Tibetan
ཞབས་ཟད་པའི་རྒྱལ་པ་རུ། །འབྲུ་རྣམས་བླུགས་ན་འབོ་བ་བཞིན། །དེ་ཉིད་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཡིན།། ༄། །ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པ་ཀུན་དང་རྣམ་པ་མེད། །བཅུ་དྲུག་ཐིག་ལེ་ཕྱེད་ཕྱེད་འཆང༌། །ཆ་མེད་པ་དང་ཆ་ལས་འདས། །བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐར་འཛིན་པ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་མཐའ་ཙམ་ལ་ངལ་སོ་པས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ནི་དབུ་མའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་དང༌། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཙོག་བ་དང༌། རྩོལ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཅུ་དྲུག་གམ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དང༌། སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཏེ། ཨ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་ནི་ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་དུས་སུ་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཕྱེད་ནི་བཞི་སྟེ། ཨ་ཨོ་མ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འཕགས་པའི་བདེན་བཞིའི་རང་བཞིན་དང༌། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཡི་གེ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་བསྡུ་པའི་རང་བཞིན་ཐིག་ལེ་ནི་སྒྲ་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཛིན་པས་ན་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན་ཏེ་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཆ་མེད་པ་སྟེ། ཆ་ནི་ཆ་དང་གུག་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱེད་དང་བཞི་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བས་ན་བསྡུ་བའི་དུས་སུ་ཆ་མེད་པའོ། །ཆ་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲ་ཡིན་ལ་སྒྲ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པས་ན་ཆ་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བ་དང༌། ༄། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ། ས་དགུ་པའི་འཁོར
Chinese
足已损之国王处，若注谷物如倾泻。 彼即百字之文字。 ༄། །如是思之。如是彼中云：一切相与无相，十六点半半持，无分与超分，四禅定之边际执持者。 其中，一切相乃一切文字生起之因故。无相者，仅于声之边际而休息故。十六者，谓中观之十六空性之自性，十六元音，及声闻乘之不净与勤作随念十六，或刹那十六之自性，及密咒之教法中月之十六分之自性，谓阿等。彼等之半者，阿、嘎、擦、扎、达、巴、亚、夏，是为八。声闻乘之八识之自性，及中观之八解脱禅定之自性，及随行密咒大乘者，于金刚念诵之时，为八座之自性。彼等之又半者，为四，谓阿、欧、玛。声闻乘之四圣谛之自性，及中观之四解脱门之自性，及密咒乘之四喜之自性。十六半半，此四字之总集自性，点者，谓执持任何声之边际，故为十六半半具点者，即文字嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是也。何时如是，则彼时为无分，分者，谓分与曲生之间。彼等亦半与四，与彼等分离故，于总集之时为无分。分者，乃文字之自性故为声，声亦为分别之因故，无彼故为超分，谓超离分别也。如是，四禅定者，谓虚空无边处之生处，及无所有处之生处，及非想非非想处之生处。彼等之边际者，乃有顶也。声闻乘者，谓以见道与修道等断除九十八烦恼， ༄། །如是，欲界与四禅定，及四无色定，谓九地之轮。
English
At the king with worn-out feet, if grains are poured, it's like pouring out. That itself is the hundred-lettered mantra. ༄། །Thus it is thought. Likewise, from that very source: All aspects and no aspects, holding sixteen dots half and half, without parts and beyond parts, holding the end of the four meditations. Among them, all aspects are the cause of the arising of all letters. No aspects are resting at the mere edge of sound. Sixteen are the nature of the sixteen emptinesses of the Middle Way, the sixteen vowels, and the sixteen impurities and mindful efforts of the Hearers, or the nature of sixteen moments, and in the teachings of mantra, the nature of the sixteen parts of the moon, such as A, etc. Half of them are A, Ka, Tsa, Ta, Da, Pa, Ya, Sha, which are eight. The nature of the eight consciousnesses of the Hearers, and the nature of the eight liberations of the Middle Way, and for those who follow the Great Vehicle of Mantra, the nature of the eight sessions during Vajra recitation. Half of those again are four, namely A, O, Ma. The nature of the Four Noble Truths of the Hearers, and the nature of the four doors of liberation of the Middle Way, and the nature of the four joys of the Mantra Vehicle. Sixteen halves and halves, the nature of the collection of all these four letters, the dot is that which holds whatever edge of sound there is, therefore it is the one with sixteen halves and halves with a dot, which is the letter Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) itself. When it is like that, then at that time it is without parts, parts are between parts and curves. Those are also half and four, since they are separated from that, at the time of collection it is without parts. Parts are the nature of letters, therefore they are sound, and sound is also the cause of discrimination, therefore without that it is beyond parts, which means beyond discrimination. Likewise, the four meditations are the sphere of infinite space, and the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception. The end of those is the peak of existence. The Hearers abandon the ninety-eight afflictions through the paths of seeing and meditation, ༄། །Likewise, the desire realm, the four meditations, and the four formless realms, are the cycle of the nine grounds.
Tibetan
་བའི་དབྱེ་བས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤོང་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་ཁམས་གསུམ་པའི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་དབང་གིས་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་དགའ་བ་བཞི་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་དཔེའི་བདེ་བའི་ཕྱིར་དུས་སུ་དཔེ་ལས་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་འཛིན་པས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐའ་འཛིན་པའོ། །ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་སྒྲ་མཐའི་དུས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་དེའི་རང་བཞིན་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་བྱེད། དང་པོར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གོང་བུ་གཅིག་གི་གཟུགས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ་དེ་རྣམས་ལས་ཀུན་དུ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལས། སྣང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་དེ་ཉིད་འཕྲོ་བ་ནི་རྒྱུ་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ་བཀོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བཀོད་པ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བཀོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གནས་པ་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་དེ་དག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལེའུ་གསུངས་ཞེས་ ༄། །འབྲེལ་པའོ། །ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཨོཾ་ནི་དགའ་བའོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཛྙཱ་ན་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །བཛྲ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་བདག་ཡིན་
Chinese
以……的差别，断除贪欲等八十一种烦恼，以法之智慧、随念之智慧和忍耐之智慧获得阿罗汉果位，并脱离三界之贪欲。同样，中观派的四禅是空性、无相、无愿和无为，这是四种解脱之门。它们的顶端是由于远离自性、无相和无愿而远离习气，从而显现法界的真如。何为法界，即是见之明咒的大乘四禅，也就是四喜。它们的尽头是为了譬喻之乐，在时机成熟时从譬喻中产生的快乐，执持它就是执持四禅的尽头。文字“嗡”的声音的尽头，是四禅尽头的特征，法界和法性的本质，揭示了文字“嗡”的理由。彼即是达摩达都（藏文：དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་，梵文天城体：धर्मधातु，梵文罗马拟音：Dharmadhātu，汉语字面意思：法界），即一切皆是空性。斯瓦巴瓦阿玛科航（藏文：སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：自性我），生起“我是它的自性”的慢心。首先是结合。从“之后”等开始。身语意的金刚是身语意合一之形象，菩提心的形态，即大金刚持。一切如来是七十二万个脉轮，从它们之中，普遍地从一切支分中，显现的是菩提心，它放射出来就是运行，它如云般布置，就是正确布置。金刚是指在金刚顶端，安住于禅定之中。所谓金刚布置，金刚是指在金刚顶端布置，菩提心之明点所安住的章节，就是如此。禅定是心一境性，说是那些成为主要部分的章节 ༄། །关联。嗡，修涅达（藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Oṃ śūnyatā，汉语字面意思：嗡，空性）等。嗡是喜悦。修涅达是极喜。嘉那（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Jñāna，汉语字面意思：智慧）是离喜。班杂（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Vajra，汉语字面意思：金刚）是俱生喜。它们的斯瓦巴瓦阿玛科航（藏文：སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：Svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：自性我）是它的自性，我。
English
By means of the distinctions of..., one abandons the eighty-one afflictions such as desire, and attains the state of an Arhat through the wisdom of Dharma, the wisdom of subsequent thought, and the wisdom of patience, and becomes free from attachment to the three realms. Similarly, the four meditations of the Madhyamikas are emptiness, signlessness, wishlessness, and non-fabrication, which are the four doors of liberation. The pinnacle of these is the abandonment of habitual tendencies due to being free from self-nature, signlessness, and wishlessness, thereby manifesting the suchness of the Dharmadhatu. What is the Dharmadhatu is the four meditations of the Great Vehicle of the Mantra of Seeing, which are the four joys. The end of these is the happiness that arises from the example at the time for the sake of the happiness of the example, and holding it is holding the end of the four meditations. The time of the end of the sound of the letter Om is the characteristic of the end of the four meditations, the essence of the Dharmadhatu and Dharmata, revealing the reason for the letter Om. That is Dharmadhatu (Tibetan: དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་, Sanskrit Devanagari: धर्मधातु, Sanskrit Romanization: Dharmadhātu, Literal Chinese meaning: Dharma Realm), which is all emptiness. Svabhava Atma Koham (Tibetan: སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: Svabhāva ātmako'haṃ, Literal Chinese meaning: Self-nature I), generates pride, saying "I am its self-nature." First is the combination. Starting from "then" and so on. The Vajra of Body, Speech, and Mind is the form of Body, Speech, and Mind as a single entity, the form of Bodhicitta, which is the Great Vajradhara. All the Tathagatas are seventy-two thousand channels, and from them, universally from all limbs, what appears is Bodhicitta, and its radiating is its movement, and it is arranged like clouds, which is correctly arranged. Vajra refers to being absorbed in the samadhi at the tip of the Vajra. The so-called Vajra arrangement, Vajra refers to the arrangement at the tip of the Vajra, the chapter in which the bindu of Bodhicitta resides, is just like that. Samadhi is one-pointedness of mind, saying that those chapters that have become the main parts ༄། །Connection. Om Shunyata (Tibetan: ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: Oṃ śūnyatā, Literal Chinese meaning: Om, Emptiness) and so on. Om is joy. Shunyata is supreme joy. Jnana (Tibetan: ཛྙཱ་ན་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: Jñāna, Literal Chinese meaning: Wisdom) is joylessness. Vajra (Tibetan: བཛྲ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: Vajra, Literal Chinese meaning: Vajra) is innate joy. Their Svabhava Atma Koham (Tibetan: སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: Svabhāva ātmako'haṃ, Literal Chinese meaning: Self-nature I) is its self-nature, I.