Tibetan
ལྡན་འདས་ ༄། །ཀྱིས་བསྟན། དེ་ཇི་ལྟར་མ་བྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན། དེ་ཇི་ལྟར་དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དབང་པོ་དང་བྲལ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྟོན་པ་པོ་དང་བྲལ་ན་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ། གང་སྨྲས་པ་དེ་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མེད། སྨྲས་པ། མ་འཁྲུལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་རླངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སོང་བ་བཞིན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་བྲལ་བ་དེ་འཛིན་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་སེམས་ཅན་ལྷག་མ་རྣམས་འདྲེན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་སྟེ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེའི་ཆོས་གསུངས་པ། སྤྱོད་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་རྣམས་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལའོ། །སོགས་ཀྱི་སྒྲས་སྣ་ཚོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་རྟོག་གི་སྣ་ཚོགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕ་རོལ་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་ངོ༌། །བྱེ་བྲག་ཆོས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མུ་སྟེགས་དང་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ངོ༌། །མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་ངོ༌། །རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ལ་སོགས་པའོ། །དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་པོའི་ཆོས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གཞུང་ཆེས་ཀྱིས་དོགས་པའི་འཇིགས་པས་བདག་གིས་མ་བཤད་དེ། སྣ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ ༄། །བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གལ་ཏེ་དེ་སྲིད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྐབས་ཕྱེ་བ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་
Chinese
ལྡན་འདས་（音译：丹德） ༄། །所教示。那如何没有生起呢？是俱生（lhan cig skyes pa）的自性。那如何呢？那也是具有不错误的智慧的自性，因为远离了根（དབང་པོ་），对于没有能被教示的事物本身，如果远离了教示者，那么一切都将变得没有意义。因此，就那方面来说，所说的是真实的。然而，具有孩童自性的人们没有完全观察。为什么没有呢？回答说：不错误是诸佛的俱生智慧，就像镜子被蒸汽覆盖，去除污垢一样，极其清净，一切分别念都消失了，远离了心安乐等等的状态，如果执着于那一点，从取八识等等，众生之聚也不会生起。世尊（bcom ldan 'das）的自性之本体以及想要引导剩余众生，为了获得菩提道，示现如幻的自性，何须多言？宣说了那的法，名为行持等等。名为行持的是声闻乘。首先以学习的方式让众生进入，即进入律藏和阿毗达磨二者的广大论典。等等的词语也包括各种世间论典和各种思辨以及各种行持的外道宗义。名为差别法，也包括顺世外道和克什米尔分别说部等等的法。名为经部，是经部的藏，也包括大乘的各种经部。名为识，是唯识之法，如佛母等等。名为中观，是心要之法和大乘中观，远离四边，是具足善缘者们的菩提。如是，因为害怕一切论典过于繁杂，我没有宣说，将在各种佛和菩萨所说的论典中略作阐述。 ༄། །将要去做。因此不是。那如何呢？各种论典，如果那时诸佛从开端就为众生
English
The teachings of the Transcendent One. ༄། །How is it that it didn't arise? It is the nature of co-emergence. How is that? That too is the nature of unerring wisdom, because it is devoid of faculties. For the very thing that cannot be taught, if it is separated from the teacher, then everything becomes meaningless. Therefore, having made it subject to that, it is said that what is said is true. However, those with the nature of children have not fully examined it. Why not? It is said that non-erroneousness is the co-emergent wisdom of the Buddhas, just as when a mirror is covered with steam, the stain is removed, it is extremely pure, all discriminations have disappeared, and it is separated from states such as mental happiness. If one clings to that, even the assembly of sentient beings will not arise from taking the eight consciousnesses and so on. What need is there to say that the very nature of the Bhagavan and the desire to lead the remaining sentient beings, in order to attain the path of enlightenment, is shown as the nature of illusion? He spoke of that dharma, such as conduct. Conduct is the vehicle of the hearers. In that, sentient beings are first made to enter by means of learning, that is, into the vast treatises of both the Vinaya and the Abhidharma. The word "etc." also includes various worldly treatises, various speculations, and the tenets of various other schools of conduct. The term "specific dharma" also includes the dharma of the Tirthikas and the Kashmirian Vaibhashikas, etc. The term "Sutra Pitaka" is the Sutra Pitaka, which also includes various Sutras of the Mahayana. The term "consciousness" is the dharma of consciousness-only, such as the Mother of Buddhas. The term "Madhyamaka" is the dharma of the essence and the great Madhyamaka of the Mahayana, which is free from the four extremes, and is the enlightenment of those who are endowed with fortune. Thus, because of the fear that all the texts would be too complicated, I have not explained it, but will briefly describe it in the various treatises spoken by the Buddhas and Bodhisattvas. ༄། །will do. Therefore, it is not. How is it that the various treatises, if at that time the Buddhas from the beginning for sentient beings
Tibetan
ཁམས་དེ་བསྟན་བཅོས་གཅིག་ཀྱང་འདུལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མོས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་བཤད་པ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱི་མའི་དུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་དང་རང་རང་གི་བསམ་པ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་གསུངས་ཏེ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདིའི་དབུས་སུ་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བཞུད་པའམ་བྱོན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེས་ན། བདེན་པ་མ་ཡིན་བརྫུན་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡང་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པ་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་བདེན་པ་དང་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ༌། །བརྫུན་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་འདི་ལྟར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལ་ལ་ན་ཡང་སྨྱུག་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡལ་ག་ནགས་ཐིབས་པོར་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པས་གཡོ་བ་ཉིད་དང་ས་གཅིག་ལ་གཅིག་དྲུད་པ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་སླར་ཡང་དུ་བ་དང་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་དང་འབར་བའི་བར་དུ་འབྱུང་སྟེ་ནགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་བསྲེག་གོ །སླར་ཡང་མྱུ་གུ་བསྲེག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱེད་དེ་ནགས་ཇི་སྲིད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་སོ། །དགེ་བ་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམས་རང་གི་བདག་ཉིད་ནས་པར་མི་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ། །མི་དགེ་བ་ལས་འགྲོ་བ་དྲུག་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྲེག་གོ །ཡང་ ༄། །ནས་ཡང་དུ་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་སོ་སོར་གསལ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དམ་པོ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་རྣམས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྫུན་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ལོ། །དེ་འདིར་ཇི་ལྟ
Chinese
那個界限，即使是一部論著也能調伏。因此說，為具信心的有情宣說。等等。在後來的時代，為了闡明具有各種想法的有情眾生的信心和各自的想法，宣說了論著，並非僅僅是釋迦牟尼佛所宣說，而是在這個賢劫的中間，由毘婆尸佛等也宣說了。如此，如來們的逝去或到來，並非僅僅是事物的因緣，而是由於因緣聚合的力量。因此，「非真實亦非虛假」。意思是，一切事物和佛等聖物，也因不真實而成為錯亂的智慧，因為一切皆不可能。那並非存在，因為智慧、所知、知和知者，其自性皆不真實，並且一切分別念皆已止息。俱生之自性，佛等也是如此。「非虛假」是指由自己如此分別而產生的貪欲等。例如，在某些地方，竹子等的枝條在茂密的森林中被風吹動，因而搖動，並且一處摩擦另一處而發出聲音，然後又產生煙霧和光芒，直到燃燒，最終燒毀整個森林。再次燒毀幼苗。像這樣反覆進行，直到森林存在為止。同樣，佛等和有情眾生的自身分別念產生善與非善等。從善產生佛，從自己的本性中不分別。又一次又一次地變成那樣的狀態。從非善產生處於六道中的有情眾生，自己燒毀自己。又一次又一次地在那裡執取輪迴。因此，由於善的力量，諸佛分別清楚地宣說佛法。具有強烈煩惱者則將處於六道之中。那些人的善業習氣也沒有分別念。所說的也與「非虛假」相關聯。那在這裡如何
English
That realm, even a single treatise can subdue. Therefore it is said, "Explaining to sentient beings with faith." And so on. In later times, in order to clarify the faith and individual thoughts of sentient beings with various thoughts, treatises were taught, not only by Shakyamuni Buddha, but also by Vipashyin Buddha and others in the middle of this Fortunate Aeon. Thus, the passing away or coming of the Tathagatas is not merely due to the circumstances of things, but due to the power of the assembly of causes and conditions. Therefore, "Neither true nor false." It means that all things and holy objects such as Buddhas are also deluded wisdom due to being untrue, because everything is impossible. That is not existent, because wisdom, the knowable, knowledge, and the knower are untrue in their own nature, and all conceptualizations have ceased. The co-emergent nature, such as Buddhas, is also like that. "Not false" refers to attachment and so on, which arise from one's own conceptualization in this way. For example, in some places, the branches of bamboo and so on are stirred by the wind in a dense forest, and thus shake, and one place rubs against another, producing sound, and then smoke and light arise, until burning, finally burning the entire forest. Again, the seedlings are burned. In the same way, it is done again and again, until the forest exists. Similarly, the self-conceptualizations of Buddhas and sentient beings give rise to good and non-good, and so on. From good, Buddhas arise, not conceptualizing from their own nature. Again and again, it changes into that state. From non-good, sentient beings dwelling in the six realms burn themselves. Again and again, they grasp samsara there. Therefore, due to the power of good, the Buddhas clearly and distinctly teach the Dharma. Those with strong afflictions will dwell in the six realms. Those people's habitual imprints of good deeds also have no conceptualization. What is said is also related to "not false." How is that here?