Tibetan
མཚན་ཉིད་ཅན་མེད་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཚད་མས་གྲུབ་པོ། །དཔེར་ན་དངོས་པོ་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་སྣམ་བུ་བཞིན་ནོ། །སོ་དང་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་སྔགས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སྒྲའི་བདག་ཉིད་སྔགས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའི་རླུང་ལས་འབྱུང་ཞིང་ལུས་པོ་ལས། །ཡང་དག་བརྗོད་ཅིང་སྒྲ་ནི་ཁར་ཕྱིན་ཏེ། །གནས་རྣམས་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་འགྱུར་བ། །ཡི་གེ་ཡིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྒྲ། །ཡི་གེ་དེ་ནི་ཚངས་པ་དག་བྱེད་མཆོག །ཕུག་ན་གནས་པ་བྲམ་ཟེས་ཡང་དག་བརྗོད། །དེ་ནི་ཡང་དག་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ནི། །ངེས་ལེགས་མངོན་མཐོ་སྐྱེས་བུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ས་འོག་གི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང། ཡི་གེ་དབྱངས་དང་སྒྲ་དང་ནི། །སྒྲ་སྒྲོགས་ང་རོ་སྙན་སྒྲ་སྐད། །བརྩེགས་དང་སྒྲ་མཐའ་ཚེག་དྲག་སྟེ། །སྒྲ་ནི་མཚན་ཉིད་བཅུ་པའོ། །ལྐོག་མ་མཆུ་རྐན་སོ་ལ་སོགས། །རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཉེར་དམིགས་པ། །གསལ་བའི་ཡི་གེ་ཚིག་དམིགས་པ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་ཞེས་བཤད་པའོ། །དྲུག་ལྡན་ལ་སོགས་དབྱངས་དབྱེ་བས། །ཚངས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད། །ཚངས་པ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་དུ། །དབྱངས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གནས། །གང་ཞིག་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་རྣམས། །སྐད་དབྱིངས་རྟགས་དང་ཚིག་སོགས་པ། །མིང་གི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་ཡི། །སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའོ། །སྒྲ་ནི་མཐའ་རུ་གང་ཡང་རུང༌། །དབྱངས་ནི་སྙན་པ་ཐོས་གྱུར་པ། །ཡིད་ནི་དགའ་བ་བྱེད་པ་བཞིན། །དེ་ནི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །རོལ་མོ་བྱ་དང་སྐྱེ་བོ་ཡི། །ཚོགས་པ་ལས་ནི་གང་སྐྱེས་འགྱུར། །དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་པོ། །དེ་ནི་ང་རོ་ཞེས་ ༄། །བསྒྲགས་སོ། །དྲིལ་བུ་པི་ཝང་ལ་སོགས་སྒྲ། །གང་ཞིག་དེ་ལས་དབྱངས་སྙན་འགྱུར། །ཡིད་ནི་དགའ་བ་བྱེད་པ་བཞིན། །དེ་ནི་སྙན་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་འབར་བར་གྱུར་པ་ཡི། །མེ་ཡི་སྒྲ་ནི་ཐོས་འགྱུར་རམ། །གཞན་ཡང་རླུང་ང་མ་ཆུ་སོགས་སྒྲ། །དེ་ནི་སྐད་ཅེས་ཡང་དག་བརྗོད། །རླུང་མེད་ཆར་པ་དང་འདྲ་བ། །གང་ཞིག་དབྱངས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས། །རྣ་བ་འགགས་ཤིང་རྙེད་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་བརྩེགས་དང་སྒྲ་མཐར་བཤད། །ཇི་ལྟར་པི་ཝང་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྒྲ་ནི་རབ་
Chinese
无自性是暂时由量成立的。例如，任何事物，凡是依缘起而生的，它就是无自性的，如氆氇一般。牙齿和嘴唇等努力而产生的咒语等。因此是空性，这是自性的理由。这样一来，暂且声音的自性咒语是刹那的缘故，虽然是无有的，但是仅仅是声音的自性是存在的。如是说：从虚空的风中产生，从身体中，正确宣说，声音从口中发出，处所完全分离于其他，成为悦意的文字，那就是声音。文字是梵天清净的最胜者，住在洞穴中，婆罗门正确宣说。那是完全结合的，决定善、现高、与士夫结合。如是说。同样，在吉祥金刚地下的续部中也说：文字、元音和声音，声音、喧嚣、鸣响、悦耳的声音、话语，重叠和声音的边际、点和重音，声音是十种相。隐秘处、嘴唇、硬腭、牙齿等，以分别而接近目标，清晰的文字是词的目标，那就是所谓的文字。具有六种等的元音分别，梵天语者们宣说。梵天等在世间，元音以七种方式存在。任何声音的论典，语音、语调、符号和词等，名称的自性产生，声音存在于一切之中。声音在任何边际，元音是悦耳的听到的，如心意是欢喜的，那就是所谓的喧嚣。乐器、鸟和众人的，从集合中产生任何变化，无分别且清晰的，那就是所谓的鸣响。
English
The absence of inherent existence is temporarily established by valid cognition. For example, whatever arises from dependent origination is devoid of inherent existence, like wool cloth. Mantras and the like arise from the effort of teeth, lips, and so on. Therefore, it is emptiness, which is the reason for inherent existence. Thus, for the time being, the nature of sound, the mantra, is momentary, so it is non-existent, but the nature of mere sound exists. As it is said: "Arising from the wind of space and from the body, correctly spoken, sound goes forth from the mouth, places are completely separated from others, becoming pleasing letters, that is sound. The letter is the supreme purifier of Brahma, dwelling in the cave, the Brahmin correctly speaks. That is completely combined, definitely good, manifestly high, combining with the person." So it is said. Similarly, in the Tantra of Glorious Vajra Beneath the Earth, it is also said: "Letters, vowels, and sounds, sound, clamor, resonance, melodious sound, speech, stacking and the edge of sound, dot and stress, sound is of ten characteristics. Secret place, lips, palate, teeth, etc., closely aimed by differentiation, clear letters are the object of words, that is said to be letters. With sixfold and other vowel distinctions, those who speak of Brahma proclaim. Brahma and others in the world, vowels exist in seven ways. Whatever treatises on sound, voice, intonation, symbols, and words, etc., the nature of names arises, sound exists in all. Sound is at any edge, vowels are pleasant to hear, as the mind is joyful, that is called clamor. Musical instruments, birds, and people, whatever arises from the assembly, without distinction and clear, that is called resonance.
Tibetan
ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སྒྲ་མཐའི་གནས་ལས་བྱུང༌། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དེ་འདྲར་རྟོགས། །དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི། །ཟབ་པ་དང་ནི་སྙན་པའི་དབྱངས། །ཇི་ལྟར་བུང་བ་བུམ་པའི་ནང༌། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་བྱུང་བ། །སེམས་ཙམ་རེག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །དེ་ནི་ཚིག་དྲེག་ཅེས་དྲག་པའོ། །དེས་ནི་ཐམས་ཅད་འདི་ཁྱབ་སྟེ། །མར་ཁུ་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱ་རྣམས་སྤངས་པ། །ཕྱི་ནང་བཅས་པ་རྟག་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིག་པས་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཅུ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ཤིང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་སྒྲ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རགས་པས་སྒྲ་མེད་པས་དེའི་ནང་དུ་དམིགས་པའི་སྒྲ་མཐའ་ཡང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དང་སྒྲ་མཐའ་དག་ལ་རླུང་རྒྱུ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རླུང་ཡང་རྣམ་པ་བཅུའི་དབྱེ་བས་གཅིག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་མཐའ་ཙམ་གྱི་སྔགས་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་རྙེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡི་གེ་གསུམ་བསྒོམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་བསྒོམ་པ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་ན་དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་སྟེ། མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་རབ་ ༄། །ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བའི་མཛེས་པ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟོན
Chinese
能赐予。如是，从声边的处所生起。有智慧者如是了悟。成为所缘的彼之，甚深且悦耳之音，如蜜蜂在瓶内，极其微细地生起。是唯心所触之相。彼是名为语力的猛烈。由此遍及一切此，如酥油芝麻等。无疑且不可说，舍弃音韵与所明，包括内外是常恒，彼是梵天最胜说。以名为之理性能了悟并宣说具有声边自性的第十者存在。任何具有声边自性者，应修习声音，即是了悟。彼亦非修习，因为并非真实存在。如前所说，粗糙之声不存在，因此于其中所缘之声边亦不成办。因为果随顺于因。因为声与一切声边皆有风运行，故为一。风亦非为一，因有十种差别。如前者一般，因无常故，是为识之乘骑，如识一般，是刹那性，故自性不成立。因此，仅仅声边的咒语不应修习。那么瑜伽士应如何获得成就呢？如是，以有实与无实。如是说。如是，以先前所说的理由，修习三个字是行与来的修习，若不缘，则彼时获得大金刚持的果位。是关于无势者的念诵之极
English
It bestows. Thus, it arises from the place of the edge of sound. The wise realize it as such. The profound and pleasing sound of that which has become the object, like a bee inside a vase, arises very subtly. It is characterized by the touch of mind-only. That is called the fierce power of speech. By this, all this is pervaded, like ghee, sesame, and so on. It is without doubt and unspeakable, abandoning sounds and what is to be clarified, including inside and outside, it is constant. That is said to be the supreme Brahma. By the knowledge called, it is to be understood and explained that the tenth one with the nature of the edge of sound exists. Whoever has the nature of the edge of sound, the sound should be meditated upon, which is realization. That is also not meditation, because it does not truly exist. As previously stated, the coarse sound does not exist, therefore the edge of sound that is the object within it will also not be accomplished. Because the result follows the cause. Because sound and all edges of sound have wind moving, they are one. Wind is also not one, because there are ten kinds of distinctions. Like the former, because it is impermanent, it is the vehicle of consciousness, like consciousness, it is momentary, therefore its nature is not established. Therefore, mantras of just the edge of sound should not be meditated upon. Then how should a yogi attain accomplishment? Thus, with the real and the unreal. It says. Thus, with the reason previously stated, meditating on the three letters is the meditation of going and coming, if it is not an object, then at that time the state of the great Vajradhara is attained. It is about the extreme of the recitation of the impotent.
Tibetan
་པར་བྱེད་པའི་ངག་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་བའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་མ་རིག་པ་དང༌། ཐབས་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། སྐྱས་པ་དང༌། མ་ནིང་དང༌། དུས་མཚམས་དང༌། མཚན་མོ་དང༌། ཉིན་མོ་དང༌། སྣང་བ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། སྣང་བ་ཉེ་བར་འཐོབ་པ་དང༌། གཡོན་དང༌། གཡས་དང༌། དབུས་དང༌། འཇམ་པ་དང༌། རྣོ་བ་དང༌། བར་པ་དང༌། པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། ཉི་མ་དང༌། རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང༌། ཚེག་དྲག་དང་གཉི་གའི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །གཞན་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་གནས་པས་ན་དངོས་པོ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བཟླས་པ་ནི་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན། ཇི་ལྟར་དངོས་གྲུབ་ཅེ་ན། བསྒོམ་པ་དག་ནི་མི་ཆགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དག་སྤངས་པའོ། །འདིར་ཡང་ ༄། །རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བཞི་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང༌། འོད་གསལ་བ་སྟེ་གསུམ་ནི་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་ནི་བླང་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་བ་དང༌། སྣང་བ་འབྲིང་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། སྣང་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཆུང་བ་ནས་འོད་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཆུང་དུའི་ཆུང་བ་དང༌། སྣང་བ་ཆུང་དུའི་འབྲིང་དང༌། སྣང་བ་ཆུང་དུའི་ཆེན་པོ་དང༌། སྣང་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་ནས་འོད་གསལ་བའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དབྱེ་བས་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་
Chinese
说出能成办事业的语言，这是关联。与一切事物分离。等等。一切事物是阿赖耶识、染污意识和入意识，这三者。它们也是无明、方便、智慧、女性、男性、雌雄同体、时际、夜晚、白天、显现、显现增长、显现近得、左、右、中、柔软、锋利、中间、莲花、金刚、月亮、太阳、随行之音，以及点和重音二者的空性自性，与这些分离就是一切皆空。此外，由于存在于身语意中，事物是三个字。它们不是事物，因为颜色和形状以及天神等的自性不是真如，念诵是考察的体性。或者，事物是入等相，它们也是声音的终极自性，并且是无常的，所以无事物不是真如。如何成就事物呢？禅修不会执着。这是什么意思呢？蕴和界，以及所取和能取是知识和所知，舍弃了作为它们之因的一百六十种自性。这里也是 ༄། །这个次第是，为了使心完全清净，有四种事物：显现、显现增长、显现近得和光明，前三者是应舍弃的，第四个是应获取的，是果。在这些事物中也有小等四种差别：首先，显现是小显现、中显现、大显现和大显现之大显现。同样，从显现增长小到光明大之大之间有十六个刹那。同样，有显现小之小、显现小之中、显现小之大和显现大。这样，从中等开始直到光明之间有六十四个刹那，以白天和夜晚的区分，有一百二十个刹那。
English
The speech that accomplishes the work is related. Separated from all things. And so on. All things are the alaya consciousness, the afflicted mind consciousness, and the entering consciousness, these three. They are also ignorance, means, wisdom, female, male, hermaphrodite, time, night, day, appearance, increasing appearance, near attainment of appearance, left, right, center, soft, sharp, intermediate, lotus, vajra, moon, sun, following sound, and the empty nature of both dot and accent, separation from these is emptiness of all. Furthermore, since they reside in body, speech, and mind, things are three letters. They are not things, because the nature of color and shape and gods, etc., is not Suchness, recitation is the nature of investigation. Or, things are the characteristics of entering, etc., they are also the ultimate nature of sound, and because they are impermanent, no thing is not Suchness. How is accomplishment achieved? Meditations are not attached. What does that mean? Aggregates and elements, and what is grasped and what grasps are knowledge and what is to be known, abandoning the one hundred and sixty natures that are the cause of them. Here also ༄། །This is the order, in order to purify the mind completely, there are four things: appearance, increasing appearance, near attainment of appearance, and luminosity, the first three are to be abandoned, and the fourth is to be obtained, it is the result. Among these things there are also four kinds of distinctions such as small: first, appearance is small appearance, medium appearance, large appearance, and great appearance of great. Similarly, there are sixteen moments from small increasing appearance to great luminosity of great. Similarly, there is small of small appearance, medium of small appearance, large of small appearance, and large appearance. Thus, from medium and so on to luminosity there are sixty-four moments, with the distinction of day and night, there are one hundred and twenty moments.