Tibetan
་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་འབྲས་བུའོ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདུས་པ་སྟེ་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་ནོ། །ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལས་བསྐུལ་ཏེ། སྣ་རྩེ་གསུམ་གྱི་གཞིར་བསྡུ་ཞིང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བ་དང༌། བསྡུ་བར་བྱ་བ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །དེ་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དང་བ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུན་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོ་ཞིང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་ཁམས་གསུམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྡུས་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་དག་ཉེ་བར་བསྡུ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྔར་བསྡུས་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་དང་རིན་ཆེན་ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ངོ་བོར་བསྡུས་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་གིས་ ༄། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་གསང་བ་འདུས་པའི་ཚིག་འདི་དག་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུས་པའི་ཚིག་ཡིན་ལ་གསང་བའི་ཚིག་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འབྲེལ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལེའུ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་གནས་ཤིང་གསུམ་བོར་ཞིང་འབྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྔ་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་དང༌། དགུ་པ་ནི་དེ་ལས་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ངེས་པར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་བདུན་པ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་གསུམ་པ་ནི་ལས་རབ་འབྱམ་གྱི་ལེའུ་རྣམས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་འདུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་སྟེ་མཆོག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གདུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགུགས་པ་དང༌། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་རབ་འབྱམ་དང༌། དམ་
Chinese
是伟大自性。究竟者是集合，即是果。境与根集合，即是各自收集。彼等如来之相观修是集合，即是禅定。一切界之自性菩提心从一切支分策动，于三鼻尖之基汇集而入等次第开展，当收集者是集合，即是命与勤作。彼者远离入等，如和煦酥油灯焰般持续收集，即是执持。从彼中开展佛与菩萨，于虚空界将三界汇集为坛城之相，是集合，即是随念。彼等就近收集，一切佛之自性于大金刚持前汇集是集合，即是等持。五铁钩与五珍宝是一切佛之自性，以净治等次第将菩提心汇集为体性是集合，即是修。如是十六词之义。 ༄། །所示现者，此等密集金刚之语，是能说与所说之自性，是吉祥密集金刚续。其中，能说者是集合之语，秘密之语是彼之差别，然亦是所说。现在当示关联，当知以分别一切品而安住，舍弃三者而分离。彼者宣说第五品等，第五品是行品，第九品是从彼中所说之金刚语决定宣说之相违瑜伽士之等持品，第十七品是誓言与律仪品，第十三品是事业差别品等。佛是圆满瑜伽者，菩萨等是不圆满瑜伽者，示现修持是调伏，因此利他圆满是主要，故为伟大，即是殊胜。何以故？以三种行相勾召恶毒等他者之识等，寂静等事业差别，誓
English
It is the nature of greatness. The ultimate is gathering, which is the fruit. The gathering of objects and senses is the separate collection. Meditating on the form of the Tathagatas is gathering, which is meditation. The nature of all realms, the mind of enlightenment, is stimulated from all limbs. Gathering at the base of the three nose tips and entering, etc., in sequence, and what is to be gathered is gathering, which is life and effort. That which is separated from entering, etc., and is constantly gathered like the tip of a warm butter lamp is holding. From that, Buddhas and Bodhisattvas expand, and gathering the three realms into the form of a mandala in the realm of space is gathering, which is recollection. Gathering those closely, gathering the nature of all Buddhas before the Great Vajradhara is gathering, which is samadhi. The five iron hooks and five jewels are the nature of all Buddhas. Gathering the mind of enlightenment into essence through purification, etc., in sequence is gathering, which is practice. Thus, the meaning of the sixteen words. ༄། །What is shown, these words of Guhyasamaja, are the nature of what is said and what is to be said, is the glorious Guhyasamaja Tantra. Among them, what is said is the word of gathering, and the secret word is its distinction, but it is also what is to be said. Now the connection is to be shown, and it should be known that by distinguishing all the chapters, it abides, abandoning the three and separating. That which is said to be the fifth chapter, etc., the fifth chapter is the chapter of conduct, the ninth chapter is the chapter of samadhi of the contradictory yogi who definitely explains the vajra words spoken from it, the seventeenth chapter is the chapter of vows and precepts, and the thirteenth chapter is the chapter of various actions, etc. Buddhas are complete yogis, and Bodhisattvas, etc., are incomplete yogis. Demonstrating practice is taming, therefore benefiting others completely is the main thing, so it is great, that is, supreme. Why? By three kinds of conduct, attracting the consciousness, etc., of others, such as the wicked, various actions such as pacification, vows
Tibetan
ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་དྲུག་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལེའུ་དང༌། བརྒྱད་པ་ནི་གསང་བའི་དབང་བ་བསྐུར་གྱི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་གཉིས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ལེའུ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལན་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་དང༌། སྤྱིའི་ལས་ནི་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་བསྟན་པ་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ཇི་ལྟར་མོས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། སྡོམ་པ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲུག་པ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ལེའུ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྐུལ་པའི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་བཞི་པ་ནི་སྔགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས་རབ་འབྱམ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དྲག་སྤྱོད་ ༄། །ནི། ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷི་ལོ་ཙ་ནི་སརྦྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང༌། སྙིང་པོ་སྐུལ་བ་དང༌། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྡོམ་པ་ནི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་དང་སྒྲུབ་པ་རྣམས་སོ། །བདུན་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་ལྷའི་ལེའུ་དང༌། བཅུ་གཅིག་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུའི་ལེའུ་དང༌། བཅོ་ལྔ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་སྐུའི་ལེའུ་སྟེ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཞིང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་སྐུའི་རྟགས་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྙེན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྡོམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རང་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་དང་རྟོགས་པའི་ལྷ་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ
Chinese
通过词和誓言，瑜伽士也要成办有情之利益。同样，第四品是心之坛城品，第十六品是身语之坛城品，第八品是秘密灌顶品，第十二品是手印大圆满品。上师的回答是上师的事业，共同的事业是为了摄受弟子而显示成就，苦行是随其所欲进入坛城，誓言是应当修持天神之相，即生起次第。同样，第六品是身等加持品，第二品是菩提心品，第十品是通过真言劝请如来藏品，第十四品是以真言为主的种种品，即猛厉行。 ༄། །是：嗡 萨瓦 达塔嘎达 嘎雅 瓦吉ra 斯瓦巴瓦 阿玛郭杭（藏文：ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ॐ सर्व तथागत काय वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：oṃ sarva tathāgata kāya vajra svabhāva ātmako'ham，汉语字面意思：嗡，一切如来，身金刚，自性，我）。以及观修无事物，即称为事物等等。嗡 阿 吽（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡，啊，吽）等等。嗡 汝汝 斯普汝 卓拉 迪叉 悉地 洛匝尼 萨瓦 阿塔 萨达尼 梭哈（藏文：ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷི་ལོ་ཙ་ནི་སརྦྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ ruru sphuru jvala tiṣṭha siddhi locani sarva artha sādhani svāhā，汉语字面意思：嗡，汝汝，斯普汝，燃烧，安住，成就，眼，一切义，成办，梭哈）等等。随之生起是为显示之故，加持身金刚等等，以及观修空性，劝请心要，作寂静等等。因此，为了亲近成就，即亲近成就大金刚持之果位，誓言是以学处为主。那是最初的结合以及事业之胜者、殊胜和成就等。第七品是行持差别品，第三品是天神品，第十一品是真言之因和智慧身品，第十五品是如幻之天神身品。成就之田是金刚持等，天神身之相是因。因此，念诵成就之誓言是成办如来之身，是成办自利之主要。因为修持行持和证悟之天神，以及第一分别圆满。
English
Through words and vows, the yogi should also accomplish the benefit of sentient beings. Similarly, the fourth chapter is the chapter on the mandala of the mind, the sixteenth chapter is the chapter on the mandala of body and speech, the eighth chapter is the chapter on secret empowerment, and the twelfth chapter is the chapter on the complete perfection of the great mudra. The teacher's answer is the teacher's activity, the common activity is to show accomplishments in order to take care of the disciples, asceticism is to enter the mandala as desired, and the vow is to meditate on the form of the deity, which is the generation stage. Similarly, the sixth chapter is the chapter on the blessings of the body and so on, the second chapter is the chapter on the mind of enlightenment, the tenth chapter is the chapter on urging the essence of the Tathagata through mantra, and the fourteenth chapter is the chapter on various topics based on the main mantra, which is fierce action. ༄། །Is: Om Sarva Tathagata Kaya Vajra Svabhava Atmako'ham (藏文：ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ॐ सर्व तथागत काय वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：oṃ sarva tathāgata kāya vajra svabhāva ātmako'ham，汉语字面意思：Om, all Tathagatas, body vajra, nature, I). And meditating on no object, which is called object, and so on. Om Ah Hum (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：Om, Ah, Hum) and so on. Om Ruru Sphuru Jvala Tistha Siddhi Locani Sarva Artha Sadhani Svaha (藏文：ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷི་ལོ་ཙ་ནི་སརྦྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ ruru sphuru jvala tiṣṭha siddhi locani sarva artha sādhani svāhā，汉语字面意思：Om, Ruru, Sphuru, burn, abide, accomplishment, eye, all meaning, accomplish, Svaha) and so on. The subsequent arising is for the sake of showing, blessing the body vajra and so on, and meditating on emptiness, urging the essence, doing peacefulness and so on. Therefore, in order to approach accomplishment, that is, to approach the attainment of the great Vajradhara, the vow is mainly based on the precepts. That is the first union and the victor of activities, the supreme and the accomplishments. The seventh chapter is the chapter on the differences in conduct, the third chapter is the chapter on the deities, the eleventh chapter is the chapter on the cause of mantra and the wisdom body, and the fifteenth chapter is the chapter on the illusory deity body. The field of accomplishment is Vajradhara and so on, and the sign of the deity body is the cause. Therefore, the vow of recitation and accomplishment is to accomplish the body of the Tathagata, which is the main thing to accomplish one's own benefit. Because of practicing the deity of conduct and realization, and the complete first thought.