Tibetan
གཉིས་སུ་མེད་པ་རྣམས་སུ་གང་གཞན་གྱི་རིགས་པ་མ་མཐོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རྩའི་ཡི་གེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གང་ན་ཡང་ཅུང་ཟད་གནས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྤང་པའམ་གཞན་གྱི་རིགས་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་གི་ལྟ་བར་རིགས་དང་རིགས་ལས་བྱུང་བ་བརྗོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་པོར་གནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ནི་རིགས་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་རིགས་ལས་བྱུང་ཞེས་ཏེ་རིགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་ནི་རིགས་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་རིགས་དང་རིགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་དག་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངེས་པར་དཔྱད་པ་མེད་དོ། །འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རིགས་ལས་བྱུང་བ་ལ་རིགས་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ཀའི་ཡི་གེས་གསུངས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་གང་ན་ཡང་གནས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། ། ༄། །དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཡང་མི་བདེན་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཡང་སྟོང་པ་སྟེ་གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་གྱུར་པས་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཡང་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བཅིངས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཙམ་མོ། །དངོས་མེད་མངོན་སུམ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་དབང་པོའི་དྲ་བའི་རང་བཞིན་ཁམས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་གཟུང་བ་མེད་པས་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །འདི་ཡིས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་བཤད་པའི་ཐིག་ལེ་བཞིའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་པོའི་གནས་ཀྱི་ངེས་པས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་གསུངས་པ་ལྷ་མོ་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་བྱས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ
Chinese
在无二之中，未见其他之理。为何彼时根本字无二之智慧，自身成佛，亦无丝毫住处，是为舍弃法身或融入他性。自在天之见中，宣说种姓与种姓所生，且住于初生。是故何时非彼等之理，身乃种姓，智慧乃种姓所生，以依赖种姓故为种姓所生。彼即种姓与有种姓之义。如是二者成立为无，何时亦无对因果之决断观察。若果之事物有因，则亦有稻等种子。如是若无因，云何有果？彼等无对因之事物之分别观察。若复从种姓所生依赖于种姓，则如前所说。如是为何迦字所说，佛与佛之智慧亦无住处。彼如何成菩提耶？以一切非真实之身，一切相之自性故，名为菩提。 又，所修与心所取之事物亦非真实。彼之事物亦为空性，以聚合物分析为微尘之差别而观察，故瓶与氆氇等乃法身之形象。彼亦以教义之极度系缚，仅为法身显现之概念。无实显现空性。此乃如幻术、梦境与根识之网之自性，三界之事物仅为显现，非空，以无所取故，乃事物之自性。为何非不欲，乃无始时之瑜伽士们以智慧所生之一切事物。此即名为吉祥黑汝迦之位，乃先前所说之四滴之完全执持者之处所之决定。宣说此等之因，乃观修一切天女先前已行，即修持金刚亥母等，彼等行于一切。
English
In the non-dual, no other reason is seen. Why is it that at that time, the root letter's non-dual wisdom, oneself becoming Buddha, has no dwelling place whatsoever, which means abandoning the Dharmakaya or dissolving into another nature. In the view of Ishvara, the lineage and what arises from the lineage are spoken of, and it dwells in the first birth. Therefore, when it is not the reason for those, the body is the lineage and wisdom arises from the lineage, because relying on the lineage is what arises from the lineage. That itself is the meaning of lineage and the one with lineage. Thus, both are established as non-existent, and at no time is there a definite examination of cause and effect. If the object of the fruit has a cause, then there are also seeds such as rice. Thus, if there is no cause, how can there be a result? There is no analytical examination of the object of the cause by those and so on. If, again, what arises from the lineage relies on the lineage, then it is as has been said before. Thus, for what reason is it said by the letter Ka, that the Buddha and the Buddha's wisdom have no dwelling place whatsoever. How does that become enlightenment? Because of the nature of all unreal bodies, the nature of all characteristics, it is called enlightenment. Furthermore, the object of meditation and what is grasped by the mind is also unreal. That object is also emptiness, because the aggregate is analyzed into the difference of minute particles and examined, therefore the vase and woolen cloth and so on are the form of the Dharmakaya. That, too, is merely the concept of the manifestation of the Dharmakaya, bound by the extreme binding of the teachings. Non-existent, manifest, emptiness. This is like the nature of illusion, dreams, and the net of the senses, the objects of the three realms are merely manifest, not empty, because there is nothing to grasp, it is the nature of mere objects. Why is it not undesirable, but all the objects generated by wisdom by the yogis of beginningless time. This is called the state of glorious Heruka, which is the certainty of the place of the complete holder of the four bindus previously mentioned. The cause of these is said to be that all the goddesses have been meditated upon having gone before, that is, having meditated on Vajravarahi and so on, they go everywhere.