English
How is it? Because the cause is exhausted and dies, this is to show the meaning of exhaustion. If the nature is not exhausted, then how can it be said to be exhausted? Therefore, nothing is produced, and nothing is destroyed. The path of birth and death is shown for the sake of need. Thus it is said. The venerable Rinchen Dronma also said: Just as from a rotten tree, wanting to get the essence, the trunk will wither and fall, and there is no essence to be found inside and outside. Thus, all dharmas should be known. Thus it is said. Similarly, from the real, the real thing will not be produced, and from the unreal, ༄། It will also not be produced. Constantly mistaking the real thing for the real, it is produced like a flower in the sky. It is not born from me, nor from others, nor from both, nor from no cause. No matter where, the production of real things is never reasonable. Thus it is said. Therefore, all things are not produced from the beginning, therefore, the Dharma is like being burned by fire, etc., and like being cut down, etc., the eyes, etc., have no function of taking form, etc. The so-called no self-nature means that the senses such as eyes are dharmas, and these also do not exist, because the two are mutually dependent and cannot be established. Because there is Dharma, the thoughts of the Dharma arise in the world. Thus it is said. Or, as before, because there are no aggregates, etc., the Dharma also has no characteristics such as permanence. The so-called no self-nature means that the Dharma measured by others' completely calculated self, etc., also does not exist, because there is no measure. Then, is it not true that the aggregates alone are me, and there is no present quantity that cannot be covered? In response, it is said: For the time being, other heretics admit that I am permanent, the creator of all, the pervasive, and the independent. But the aggregates are unstable, because they see the order of birth, death, and dwelling. Therefore, if only the aggregates are admitted as me, then I will also become impermanent. If you say that the aggregates are impermanent, but not me, then how is their self-relationship? Because it has it, it is consistent in an undifferentiated way.
Tibetan
འི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོ་གཉིས་ལ་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་བྱས་པ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་དང་ཤ་པ་དག་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་དང་ཤ་བ་མ་ཡིན་པས་བྱས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་བདག་ལའང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པར་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། མ་ཡིན་པར་བཀག་པ་ ༄། །ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་བཀག་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེས་ནི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་རེག་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས། །ལྡོག་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་དངོས་པོ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། གཞན་ཡིད་ཆེས་པའི་སླད་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱའི། དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཚད་མས་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །ཇི་སྲིད་ཚད་མའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལྡོག་ཅིང་ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་དག་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་བློའི་རྣམ་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས་དོན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། དེ་དངོས་མ་ཡིན་ཡོངས་ལྡོག་པའོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ནི་རབ་བསྒྲུབས་པས། །རྟགས་ནི་སྤྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་དང༌། །ཐ་དད་ལ་ནི་མི་གནས་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་གཞན་ལྡོག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་བདག་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བར་བདག་ཉིད་གཞི་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཚད་མས་འགྲུབ་པ་མི་དམིགས་ཏེ་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། །ཡོད་ན་ཡང་གཞི་རྟག་པ་ལ་གཞི་ཅན་མི་རྟག་པ་མི་རིགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང
Chinese
具有这样的法性。那么，它的自性也是对于两个事物，由于从他者遣除而产生的差别是存在的。例如，对于树木和鹿，由非树木和非鹿所产生。同样，对于蕴和我的关系，也会变成常与无常的关系。如果这样说，不要这样说！所谓“遣除”，是指对不存在的遮止，而不是对非存在的遮止。 ༄། །对不存在的遮止，是指与所有能力分离的不存在的体性。因此，它不能真实地触及事物。仅仅是分别念的智慧，将遣除仅仅作为区分，对于事物无有差别之处强加差别。为了使他人相信，才使用法与有法的名称，事物本身没有任何差别。如果这样，因为是通过量进行观察，所以不能确定地获得事物。如果说能获得，因为量是观察，特别是指随后的比量。只要量的作用是分别念的幻化，在无分别的时刻，量与所量相违背，法与补特伽罗无我的体性，胜义谛无分别，自然而然地在瑜伽士的相续中显现，如同如来一样。如是所说，这些可以比量的名称，是安住在智慧中的法与有法的道理，因为法与有法的区分是由智慧的形象所作，而不是由事物本身所作。同样地，那不是事物，是完全的遣除。仅仅是事物被极力地建立。相不是共同的境，并且被说成不住于差别。这样说道。因此，从他者遣除不是存在的事物。事物是无有差别的唯一。因此，蕴和我无有差别，所以会变成无常的过失。如果说不要变成那样的过失，我自身是基础，蕴存在于此。这也是不合理的，因为所谓“我”是量所成立的，但却不可见，如同蕴一样。即使存在，基础是常，而有基础者是无常，这也是不合理的，如同虚空和瓶子一样。对于有色和无色者来说，基础和有基础者的体性是不合理的缘故。即使它存在
English
It has such a nature of dharma. So, its own nature is also that for two things, the difference produced by eliminating from others exists. For example, for trees and deer, it is produced by non-trees and non-deer. Similarly, for the aggregates and the self, it will also become a relationship of permanence and impermanence. If you say so, do not say so! The so-called "elimination" refers to the negation of non-existence, not the negation of non-being. ༄། །The negation of non-existence is the nature of non-existence that is separated from all abilities. Therefore, it cannot truly touch things. It is only the wisdom of discrimination that separates elimination as mere distinction, and imposes differences on things that have no difference. In order to make others believe, the names of dharma and possessor of dharma are used, but there is no difference in things themselves. If so, because it is observed through valid cognition, it is not possible to definitely obtain things. If you say it can be obtained, because valid cognition is observation, especially referring to subsequent inference. As long as the function of valid cognition is the illusion of discrimination, at the moment of non-discrimination, valid cognition and the object to be measured contradict each other, the nature of dharma and the selflessness of the individual, the ultimate truth of non-discrimination, naturally appears in the continuum of the yogi, just like the Tathagata. As it is said, these names that can be inferred are the reasons for dharma and the possessor of dharma that reside in wisdom, because the distinction between dharma and the possessor of dharma is made by the image of wisdom, not by things themselves. Similarly, that is not a thing, it is a complete elimination. Only things are strongly established. The sign is not a common object, and it is said to not reside in difference. It is said like this. Therefore, eliminating from others is not an existing thing. Things are only non-different. Therefore, the aggregates and the self are non-different, so it will become the fault of impermanence. If you say do not become such a fault, the self is the basis, and the aggregates exist here. This is also unreasonable, because the so-called "self" is established by valid cognition, but it is invisible, like the aggregates. Even if it exists, the basis is permanent, and the possessor of the basis is impermanent, which is also unreasonable, like space and a vase. For those with form and those without form, the nature of the basis and the possessor of the basis is unreasonable. Even if it exists
Tibetan
་དེ་རྣམས་ལ་གཞི་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་གཞན་ཡིན། ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ ༄། །འདོགས་པ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་གང་གིས་ཕན་འདོགས། ལྷུང་བ་བཟློག་པ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཤུག་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྒྱ་ཤུག་ལྷུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ལྷུང་བའི་ཆོས་གཞན་བསྐྱེད་པས་ལྷུང་བཟེད་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ཞིག་འདི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་ནི་གཞི་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་ན་རྒྱུ་ནི་འཇིགས་པས་བདག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞི་ནི་གཞི་ཅན་མངོན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ན་ནུས་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི། བདག་གིས་ཅི་བྱ། ཡང་ན་བདག་ཁོ་ན་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ནུས་པས་ཅི་བྱ། ཡང་ན་ནུས་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་བདག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་བདག་གི་ནུས་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའོ། །ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་བདག་ཁོ་ན་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་ནི་བདག་གི་འབྲེལ་བས་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དམ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་དག་ལས་གང་ཡིན། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པས་ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་པ་དྲུག་པ་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་བདག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ནུས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན། འདིར་ནི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་དང་ནི་བྱེད་བདག །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཟད་འགྱུར་ཏེ། །བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མི་ཟད་པའོ། །འདིར་ནི་དཔེ་འདི་ཡིན་ཏེ། དུག་གི་ཤིང་ནི། ཡལ་ག་དང་ནི་མྱུ་གུ་དང༌། ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་ན་དུག་གི་ཤིང་ནི་མི་འཇིག་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིར་ནི་ལན་འདི་ཡིན་ཏེ། རགས་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཇིག་གོ་ཞེས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། དོན་དམ་པས་ནི་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་ཡང་འབྲས་བུ་འཇིག་པའི་དུས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། ༄། །བཅུད་དང་བཅས་པ་དང་བཅུད་མེད
Chinese
那么，对于这些，基是利益吗？还是与此不同？不是利益，因为没有基和有基。否则，就太过了。如果是利益，那么以何种自性利益？就像阻止堕落一样，就像竹竿和钵盂一样，如果这样，那么竹竿阻止堕落，会产生不堕落的其他法，所以钵盂就是因。因此，凡是这种基和有基的关系，就是因和果的自性。因此，因是基，有因是果。如果果产生，那么因就会坏灭，所以我是无常的。基不是显现地利益有基，而是以能力的差别，如果是那样，能力就是利益，我做什么？或者我独自利益，能力做什么？或者能力是利益，但它与我是一体还是异体？如果是异体，为何说我的能力？如果是一体，那么我独自利益，能力不是。如果是异体的能力，以我的关系而做事情，那么我的这个关系是它的自性，还是从它产生的关系？如果是它的自性，那么如前一样，因为一体，所以异体的第六种关系是合理的。如果从它产生，那么我就是因，所以能力是果，会产生和坏灭。或者这样说：这里有两种情况：果和作者。果本身会耗尽，作者本身不会耗尽。这里有这个例子：毒树的枝、芽、叶、花和果实次第耗尽，但毒树不会坏灭。这里有这个回答：粗大的显现执着的习气遮蔽了智慧之眼的孩童们，认为常恒不灭，各自显现，但胜义谛中就是坏灭。因为在果产生的时候，因是什么样的，果坏灭的时候就不是那样的。具有精华和没有精华
English
So, for those, is the basis beneficial? Or is it different from that? It is not beneficial, because there is no basis and no possessor of the basis. Otherwise, it would be too extreme. If it is beneficial, then with what nature does it benefit? Just like preventing falling, like a bamboo pole and a begging bowl, if so, then the bamboo pole prevents falling, it will produce other dharmas that do not fall, so the begging bowl is the cause itself. Therefore, whatever this relationship of basis and possessor of the basis is, it is the nature of cause and effect. Therefore, the cause is the basis, and the possessor of the cause is the effect. If the effect arises, then the cause will perish, so I am impermanent. The basis does not manifestly benefit the possessor of the basis, but by the difference of ability, if that is the case, then ability is what benefits, what do I do? Or I alone benefit, what does ability do? Or ability is what benefits, but is it one with me or different from me? If it is different, why is it said to be my ability? If it is one, then I alone benefit, ability is not. If it is a different ability, it acts by my relationship, then is the relationship of my being its nature, or is it a relationship arising from it? If it is its nature, then as before, because it is one, the sixth relationship of difference is reasonable. If it arises from it, then I am the cause, so ability is the effect, which will arise and perish. Or it is said like this: Here are two situations: the effect and the agent. The effect itself will be exhausted, and the agent itself will not be exhausted. Here is this example: the branches, sprouts, leaves, flowers, and fruits of the poisonous tree gradually exhaust, but the poisonous tree does not perish. Here is this answer: Children whose eyes of wisdom are obscured by the habits of gross manifestation clinging think that it is constant and does not perish, appearing separately, but in the ultimate truth it is only perishing. Because when the effect arises, what the cause is like, it is not the same when the effect perishes. With essence and without essence.