Tibetan
ག་མས་ཀུན་དུ་བྱེད་པ་ནི། །བདེ་བ་དེ་ཡིས་རང་བཞིན་འགྲོ། །ཡིད་མ་སྲིད་པ་ཀུན་གྱི་བདག །འོད་གསལ་བ་ཡང་ཡང་དག་རིག །ཆོས་དབྱིངས་མ་ནི་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཚོགས་ཅན་མ་ནི་རྩ་ཐམས་ཅད། །རྙེད་མ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འགེངས་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལེ་ལོ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གནོན་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ། །གཡེང་བ་མོ་ནི་བསམ་ ༄། །གཏན་སྤྲོ། །སྒེག་མོ་བྱེད་པར་བརྩོན་པ་མོ། །བཟང་ཞལ་མ་ནི་ཀུན་གནས་སུ། །སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་རབ་འཇུག་མ། །དྲག་མོ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །ཟ་ཕྱིར་འདིར་ནི་བདག་ཉིད་སྐྱེས། །འཐུང་མ་རྟག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །ཟ་མ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་མོ། །འཇིགས་མ་འགྲོ་བ་ཀུན་རྣམས་ཀྱིས། །ཧཱ་ཧཱར་སྒྲོགས་པ་ཡིས་ནི་ཆོས། །སྟོན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་རབ་འཇུག་མ། །དུར་ཁྲོད་མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་ཀུན། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་ཀུན་འགྲོ་མ། །དེ་ཡི་ནང་དུ་གཞན་རྣམས་དང༌། །ཕྲ་བའི་ཕྲ་བ་མཆོག་རིག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་པའི་པདྨའི་ལྟེ་བའི་དབུས་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྩའི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དག་པའི་ཕྱིར་འདབ་མ་སོ་སོར་གསུམ་གསུམ་རང་གིས་རིག་པའི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སུ་རྩ་གཅིག་གི་ནང་དུ་གནས་བའོ། །གསུངས་པ་བདེ་བ་སྟེར་མའོ། །རྟག་ཏུ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཤད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་སུ་ནི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གང་བདེ་བའི་གཟུགས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདེ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་པ་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་དཔའ་རྩ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཐིག་ལེ་སྟེ། སེམས་དཔའ་ནི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་རྣམས་སུ་འཕོ་བའི་སྦྱོར་བས་བར་དུ་གྱུར་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དེ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་དགེ་བ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་དེ་ལྟར་བདེ་བ་གཟུང་བར་གྱུར་པས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དངོས་པོ་དེས་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ལོ། །རྩའི་ཡི་གེས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྩིབས་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ ༄། །སུ་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ། །གནས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་སྐྱེ་བ་ནི་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་འདི་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་བདེ་སྟེར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གཞན་རྟོགས་པར་སླའོ། །ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདིའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དངོས་པོའི་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་སླར་ཡང་ངེས་པར་གཞག་པ་གསུངས་པ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་འདས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་སྤངས་པ་མཆོག་དང་བྲལ་བ་ནི་དང་པོ་དང་ཐ་མའོ། །ཐ་མ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གལ་ཏེ་དེ་སྲིད་དུ་དོན་མེད་པ་ཅན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ལུང་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཡང་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གཞན་དག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ལན་གྱི་ཚིག་གསུངས་པ། གང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔེ་གསུངས་པའོ། །གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་གང་འདྲ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་ནི་བདག་རིག་ ༄། །པ
Chinese
ག་མས་一切行，彼乐以自性行。意母一切有之主，光明者亦极明智。法界母乃大虚空，具众母乃一切脉。得母瑜伽士充满，一切如是无疑虑。懒惰有之因诸，他胜入灭而逝。散乱母乃思，常乐。妩媚母勤于作媚。贤面母乃一切处，幻母梦母极入者。猛母境等诸，为食故于此生自性。饮母恒常乃慈悲，食母瑜伽行母。怖母一切诸有情，以哈哈声说法。示现一切有情，广大者乃极入母。尸林母乃空性，法无我之体性。如是诸大天女，佛身乃一切行母。于彼之中其他诸，为极微细故极智。如是说。如是亦于十二瓣莲花之莲心中央修习。脉轮之自性者，为身语意清净故，于一一瓣各三，乃自知之乐之自性者。世尊喜悦者，乃于中央一脉之中安住者。所说是施乐母。常说等至说也之期间，易于了知。于彼等中等，于彼等中乃三十七脉中，何为乐之形，彼乃世尊之乐。彼为何故世尊喜悦，谓安住于方便与智慧之乐之自性之义。彼如何耶？谓菩萨一切脉一味之自性，金刚与莲花真实结合所生之明点，菩萨乃明点也。于彼等中以迁转之结合所间隔，无漏之乐，彼寂静极善者，彼如是也。彼如是乐受持故，名金刚空行母，谓具极不变化之结合者。以事物彼自性与世尊金刚空行母相连也。
English
Gamas performs all actions, that bliss goes by its own nature. The mind-mother is the lord of all existence, the luminous one is also perfectly wise. The Dharma-realm mother is the great sky, the assembly-possessing mother is all the channels. The finding mother is filled by yogis, everything is thus without doubt. Laziness is the cause of existence, overcoming others goes to nirvana. The distracted mother is thought, constant joy. The coquettish mother strives to be charming. The virtuous-faced mother is in all places, the illusion mother, the dream mother, is the one who greatly enters. The fierce mother, the objects, etc., are born here as the self for the sake of eating. The drinking mother is always compassion, the eating mother is the yogic-practicing mother. The terrifying mother, by all beings, proclaims the Dharma with the sound of haha. Showing all sentient beings, the vast one is the greatly entering mother. The charnel ground mother is emptiness, the characteristic of the Dharma's selflessness. Thus, all the great goddesses, the Buddha's form is the all-going mother. Within that, the others, for the sake of the supreme wisdom of the subtle of the subtle. Thus it is said. Thus, one should also meditate in the center of the lotus with twelve petals. Those who possess the nature of the wheel of channels, for the sake of purifying body, speech, and mind, three each on each petal, are those who possess the nature of the bliss of self-knowing. The one called "Bhagavan Delighted" is the one who dwells in the center of a single channel. What is spoken is the giver of bliss. From "always speaking" and so on, up to "it is spoken," it is easy to understand. Among those, etc., among those are the thirty-seven channels, whatever form of bliss is there, that is the bliss of the Bhagavan. Why is the Bhagavan delighted, meaning that he dwells in the nature of the bliss of skillful means and wisdom. How is that? The Bodhisattva, the nature of all channels being of one taste, the bindu arising from the perfect union of vajra and lotus, the Bodhisattva is the bindu. Among those, separated by the union of transference, that uncontaminated bliss, that peaceful, supremely virtuous one, is thus. Because that bliss is thus held, the one called Vajra Dakini means the one who possesses the union of supreme immutability. By that thing, the self is connected to the Bhagavan Vajra Dakini.
Chinese
文字以金刚空行母之身为目标，生起各种瑜伽母的自性，这是它的意思。如是手印，大手印，即十二辐轮。 谁能完全安住其中。于彼处，薄伽梵圆满受用身，以及化身之生起，如“颜色”等，即彼与“我的”之意，乃黑汝嘎金刚亥母相合之形相的自性所生。因此，“以此”等，即是说薄伽梵的殊胜之处。金刚亥母摄集，消除自身之过失，意即薄伽梵乃一切之导师。空行母赐予一切安乐，意即一切脉皆为安乐之自性。其他容易理解。现在，为了显示如来之身，法界之自性，此之现前与随后的事物之安住与不安住之寂灭。再次宣说确定之义，如“无始无终”等。虚空，即寂灭超越之智慧。无始，即舍弃始末，远离殊胜，乃最初与最终。最终乃是胜义谛与无自性之故。不安住，乃殊胜之寂灭，法界之体性，以及远离有事与无事之智慧之义。在此，若如是无意义者，以无始无终之故，远离安住与不安住，则一切教证皆成无意义。如来之语亦不成量。彼等亦将使人堕入地狱等处，若他人心生疑惑。因此，薄伽梵宣说回答之语，如“如何”等，乃是譬喻之说。于他处之意识，即于他处，如何完全观察外在之虚空，经部师们认为是一切事物之体性。如是者，乃自识。
English
The letters aim at the body of Vajra Dakini, giving rise to the nature of various yoginis, that is its meaning. Thus, the mudra, the great mudra, namely the twelve-spoked wheel. Whoever abides perfectly therein. In that place, the Bhagavan's complete enjoyment body, and the arising of the emanation body, such as "color," etc., that is, the meaning of "that" and "mine," is born from the nature of the form of Heruka Vajravarahi in union. Therefore, "with this," etc., that is, it speaks of the excellence of the Bhagavan. Vajravarahi gathers, eliminating her own faults, meaning that the Bhagavan is the teacher of all. The Dakini bestows all happiness, meaning that all channels are the nature of happiness. The rest is easy to understand. Now, in order to show the Tathagata's body, the nature of the Dharmadhatu, the abiding and non-abiding nirvana of this manifest and subsequent thing. Again, the meaning of certainty is declared, such as "without beginning or end," etc. Space, that is, the wisdom of peace beyond. Without beginning, that is, abandoning beginning and end, being far from excellence, is the first and the last. The last is because of the ultimate truth and the lack of self-nature. Non-abiding, that is, the supreme nirvana, the nature of the Dharmadhatu, and the meaning of wisdom far from things and non-things. Here, if such a meaningless one, because of being without beginning or end, is far from abiding and non-abiding, then all teachings will become meaningless. The words of the Tathagata will also not become valid. They will also cause people to fall into hell, etc., if others have doubts. Therefore, the Bhagavan spoke the words of reply, such as "how," etc., which is a metaphor. Consciousness in another place, that is, in another place, how to completely observe the external space, the Sutra masters consider it to be the nature of all things. Such is self-awareness.