Tibetan
པས། །གསང་གསུམ་གནས་ལས་བྱུང་བ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་སྦྱིན་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས། །པདྨར་ལྟུང་ཁར་ལེགས་པར་གཞུག །ཨ་ཧོ་སུ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བྱུང་གང་དེ། །དེས་ཀྱང་དགུག་པར་བྱ་བ་ཡིན། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གསང་ཆེན་དོན། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྨད་བྱུང་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་དང་ནི་དྲིལ་སྒྲོགས་པས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ ༄། །བྱེད་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་བརྗོད་བྱ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་རང་ལ་སྦྱིན། །གང་དེ་འམ་དགའ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྙིང་ལ་བདེ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ། །གང་ཡང་ཆགས་བྲལ་རྒྱུ་ཡང་དེ་གཉིས་དེ་ཡི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་རྒྱུ། །ཇི་སྲིད་བརྒྱ་ལ་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕྲོ་བ་སྤངས་པའི་གཟུགས་དེ་སྲིད། །མྱ་ངན་འདས་པ་གཞན་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ནི་ཡོད་མིན་ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་བསམ་པའོ། །འདི་ཡི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་བསྟན་མི་བྱ། །བློ་ལྡན་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལ། །ལེགས་པར་སྤྲས་པ་འདི་སྦྱིན་བྱ། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་བཞག་ནས། །མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་པས་མཆོད་དེ། །སྔོན་བཞིན་ལེགས་པར་མཉམ་གཞག་པས། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བྱིན་ཏེ། །དེང་ནས་བརྩམས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྒྱུད་ཀུན་ལས་གསུངས་རྣམས་ཀྱི་ཡང༌། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ཡི། །ཆོ་ག་ཡིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷའི། །རང་གི་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་དམིགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི། །ཐ་མ་དང་ནི་མཆོག་དང་འབྲིང༌། །ཕྲ་མོ་ཡི་ནི་ལས་ལ་སོགས། །ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །རང་གཞན་བཤད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར། །དེ་ཡིས་འགྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པའི་སློབ་མ་ལ། །རྗེས་གནང་དབང་བསྐུར་བསྟན་པར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཕྱིར་ཁྲུ་གཉིས་ནི། །དོར་བར་དེ་ཡི་ཕྱེད་ཅན་གྱི། །སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ནི། །གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་ཅན། །དེའི་དབུས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྲི་དེ་ལ་ནི། །ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་གནས་འདུག་སྟེ། །མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་གཟུགས་ཀྱིས། །རང་བདག་པདྨ་ལ་གནས་པར། །མཉམ་པར་གཞག་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ནས་སློབ་མ་གུས་ཆེན་པོས། །ཡོན་གྱི་མཆོག་ནི་ཕུལ་བ་ཡི། །རང་རིག་དེ་བཞིན་ཕུལ་བྱས་ནས། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ནས། །དེ་དང་ལྷན་
Chinese
པས། །秘密三处所生者，诸佛皆应施予之。如是说已，于金刚中，善安莲花堕落处，说名为“阿霍苏康”。彼金刚智慧所生者，亦应以此而勾召。此乃甚深秘密义，灌顶乃极稀有。以金刚与铃声，极生欢喜。 ༄། །行者们以彼真如是说，灌顶是施予自身。彼或以欢喜之形于心作乐，彼亦唯是遍计。何者离贪之因，亦是彼二者，彼是存在顶端之因。如是百般于意念中，舍弃散发分别之形，如是。涅槃于他处，少许亦无有，境乃分别之自性，是思惟。此之真如不识也，不应示于诸弟子，于具慧无分别者，应施予此善妙庄严者。然后置于彼性中，以空行母等供养之，如前一般善妙入定故。然后施予金刚铃，从今起瑜伽士，所有续部中所说之，无余皆不遗漏地，以仪轨绘制坛城。如欲显现之本尊，以自之意乐而入，瑜伽所缘之成就，下品与上品及中品，微细之业等，如是彼等如何成办。为自他宣说之成就故，以此成办无疑虑。此乃金刚阿阇黎之灌顶仪轨。如是圆满之弟子，应示以后许可灌顶。坛城之外二肘尺，舍弃彼之半数者，于一切门之方向上，四方形者具四门。其中心种种莲花，于坛城中绘制，于彼处，安住极柔和之所，以空行海之威严形相，自住莲花上，以等持而修习之。然后弟子以极大恭敬，献上最胜之供养，如是献上自智后，从彼所生之菩提心，以空行母等供养后，与其一同
English
Pa. From the abode of the three secrets, may all Buddhas bestow. Having said thus, in the vajra, well place the falling lotus. Utter the name "Aho Sukham." That which arises from vajra wisdom, should also be summoned with that. This is the meaning of the great secret, the empowerment is exceedingly rare. With the vajra and the sound of the bell, supreme joy. ༄། Those who act, speak this suchness. Empowerment is given to oneself. That which, or the form of joy, brings happiness to the heart, that too is merely conceptualization. Whatever is the cause of detachment, those two are also the cause at the peak of existence. As long as hundreds of thoughts arise in the mind, that long is the form that has abandoned scattering thoughts. Nirvana is elsewhere, there is not even a little, the realm is the nature of conceptualization, it is thinking. This suchness is not known. It should not be shown to the disciples. To the wise, the non-conceptual, this well-adorned should be given. Then, having placed it in that nature, offer it with dakinis and others. As before, due to perfect samadhi. Then give the vajra bell. From today onwards, the yogi, of all that is said in the tantras, without leaving anything out, draw the mandala with rituals. As the deity one wishes to manifest, enters with one's own desire. The accomplishment of the yogic object is inferior, superior, and intermediate. How are those subtle actions and so on accomplished? For the sake of the accomplishment of explaining oneself and others, there is no doubt that it will be accomplished by this. This is the empowerment ritual of the vajra master. To the disciple who is thus complete, the subsequent permission empowerment should be shown. Outside the mandala, two cubits, abandoning half of that, in the direction of all the doors, a square with four doors. In its center, various lotuses, draw in the mandala, in that place, dwell in a very gentle place, with the glorious form of the ocean of dakinis, abiding on one's own lotus, meditate with equipoise. Then the disciple, with great reverence, offers the supreme offerings. Having offered self-awareness in this way, the bodhicitta arising from that, having offered with dakinis and others, together with that.