Tibetan
ངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བ་ཡང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། དེ་ནི་སྔོན་མ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་ཤིང་ཚད་མ་མེད་པའི་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོག །ཅི་སྟེ་ཁྲ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རགས་པའི་རྣམ་པ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ནི་བསྙོན་མི་ནུས་ཤིང་དེ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་སོ། །དེ་ནི་དེ་ཡོད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཆེས་གསལ་བར་འཐད་པ་ལས་དོན་གྱི་གོ་བར་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་འཇུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་གཉིས་མེད་པར་མྱོང་བ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མེད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ག་ལས་རང་ལས་སམ་གཞན་ལས་སམ། །གཉི་ག་ལས་སམ། རྒྱུ་མེད་ལས་ཡིན་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་མེད་དེ། །འབྱུང་ངོ་ཞེས་པས་ན་དངོས་པོ་སྟེ། མེད་པ་སྔོན་མ་ཅན་གྱི་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པོའི་རང་ ༄། །བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་དག་གི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱེད་མེད་ན། ཁྱབ་བྱ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདིས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ཁོ་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱུང་བ་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བའོ་ཞེས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཅི་ཞེ་ན། གང་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ་ཅི་ཞེ་ན། གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བའི་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མེད་པར་དགོངས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་དང་མིག་བཙུམས་པ་དག་གི་མིག་བཞིན་དུ་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལངས་པ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་གྲོལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བོར་བ་ཙམ་ལས་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྤངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བ་མེད་པར་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་མ་སྤངས་ན་ཚ་བ་མི་སྤངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་བསལ་བར་བྱའི་ཚེར་མ་གདོན་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་ ༄། །དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསལ་བས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་བསྡུས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་པ་ལས་སྔོན་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་དུས་ཁོ་ནར་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་གང་བླ་མའི་དྲིན་ལས་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་སྟེ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང་འབྲས་བུའི་ཆ་དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་མཐུ་ལས་ཀྱེ་མ་མ་ལ་གཏི་མུག་གི་ནུས་པ། གང་གིས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པའི
Chinese
现量之体验亦非为近取，亦是随念之自性。彼乃是具有先决条件之故。若无所缘且无量之反体自性，当如何证悟？若谓斑斓本身体验粗略之相，自证之体性不可否认且仅此而已。若彼亦无须证悟反体之自性，则不会改变云云。彼若非由彼存在之外所能成立，则应彻底考察之，若谓如是，则非也。仅由非二取之体性，于无戏论性中最为明显成立，故仅为意义之理解而已。是故生亦不应理，因于果与因之事物无量之故。若以前后二者而使量成立，若果与因之事物成立，则远离二相之无二取之体验，亦不具足以前后而成立，且除彼之外之真实智慧亦不存在，因无量之故，如是已成立。何时如是因于果与因之事物无量之故，唯有无生之时，从何而生？从自生耶？从他生耶？从二者生耶？从无因而生耶？如是因无生之故，心亦非为事物之体性，因云：生也。故为事物，因唯于无有先决条件之生而安立之故。彼之故，彼坏灭之体性，无事物之体性亦不存在。事物与非事物之自
English
Direct experience is also not a near object, and it is also the nature of subsequent thought. That is because it has a prior condition. How can one realize the nature of reversal that is invisible and immeasurable? If it is said that the variegated itself experiences the coarse aspect, the nature of self-awareness cannot be denied and that is all. If it is also not necessary to realize the nature of reversal, then it will not change, and so on. If it cannot be established other than from its existence, then it should be thoroughly examined. If it is said so, then it is not so. Only by the nature of non-duality is it most clearly established in non-proliferation, so it is only for the understanding of meaning. Therefore, birth is also unreasonable, because the objects of cause and effect are immeasurable. If the measure is applied by the former and the latter, if the objects of cause and effect are established, then the experience of non-duality, which is free from two aspects, is also not possessed of being established by the former and the latter, and there is no other true wisdom other than that, because it is immeasurable, as has been established. When it is like that, because the objects of cause and effect are immeasurable, when there is only no birth, from what is it born? Is it born from itself? Is it born from another? Is it born from both? Is it born from no cause? Since there is no birth like that, the mind is also not the nature of things, because it says: It is born. Therefore, it is a thing, because it is only established in the birth of something that has no prior condition. For that very reason, the nature of its destruction, the nature of non-existence, also does not exist. The self of things and non-things
Chinese
連少許也不見啊！同樣地，什麼是見到真實諦？就是說不見一切法。因此，那些安住於一切行爲中的真如瑜伽士們，即使見到一切法，也是無所見。只有這種情況才被認爲是無所見，而不是像睡覺或閉眼的人那樣，因爲心中沒有作意。如果是那樣，因爲習氣未斷，就像從無想定等中起身一樣，又會對色等產生顯著的執著，導致貪欲等生起，那瑜伽士就只會變成未解脫者。僅僅是完全捨棄了對無始以來的色等顯著執著的作意，並不是斷除，因爲那樣會導致連從無想定等中也算是斷除。如果沒有斷除對色等境的疑惑，也無法完全捨棄對它們的作意，就像沒有捨棄火就無法捨棄熱一樣。因此，只有遠離疑惑的種子，才能像拔除應該拔除的刺一樣，去除對色等顯著的執著，這是確定的。這樣，通過去除對事物和非事物、自己的事物和其它的 事物等的作意，從一切中收攝心意，連少許也不思維。從那樣的不思維中，僅僅在先前修習的時期，侍奉上師的瑜伽士，憑藉上師的恩德所證悟的，才生起薄伽梵母般若波羅蜜多，因爲與量、所量和果的方面完全分離，以自明的自性無戲論，遠離戲論的自性輪迴的本性痛苦之聚，從中以極度歡喜的自性，以不見的方式顯現證悟。憑藉那力量，唉呀呀！無明的力量啊！這些衆生即使已經涅槃，卻沒有證悟自己，這些要如何才能證悟呢？這樣思維後，僅僅以那自性爲目標，緣於一切有情，無所緣的
English
Not even a little is seen! Similarly, what is seeing the ultimate truth? It is said that it is not seeing all dharmas. Therefore, even those yogis of Suchness who abide in all activities, even though they see all dharmas, are without seeing. Only this kind of situation is considered as not seeing, and it is not like those who are asleep or have their eyes closed, because there is no mental engagement. If that were the case, since the habitual tendencies have not been abandoned, just like rising from the samadhi of non-perception, they would again have manifest attachment to forms and so on, causing desires and so on to arise, and that yogi would only become an unliberated one. Merely completely abandoning the mental engagement of manifest attachment to forms and so on from beginningless time is not abandonment, because that would lead to even abandoning from the samadhi of non-perception and so on. If there is no abandonment of doubt towards objects such as forms, it is also not possible to completely abandon mental engagement with them, just as not abandoning fire is like not abandoning heat. Therefore, only by being free from the seed of doubt can the manifest attachment to forms and so on be removed like plucking out a thorn that should be plucked out, this is certain. Thus, by removing the mental engagement with things and non-things, one's own things and others' things and so on, withdrawing the mind from everything, not even a little is thought. From such non-thinking, only in the previous period of practice, the yogi who serves the guru, through the grace of the guru, what is realized, only then does the Bhagavan Mother Prajnaparamita arise, because it is completely separated from the aspects of measure, measurable, and result, with the self-illuminating nature of non-elaboration, away from the nature of elaboration, the nature of samsara, the collection of sufferings, from which, with the extremely joyful self-nature, in the manner of not seeing, manifest realization. Through that power, alas! The power of ignorance! These beings, even though they have already attained Nirvana, have not realized themselves, how can these be realized? Thinking in this way, aiming only at that self-nature, focusing on all sentient beings, without focus.