Tibetan
སོ། །བརྗོད་བྱ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་དང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེའི་བདེ་མཆོག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་སོ། །གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ཁམས་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་མེད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཁམས་བཞི་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་དྲུག་རྣམས་ཀྱང་ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་དག་ཐ་དད་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། བདག་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཁོ་ན་བདག་མེད་མ་སྟེ། དེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེས་འཁྱུད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འགྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པ་ལའང་ཟུང་འཇུག་དེ་གང་དུ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་གང་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཟུང་འཇུག་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་དང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཟུང་འདུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ས་ར་ཧའི་ཞབས་ ༄། །ཀྱིས། །གང་དུ་ཆུ་ལ་ཆུ་ནི་ཞུགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རོ་མཉམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །རྨོངས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་གང་ཡང་མེད། ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་གང་ལས་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྣམ་ཀུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པའི་མཆོག་འདི་ལ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ཐོབ་པའི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཉེ་བར་མཛེས་པ་བདེ་བ་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལའང་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེ་ན་གསུངས་པ། དངོས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དངོས་དང་དངོས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དངོས་པོ་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྒྲོ་མ་བཏགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཞེས་ལྷག་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དེ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །སྒྲོ་འདོགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ཁོ་ནས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འདི་དག་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ན་རྟག་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དེ་འབྱུང་སྟེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ངོ༌། །འདི་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པའོ། །འདི་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་སོ། །འོད་གསལ་བ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ། བེམས་པོ་མིན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བེམས་པོའི་དོན་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་མིན་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་མཐོང་བྱ་མིན་པའོ། །ཡང་ན་གང་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ ༄། །པའི་ཕྱིར་རིམ་པས་ཚིག་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། དངོས་པོ་ཡིན་ནའང་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཡིན། དངོས་པོ་རྟག་པ་ཉིད་ན་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་དག་སྤོང་བ། གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གར་མི་གནས་ཞེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མ་ཞིག་པ་དབྱུག་པ་ལྟ་བུ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ཅན་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཚོག
Chinese
索。所说是显现。这些的果实被说为，所有等等，所有勇士共同结合，如同与空行母众结合一般。其乐最胜是指薄伽梵和薄伽梵母。如是说，金刚空行安乐胜。因为生起大乐，因此不是那个安乐本身。《二观察王经》中所说，是指与空性无别的安乐。这些本身广为显示，四界等等。这些说了化身。如果相和另一者如何无差别呢？如是性等等。或者四界和五蕴和六处等也是，是汇集所有天女的形色薄伽梵母本身，智慧是薄伽梵。不要将这些视为不同。说了不是不同的原因，如是性等等。如是说，无我等等，如是性的自性者，种种仅仅是无我母，那也是大乐和大悲的自性者，金刚拥抱本身。这些简要归纳为双运等等。因此，自生本身成就双运自性的坛城之义。如果自性成就也，双运在那儿显现呢？因为种种相的分别念而迷惑。如是说，心等等。或者在任何成就的阶段，任何此双运的瑜伽士，进入和返回等等，进入和返回的思维差别和行为差别等也是分别念，那也是双运的自性本身。如是说，萨ra哈的足 ༄。所说，水入于水，则变为同味。过失和功德是心的自性，愚昧没有不顺之方。如是说。如此从何而来呢？如是说，一切种类等等，一切处所相的最胜此
English
So. What is expressed is manifestation. The fruits of these are said to be, all etc., all heroes are jointly combined, just as they are combined with the assembly of dakinis. The supreme bliss thereof refers to the Blessed One and the Blessed Mother. Thus it is said, Vajra Dakini, supreme bliss. Because great bliss arises, therefore it is not that bliss itself. What is said in the King of Two Examinations refers to the bliss that is inseparable from emptiness. These themselves are extensively shown, the four elements etc. These speak of the Nirmana-kaya. If the appearance and the other are not different, how is that? Suchness etc. Or the four elements, the five aggregates, and the six sense fields are also the form of the Blessed Mother herself, who embodies all the goddesses, and wisdom is the Blessed One. These should not be regarded as different. The reason for not being different is stated, suchness etc. It is said, selflessness etc., the nature of suchness, various only the selflessness mother, that is also the nature of great bliss and great compassion, the vajra embraces itself. These are briefly summarized as union etc. Therefore, the spontaneously accomplished itself accomplishes the mandala of the nature of union, that is the meaning. If the self-existent also, where does the union appear? Because of being confused by the various conceptualizations of various appearances. It is said, mind etc. Or in any state of accomplishment, any yogi of this union, entering and returning etc., the differences in thought and the differences in behavior of entering and returning are also conceptualizations, and that is the nature of union itself. It is said, the feet of Saraha ༄. It is said, when water enters water, it becomes of the same taste. Faults and virtues are the nature of the mind, and there is no direction of ignorance that is contrary. It is said. Like this, from what does it come? It is said, all kinds etc., the best of all places
Chinese
所谓“一切之中最殊胜”，即是说在所有事物中最为卓越。即使如此，与真如本性融为一体的大乐，无有任何执着，已完全领悟并获得，其力量与一切形态都达到极致的美妙，这至高无上的安乐自性，又如何与空性融为一体呢？对此，佛陀开示说：“有与非有”等。 具有“有”与“非有”之自性的事物，一旦被认为是实有，就会恒常显现。这是未尽之语。那么，应该如何理解这些呢？佛陀开示说：“不加虚构”等。“虚构”指的是对此事物执着，认为“唯有如此”。对于没有这种执着的事物，就如实地看待它。 “作意”指的是分别念，即认为“这是如此，不是那样”。因为没有这种分别念，所以不作意。正是通过去除虚构和作意，才能将“有”与“非有”这些事物区分开来。 从本体上来说，恒常的法身和恒常的自性中产生了大乐，这种大乐是遍及一切的。为了更详细地阐释这些，佛陀开示说：“生”等。仅仅是显现的事物，如同火轮等，实际上并未真正产生。这些阐述了圆满受用身的自性。 简要地阐述了光明自性，即“非物质”等。这是指从与物质意义相反的自性中产生。 “不可知”指的是所有意识的分别念都已止息的自性。因为不是眼等感官所能触及的对象，所以是不可见的。或者说，是阿赖耶识和烦恼意所不能触及的。由于不是六种识和随行识所能接近的目标，所以依次用两个词来表达。 如果它是“有”或“非有”，那么如果它是“有”，就是常或无常。如果它是常有的，就会持续存在；如果是无常的，那么前后就会不一致。为了消除这些观点，佛陀开示说：“无色”等。因为它不是形态之轮所能接近的目标。 “无处可住”意味着它不具备前后分离的性质，就像棍子一样。具有形态的常有事物是实有之物。
English
That which is called "the most supreme of all" means the most excellent among all things. Even so, how is the great bliss that is one with Suchness, without any clinging, fully comprehended and attained, whose power and all forms are supremely beautiful, this very nature of supreme bliss, one with emptiness? To this, the Buddha taught, "With and without," etc. That which has the nature of "with" and "without," once it is considered to be real, will constantly appear. This is an unfinished statement. So, how should these be understood? The Buddha taught, "Without fabrication," etc. "Fabrication" refers to clinging to this thing, thinking "only this." For that which does not have this clinging, look at it as it is. "Attention" refers to discrimination, that is, thinking "this is so, not that." Because there is no such discrimination, there is no attention. It is precisely by removing fabrication and attention that these things, "with" and "without," can be distinguished. From the perspective of essence, great bliss arises from the constant Dharmakaya and the constant essence, and this great bliss is all-pervasive. To explain these in more detail, the Buddha taught, "Birth," etc. Merely appearing things, like fire wheels, etc., are not actually produced in reality. These explain the nature of the Sambhogakaya. The nature of luminosity is briefly explained, that is, "non-material," etc. This means arising from the nature opposite to the meaning of matter. "Unknowable" refers to the nature where all discriminations of consciousness have ceased. Because it is not an object that can be touched by the senses such as the eye, it is invisible. Or rather, it cannot be touched by the Alaya consciousness and the afflicted mind. Since it is not an object that can be approached by the six consciousnesses and the accompanying consciousnesses, two words are used in sequence to express this. If it is "with" or "without," then if it is "with," it is either permanent or impermanent. If it is permanent, it will continue to exist; if it is impermanent, then the before and after will be inconsistent. To eliminate these views, the Buddha taught, "Without form," etc. Because it is not an object that can be approached by the wheel of forms. "Nowhere to abide" means that it does not possess the nature of being separated before and after, like a stick. Permanent things with form are real things.