Tibetan
ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པའི་ལུགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དེ་ཁོ་ ༄། །ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་རང་དང་གཞན་དུ་དམིགས་པས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་གསལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །འདིས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དེ་བཞིན་པར་གྱུར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས། འདིས་ནི་འདི་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་འདིའི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡིད་ནི་འཁོར་བའི་བཅིངས་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཡིན་པར་མང་པོའི་སོ་སོར་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཟླ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང་སོ་སོའི་མིག་གི་སྐྱོན་གྱིས་ཁ་ཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཆུ་སྟེང་དང་བ་མང་ན་ཟླ་བ་གཅིག་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་མང་པོར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་བཅིངས་པ་ཡང་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཁའིའོ་ཟིལ་ལ་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་གྱི་དངོས་པོར་གཟུང་བ་དེས་འཇིགས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མངོན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཡང་དག་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྤྲུལ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་བཅོམ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་གཞན་དུ་སོ་སོར་རིག་པ་དག་དེའི་ཚེ་ནུབ་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་ཆར་འབབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
由于其本性是唯一的真实，并且一切众生也会变得不再受轮回束缚，因为一切的真如本性仅仅是唯一的。而且，如果连安立轮回和涅槃的方式也不存在，那么世尊所说的话如何关联呢？对此应当说，一切的真实本性是唯一的，即使如此，仍然由于轮回的习气所摄持，并且在无始的时间里，众生的心识被自和他所执持，因此那样的真如并没有显现。因此，只要在轮回的状态中存在着见解，又如何能证悟那如是之真如呢？由于不了解这个原因，所以认识到自他的心识是轮回的束缚，因此快乐和痛苦等等，本来是一个事物，却会被认识为许多个不同的事物，这是由于无始以来的习气所造成的。例如，月亮明明只有一个，但由于各自眼睛的毛病，有些人会看到各种各样的形状。同样，他们对真实的认识也会产生各种各样的现象。如果在水面和雾气多的地方，即使只有一个月亮的影像，也会显现出许多个。同样，由于无明普遍存在，所以即使是虚假的束缚，也会产生痛苦。例如，在空旷的荒野中，把绳子当成蛇来抓取，由此产生的恐惧会让人体验到极大的痛苦，但实际上，那痛苦并不是蛇本身所造成的。因此，即使是虚假的，也会产生痛苦。无论何时，当摧毁了从那样的习气中产生的轮回时，那时就不会再有任何轮回束缚的痛苦产生，因此快乐和痛苦等等也会消失，因为那时对自他的分别认识已经消失了。如雄鹰翱翔天空，雨水降落等等。
English
Because its very nature is the sole reality, and all sentient beings will also become free from the bonds of samsara, since the true nature of all is merely the sole one. Moreover, if even the way of establishing what is called samsara and what is called nirvana does not exist, then how are the words spoken by the Blessed One related? To this it should be said that the true nature of all is the sole one, but even so, it is still grasped by the habits of samsara, and because in beginningless time, the minds of sentient beings are grasped by focusing on self and other, therefore suchness has not become clear. Therefore, as long as there is a view in the states of samsara, how can one realize the thusness that has become such? Because of this reason for not knowing this, the mind that correctly recognizes self and other is the bondage of samsara, so happiness and suffering, etc., are originally one thing, but will be recognized as many different things, because it is completely transformed from beginningless habits. For example, the moon is only one, but due to the defects of each person's eyes, some people will see various shapes. Similarly, their correct knowledge also produces various phenomena. If there is a lot of water and fog, even if there is only one image of the moon, many will be seen. Similarly, because ignorance is universally present, even false bonds will produce suffering. For example, in an empty wilderness, grasping a rope as a snake, the fear that arises from this will cause one to experience great suffering, but in reality, that suffering is not caused by the snake itself. Therefore, even if it is false, suffering will arise. Whenever samsara, which arises from such habits, is destroyed, then there will be no more suffering from the bonds of samsara, so happiness and suffering, etc., will also disappear, because at that time the separate knowledge of self and other has disappeared. Like an eagle soaring in the sky, rain falling, and so on.
Tibetan
་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། ། ༄། །དེ་བཞིན་དུ་ཧེ་རུ་ཀའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཧེ་རུ་ཀ །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐྱེད་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་གཅིག་ཁོ་ན་རེས་འགའ་ནི་ཀྱག་ཀྱོག་ཏུ་འདུག །རེས་འགའ་ནི་དྲང་པོར་འདུག་ཀྱང་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སོ་སོར་དབྱེ་བས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཁོར་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་འབྱུང་ཞིག་གུ་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གིས་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་གནས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གསུངས་པ་སྤྲོས་མེད་དང་གོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པས་མི་རིག་གོ །ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་གོས་པའོ། །འདིས་ནི་གོས་པས་འདི་ལ་གཟུང་བ་མེད་དེ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྲིད་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་དེ། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་པར་བརྩོན་པ་དེ་དག་རྣམས་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་མཛད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་པར་དགོངས་སོ། །འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཅིག་པུ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་འདི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་རང་བཞིན་སྲིད་པའི་རྗེས་སུ་ ༄། །འཇུག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སམ། འོན་ཏེ་མིད་ན་གང་གི་ཚེ་མི་ཤེས་ན་ནི་མི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྲིད
Chinese
由于广泛地宣说了，所以能生起任何悉地。 同样，这里宣说了应当修持嘿汝嘎的胜义谛。如“大雄嘿汝嘎”等。其中“生起与安住之因”的意思是，薄伽梵是唯一的。例如，一个化身有时弯曲地存在，有时正直地存在，但此者的自性并非通过区分而存在。同样，这位薄伽梵虽然是唯一的，但也被视为显现为轮回的各种形象。同样，应当了知薄伽梵是事物和非事物的自性。那么，当薄伽梵是事物和非事物二者的自性时，这如何能成为无二的事物呢？因为是所有事物的自性，那么能取和所取等的过失事物就那样安住于他吗？对此，宣说了无戏论和无垢染，究竟而言，这位薄伽梵没有戏论，因此不会以非事物的戏论来认知。为什么呢？因为没有垢染，非事物的自性就是垢染。因此，垢染不会在此者上执取，因为二者都具有过失。如果说那是事物和非事物的自性，那又如何呢？对此，宣说了“行于有中”，薄伽梵以普遍行于轮回的事物和非事物的自性的方式来说，是为了向那些努力行于轮回的众生显示事物而作意。那么，既然胜义谛的智慧唯一地安住在轮回之后，那么事物和非事物的自性，胜义谛与二者的自性相分离，这怎么合理呢？何时能完全了知薄伽梵的自性随顺于有呢？或者，如果不知道，那么不知道的那一刻，他的自性的有
English
Because it is widely proclaimed, it generates all kinds of siddhis. Similarly, here it is proclaimed that the great reality of Heruka should be practiced. Such as "Great Hero Heruka" and so on. Among them, the meaning of "the cause of arising and abiding" is that the Bhagavan is the only one. For example, a single emanation sometimes exists crookedly, and sometimes exists uprightly, but the nature of this one does not exist by distinguishing them separately. Similarly, although this Bhagavan is the only one, he is also regarded as appearing in various forms of samsara. Similarly, it should be understood that the Bhagavan is the nature of things and non-things. Then, when the Bhagavan is the nature of both things and non-things, how can this become a non-dual thing? Because it is the nature of all things, then do the faults of things such as the grasper and the grasped abide in him in that way? To this, it is proclaimed that there is no elaboration and no defilement. Ultimately, this Bhagavan has no elaboration, so he will not be recognized by the elaboration of non-things. Why? Because there is no defilement, the nature of non-things is defilement. Therefore, defilement does not grasp onto this one, because both are faulty. If it is said that it is the nature of things and non-things, then how is that? To this, it is proclaimed "acting in existence," the Bhagavan speaks in the way of the nature of things and non-things that universally act in samsara, in order to show things to those sentient beings who strive to act in samsara. Then, since the wisdom of ultimate truth uniquely abides after samsara, then the nature of things and non-things, the ultimate truth is separated from the nature of both, how is this reasonable? When can one fully know that the nature of the Bhagavan follows existence? Or, if one does not know, then at the moment of not knowing, the existence of his nature
Tibetan
་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྟེ། གང་ཡང་ཤེས་པ་དེ་སྔོན་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དུ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟླ་བ་གཅིག་པུ་མེད་ན་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་དེས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཤེས་ནས་སྲིད་པར་འཇུག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པས་འཇུག་ན་ནི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པས་ན་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོ་སོར་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་འདི་དག་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན། སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ན་སེར་པོའི་དངོས་པོར་བློ་སྐྱེ་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྐུན་གྱི་རང་བཞིན་དེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་གཉིས་པོ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ནས་ཡང་དེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཚེ་སྲིད་པ་རྣམས་འདིར་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གཞན་ཉིད་དུ་རིག་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་ནི་དེ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་བརྒལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་སྲིད་པ་སྟེ། འདིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གཡོགས་པས་གཞན་དག་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་བྱར་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་བཀབ་ཅིང་བསྒྲིབས་པས་ན་ཀུན་ ༄། །རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིས་ངེས་པར་རིག་པར་གྱུར་ན་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་ཡང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་རིག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བའི་སྐྱོན་གྱི་འཁོར་བའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང
Chinese
那麼，事物和非事物的眾生的一切自性中顯現的這種情況又是怎樣的呢？如果所知的東西沒有僅僅產生為藍色的本質，那麼就不會有產生認知黃色自性的智慧。如果沒有唯一的月亮，它又如何能感知到兩個月亮的形狀呢？然後，如果世尊在了解這個之後進入輪迴，那麼在那時，他將以自知的自性進入。如果他真的以自己的自性通過智慧進入，那麼這個輪迴也同樣通過智慧，那麼這個輪迴又如何能清楚地顯現為事物和非事物的自性呢？因為它的自性與這些相似的自性分離。當藍色的自性顯現時，就不可能產生對黃色事物的想法。因此，這個多樣的輪迴又是以怎樣的自性徹底顯現的呢？因此，世尊也不會以事物和非事物的眾生的自性徹底顯現，因為它的自性與這兩種自性分離。然後，如果有人說，它以其他事物的自性進入認知，那麼那時輪迴的事物不會在這裡被認知。因為在任何地方，都不會產生認知為其他事物的想法，因為以其他事物的自性認知，那不是它的本質。正如壺的知識不可能變成布的知識一樣，這些都是反駁。事實就是如此，因為了解它的自性，所以輪迴就是這樣。即使在這裡是知識的本質，然而，由於自己的本質被自己不了解的原因所覆蓋，所以才能清楚地了解其他事物。因此，它被稱為世俗諦，也就是對輪迴的稱呼，它完全覆蓋和遮蔽了真如，所以被稱為世俗諦。 ༄། །當真如被它確定認知時，它就變成了自己的自性，那麼在那時，它又如何能完全進入輪迴呢？因此，以其他事物的自性認知它，這是錯誤見解的過失的輪迴。例如，患有眼翳的眼睛，即使在無垢的虛空中，也會看到毛髮交織等現象。
English
So, what is this that appears in the nature of all beings, things and non-things? If what is known does not arise merely as the essence of blue, then there is no intelligence that arises knowing the nature of yellow. If there is no single moon, how can it perceive the form of two? Then, if the Blessed One, knowing this, enters into existence, then at that time he enters by the nature of self-awareness. If, indeed, he enters by intelligence with his own nature, then this existence is also intelligent in that way, so how can this existence clearly appear separately in all the natures of things and non-things? Because its nature is separate from natures like these. When the nature of blue itself is clear, it is impossible for the mind to arise for the object of yellow. Therefore, how is it that this manifold existence is completely clear by what kind of nature, so the Blessed One also does not become completely clear by the nature of the beings of things and non-things, because its nature is separate from those two natures. Then, if one says that it enters into knowledge as the nature of another, then at that time the existences will not become known here. Because in some way it is not born to be known as another, because to know as the nature of another is not its essence. Just as the knowledge of a pot cannot become the knowledge of cloth, these are refutations. That is the very truth, because it is the knowledge of its own nature, so this is how existence is. Even though it is the essence of knowledge here, nevertheless, because one's own essence is covered by the cause of not knowing oneself in that way, it is known clearly in others. That itself is called conventional, that is, it is said to be for samsara, and that is because it completely covers and obscures the very truth, so it is called conventional. ༄། །When the very truth is definitely known by this, it becomes one's own nature, so at that time how can one fully enter into samsara? Therefore, whatever knows it as the nature of another, this is the cycle of the fault of wrong views. For example, with eyes that have cataracts, even in the immaculate sky, one sees things like tangled hairs.