arise like flowers in the sky. Not self-born, not other-born, not both-born, not without cause-born. Things, wherever and whenever, arising is never reasonable. So it says. Therefore, all things are unborn from the beginning, therefore, the Dharma, like being burned by fire, like being cut, the eyes and so on have no function of grasping forms and so on. No Dharma-nature means that the sense faculties such as the eyes are Dharmas, and these also do not exist, because the two are mutually dependent and cannot be established. Because there are Dharmas, the world of Dharmas has thoughts. So it says. Or, as before, because there are no aggregates and so on, the Dharma also does not have the characteristics of permanence and so on. No Dharma-nature means that the Dharmas that are completely conceived by others and measured by self and so on also do not exist, because there is no valid cognition. Then, isn't there a statement that "the aggregates alone are the self" and it cannot be concealed by direct perception? To this, the answer is: First, other non-Buddhists assert that the self is permanent, the doer of all, pervasive, and independent. The aggregates are the order of birth, destruction, and abiding.