Tibetan
མ་པར་གནས་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྟེ། གང་ཡང་ཤེས་པ་དེ་སྔོན་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དུ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟླ་བ་གཅིག་པུ་མེད་ན་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་དེས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཤེས་ནས་སྲིད་པར་འཇུག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པས་འཇུག་ན་ནི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པས་ན་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོ་སོར་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་འདི་དག་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན། སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ན་སེར་པོའི་དངོས་པོར་བློ་སྐྱེ་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྐུན་གྱི་རང་བཞིན་དེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་གཉིས་པོ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཚེ་སྲིད་པ་རྣམས་འདིར་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གཞན་ཉིད་དུ་རིག་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་ནི་དེ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་བརྒལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་སྲིད་པ་སྟེ། འདིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གཡོགས་པས་གཞན་དག་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་བྱར་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་བཀབ་ཅིང་བསྒྲིབས་པས་ན་ཀུན་ ༄། །རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིས་ངེས་པར་རིག་པར་གྱུར་ན་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་ཡང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་རིག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བའི་སྐྱོན་གྱི་འཁོར་བའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞན་པའི་དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་དེ
Chinese
那麼，這個非本質存在又是怎樣的呢？如果任何所知的東西沒有僅僅作為藍色的本質而產生，那麼就不會有產生認知黃色本性的智慧。如果沒有單獨的月亮，它又如何能認知到兩個月亮的形狀呢？再者，如果世尊在知曉之後才進入輪迴，那麼那時他將以自覺的本性進入。如果他真的以自己的本性通過認知而進入，那麼這個輪迴也同樣通過認知，那麼這個輪迴又如何能清楚地顯現為事物和非事物的本性呢？因為它的本性與這些相似的本性相分離。如果僅僅顯現為藍色的本性，那麼就不可能產生認為它是黃色事物的想法。因此，這個多樣的輪迴又是以怎樣的本性完全顯現的呢？因此，世尊也不會以事物和非事物的盜賊本性完全顯現，因為它的本性與這兩種本性完全分離。再者，如果有人說，它是以其他事物的本性來認知的，那麼那時輪迴中的事物就不會被認知到。因為在任何情況下，都不會產生認知到其他事物的想法，因為認知到其他事物的本性並不是它的本質。正如瓶子的知識不可能變成布匹的知識一樣，這些都是反駁。正是因為知曉了那個本質的本性，所以才會有這樣的輪迴。即使在這裡是知識的本質，但由於自己的本性被不了解自己的原因所覆蓋，所以才能清楚地了解其他事物。因此，這被稱為世俗諦，指的是輪迴的行為，它完全覆蓋和遮蔽了那個真如，所以被稱為世俗諦。當它確實認知到那個真如時，由於它已經變成了自己的本性，那麼那時又如何會完全進入輪迴呢？因此，以其他事物的本性來認知它，這是錯誤見解的過失所導致的輪迴。這就像患有眼疾的眼睛，即使看到無垢的虛空，也會覺得有毛髮等雜物一樣。如果其他事物完全了解了它，那麼它
English
Then, what is this non-inherent existence like? If whatever is known does not arise merely as the essence of blue, then there is no wisdom that arises knowing the nature of yellow. If there is no single moon, how can it perceive the form of two? Furthermore, if the Bhagavan enters samsara after knowing, then at that time he enters by the nature of self-awareness. If he truly enters by awareness with his own nature, then this samsara is also likewise by awareness, so how can this samsara clearly appear separately as the nature of things and non-things? Because its nature is separate from natures like these. If it appears merely as the nature of blue, then it is impossible for the thought to arise that it is a yellow thing. Therefore, how does this diverse samsara fully appear by what kind of nature? Therefore, this Bhagavan also does not fully appear by the nature of the thief of things and non-things, because its nature is completely separate from those two natures. Furthermore, if one says that it enters into awareness as the nature of another, then at that time the things of samsara will not be known here. Because in no case does the thought of knowing another arise, because knowing the nature of another is not its essence. Just as the knowledge of a pot cannot become the knowledge of cloth, these are refutations. It is precisely because the nature of that essence is known that there is such samsara. Even though here it is the essence of knowledge, nevertheless, because one's own nature is covered by the cause of not knowing oneself, one is able to clearly know other things. Therefore, this is called conventional truth, which refers to the actions of samsara, and it completely covers and obscures that suchness, so it is called conventional truth. When it truly knows that suchness, since it has become its own nature, then how will it fully enter samsara at that time? Therefore, knowing it as the nature of other things, this is the samsara caused by the fault of wrong views. This is like an eye with cataracts, which even sees the stainless sky as having tangled hairs and other impurities. If the other completely knows it, then it