Tibetan
།གཞུང་ཆུང་དུ་ཡིས་རྟོགས་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་འགྲེལ་པ་བཤད་པར་བྱ། །ད་ནི་ཤིན་ཏུ་དབང་པོའི་བཤད་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་བསམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱི་དང་གཉིས་མེད་སྦྱོར་བའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་སྟེ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡི་གེའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ། ཡིད་བཟང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སུའི་ཡི་གེའི་དོན་གསུངས་པ། ཡིད་བཟང་མའི་དབུས་སུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐིམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་འདིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་གནས་ཏེ། གྲོང་ལ་བརྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་རྣམས་སུ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ ༄། །རྣམས་སུ་གང་སྤྱོད་པ་དེ་ཡི་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། དམ་ཚིག་དེ་གང་ལ་ཡོད་པས་དེ་ལ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་ཅན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་བཤད་དེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སླར་ཡང་དེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་གང་ལ་བལྟས་པས་མཐོང་བ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྷཱི་ཡི་གེའི་དོན་སོང་ཟིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དྲིའི་ཡི་གེའི་དོན་གསུངས་པ་སྟེ། ཞུ་འགྱུར་བ་ཡི་སེམས་བརྟེན་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཞུ་བའི་གཟུགས་སོ་སོར་མི་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་རྣམ་པར་ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལུས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ལ་དེས་པར་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མ་རྟོགས་སླའོ། །འོན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་མ་གསུངས་ཀྱང་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །དཔལ་ཐམས་ཅད་གསང་བའི་ལེའུ་ལྔ་བཅུ་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་བསམ་དུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གའི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་བཤད་
Chinese
以小论著为了悟， 彼之释论当宣说。 今说甚深胜妙之解说， 彼后“无思”等是也。 “外与无二合之主”， 此乃方便与智慧结合之主，于行持之时，瑜伽士等亦当为之。 内之自性中，宣说了甚深胜妙之字极合。 “意贤母”等是也， 最初即宣说了“苏”字之义， 于意贤母之中央，一切之自性当融入。 如是自性于此，眼等之入之识六，与烦恼心，及阿赖耶识等，如是诸根皆住于色与声等。 “依于城”者，乃依于境也。 于彼等中，意之境之城 ༄། །中，何者行持，彼之识之行持自性而说，具彼誓言者，观彼即成见道之自性。 如是，于有寂之有色身中，宣说瑜伽士之生，非于他处。 彼复次以彼之身于何处者，即如是也。 如是观何而见耶？如是宣说。 “见”等是也， “自性之影像”者，乃以各别摄集等结合之六支而见色。 如是，“bhI”字之义已逝。 如是，“融化”等宣说了“dri”字之义， “融化变异心依止”， 此乃彼亦自心融化之身各别不显现。 彼为何故于身中融入耶？身乃色身，以此而融入。 余者易懂。 然虽未说坛城之轮等，亦当随顺安住。 吉祥一切秘密之第五十章，以甚深胜妙之极合，行持之律仪，内外之自性者，开示了思议不可思议之结合禅修等仪轨之相，即第十三品之释论。
English
To understand through concise treatises, Its commentary shall be explained. Now, the explanation of the profoundly excellent is spoken, After that, "Without Thought" and so on. "The Lord of the union of outer and non-dual," This is the Lord of the union of skillful means and wisdom, which yogis should also do during the time of practice. In the nature of the inner, the perfect union of the letters of the profoundly excellent is spoken. "Mindful Mother" and so on, Initially, the meaning of the letter "su" is explained, In the center of Mindful Mother, the nature of all should be absorbed. Thus, in this nature, the six consciousnesses of entering through the eyes and so on, along with the afflicted mind and the alaya-consciousness, and so on, all the senses thus abide in form and sound and so on. "Relying on the city" means relying on the object. In those, the city of the mind's object, ༄། །In which whatever is practiced, that is explained as the nature of the practice of that consciousness. Whoever possesses that samaya, looking at that, it is accomplished as the nature of the path of seeing. Thus, in the colored body of existence and nirvana, the birth of the yogi is explained, not elsewhere. That again, with that body, where? That is just as it is. Thus, by looking at what is seen? It is said. "Seeing" and so on, "The image of self-nature" is seeing form through the six limbs of union, such as individual collection and so on. Thus, the meaning of the letter "bhI" has passed. Similarly, "Melting" and so on explain the meaning of the letter "dri," "Melting, changing, the mind relies," This is because the body of one's own melting mind does not appear separately. Why does it dissolve into the body? The body is the colored body, and it dissolves into that. The rest is easy to understand. However, even if the wheel of the mandala and so on are not mentioned, they should still be followed. The fifty-first chapter of the Glorious All Secrets, with the perfect union of the profoundly excellent, the conduct of practice, the nature of inner and outer, shows in detail the characteristics of the ritual of meditating on the inconceivable union and so on, which is the commentary on the thirteenth chapter.
Tibetan
པའོ།། །། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པ། ༄། །རིགས་ཀུན་རབ་ཏུ་འཇོམས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟང་པོར་ཕྱག་བྱས་ནས། དེ་ཡི་ངོ་བོར་དེར་གནས་ནས། །རྒྱུ་སྐྲ་ལ་སོགས་སྤྲུལ་པ་ཅན། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་འོད་ཀྱི་བཤད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་བཟང་པོའི་རབ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡི་གེའི་དོན་གྱིས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །འདིར་ཐ་སྐར་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་པའི་རིགས་གསུངས་པ། དེ་ལ་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཐ་སྐང་དང་མགོ་དང་ན་བ་སོ་དང་རྒྱལ་དང་མེ་བཞི་དང་ས་རི་དང་ལྷ་མཚམས་དང་གྲོ་བཞིན་དང་ནམ་གྲུ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ༄། །དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣར་མ་དང་ཤར་པ་གསུམ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤར་གྱི་གྲེ་དང་ཤར་གྱི་ཆུ་སྟོད་དང་ཤར་གྱི་ཁྲུམས་སྟོད་དོ། །གཉིས་པ་བྲ་ཉེ་དང་དྲུག་པ་ལག་དང་བྱང་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་གི་སྦོ་དང་བྱང་གི་ཆུ་སྨད་དང་བྱང་གི་ཁྲུམས་སྨད་དེ་མི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བས་སྲིན་པོའི་ཚོགས་གསུངས་པ། སྨིན་དྲུག་དང་མཆུ་དང་སྐག་དང་མོན་གྲུ་དང་ནག་པ་དང་ས་ག་དང་སྣོན་དང་སྣུབས་དང་མོན་གྲེ་མཆོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བྱེད་པར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་གང་གི་ཚེ་མི་རྣམས་ལ་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། ར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་པ་དང་བརྒྱར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་དྲུག་དང་རྒྱལ་ནི་རའི་རིགས་སོ། །བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དེ་སྣར་མ་དང་མགོ་ནི་ཀླུའི་རིགས་སོ། །དྲུག་པ་དང་བཅུ་དགུ་པ་དེ་ལག་དང་སྣྲུབས་ནི་ཁྱིའི་རིགས་སོ། །བཅུ་པ་དང་བཅུ་གཅིག་པ་དེ་མཆུ་དང་གྲེ་ནི་བྱི་བའི་རིགས་སོ། །བདུན་པ་དང་དགུ་པ་དེ་སླར་ཡང་ན་པ་སོ་དང་སྐག་ནི་བྱི་ལའི་རིགས་སོ། །བཅུ་བཞི་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ་དེ་ནག་པ་དང་ས་ག་ནི་སྟག་གི་རིགས་སོ། །བཅུ་གཉིས་པ་དང་བཅོ་ལྔ་པ་དེ་དབོ་དང་ཁྲུམས་སྟོད་ནི་ཁྱུ་མཆོག་གི་རིགས་སོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དེ་ཐ་སྐར་དང་ནམ་གྲུ་ནི་བོང་བུའི་རིགས་སོ། །བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅོ་ལྔ་པ་དེ་མེ་བཞི་དང་ས་རི་ནི་མ་ཧེའི་རིགས་སོ། །སླར་ཡང་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྐར་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པ་དེ་ནི་ཁྲུམས་སྨད་ནི་རྟའི་རིགས་སོ། །ཉི་ཤུ་པ་དང་ཉི་ཤུ
Chinese
啪喔。 第十四品。 ༄༅། །摧伏一切族姓品。 顶礼金刚贤，于彼体性而安住。 具有毛发等幻化，现在宣说金刚光，从彼族姓等开始。 金刚贤善妙结合，名为将要阐述的文字之义，如是宣说。 此处宣说生于氐宿等之族姓，其中首先等是说，首先是按次第如何而知。 此处氐宿、觜、那婆娑、吉宿、室宿、娄宿、翼宿、角宿、轸宿，如是即是， ༄༅། །如是则成为诸天之众。 如是第四是指女宿和三个室宿，即室宿之颈、室宿之上半部、室宿之下半部。 第二指壁宿，第六指翼宿和三个北方宿，即北方宿之腹、北方宿之下半部、北方宿之下半部，人即如是宣说。 如是第三等按次第如何宣说罗刹之众。 昴宿、参宿、鬼宿、箕宿、张宿、星宿、柳宿、轸宿、室宿颈。 如是以力而占有，于后后之时，于何人等变化，彼等之族姓差别宣说。 羊等是说，如是第三和第八，即昴宿和吉宿是羊族。 第四和第五，即女宿和觜宿是龙族。 第六和第十九，即翼宿和轸宿是犬族。 第十和第十一，即参宿和颈是鼠族。 第七和第九，即再次那婆娑和鬼宿是猫族。 第十四和第十六，即张宿和星宿是虎族。 第十二和第十五，即心宿和室宿上半部是牛族。 最初和最后，即氐宿和轸宿是驴族。 第十三和第十五，即室宿和娄宿是水牛族。 再次最初是指氐宿和第二十六，即室宿下半部是马族。 第二十和二十
English
Pao. Fourteenth Chapter. ༄༅། །The Chapter on Completely Subduing All Lineages. Having prostrated to Vajra Good, abiding there in its essence. Possessing illusions such as hair, now I will speak of the Vajra Light, starting from the lineages and so on. The excellent union of Vajra Good, is called the meaning of the letters to be explained, thus it is explained. Here, the lineages born from Tiṣya and so on are spoken of. Among them, the first and so on are said, the first is to be known by how the order is. Here, Tiṣya, Mrigaśīrṣa, Nabhasya, Citrā, Anurādhā, Pūrvāṣāḍhā, Uttarāṣāḍhā, Rohiṇī, and Revatī, thus it is, ༄༅། །Thus, it becomes a gathering of gods. Similarly, the fourth is Narī and the three Śarpa, which are the neck of Śarpa, the upper half of Śarpa, and the lower half of Śarpa. The second is Bhadrapada, the sixth is Hasta, and the three northern ones, which are the abdomen of the northern one, the lower half of the northern one, and the lower half of the northern one, thus the person is explained. Similarly, the third and so on, how the gathering of Rakshasas is spoken of in order. Kṛttikā, Maghā, Āśleṣā, Pūrvaphalgunī, Uttaraphalgunī, Hasta, Chitrā, Svātī, and Śravaṇa's neck. Thus, those who seize power by force, at the time of the latter, the differences of the lineages of those who change, are spoken of. Sheep and so on are said, thus the third and eighth, which are Kṛttikā and Citrā, are the sheep lineage. The fourth and fifth, which are Narī and Mrigaśīrṣa, are the dragon lineage. The sixth and nineteenth, which are Hasta and Svātī, are the dog lineage. The tenth and eleventh, which are Maghā and neck, are the rat lineage. The seventh and ninth, which are again Nabhasya and Āśleṣā, are the cat lineage. The fourteenth and sixteenth, which are Uttaraphalgunī and Hasta, are the tiger lineage. The twelfth and fifteenth, which are Dhaniṣṭhā and the upper half of Śravaṇa, are the ox lineage. The first and last, which are Tiṣya and Revatī, are the donkey lineage. The thirteenth and fifteenth, which are Śravaṇa and Pūrvāṣāḍhā, are the buffalo lineage. Again, the first refers to Tiṣya and the twenty-sixth, which is the lower half of Śravaṇa, is the horse lineage. The twentieth and twenty