Tibetan
། །ཡུམ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་དབུས་མ་སྟེ་འདོད་པའི་གདུགས་སོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་འགགས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ཏེ། མི་གོས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མས་རེག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེ་ལས་འདས་པས་སོ། །བློ་ནི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སངས་རྒྱས་རྙེད་པར་མི་དཀའོ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་ཏེ་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའོ། །ཡུམ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་སྟེ་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཡི་གེའི་ཕྱི་མའོ། །དེ་ཉིད་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་ཉེ་བར་བསྡུས་ལ། མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་བཟླས་པས་ངག་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་བཟླས་པའི་རིམ་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་བཟླས་པས་སོ། །བློ་ཅན་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་བཟླས་པས་སོ་ཞེས་སྟོན། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་ ༄། །པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ཡུམ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྣག་བཞིན་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཉིད་མ་ཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་ཞིང༌། མི་གོས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱས་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་སྟེ། བློ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་སྣང་བ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཅིག་ཅར་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་སྤྲོས་པར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་
Chinese
母亲是那本身的根本中心，是欲望的伞盖。使之喜悦，就是那本身止息并持有菩提心。不被沾染，就是不被贪欲等分别念的垢染所触及。那位瑜伽士，证得佛陀就是俱生喜乐，就是圆满。如何是好呢？名为无分别，分别念是譬喻的俱生，从那超越。智慧是从譬喻中产生的俱生，那本身存在于何处，那就是有智慧者，大成就的瑜伽士证得佛陀并不困难，这是词句的意义，那就是果。或者说，佛陀是三界。母亲是那本身的母亲，是四十九字母的自性，是字母的终结。那本身被女人和男人以及雌雄同体的自性之三个字母所摄持。使之喜悦，就是通过进入等次第，如水车般念诵，不被具有语念诵之相的外在分别念所沾染。只要佛陀是大金刚持。通过毗卢遮那佛等的念诵次第而成就。如何是好呢？无分别就是通过肢分不缺的念诵。有智慧者，就是通过日夜二万一千六百的念诵来显示。那是金刚念诵的次第。或者说，佛陀是诸
English
The mother is the very root center of that, the umbrella of desire. To please her is to cease that very thing and hold the mind of enlightenment. Not being stained is not being touched by the defilements of discursive thoughts such as desire. That yogi, attaining the Buddha, the coemergent bliss, is perfected. How is it? It is called non-conceptual. Conceptualization is the coemergent of example, transcending that. Intelligence is the coemergent arising from example. Whoever possesses that is intelligent. It is not difficult for the yogi of great accomplishment to attain Buddhahood. This is the meaning of the words, that is the fruit. Or rather, the Buddha is the three realms. The mother is the mother of that itself, the nature of the forty-nine letters, the end of the letters. That itself is closely gathered by the three letters of the nature of woman, man, and hermaphrodite. To please her is to recite through the sequence of entering and so on, like a water wheel, and not be stained by the external conceptualizations that have the characteristic of verbal recitation. As long as the Buddha is the Great Vajradhara. It will be accomplished through the sequence of recitation of Vairochana and so on. How is it? Non-conceptual is through recitation without lacking limbs. The intelligent one is shown to be through the recitation of twenty-one thousand six hundred day and night. That is the sequence of vajra recitation. Or rather, the Buddha is all
Tibetan
དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པས་དབང་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་རུས་པ་དང་ཤ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣལ་འབྱོར་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་བདག་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཡུམ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སོ། །བློ་ཅན་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ ༄། །དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མི་གོས་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་གདོལ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བློ་ནི་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱིས་སྟེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བློ་ཅན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་དང་པོའི་དོན་གྲུབ་པའོ། །གཙོ་བོ་ནི་གཉི་ག་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསླབ་པའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཟུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་མའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། བློ་ཅན་ནི་ངེ
Chinese
不是通过有相的禅定来控制的。然而，以乾闼婆城等十二种幻化的比喻，专注于本尊的身相，三界也应视为与此相同。因此，佛陀是由没有骨骼和血肉等的智慧身瑜伽成就的。无分别是不依赖于月亮和金刚等禅定的缘故。同样，智慧是无戏论的般若，谁拥有它，谁就是有智瑜伽士，是自我加持的次第。同样，佛母是舍弃贪欲等之后的第四种真实。应欢喜的是通过显现等次第习惯于此，不染着是不再依赖粗大的分别念。只要佛陀，即现证菩提成就，就会生起。如何生起呢？无分别是具有整体执持的等持。有智者是随后摧毁的主尊瑜伽士，是现证菩提的次第。同样，佛母是二谛无别的自性之等持。应欢喜的是依赖于此，不染着是不再被婆罗门、旃陀罗等分别念所触及。因此，佛陀是由不住涅槃成就的。无分别是金刚般的等持。智慧是普光，谁拥有它，谁就是有智者，即证得佛陀的瑜伽士，这显示了双运的次第。同样，佛母是般若。佛陀是瑜伽士，是最初义成就者。主尊是两者都非常需要修习的。应欢喜的是已经正确地结合，不染着是不被声闻等分别念所执取。因此，具有所证和能证正确结合的瑜伽士，对于近修等后续行为的佛陀就是无分别本身，有智者是确
English
It is not to be controlled by meditation with characteristics. However, focusing on the deity's form with the twelve illusory examples such as the city of Gandharvas, the three realms should also be regarded as being of the same nature. Therefore, the Buddha is accomplished by the yoga of the wisdom body without bones and flesh, etc. Non-conceptualization is because it is free from meditation on the moon and vajra, etc. Similarly, wisdom is prajna without elaboration, and whoever possesses it is the wise yogi, the order of self-blessing. Similarly, the Buddha-mother is the fourth reality after abandoning desire, etc. What is to be pleased is to become accustomed to it through the order of appearance, etc., and what is not stained is that one will no longer rely on coarse conceptualizations. As long as the Buddha, that is, manifest enlightenment, is accomplished, it will arise. How does it arise? Non-conceptualization is because it possesses the samadhi of holding the whole. The wise one is the yogi who has become the chief of subsequent destruction, the order of manifest enlightenment. Similarly, the Buddha-mother is the samadhi characterized by the non-duality of the two truths. What is to be pleased is to rely on it, and what is not stained is that one will no longer be touched by the conceptualizations of Brahmins, Chandalas, etc. Therefore, the Buddha is accomplished by non-abiding nirvana. Non-conceptualization is vajra-like samadhi. Wisdom is all-illuminating, and whoever possesses it is the wise one, that is, the yogi who has attained Buddhahood, which shows the order of union. Similarly, the mother is prajna. The Buddha is the yogi, the one who has accomplished the first meaning. The chief is that both are very much in need of practice. What is to be pleased is that it has been properly combined, and what is not stained is that it is not grasped by the conceptualizations of the Shravakas, etc. Therefore, the Buddha of the subsequent actions such as close practice by the yogi who possesses the correct combination of what is to be accomplished and what accomplishes is non-conceptualization itself, and the wise one is certain.
Tibetan
ས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡུམ་ནི་པདྨའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་དག་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་ཞིང་མི་གོས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྨོད་པར་མི་བྱའོ། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་རྒྱུའོ། །ཡུམ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་ནི་ཡི་གེ་ཕཊ་དོ། །དེ་དག་ཆར་རེངས་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྐྱོད་པ་བྱས་ཤིང་མི་གོས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བར་མི་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བྷ་ག་ར་ལིངྒ་རབ་ཞུགས་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གནས་འགྲོ་མི་བྱ། །དགའ་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུགས་ནས་ནི། །སེམས་ནི་གང་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོ་བ་ནི། །ཇི་སྲིད་སྔགས་པས་མི་བྱ་སྟེ། །དགའ་སྐྱེས་བདེ་བ་གང་ཡང་རུང༌། །དེ་སྲིད་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཐོབ། །བདེ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དང༌། །ལྡན་ཞིང་མཆོག་དང་ཞི་བ་དང༌། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་བྱས་ན། །འགྲུབ་འགྱུར་འདིར་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དངོས་གྲུབ་ ༄། །ཐམས་ཅད་སྟེར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྷུང་འགྱུར་ན། །རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་བརྒྱལ་གྱུར་པས། །བླ་མེད་དངོས་གྲུབ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་ལས་སོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཅུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་གསུམ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་རེག་པས་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང༌། མི་གོས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཕྱུགས་བཞིན་དུ་བཅིང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམས་སོ། །ཡུམ་ནི་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་ཤིང་མི་གོས་པ་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་བསམ་གཏན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཡུམ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །གཙོ་བོ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བར་བྱས་ཤིང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མི་གོས་སོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་
Chinese
将会获得区分地面的智慧，以及具有这种智慧的本智。那是自性。母亲是莲花。佛是金刚。使那些欢喜的方法是真实结合，不沾染的方法是用意识去谴责。成就等等就像之前一样，那是原因。母亲是字母吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。佛是字母帕（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕）。那些为了驱散冰雹而成为主要。使之欢喜的方法是，先行那些欢笑的行动，不沾染的方法是不离开喜乐，不要使菩提心沮丧。其他就像之前一样。如是说：从阴道莲花进入后，不要让菩提心停留在那里。如果喜乐本身被打乱，那么心应该修什么？菩提心的激发，只要持咒者不去做，无论产生喜乐的快乐是什么，都要不断地获得。与快乐的自性相结合，具有殊胜和平静的自性，如果总是修习，那么将会成就，这里没有疑惑。成就。 一切都给予。如果菩提心下降，识蕴昏厥，哪里会有无上的成就？如是说。那是事业。或者佛是十种根和境，那些的母亲是那些的识。用真实结合的触觉使那些三者欢喜，不沾染的方法是，瑜伽士不会像牲畜一样被束缚，因为具有殊胜的方法，即各自收集。佛是根和境。母亲是将那些合一，作为五佛的自性，使之欢喜的方法是禅修，不沾染的方法是不接受不同类的作意。其他就像之前一样，那是禅定。佛是菩提心。母亲是那的明点。主要的是各种各样的自性。使之欢喜的方法是用激发次第的来去进行，不沾染的是不同类的分别念。其他就像之前一样，那是命和勤奋。佛的母亲是无分别的智慧。使之欢喜的方法
English
One will obtain the wisdom that distinguishes the ground, and the innate wisdom that possesses this wisdom. That is the nature. The mother is the lotus. The Buddha is the vajra. The way to please them is to truly unite, and the way not to be stained is not to condemn with consciousness. Accomplishment, etc., is like before, that is the cause. The mother is the letter Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽). The Buddha is the letter Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕). Those are the main ones for dispelling hail. The way to please them is to perform the actions that precede those laughs, and the way not to be stained is not to leave joy, do not discourage the bodhicitta. The rest is like before. As it is said: After entering the vagina lotus, do not let the bodhicitta stay there. If the joy itself is disturbed, then what should the mind meditate on? The arousal of bodhicitta, as long as the mantra practitioner does not do it, whatever joy arises from joy, obtain it continuously. Combined with the nature of bliss, having the nature of supreme and peace, if one always meditates, then it will be accomplished, there is no doubt here. Accomplishment. Everything is given. If the bodhicitta falls, the aggregate of consciousness faints, where will there be unsurpassed accomplishment? So it is said. That is the action. Or the Buddha is the ten faculties and objects, the mothers of those are the consciousnesses of those. Pleasing those three with the touch of true union, the way not to be stained is that the yogi will not be bound like a beast, because he has a superior method, namely collecting them separately. The Buddha is the faculties and objects. The mother is uniting those, as the nature of the five Buddhas, the way to please them is to meditate, and the way not to be stained is not to accept dissimilar thoughts. The rest is like before, that is meditation. The Buddha is the bodhicitta. The mother is the bindu of that. The main one is the nature of various kinds. The way to please it is to go and come with the order of arousal, and what is not stained is dissimilar thoughts. The rest is like before, that is life and effort. The mother of the Buddha is non-conceptual wisdom. The way to please it