Tibetan
ས་ཁམས་གསུམ་པ་སྤྲོ་བ་ཞེས་པ་དྲན་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་མཐའ་དག་གི་བདག་ཉིད་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་མགོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་གསུངས་པ། འདི་དེ་རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །གང་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གནས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་བཅོམ་ལྡན་དངོས་སུ་འགྱུར། །འདི་དེ་དེ་ཉིད་དམ་པ་སྟེ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞི། །འདི་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་གོ །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། མི་གང་ ༄། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་ཡང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་བསྒོམ་པ། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ནི། །འདི་ཙམ་ཞེས་པ་བགྲང་མི་ནུས། །ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རིན་ཆེན་སེམས། །འདི་ནི་ནོར་མཆོག་གཅིག་པུར་བརྗོད། །ཉོན་མོངས་བདུད་སོགས་ཆོམ་རྐུན་གྱི། །གཞོམ་དུ་མེད་ཅིང་དབྲོག་ཏུ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ། འདི་དག་སེམས་ཀྱི་དག་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་འདིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ནི་འདི་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་རོ། །འོ་ན་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་འདིའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་སྒྲོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་ན། བདག་མེད་པ་གཉི་ག་རྟོགས་པས་ཅི་བྱ། ད་ལྟར་ནི་དགའ་བ་ལྷག་པ་ཁོ་ན་ལས་དང་པོས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། འདི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁབ་ཀྱི་བུག་པ་ནི་བུ་གཞེས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གསུངས་མོད། འདིའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་སུ་གྱུར་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཁོ་ནས་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ༄། །ཀྱི་དྲི་ཡང་ཅི་ལས་ཡིན། མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཡང་ངེས་པར་ཐབས་འདི་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཆོག་སྟེ། མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་འདི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོ་བོར་ཡུལ་རེག་བྱ་དང་དེའི་དབང་པོ་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཤེས་རབ་ལྔའི་ངོ་བོར་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤེས་རབ་མའི་ལུས་ཡུལ་དང༌། དེ་དང་སྦྱོར་བ་ལས་ནང་གི་ལུས་དང་ཡེ་ཤེས་དག་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འགྱུར་བ་དེ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་བུད་མེད་མཆོག་མཐོང་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའོ། །འཁྱུད་པ་བྱམས་པ་སྟེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དབང་པོ་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་དགའ་བ་སྟེ་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྱུར་བ་ལས་བཏང་སྙོམས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ནང་གི་ལུས་དང་ཤེས་པ་དག་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལྡན། །ཞེས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཆིང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ན་འགྲོ་བ་འཆིང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། མཐོང་བ་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅུང་ཟད་ལྷག་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུའོ། །ཀུན་གྱི་མཐའ་སྟེ་འགྱུར་བ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་འབྲས་བུར་གསུངས་སོ། །ཁམས་གསུམ་པ་སྐྱེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ
Chinese
第三地名为欢喜之忆念。从那以后，唯有那无分别瑜伽转变的大乐自性，双运之体性，智慧之身，大金刚持之自性，即是禅定。如是，任何瑜伽士，何时是无戏论之智慧与方便之体性，彼时，诸佛已如是安立，彼为一切福德之自性，一切智慧之自性，坛城一切本尊之体性，以及一切波罗蜜多之自性。彼已宣说：此乃殊胜之瑜伽，已舍弃一切分别念。瑜伽士若安住于此，即真实转变为一切智世尊。此乃殊胜之彼性，寂静智慧方便之自性。此即无二智慧，此乃殊胜菩提心。如是说。圣者龙树足亦曾说：何人 ༄། 仅仅一瞬间，精进修持菩提心，彼之福德聚，无法计数此数量。无有烦恼之珍贵心，此乃唯一之殊胜宝。烦恼魔等盗贼之，不可摧毁亦不可夺。如是说。考虑到这一切而说：此等乃心之清净性。如是说，此等即是此。因此，大乐之体性，金刚持之地，唯有修持此，因此此胜于波罗蜜多之理。若然，此乃无二智慧之体性，那此有何差别？差别在于，唯有证悟彼之体性。譬如，若事物为空性，则力量与无畏等与空性为一味，声闻之理所证悟者，亦因未证悟空性，以及于波罗蜜多之理中证悟之故，而宣说巨大之差别。若然，获得初禅者亦如转轮王般示现安乐，了悟二种无我又有何用？现在唯有殊胜之喜乐，而初禅则说为极喜，若如是说，诚然，此乃俱生之乐。
English
The third ground is the remembrance called Joy. From then on, only that non-conceptual yoga transforms into the nature of great bliss, the nature of union, the body of wisdom, the nature of the great Vajradhara, which is called samadhi. Thus, any yogi, when is the nature of wisdom and means without elaboration, at that time, the protectors have thus established, that it is the nature of all merit, the nature of all wisdom, the nature of all deities of the mandala, and the nature of all perfections. It has been said: This is the supreme yoga, having abandoned all discriminations. Whoever the yogi abides in, truly transforms into the all-knowing Bhagavan. This is the supreme Suchness, the nature of peaceful wisdom and means. This is non-dual wisdom, this is the supreme Bodhicitta. Thus it is said. The venerable Nagarjuna also said: Whoever ༄། Even for a single moment, diligently cultivates Bodhicitta, the accumulation of merit of that one, cannot count this amount. The precious mind without afflictions, this is said to be the only supreme treasure. Of thieves such as afflictions and demons, it cannot be destroyed nor can it be taken away. Thus it is said. Considering all of this, it is said: These are the purity of the mind. Thus it is said, these are this. Therefore, the nature of great bliss, the ground of Vajradhara, only this is practiced, therefore this is superior to the way of the perfections. If so, this is only the nature of non-dual wisdom, then what is the difference between this? The difference is that only the realization of its nature. For example, if things are emptiness, then powers and fearlessness, etc., are of one taste with emptiness, those who realize the Hearers' way, also because they have not realized emptiness, and because they realize it in the way of the perfections, therefore a great difference is proclaimed. If so, those who have attained the first dhyana also show happiness like the wheel-turning kings, what is the use of realizing the two selflessnesses? Now there is only surpassing joy, while the first dhyana is said to be extreme joy, if it is said so, it is true, this is innate bliss.
Chinese
因为如此，所以不是大乐。也不是对于初学者来说成为方便，因为针孔不是像体验儿子出生时与天空一样广大。如果有人问：那么在般若波罗蜜多中不是说什么是无上正等觉的安乐吗？答：虽然是这么说的，但这不是在指示方便，因为没有指示作为方便的俱生大乐。因此，也应该通过这个次第来理解。如果有人问：那么在波罗蜜多的方式中没有菩提吗？不是这样的，在般若波罗蜜多中，无上正等觉 ༄། 菩提的功用又是什么呢？最终必定要依赖这个方便，应该这样说，这非常广博，足够了。只有通过口诀诀窍才能完全清楚地了解这个差别。为了成就大乐，主要宣说了所触境及其感官，以及其识，慈悲等的自性，以及五种智慧的自性，是为了成就这些，从“此后”等开始。外面的智慧母的身体是所缘境，通过与此结合，内部的身体和智慧才得以结合。什么是变化的，那将会被阐述。具有见解是指见到殊胜的女性是慈悲，是远离痛苦的。拥抱是慈爱，是具有安乐的。两种感官摩擦产生喜悦，是与安乐不分离的。菩提心变化产生舍，是远离一切分别念的。同样，内部的身体和智慧是慈悲等的自性。如是成为具有瑜伽的人。具有慈悲等自性的手印，不被贪欲等束缚。如果有人说没有大手印的瑜伽，众生就会被束缚。“从见到”等开始。稍微多余的是它的果。一切的终结是从变化而来。因此，喜悦和悲伤被说成果。三界所生是空性的慈悲等。
English
Therefore, it is not great bliss. Nor is it a means for beginners, because the eye of a needle is not experienced as being as vast as the sky when a son is born. If someone asks, "Then isn't it said in the Prajñāpāramitā that what is unsurpassed is the bliss of perfect enlightenment?" Although it is said, it is not indicating the means, because the great bliss of co-emergence, which is the means, is not closely indicated. Therefore, it should also be understood through this sequence alone. If someone asks, "Then is there no bodhi in the way of the pāramitās?" It is not like that. In the Prajñāpāramitā, what is the use of unsurpassed perfect enlightenment? ༄? Ultimately, one must rely on this means. It should be said that this is very extensive and sufficient. Only through the oral instructions and key points can this difference be fully understood clearly. In order to accomplish great bliss, it is mainly taught that the object of touch and its senses, as well as its consciousness, the nature of compassion, etc., and the nature of the five wisdoms, are taught for the purpose of accomplishing these, starting from "thereafter," etc. The body of the outer wisdom mother is the object, and through union with this, the inner body and wisdom are united. What changes, that will be explained. Having sight means seeing the supreme woman is compassion, which is free from suffering. Embracing is loving-kindness, which is endowed with bliss. The friction of the two senses produces joy, which is inseparable from bliss. The transformation of bodhicitta produces equanimity, which is free from all conceptual thoughts. Likewise, the inner body and wisdom are the nature of compassion, etc. Thus, one becomes endowed with yoga. Endowed with the great seal of the nature of compassion, etc., one is not bound by desire, etc. If someone says that without the yoga of the great seal, beings will be bound, "From seeing," etc. A little extra is its result. The end of everything comes from change. Therefore, joy and sorrow are said to be the result. Born of the three realms is the compassion of emptiness, etc.