Tibetan
ནི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་ཏེ། མི་གོས་པ་ནི་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་འཛིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །ཡུམ་ནི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྲོ་བོ་རྣམས་སོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཐིག་ལེ་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྤྲོས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མི་གོས་པ་ནི་འབའ་ཞིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་བྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ ༄། །གཉིས་སུ་མེད་པ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ལྷའི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་དོན་སྣ་ཚོགས་མཛད་པའི་ནུས་པས་གཙོ་བོ་དེ་མཉེས་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་གོས་པ་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བློ་ཅན་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྫས་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་མཉེས་པ་ནི་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དགོད་པས་ཐ་མ་ལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བྱའོ། །བདུད་རྩི་ལྔ་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཆོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་བློ་ནི་ཇི་བཞིན་བྱས་པའི་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་ཏེ་དེས་སོ། །ཡང་ན་བློ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་སྟེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པའོ། །འདིར་ནི་ལས་རྩོད་པར་བྱེད་དེ། བཤང་གཅི་ཟས་སུ་ཟ་བ་སྟེ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་སྤྱོད་པས་ཁྱི་དང་སྤྱང་ཀི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པར་རྣལ་འབྱོར་བ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རིགས་པས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཙང་བ་མ་ཡིན་ལ། མི་གཙང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཡོད་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གོ །དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཙམ་འཛིན་པས་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་གཙང་བ་དང་འདི་ནི་མི་གཙང་བ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་ ༄། །པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་གང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུར་རིགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བུམ་པ་སྣང་བའི་དུས་སུ་སྣམ་བུ་ངེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཚད་མ་གཙོ་བོར་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་འདི་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མནན་པའི་རང་དབང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། བགྲེས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ལ་བབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གང་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་བྱའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུ་བ་དང་མེ་བཞིན་དུའོ། །རྫས་རྣམས་ཀྱང་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་ན་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ནི་གང་མི་མཐོང་བ་སྟེ། གང་གིས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་གཙང་བ་ཉིད་དང་འདི་ནི་མི་གཙང་བ་ཞེས་སོ། །འོན་གང་ཞིག་འདི་དྲི་ངན་པ་དང་མདོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དྲི་ངན་པ་ནི་གཞན་རྣམས་སྒོག་པ
Chinese
即是彼智慧，于金刚顶上，执持菩提心之明点，不染着即不转变。其他如前，即执持。佛即如来等。母即部族之天女眼等，及形金刚母等，及忿怒尊等。令欢喜者，即彼等从明点中为利益有情而散布。彼时，不染着即不为仅仅空性之自性所缘之分别所执持。其他如前，即随念。如是佛之母者，以摄集一切如来故，以一切如来之微尘所成，世俗谛与胜义谛之体性，无二元，轮回与寂灭一味性之自性，乃天神之身。彼以作种种有情义利之能力，令主尊欢喜者，即以作意之瑜伽士不染着，即不复为庸常之习气所迷惑。彼时，佛即不住涅槃之自性之位成就者，乃显现。不分别者，即具大悲者，具慧者，即具大智慧者，乃三摩地。彼乃义成之瑜伽。佛即五种物质。彼等之母即三字。令彼欢喜者，即为清净等义而安立，不应作庸常之习气之分别。行持五甘露之瑜伽士，彼即佛即金刚持自身成就。何者之过失耶？若分别不转为清净与不清净等。所谓具慧者，慧即如实所作之修习，彼于何者有，彼即具慧者，即彼。又或慧即生起次第等之忆念，彼于何者有，彼即如是成办者。此处乃作事业之诤论，食粪尿为食等，如是所说者，以行持与世间相违之事，如狗与豺狼等一般，瑜伽士岂不至于成为孩童之行耶？答曰：不至于成为过失，以何之故，以理
English
That is, that wisdom, on the Vajra Peak, holds the Bindu of Bodhicitta, non-attachment means non-transformation. Others are as before, that is, holding. Buddha is the Tathagatas, etc. Mother is the goddesses of the families, such as eyes, and the form Vajramatrika, etc., and the wrathful ones, etc. To please them is to emanate from the Bindu for the benefit of sentient beings. At that time, non-attachment means not being grasped by the discrimination that only apprehends emptiness. Others are as before, that is, recollection. Thus, the Mother of the Buddhas, by gathering all the Tathagatas, is made of the atoms of all the Tathagatas, the nature of conventional and ultimate truths, non-duality, the nature of the oneness of samsara and nirvana, is the body of the deity. That which pleases the chief one by the power of performing various benefits for beings, that is, the yogi who focuses on it is not defiled, that is, he will not be confused by ordinary habits. At that time, the Buddha, the one who attains the state of the nature of non-abiding nirvana, will become manifest. Non-discrimination is having great compassion, and the wise is having great wisdom, which is samadhi. That is the yoga of accomplishing meaning. Buddha is the five elements. The mothers of these are the three syllables. Pleasing them means establishing them for the sake of purification, etc., and one should not discriminate ordinary habits. The yogi who practices the five ambrosias, that is, the Buddha, Vajradhara himself, will be accomplished. What is the fault of whom? If discrimination does not turn into purity and impurity, etc. The so-called wise one, wisdom is the practice done as it is, whoever has it, that is the wise one, that is it. Or wisdom is the memory of the generation stage, etc., whoever has it, that is the one who accomplishes it. Here, there is a dispute about actions, eating feces and urine as food, etc., as it is said, by practicing things that contradict the world, like dogs and jackals, etc., will the yogi not become a child's behavior? Answer: It will not become a fault, for what reason, by reason
Chinese
所缘的事物，不观察清净等等。其中，暂且外境的事物不是清净的，也不是不清净的。因为我们具有两种量，即现量和比量。其中，现量是不分别的自性，仅仅执持自己的特征，不是像这样的情况，即“这是清净的，这是不清净的”。如果是这样，那么现量就成了具有分别 ༄。 就会变成太过分了。因为那只是随顺自己特征的生起和退没的次第而已。如果说是通过决定的意识来证悟的，那也不是，因为决定的意识只是决定自己的特征，而不是清净和不清净等等。因为自己的特征是，以何种方式显现为现量，就以那样的本体来作为决定的意识，是作为安立之因的理智。否则，在显现瓶子的时候，就会变成决定毯子了。另外，暂且不分别的量是主要的理智，因为那是安立它的唯一原因。任何认为是“这是清净的，这是不清净的”等等的分别，都是被无始以来的习气所压迫的自力分别，而不是从事物中产生的意识。因为不是他体和非他体的缘故。那样的安立也是由分别的势力所致，那样的分别也不是量，这是老人们所确定的。因此，现量不会对什么是清净的，什么是不清净的等等进行区分。比量也不是，因为那是由见到无欺骗性的相属之力的力量所产生的，就像烟和火一样。如果推测事物是清净的或不清净的等等，那么无欺骗性的相属之相是什么也见不到的。以什么方式来安立呢？即“这是清净的，这是不清净的”。或者，如果说这是难闻的气味和黄颜色等等，不是有相吗？难闻的气味是其他的蒜
English
Objects of perception, do not observe purity, etc. Among these, external objects are neither pure nor impure. Because we have two valid cognitions, namely direct perception and inference. Among these, direct perception is of a non-conceptual nature, merely grasping its own characteristics, not in the manner of "this is pure, this is impure." If it were so, then direct perception would become conceptual. ༄. It would become excessive. Because that is merely following the order of arising and ceasing according to its own characteristics. If it is said that it is realized through definite consciousness, that is not the case, because definite consciousness only determines its own characteristics, not purity and impurity, etc. Because one's own characteristic is that the essence that appears manifestly as direct perception, that very essence is the intellect that serves as the cause of establishment. Otherwise, when a vase appears, it would become the determination of a blanket. Furthermore, for the time being, non-conceptual valid cognition is the main intellect, because it is the sole cause of establishing it. Any conceptualization that thinks, "This is pure, this is impure," etc., is a self-powered conceptualization oppressed by beginningless habitual tendencies, not a consciousness arising from objects. Because it is neither other nor non-other. That very establishment is also due to the power of conceptualization, and that conceptualization is not a valid cognition, as determined by the elders. Therefore, direct perception does not differentiate what is pure, what is impure, etc. Inference is also not valid, because it is produced by the power of seeing the sign of infallibility, like smoke and fire. If one infers that things are pure or impure, etc., then what is the infallible sign that is not seen? In what way should it be established? Namely, "This is pure, this is impure." Or, if it is said that this is a foul smell and yellow color, etc., are there not signs? A foul smell is other garlic