Tibetan
མས་སོ། །རྩེ་མོ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །པར་ནི་སྒོ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི་དེ་དག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲོ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བྷ་ག་ནི་ཕྱག་རྒྱ་མའི་པདྨར་ལིངྒ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་སྔགས་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བཞག་པ་ནི་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་ལེའུ་དང་པོ་ལས་གསུངས་པའི་བཛྲ་དྷྲྀ་ག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྒོ་བ་ནི་པདྨའི་ལྟེ་བར་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོ་བར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བ་སྤུ་རྣམས་ཀྱི་བུ་ག་ནི་རྩ་བའོ། །རྩེ་མོ་ནི་ ༄། །མཐའོ། །བར་ནི་སྤུ་གཉི་གའི་བར་རོ། །དེ་རྣམས་ལས་རྡོ་རྗེ་སྤྲིན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ཚོགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སེམས་མའི་ཞལ་དང༌། དམ་ཚིག་སེམས་མའི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་གདན་རྣམས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྐུ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རིགས་ནི་ལུས་ཏེ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྟགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བྷ་ག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ། ལིངྒ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོ་བཞག་པ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བའི་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པ་དང༌། རང་གི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩའི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་བ་སྤུ་རྣམས་ཀྱི་བུ་ག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་འགྱུར་བ། རིགས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་མོས་པར་བྱ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁྲོ་བོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེག་པའོ། །དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཡི
Chinese
མས་སོ། །རྩེ་མོ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །པར་ནི་སྒོ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི་དེ་དག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲོ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྤྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བྷ་ག་ནི་ཕྱག་རྒྱ་མའི་པདྨར་ལིངྒ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་སྔགས་ལས་སྐྱེས་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བཞག་པ་ནི་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་ལེའུ་དང་པོ་ལས་གསུངས་པའི་བཛྲ་དྷྲྀ་ག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྒོ་བ་ནི་པདྨའི་ལྟེ་བར་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོ་བར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བ་སྤུ་རྣམས་ཀྱི་བུ་ག་ནི་རྩ་བའོ། །རྩེ་མོ་ནི་ མས་སོ。顶端是诸处。门是诸门。法的云是了知所有这些舒展为五如来之自性。应当了知所有如来之体性即是金刚萨埵。坛城是胜者。其中，等等，金刚是坛城众忆念是舒展之结合。如是观修，身等加持如何？བྷ་ག་是手印母之莲花中林伽金刚，从咒语中生出，以咒语加持而安立，即是进入。金刚萨埵是菩提心，是俱生喜之体性，特别是第一品中所说的名为བཛྲ་དྷྲྀ་ག་等等的咒语之方式来劝诫，应当在莲花之中心观想誓言之坛城为蓝色。其后，毛孔是根。顶端是 ༄། །མཐའོ། །བར་ནི་སྤུ་གཉི་གའི་བར་རོ། །དེ་རྣམས་ལས་རྡོ་རྗེ་སྤྲིན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ཚོགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སེམས་མའི་ཞལ་དང༌། དམ་ཚིག་སེམས་མའི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་གདན་རྣམས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྐུ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རིགས་ནི་ལུས་ཏེ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྟགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བྷ་ག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ། ལིངྒ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོ་བཞག་པ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བའི་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པ་དང༌། རང་གི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩའི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་བ་སྤུ་རྣམས་ཀྱི་བུ་ག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་འགྱུར་བ། རིགས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་མོས་པར་བྱ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁྲོ་བོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེག་པའོ། །དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཡི ༄。尽头。中间是两根毛发之间。从这些中，金刚云是坛城众，从智慧母之面容和誓言母之毛孔向外舒展到日月之座是先行，身等加持先行应当欢喜，是事业之胜者。其中，等等，种姓是身体，忆念其即是生起，观修其是如来之观察。那又是如何呢？བྷ་ག་是五蕴自性之身体，林伽是安立脉轮，应当如次第般了知。佛身是从其生出的有情与无情之自性之三界，观修自己之自性应当了知。那脉轮以毛孔等等之差别来分。种姓之云是应当欲乐舒展为如来种姓之自性，是生起次第。其中，等等，忿怒是蕴等等以智慧之火焚烧。忆念其即是生起，观修其是反复观修，那是如何呢？
English
mas so. The tip is the sense bases. The door is the doors. The cloud of Dharma is to be known as spreading all those into the nature of the five Tathagatas. It should be realized that the essence of all the Tathagatas is Vajrasattva himself. The mandala is the supreme Victor. Among them, and so on, Vajra is the mandala practitioners remembering is the union of spreading. Likewise, what is the blessing of meditating on the body, etc.? བྷ་ག་ is the linga vajra in the lotus of the mudra mother, born from the mantra, and established by the blessing of the mantra, that is, entering. Vajrasattva is the mind of enlightenment, the nature of co-emergent joy, especially the mantra method of exhortation called vajra dhṛga, etc., mentioned in the first chapter, should visualize the commitment mandala as blue in the center of the lotus. After that, the pores of the hairs are the roots. The tip is ༄. The end. The middle is between the two hairs. From these, the vajra cloud is the assembly of the mandala, spreading from the face of the wisdom mother and the pores of the hair of the samaya mother to the seats of the moon and sun is the preliminary, and the blessing of the body, etc., should be rejoiced as the preliminary, is the supreme Victor of action. Among them, and so on, the lineage is the body, remembering it is generation, meditating on it is the examination of the Tathagata. How is that again? བྷ་ག་ is the body of the nature of the five aggregates, linga is the establishment of the chakras, it should be known as the order. The Buddha body is the three realms of the nature of sentient and non-sentient beings arising from it, and meditating on one's own nature should be known. That chakra will be divided by the differences of hair pores, etc. The cloud of lineage is to be desired to spread into the nature of the Tathagata lineage, which is the generation stage. Among them, and so on, wrath is the burning of the aggregates, etc., with the fire of wisdom. Remembering it is arising, meditating on it is repeated meditation, how is that?
Tibetan
ན་ཞེ་ན། བྷ་ག་ནི་སྣའི་རྩེ་མོར་ལིངྒའི་ཐིག་ལེ་སྟེ། བཞག་པ་ནི་བསམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཁྲོ་བོ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཏེ། །དེའི་དབང་པོ་ནི་ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བ་སྤུའི་བུ་ག་རྣམས་ནས་ཁྲོ་བོའི་སྤྲིན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཏེ། ལུས་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམ་ཚིག་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བཟླས་པ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །པདྨ་ནི་ཡི་གེ་ཨཱཿ་འོ། །ལྡན་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་མོ། །དབང་པོ་གཉིས་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ ༄། །གནས་པའི་རླུང་སྟེ་མཉམ་པའོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་བཟླས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཁུ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔགས་རྣམས་སོ། །ཐིག་ལེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐ་མར་གནས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་དག་གོ །སངས་རྒྱས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་ནི་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སློབ་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོ་གཉིས་ནི་མཉམ་གཞག་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་དབང་པོ་གཉིས་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མ་ཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་གོ །མཉམ་གཞག་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་ཁུ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལའོ། །མཁས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་འབད་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་དེ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་དེ་ལེན་པར་བྱེད་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་བརྒྱན་པར་བྱེད་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ཐིམ་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།
Chinese
那么，阴门是鼻尖上男根的明点，安住即是应当思维的。如何安住呢？忿怒尊是极其锐利的放射之光。其主尊即是明点，应当修习。此后从毛孔中，忿怒尊的云是极其锐利的放射之光，使身体明亮，应当欢喜，是圆满次第。其中“彼”等词句的誓言是三个字。忆念彼等，即以进入等次第念诵。修习彼等，即以四坛城的次第开展和收摄。那又是如何呢？金刚是字（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。莲花是字（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）。具有是字（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。二根是命和勤奋。结合是安住的气，即平等气。应当以进入等气念诵。同样，自己的精液是菩提心之体性的咒语。明点是彼等之行境，处于最后的随行之元音和重音等。佛是四坛城。金刚萨埵是主尊无量光等。以彼等供养，即以红色等差别，以右等次第开展，是金刚念诵的次第。其中“彼”等词句中，坛城是心之轮，即三种。忆念是以显现等差别，使彼等成为光明之自性。修习彼等是反复学习，如何学习呢？二根是等持。其中二根是显现和非显现之智慧。等持是近于获得显现之智慧。三种识，即彼等和自己的自性等，精液是光明。智者瑜伽士的努力是应当接近和收摄的。坛城是彼等进入光明之自性的特征。坛是精华，因为能取彼等，所以是坛城。同样，因为能庄严三界，所以坛城是大金刚持。彼等之理是显示以加持自己的次第而融入。
English
Then, the vulva is the bindu of the lingam at the tip of the nose, and dwelling on it is what should be contemplated. How is it contemplated? The wrathful ones are the extremely sharp rays of light. Their lord is the bindu itself, which should be meditated upon. Thereafter, from the pores of the hair, the clouds of the wrathful ones are the extremely sharp rays of light, making the body clear, which should be rejoiced in, and is the completion stage. In that, the vows in the words "that" and so on are three syllables. Remembering them is reciting in the order of entering and so on. Meditating on them is expanding and contracting in the order of the four mandalas. How is that? Vajra is the syllable (Tibetan: ཧཱུཾ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum). Padma is the syllable (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah). Possession is the syllable (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ओं, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om). The two faculties are life and effort. Union is the abiding wind, which is equanimity. It should be recited with the winds of entering and so on. Likewise, one's own semen is the essence of bodhicitta, the mantras. The bindu is the conduct of those, the vowels and strong punctuation marks that follow, abiding at the end. The Buddhas are the four mandalas. Vajrasattva is the lord Amitabha and so on. Offering to them is expanding in the order of right and so on, with distinctions such as the color red, and is the order of vajra recitation. In that, in the words "that" and so on, the mandala is the wheel of the mind, which is threefold. Remembering is making them the very nature of luminosity, with distinctions such as appearance. Meditating on them is learning again and again. How is it? The two faculties are samadhi. In that, the two faculties are the wisdom of appearance and non-appearance. Samadhi is the wisdom of near attainment of appearance. The three consciousnesses, that is, those and one's own nature, semen is luminosity. The effort of the wise yogi is to be approached and gathered. The mandala is the characteristic of entering into that very luminosity. The center is the essence, and because it takes them, it is the mandala. Likewise, because it adorns the three realms, the mandala is the Great Vajradhara. The manner of that is to show absorption by the order of blessing oneself.