Tibetan
པར་བྱ་བ་ཡང་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་བང་ ༄། །འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པས་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དངོས་པོ་གང་གང་རྣམས་དཔྱད་ན། དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་པ་དག་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རིགས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གཏོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ལོག་ན། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞིན་ཉིད་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པའམ། གཟུགས་བརྙན་གཞན་ཞིག་དེར་བྱུང་བའམ། མེ་ལོང་ལ་མིག་གི་འོད་གྲེད་ནས་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་གཞན་ཞིག་དེར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་རྣམས་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཅིག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་ལ་གྲེད་པའི་འོད་ཀྱིས་བཞིན་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞིན་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་ནུབ་ཏུ་བལྟས་པར་སྣང་བ་ལ། བཞིན་ཆེན་པོ་གཟུགས་བརྙན་ཆུང་དུར་སྣང་བ་དང༌། ཆུ་འགྲམ་ལ་སོགས་པའི་ལྗོན་ཤིང་གྱེན་དུ་བལྟས་པ་རྩེ་མོ་ཐུར་དུ་བལྟས་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་མི་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་བརྙན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ༄། །ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་འདིས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་ནས། རྣམ་པར་རིག་བ་ཙམ་ཉིད་
Chinese
所作之影像也唯是遣除，否则便成彼不遍之过失。因此之故。如是道理，则恒常与无常之一切事物，皆无有唯一性，故亦无有众多性。此乃是彼之前行故。如是说：若分析任何事物，于此与彼无有唯一性。何者无有唯一性，于彼亦无有众多性。如是说。除彼二者之外的第三种相亦不可能，彼二者互相相违，故是事物种类之遍。彼又如是说：除了一与多之外，具有其他相状的事物不可能，此二者互相舍弃而住之故。如是所说。如是真实地遣除了一与多的自性，如影像般事物自性之集合亦遣除，彼是彼之自性故。影像等亦非是事物自体，如此面容进入镜中，或他之影像于彼生起，或眼之光芒照耀镜子而见面容，或唯是识，若作是说，则彼处暂时他之形体生起则非是，有身者皆具有阻碍之故，同一处不合理故。以照耀镜子之光芒见面容亦非是，如此面容面朝东方，然影像显现面朝西方，面容大而影像小，水边等处之树木向上生长，然树梢显现向下等，以不相同之方式显现故。进入自己之面容亦非是，具有上述一切过失之故，且成非影像之故。识亦非是，非有身者不住于处所之故。此等连同广说之理应于中观论典中观察。如是则无自性，以唯是心之显现而显示，此将使诸法入于无我性，如是世亲之言：唯是识。
English
The made image is only a removal. Otherwise, it would be an overextension. Therefore, in this way, all things, permanent and impermanent, lack oneness, and therefore also lack multiplicity, because it precedes it. As it is said: If one examines any object, there is no oneness in it. Whatever lacks oneness also lacks multiplicity. It is said. A third aspect other than these two is also impossible, because these two contradict each other and thus pervade the category of objects. It is also said: Apart from one and many, an object with another aspect is impossible, because these two exist by abandoning each other. As it is said. Thus, when the nature of one and many is truly reversed, the collection of the nature of objects, like an image, is also reversed, because it is its nature. Images and so on are also not suitable as objects themselves, such as the face entering the mirror, or another image arising there, or the light of the eye shining on the mirror and seeing the face, or it is only consciousness. If it is said, then for the time being, another form arising there is not, because embodied beings all have obstacles, and it is unreasonable to be in the same place. It is also not the case that the face is seen by the light shining on the mirror, such as the face facing east, but the image appears to face west, the face is large and the image is small, the trees on the water's edge grow upwards, but the treetops appear downwards, and so on, because they appear in different ways. It is also not the case that it enters its own face, because it has all the above faults, and it becomes non-image. It is also not consciousness, because the non-embodied does not dwell in the place. The combination of this and the extensive explanation should be examined in the Madhyamaka treatises. Thus, there is no self-nature, and it is shown as only the appearance of the mind, which will lead all dharmas into selflessness. As Vasubandhu said: Only consciousness.
Tibetan
གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེ་དར་རིག་ནས་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེ་ན། ཆོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དེས་དེ་དག་མེད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་པ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལད་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཏཏྟྭ་སཾ་གྲ་ཧ་ལས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་རང་གི་སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྣམ་བུ་དཀར་པོ་ལ་སྟོན་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོ་ག་སྟེ། ད་ནི་གཉུག་མ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡུལ་རྣམས་མ་ལུས་སྟེན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དེས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་དཀའ་ཐུབ་བོ། །འདའ་དཀའ་བ་ནི་འདིར་གཅིག་ཏུ་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ ༄། །ཡིན་པའོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཏེ། ལས་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་པ་དད་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་སྦྱར་བ་སྟེ་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པའི་གནས་སུ་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱར་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བདག་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ། །ཤེས་རབ་ནི་སྟོད་པ་ཉིད་དེ་མཚུངས་པ་ནི་གསལ་བའི་དོན་ཡིན་ལ། དེར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་དད་འབྲེལ་ཏོ། །དོགས་མེད་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཀུན་སྤྱོ
Chinese
色等诸法之自性，乃是周遍寻思之相之法，从无生智而入。若诸法皆无，如何安立唯识？法非全无，而是孩童所寻思之诸法自性之体性，彼等是无的。然诸佛之境，是不可言说之体性，则非无。此义亦于《密集金刚续》中说：离一切事物，蕴界与处之，所取与能取，皆已遍舍弃，法无我性即平等性。自心本来未生，乃是空性之自性。如是说。于《楞伽经》中亦说：如孩童之分别，外境实无有。由习气所扰之心，显现如境乃真实。如是说。于《真实摄经》中亦说：种姓之子，自心乃是自性清净且光明，于彼如何寻思，即如何转变，譬如白布为染色所染。如是说。广说已足，今当说本初之性。境等无余皆受用，此乃以彼种方式，对境等进行享用，此即唯一确定之苦行。难越者，即于此处不应唯一越过。于“何者”等之中，一切业即身等之业，于彼等业，所谓智慧，即由听闻、思维与修习所生者结合，即是分别而行。彼亦与空性之位结合。所谓“彼亦与空性之位结合”，即与因等空性结合，即以智慧修习。所谓“自他”，乃为成办自他之义故。所谓“不分别”等，所谓“色”，乃是事物等。智慧乃是赞叹，相同乃是明亮之义，于彼处以不分别之心结合，此与前文相关联。无疑乃是无惧。行乃是安立。总行。
English
The nature of phenomena such as form is entered through the unborn wisdom, which is the characteristic of the Dharma that is thoroughly investigated. If all dharmas are non-existent, how can they be established as mere consciousness? Dharmas are not entirely non-existent, but those that are the nature of the dharmas thoroughly investigated by children are non-existent. However, the realm of the Buddhas, which is of an inexpressible nature, is not non-existent. This meaning is also stated in the Guhyasamaja Tantra: 'Free from all things, of aggregates, elements, and sense bases, having completely abandoned the grasped and the grasper, the selflessness of phenomena is equality itself. One's own mind is primordially unborn, it is the nature of emptiness.' Thus it is said. And in the Lankavatara Sutra it is also said: 'As children discriminate, external objects do not exist. The mind disturbed by habitual tendencies, the appearance as objects is truly arising.' Thus it is said. And in the Tattvasamgraha it is also said: 'Son of good family, one's own mind is naturally pure and luminous, and as it is investigated, so it changes, just as a white cloth is dyed by dye.' Thus it is said. It is sufficient to elaborate extensively, now the innate nature will be spoken of. 'Serving all objects without exception,' this means enjoying the objects in that way, this is the asceticism of being certain of that very thing. 'Difficult to transcend' means that here it is not to be transcended solely. In 'Whatever' etc., all actions are the actions of the body etc., and to those actions, what is called wisdom, which arises from hearing, thinking, and meditating, is combined, that is, to be analyzed and done. That is also combined with the place of emptiness. 'That is also combined with the place of emptiness' means combined with the emptiness of causes etc., that is, to be meditated upon with wisdom. 'Self and other' means for the sake of accomplishing the meaning of self and other. In 'Non-conceptualizing' etc., 'form' means things etc. Wisdom is praise itself, similarity is the meaning of clarity, and there, combined with the non-conceptualizing mind, this is related to the previous text. Without doubt means without fear. Conduct is establishment. General conduct.