Tibetan
བས་འདུད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་གླེང་བསླང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དོན་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །ཚིག་གི་དོན་འདི་ནི་ཉེ་བ་མངོན་སུམ་པའི་ཚིག་སྟེ་སྣང་སྲིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དབང་པོའི་སྣང་བ་དག་གོ །དེ་ཉིད་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རང་བྱུང་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་མི་མཐུན་པའི་མཚན་རྟོག་གནས་སུ་དག་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཉིས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གཅིག་པུ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ལྷ་དག་ནི་སོ་སོར་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཛད་པའི་ཚུལ་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བཞུགས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། འདི་དག་སྟོང་ཉིད་རང་བྱུང་བ། །སྣང་སྲིད་ཆོས་རྣམས་ ༄། །བཅོམ་ལྡན་འདས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ལས། །དཀྱིལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས་ཆེ་བའི་ལྷ། །བྱིན་རླབས་སྤྲུལ་པའི་སྒྲ་ཡིས་ནི། །རྒྱུད་དོན་དེ་ཉིད་གླེང་སློང་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེས་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་པོ་སྟེ། འདི་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་པས་བདུད་བཞི་བཅོམ་ཞིང་དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ལྷ་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་ཆེན་སྐུ། །ཀུན་བདག་རང་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུའི་དངོས། །རྣམ་འཕྲུལ་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ལྷ། །ཞེས་སོ། །སྔགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རླུང་ཞུ་བ་དེ་གཉིས་དང་བཅས་པའི་འདི་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་རླུང་རྣམ་པ་བཅུ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་ཀྱི་རྟོག་
Chinese
以敬畏之心顶礼膜拜。诸如菩萨大士金刚手等三十二位，再三祈请并开启话题，诸如此类，广泛阐述了词句的含义。这些词句的意义是近距离显现的词语，是显现世间万物的感官景象。那本身从无生之界空性中自然显现，以功德的形态幻化为五大、五道、五蕴等，各自执持其特征，并通过普遍形态的视角，在不相容的特征概念得以清净之处，显现为六位世尊佛陀的行境。为了清晰地阐明这一点，具有两种自然产生的伟大智慧，远离一切垢染，显空双运之理，唯一的伟大安乐之身，是事物的特征，是三世诸佛的意旨。从那之中幻化出的具有极大慈悲的诸神，各自以种姓的坛城形式圆满安住。此外，在第七观想中写道：这些是空性自然生，显有诸法 世尊！从无二智慧唯一中，各种坛城大威神，以加持幻化的声音，开启续部之义。如是。这表明了深刻和广大的意义于一体。特别地，吉祥金刚萨埵是所有佛的自性，是所有法之源，是各种坛城的幻化者。此乃由自然产生的伟大智慧之显现所成就，摧毁四魔，具备八自在，因此是伟大的世尊，安住于无二的唯一自性之中，并通过功德的形态而彻底区分的神祇之境。此外，在第七观想中写道：金刚萨埵大乐身，一切主宰即世尊，无二智慧唯一实，幻化极盛大威神。如是。通过咒语和形状的方式，与那两个完全胜利的风相结合，这是自然产生的世尊，是关于十种风和三十三种处所的概念。
English
With reverence, I prostrate and pay homage. Bodhisattvas, great beings such as Vajrapani, and thirty-two others, repeatedly requested and initiated the topic. The meaning of the words is extensively explained, and these words are the words of immediate manifestation, the sensory appearances of all phenomena. That itself arises naturally from the unborn realm of emptiness, manifesting in the form of qualities as the five great elements, the five realms of beings, the five aggregates, etc., each holding its own characteristics, and through the perspective of universal forms, in the place where incompatible conceptualizations of characteristics are purified, it appears as the realm of activity of the six Bhagavan Buddhas. To clarify this, the great self-arisen wisdom, possessing two aspects, free from all defilements, the union of appearance and emptiness, the sole body of great bliss, is the characteristic of reality, the intention of all Buddhas of the three times. From that, the deities of great compassion, who emanate in various forms, dwell perfectly in the manner of creating mandalas of their respective families. Furthermore, in the Seventh Contemplation, it is written: These are emptiness, self-arisen, all phenomena of appearance and existence. Bhagavan! From the one non-dual wisdom, the great deities of various mandalas, with the sound of blessings and emanations, initiate the meaning of the tantra. Thus it is. This shows the profound and vast meaning in one aspect. In particular, glorious Vajrasattva is the nature of all Buddhas, the source of all dharmas, the one who emanates various mandalas. This is accomplished from the appearance of great self-arisen wisdom, having conquered the four maras and possessing the eight powers, therefore, it is the great Bhagavan, abiding in the nature of the sole non-dual self, and the realm of deities thoroughly distinguished by the form of qualities. Furthermore, in the Seventh Contemplation, it is written: Vajrasattva, the body of great bliss, the lord of all, the self, the Bhagavan, the reality of the one non-dual wisdom, the deity of exceedingly great emanation. Thus it is. Through the means of mantra and form, together with those two winds of complete victory, this is the self-arisen Bhagavan, the concept of the ten winds and the thirty-three places.
Tibetan
པ་འཛོམས་ཤིང་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པས་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ལྷའོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། སྔགས་ཚོགས་དབྱིབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། །འབྱུང་འཇུག་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་མེད་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བདེ་ཆེན་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ལྷ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་སྤྲུལ་སྒྱུ་མའི་ཚོགས། །སྔགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་སྟོན་ཕྱིར། །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་གསལ་བར་བྱེད། །བརྡ་ཡིས་གླེང་སློང་རྐྱེན་དུ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ནི་གླེང་བསླང་བའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་གཞི་དང་ལམ་གྱི་ཆོས་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྐུ་དྲུག་གིས་གྲུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚོན་བྱ་མཐའ་དག་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་གནས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུད་དང་སྟོན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ ༄། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་ཅིང༌། རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚིག་དྲུག་པོ་དེས་ནི་འོག་གི་གཞུང་རྣམ་པར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུར་གནས་ཤིང་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་སྦྱོར་ལ། རྟོགས་པའི་རྒྱལ་པ་རྣམས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་རོ། །མཁའ་འགྲོ་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་རང་རང་གི་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང༌། སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་དོན་དང་མཐུན་པར་སྤྲུལ་ཅིང༌། ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དག་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་ལྔ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་མཆོག །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་མཛད་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་ལ་འཇོག་པར་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་མཆོག་བདེ་ཆེན་སྐུ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དང༌། །ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུམ་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང༌། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས། །སྣ་ཚོགས་
Chinese
具足且安住于自性大乐唯一之体性，故为极殊胜之天。又是，于第七品中云：『以咒众形之手印，生入安住菩提心，无二自生薄伽梵，大乐极殊胜之天。』又，依靠彼事物本身，坛城善变幻，幻化之众，以咒语和形状之特征，为了极善显示法之真如，以彼意义之门，彼意义则令其明，以表示引发为缘。』如是。彼等是引发之义简略所示之释。如是，从因缘聚合而生者，是所表之续。由彼所要证者，是基与道之法，从彼所生者，是由六身所成。因此，一切所表皆以果之方式，以暂时的状态而住。因此，以续与导师无二之体性之门， ༄。 应当完全了知之事物简略示，为了摄集第三品之义。诸佛皆平等结合，空行幻化安乐之胜。如是，此六句则摄集了下文之正文。其中，安住于十方且为三时所摄之自性之诸佛，于有法与法性无二之状态中平等结合，证悟之诸王乃圆满一切之自性，以大智慧安住于法性，以大悲心平等结合有情之义。以五种空行之门安住于各自之真如，以幻化之坛城种种变幻，与所化之义相符，以次第不同之乘，有情之界等共同之五道与，特殊之二道，决定安乐之胜。令安住于具足身与智慧功德事业之位。又是，于第七品中云：三时诸佛皆实体，金刚持胜大乐身，十方诸法无余与，一切三身平等合，空行幻化之坛城，种种
English
Being complete and abiding in the nature of great bliss, the sole essence, is the supremely great deity. Moreover, in the seventh chapter, it is said: "With the mudra of the assembly of mantras and forms, the Bodhicitta that arises, enters, and abides, the non-dual, self-born Bhagavan, the supremely great deity of great bliss." Also, relying on that very object, the mandala is well-transformed, a collection of illusions, with the characteristics of mantras and forms, in order to perfectly reveal the suchness of the Dharma, through the door of that meaning itself, that meaning is made clear, using symbols as a condition for initiating discussion. So it is. These are the explanations that briefly show the meaning of initiation. Thus, what arises from the assembly of causes and conditions is the tantra that represents. What is to be accomplished by it is the Dharma of the ground and the path, and what arises from it is accomplished by the six bodies. Therefore, all that is represented abides temporarily in the manner of a result. Therefore, through the nature of the inseparability of the tantra and the teacher, ༄. The object to be fully understood is briefly shown, in order to gather the meaning of the third chapter. All Buddhas are equally united, the supreme bliss of the illusory Dakini. Thus, these six verses summarize the following text. Among them, all the Buddhas of nature, abiding in the ten directions and gathered by the three times, are equally united in the state of non-duality of phenomena and reality, and the kings of realization are the nature of all perfections, abiding in reality with great wisdom, and equally uniting the meaning of sentient beings with great compassion. Abiding in their respective suchness through the door of the five kinds of Dakinis, transforming various illusory mandalas in accordance with the meaning of those to be tamed, through the different stages of the vehicle, the realms of sentient beings, etc., the common five paths and the special two paths, certainly the supreme bliss of goodness. Causing them to abide in the state of possessing body, wisdom, qualities, and activities. Also, in the seventh chapter, it is said: "The substance of all Buddhas of the three times, the supreme Vajradhara, the body of great bliss, all the Dharmas of the ten directions without exception, all three bodies equally united, the mandala of the illusory Dakini, various"