Tibetan
མཛད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཡང་དམ་པའི་དོན་ནི་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རྒྱུས་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་གི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་ཚད་མ་ཡིན་པར་འགྲོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དགོངས་པར་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་སྔགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལས་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔགས་བསྟན་ཏེ། ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་མཐུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་སོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སའི་འོག་རིམ་པ་བདུན་ན་གནས་པའི་ཀླུ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་བྱས་ནས་སླར་འོངས་ ༄། །ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། སླར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་དབུའི་ཐོད་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་བས་ཀྱང་སྔགས་འདོན་པའི་དུས་སུ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཁོ་ནས་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྔགས་བཟླས་པའོ། །འོ་ན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། གང་ཡང་སྔགས་འདི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨར་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་པ་འདི་ལྟ་བུར་སུས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ཞིག་ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་རྣ་བའི་ནང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་དེ་སྲིད་པ་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། སྒྲ་དེ་སྲིད་པ་ནི་རྣ་བས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གང་གི་ཞུགས་པ་དེ་རྣ་བ་གསལ་ན་ནི་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་ཁར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་རྣ་བ་གསལ་ན་ནི་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པས་དབང་པོའི་གཟུང་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ན་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་རོ་ལྡན་གྱི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果问：是（佛）所作吗？对此应当说：虽然不是通达一切最胜义谛，但为了以某种因缘来摄受有情，才示现那样的真如义行。像那样以誓言的殊胜者们，与自性一同显现，是极为可信的。那样的誓言本身，就是薄伽梵所证悟的意趣，从头顶梵穴中生出明咒。因此，以“仅仅从那里观看”等语句，宣说了明咒，即“嗡 菩提，悉地”等。明咒本身的力量，在刹那间就能显现。像那样“明咒的殊胜已逝”等，仅仅是那样出现，明咒的殊胜本身，就将安住于地下的七层之下的所有龙族都化为粉末，然后返回。 ༄། །进入薄伽梵有图案的坛城之口，从莲花中生出，又再次进入薄伽梵自身的头顶梵穴。像这样的次第，瑜伽士在念诵明咒时也应当观察，即从自身进入，从金刚道中生出的明咒念诵。或者，是这样的：无论如何，这个明咒“从有图案的坛城之口进入，从莲花中生出”等，像这样谁能如实证知呢？以及“进入口中，必定进入耳内”等，因为那个明咒的存在是声音的自性，而那个声音的存在是应当用耳朵听闻的，无论进入哪里，如果耳朵清晰，那么其他根识所执持的一切自性都会完全进入口中。那时，如果我完全进入口中，那么耳朵清晰，其他根识所执持的根识所取对境的差别就会消失，因为应当用耳朵听闻的明咒，会变成有味道的根识所执持的对境。如果那样，那么蓝色等也应当安住于用耳朵听闻的境地。如果那样，那么根识差别的集合就会变得没有意义，因为一个根识就能证悟一切事物。
English
If asked, is it the act of the Buddha? To this, it should be said: Although it is not the understanding of all supreme meanings, it is to guide sentient beings with such causes, and thus performs the conduct of revealing suchness. Those supreme ones of such vows, appearing together with their own nature, are extremely reliable. Such a vow itself is the intention realized by the Bhagavan, from which the mantra arises from the crown of the head. Therefore, with phrases such as "merely seeing from there," the mantra is taught, such as "Om Buddhe, Siddhe." The power of the mantra itself manifests in an instant. Such phrases as "the excellence of the mantra has passed" mean that just by appearing in that way, the excellence of the mantra itself turns all the nagas dwelling in the seven levels beneath the earth into powder, and then returns. ༄། །Entering from the mouth of the mandala with patterns of the Bhagavan, it arises from within the lotus, and then enters again into the crown of the head of the Bhagavan himself. Such a sequence should also be observed by the yogi when reciting the mantra, that is, entering from oneself and reciting the mantra that will arise from the vajra path. Or, it is like this: In any case, how can anyone truly realize this mantra, "entering from the mouth of the mandala with patterns and arising from the lotus"? And "entering the mouth and necessarily entering the ear," etc., because the existence of that mantra is the nature of sound, and the existence of that sound is to be heard by the ear, wherever it enters, if the ear is clear, then all natures held by other senses will completely enter the mouth. At that time, if I completely enter the mouth, then if the ear is clear, the difference between the objects held by other senses will disappear, because the mantra that should be heard by the ear will become an object held by the sense of taste. If that is the case, then blue and so on should also abide in the state of being heard by the ear. If that is the case, then the collection of differences between the senses will become meaningless, because one sense can realize all things.
Tibetan
།འདི་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣ་བར་རྟོགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣ་བས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱིས་ཁར་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་སྲིད་པའི་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྔགས་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་རིགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་རིགས་ཏེ་རྣ་བ་ཙམ་ལ་མངོན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཁ་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་ ༄། །ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས། དེ་ནས་ཡང་རྣ་བས་བཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནའང་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་འདི་དག་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟོགས་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་གྱང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་འོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཡིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་འོན་པ་དང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྔགས་རྣམས་རྣ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡང་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་འཛིན་པར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་འགལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་མེའི་དངོས་པོ་ལ་མིག་གི་དབང་པོས་འཛིན་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་མེའི་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ
Chinese
如果这样不理解，那么像那样理解就不是了，如果所有道理都用耳朵来理解，那就太过分了。因此，用耳朵理解之后，后来进入口中，在莲花中产生等等，这些反驳是没有必要的，这些说法也不好。当那存在之咒的自性成为耳朵的行境时，如果认为那个咒语本身是最殊胜的理解，那么怎么会进入特别之处等等来理解呢？那时是不能理解的，因为仅仅显现于耳朵的缘故。当进入口等等的时候，因为不是耳朵所能把握的，那怎么能如实理解呢？然后又说，即使不是耳朵所能把握的，也是由意来自己觉知咒语的自性，因为没有不是意的行境的缘故。如果这样说，这也是不成立的，因为意能正确地觉知快乐和痛苦等等的自性。如果这些咒语是由耳朵的官能所把握的，那么意怎么能理解呢？如果意能理解，那么青色等等也应该是由其他官能所把握的，那样就变成耳朵所能把握的了。如果那样，那么聋子等等也能执持声音等等了，因为他们也有意的缘故。如果那样，那么聋子和瞎子等等就不可能存在了。如果那样，那么在任何情况下，咒语都不会被耳朵完全理解和领会，因为是由意所把握的缘故。或者，一个境的物体不可能被两个官能所执持，因为青色等等也应该变成耳朵所能把握的了。即使那样，也没有过失，因为两个官能执持一个境的物体在某些情况下并不矛盾，比如眼睛的官能执持火的物体，以及身体的触觉。即使是这样，也不是令人满意的，因为在这里，火的燃烧的微尘和其他可以观看的微尘
English
If one does not understand in this way, then understanding in that way is not it; if all reasons are understood by the ear, then it becomes too extreme. Therefore, after understanding with the ear, later entering the mouth and arising in the lotus, etc., these refutations are unnecessary, and these statements are not good. When the self-nature of that mantra of existence becomes the object of the ear, if it is thought that the mantra itself is the most supreme understanding, then how can one understand by entering into the particular, etc.? At that time, it cannot be understood, because it is only manifest to the ear. When entering the mouth, etc., because it is not something that can be grasped by the ear, how can one understand it as it is? Then again, even if it is not something that can be grasped by the ear, it is the mind that self-knows the self-nature of the mantra, because there is nothing that is not the object of the mind. If one says this, it is also not established, because the mind correctly knows the self-nature of happiness and suffering, etc. If these mantras are to be grasped by the sense of the ear, then how can the mind understand them? If the mind can understand them, then blue, etc., should also be grasped by other senses, and that would become something that can be grasped by the ear. If that were the case, then the deaf, etc., could also hold sounds, etc., because they also have mind. If that were the case, then the deaf and blind, etc., would not be able to exist. If that were the case, then in any case, the mantras would not be fully understood and comprehended by the ear, because they are grasped by the mind. Or, it is impossible for one object of a realm to be held by two senses, because blue, etc., should also become something that can be grasped by the ear. Even if that were the case, there would be no fault, because it is not contradictory in some cases for two senses to hold one object of a realm, such as the sense of the eye holding the object of fire, and the touch of the body. Even so, it is not pleasing to the mind, because here, the minute particles of the burning of fire are different from the minute particles that can be seen.
Tibetan
་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མེའི་དངོས་པོ་ལ་འདིར་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང༌། རེག་པར་བྱ་བ་དག་གཅིག་པར་སྤྱོད་ཅིང་དངོས་པོའི་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པར་བལྟ་བ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔགས་ ༄། །རྣམས་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་ལ་ནི་འདིར་སྐྱེན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་ཐུན་མོང་བའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་གྱི་ཐུགས་གང་ཡིན་པས་སྙན་གྱི་དངོས་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་དེ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་སོ་སོ་བ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟར། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡང་བརྒལ་བ་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཡིད་གཞན་པའི་རང་བཞིན་ནི་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོ་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་པར་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་ན། དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པ་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ། ཁ་དོག་གི་ཡིད་ནི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་མལ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དེའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་མཐུན་པ་ཙམ་མོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་སོ་སོའི་དབྱེ་བས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་པ་ལས་བལྟ་བ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་གདེངས་ཀ་ཅན་རྣམས་མིག་གིས་ཉན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུན་མོང་བར་དམིགས་པར་མི་བལྟ་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཡིད་འདིའི་ཁྱད་ ༄། །པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ན་ཅི་ལྷ་རྣམས
Chinese
也仍然是其他的，就是这样安住的。像那样的火的实物，在这里应当观看，以及应当触摸的那些，一起使用，并且将实物的意义归纳为一而观看，那仅仅是错乱啊，如果这样说。那么，对此处应当说，正是以这个意识的觉知来领悟咒语
English
It also remains other, it abides in that way. Such a fire object, here it should be viewed, and those that should be touched, are used together, and viewing the meaning of the object as summarized into one is only confusion, if said so. Then, it should be said here that it is precisely through this consciousness of mind that mantras are realized.