Tibetan
རྣམ་པར་མཛེས།།ཞེས་པའི་བར་ནི་གོ་སླའོ། །འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་འདུལ་བའི་ཞལ་དྲུག་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བས་ཧ་ཧ་སྒྲོགས་པས་གཡས་པ་སྒེག་པ་དང་བཞད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་དང༌། ཧི་ཧི་སྒྲོགས་པ། གཡོན་པ་དྲག་པ་དང་དཔའ་བོ་གཉིས་ཀྱིས་ཕཊ་ཕཊ་དང༌། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སྒྲོགས་པ། སྟེང་མ་ལྗགས་བསྐྱོད་པ་ཏྲ་ཏ་ཏྲ་ཏ་སྒྲོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ཞལ་དྲུག་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་སུས་བསྒོམ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་སོམ་ཉི་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདེ་མཆོག་བསྒོམ་པ་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བརླན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། དབྱིབས་རོ་མཉམ་འབྱུང་བ་བཞི་དང༌། རི་རབ་གྱུར་པ་ལས་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་སྤྲུལ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཞལ་དྲུག་གིས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱིབས་རོ་མཉམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་ནས། ད་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་ཁ་དོག་རོ་མཉམ་གྱི་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་བསྐྱེད་པས། འབྱུང་བ་བཞི་རི་རབ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་གྱུར་པ་ལས། གཞལ་ཡས་ཁང་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་པས་ཟླ་བ་དང་པོའོ། །གནས་མེད་པ་ཉི་མ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིག་འབྲུ། སོ་སོར་རྟོག་པ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ། སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་བ་ནན་ཏན། ཐིག་ལེའི་སྒྲ་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པ་ཉིད་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་ཞལ་ཅན་དེ་མཐོང་བས་ཕྱིའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཁ་དོག་བཞིར་སྣང་བའི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་དང་འདྲ་ ༄། །བའི་ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་སྙིང་གར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ། དེའི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བའི་དབུས་སུ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་བསྒོམ་མོ། །གཙོ་བོ་གཉིས་བསྙེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། རིམ་པ་བཞི་ནི་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གྲི་གུག་གིས་བསྐོར་བའོ། །དང་པོ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་མོ་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྐུའི་རོ་མཉམ་པའི་འཁོར་ལོ་བཤད་དོ། །ཡང་ན་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁ་དོག་ཏུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་དོག་རོ་མཉམ་གྱི་བདེ་མཆོག་ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ནག་པོས་བསྐོར། གསུང་གི་བརྒྱད་དམར་པོས་བསྐོར།
Chinese
“极美”等字之间很容易理解。为了调伏六道众生的六面忿怒尊，发出哈哈之声，右边妩媚和欢笑二者发出吽吽（藏文：ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：हूं हूं，梵文罗马拟音：hūṃ hūṃ，汉语字面意思：吽吽）之声，嘻嘻之声；左边猛烈和勇士二者发出啪啪（藏文：ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城体：फट् फट्，梵文罗马拟音：phaṭ phaṭ，汉语字面意思：啪啪）之声，吽吽（藏文：ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：हूं हूं，梵文罗马拟音：hūṃ hūṃ，汉语字面意思：吽吽）之声；最上面（的脸）摇动舌头，发出札札札札之声。剩下的很容易理解。如果瑜伽士要修持六面尊，那么瑜伽士要舍弃犹豫。所谓“舍弃犹豫之后”，是指在修持方便与智慧双运的大乐时，没有犹豫。薄伽梵以大悲滋润，为了利益有情众生，从形色平等、四大以及须弥山变化而来，从虚空边际幻化出宫殿，受用并且为了利益有情众生，以六面来行持六道众生的事业。在讲述了形色平等的坛城之后，现在在宫殿的中央生起色味平等的主尊和眷属。从四大、须弥山和各种金刚变化而来，宫殿是从空性的智慧中产生，没有分别念，所以是第一个月亮。无处所的太阳，无自性的文字，极细微的个别分别，精勤地进行收放，远离明点的声音，显现法界智慧的平等性，见到具有四面誓言智慧的本尊，就如同外面的宫殿显现为四种颜色的誓言轮。应当修持具有四面十二臂的本尊。在其心间有智慧萨埵，在其心间的月亮中央，观想具有月亮、金刚、吽（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字种子的三重萨埵。主尊是二种修持的瑜伽。从空行母等次第，直到“四次第应当欢笑”之间，是智慧轮被弯刀围绕。从“首先从东方”直到“金刚萨埵和大精进母绿色的”之间，讲述了身之色味平等的轮。或者以身语意的差别，按照想要的方式来确定颜色。所谓色味平等的大乐四面十二臂本尊，其心轮被八个黑色（本尊）围绕，语轮被八个红色（本尊）围绕。
English
The part up to "Extremely beautiful" is easy to understand. The six-faced terrifying one who tames the six realms of beings, uttering haha sounds, the two on the right, seductive and laughing, utter hūṃ hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: हूं हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ hūṃ, Chinese literal meaning: hūṃ hūṃ) sounds, and hi hi sounds; the two on the left, fierce and heroic, utter phaṭ phaṭ (Tibetan: ཕཊ་ཕཊ།, Sanskrit Devanagari: फट् फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ phaṭ, Chinese literal meaning: phaṭ phaṭ) sounds, and hūṃ hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: हूं हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ hūṃ, Chinese literal meaning: hūṃ hūṃ) sounds; the uppermost (face) moves the tongue, uttering tra ta tra ta sounds. The rest is easy to understand. If a yogi is to meditate on the six-faced deity, then the yogi must abandon hesitation. The so-called "after abandoning hesitation" means that when practicing the great bliss of the union of skillful means and wisdom, there is no hesitation. The Bhagavan, moistened with great compassion, for the sake of the benefit of sentient beings, transforms from the equality of form and taste, the four elements, and Mount Meru, emanates a palace from the edge of space, enjoys it, and for the sake of the benefit of sentient beings, uses the six faces to carry out the activities of the six realms of beings. After explaining the maṇḍala of the equality of form and taste, now in the center of the palace, the main deity and retinue of equal color and taste are generated. From the transformation of the four elements, Mount Meru, and various vajras, the palace arises from the wisdom of emptiness and is without conceptualization, so it is the first moon. The sun without a place, the letters without self-nature, the extremely subtle individual distinctions, diligently performing gathering and dispersing, abandoning the sound of bindus, manifesting the equality of the wisdom of the dharmadhātu, seeing the deity with four faces of samaya wisdom, it is like the outer palace appearing as the samaya wheel of four colors. One should meditate on the deity with four faces and twelve arms. In its heart is the wisdom sattva, and in the center of the moon in its heart, one should visualize the triple sattva with the moon, vajra, and the seed syllable hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: hūṃ). The main deity is the yoga of two practices. From the order of the ḍākinīs, etc., up to "the four orders should laugh," is the wisdom wheel surrounded by a curved knife. From "first from the east" up to "Vajrasattva and the great diligent mother, green," the wheel of the equality of form and taste of the body is explained. Or, according to the differences of body, speech, and mind, one should determine the color according to what one desires. The so-called great bliss deity of equal color and taste, with four faces and twelve arms, has its heart wheel surrounded by eight black (deities), and its speech wheel surrounded by eight red (deities).
Tibetan
སྐུའི་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ། ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ། གསུང་པདྨའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ། སྐུའི་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་བྲིའོ། །སྒོ་རྣམས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྷ་མོ་བརྒྱད་བྲི་བ་ནི། དབྱིབས་རོ་མཉམ་དང་ཁ་དོག་རོ་མཉམ་གྱི་སྒོ་མ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ། །མཚམས་མ་བཞི་ཁ་དོག་རོ་མཉམ་ཡིན་ན་ཕྱེད་གཟུགས་མར་འགྱུར་རོ། །ཐོད་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔའ་བོ་ནི་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་བ། དཔའ་མོ་ནི་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་གཡོན་ན་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག །ཡུམ་ནི་གྲི་གུག་དང་ཀ་པཱ་ལ་འཆང་བའོ། །ཁ་དོག་རོ་མཉམ་གྱི་འཁོར་ལོ་བཤད་པ་ནི། ཡང་ན་རིགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྩ་བའི་མཚན་མ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་གྲི་གུག་དང་ཀ་པཱི་ལ་འཆང་བ་སྐྲ་གྲོལ་བས་བཞུགས་པའོ། །ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ནི་རང་སྣང་བའི་དཔའ་བོ་དང་འཁྱུད་པ་ཉི་མ་དང་པདྨའི་སྟེང་ན་གཉིས་སུ་མེད་པས་བཞུགས་པའོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་མའི་ཞལ་ཉིད་དུ་མོས་ཏེ། ལྷ་མོ་བཅུ་གཉིས་ནི་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་ལ་གཡོན་པས་ཐོད་པ་དང་ཁྭ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། ཅང་ཏེའུ་དང་གྲི་གུག་དང་མགོ་བོའི་དོ་ཤལ་འཆང་བ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཡི་དགས་ཀྱི་གདན་ལ་ ༄། །ལ་བཞུགས་པ་ཉེ་བསྙེན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དཔའ་བོའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡན་ལག་སོ་སོར་དགོད་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་བརྩམས་ཏེ། སོ་དང་སེན་མོ་དག་པ་ཐོད་པའི་དུམ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསྒོམས་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།།ཞེས་བྱ་བ། དཔའ་བོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལུས་ལ་དགོད་པའོ། །པུལླི་ར་མ་ལ་ཡ་མགོར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རབ་གཏུམ་མའོ་ཞེས་པ་ནས་ཀུ་ལུ་ཏཱ་པུས་མོ་གཉིས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་མོའི་བ་དུ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་དག་ལུས་ལ་དགོད་པ་དང༌། སྒོ་མ་བརྒྱད་བུ་ག་བརྒྱད་ལ་དགོད་པ་ཁ་བསྐང་ངོ༌། །ཁམས་དང་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །ཡིད་མི་འཁྲུགས་པ་ནི་སྙིང་གར་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། །ངག་འོད་དཔག་མེད་ནི་ལྐོག་མར་གསུང་གི་འཁོར་ལོ། །ལུས་རྣམ་སྣང་ནི་མགོ་བོར་རྣམ་སྣང་སྐུའི་འཁོར་ལོ། ལྷ་མོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ནུ་མའི་བར་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་རང་གི་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ། མཆོད་པ་དང༌། བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང༌། དགོང་པ་ཉིད་ནི་བྱས་ནས་ནི།།
Chinese
身的轮围绕着八个白色法轮。心由金刚鬘围绕。语由莲花鬘围绕。身的轮的鬘围绕着，写出这些。在各门按顺序画八位天女，与形状相同和颜色相同的门母相同。四隅之母颜色相同则变为半身像。颅骨碎片等的勇士是面 एक हाथ चार वाले हैं।勇母是面 एक हाथ दो वाले हैं。勇士右手持金刚杵和铃，左手持颅骨和喀章嘎。佛母持弯刀和卡帕拉。所说的颜色相同的轮是，或者以三族之分，根本的标志金刚杵和铃全部执持，天女全部持弯刀和卡帕拉，散发着头发而安住。鸦面母等天女是与自显现的勇士相拥，在太阳和莲花之上无二而安住。或者某些人随顺贪着，认为是母亲的脸。十二天女是面 एक हाथ चार वाले हैं，左手持颅骨和喀章嘎，持杖和弯刀和头骨念珠，所有坛城都位于依达木的座垫上安住，是近修的瑜伽。勇士身体的坛城在各个肢体上安放是，开始修法，从牙齿和指甲干净的颅骨碎片开始，观修是金刚萨埵。这样安放二十四位勇士在身上。从“普里拉玛拉雅头顶太阳的坛城上极暴怒母”到“库鲁塔双膝上大精进母”将勇士和勇母安放在身上，八门母安放在八个孔窍上进行补足。界、蕴和处之神如前所说一样观察。不动佛是心间意之轮。语无量光佛是喉间语之轮。身毗卢佛是头顶毗卢佛身之轮。由十二天女围绕的智慧萨埵在乳间修持。大修法是用自己心间的光芒如铁钩般迎请智慧萨埵，进行供养和赞颂，然后进行会供。
English
The wheel of the body is surrounded by eight white dharmacakras. The mind is surrounded by a vajra garland. Speech is surrounded by a lotus garland. The garland of the body's wheel surrounds it, write these down. Draw eight goddesses in order at each of the doors, they are the same as the gatekeepers in shape and color. If the four corner mothers are the same color, they become half-figures. The heroes with skull fragments and so on have one face and four arms. The heroines have one face and two arms. The heroes hold a vajra and bell in their right hands, and a skull and khatvanga in their left hands. The mothers hold a curved knife and kapala. The wheel of the same color that is spoken of is, or by the division of the three families, the fundamental signs of vajra and bell are all held, all the goddesses hold curved knives and kapalas, and reside with their hair loose. The crow-faced mothers and other goddesses are embracing the self-manifested heroes, and reside indivisibly on the sun and lotus. Or some people follow attachment, thinking of it as the mother's face. The twelve goddesses have one face and four arms, holding a skull and khatvanga in their left hands, holding a staff and curved knife and a skull rosary, all the mandalas are located on the seats of the yidams, which is the yoga of close practice. The mandala of the hero's body is placed on each limb, starting the practice, starting from the clean skull fragment of teeth and nails, the meditation is Vajrasattva. In this way, twenty-four heroes are placed on the body. From "Pulliramalaya, the extremely wrathful mother on the solar mandala on the head" to "Kuluta, the great diligent mother on the two knees," the heroes and heroines are placed on the body, and the eight gatekeepers are placed on the eight orifices to complete it. The gods of the elements, aggregates, and sources are observed as previously described. Akshobhya is the wheel of the mind at the heart. Amitabha is the wheel of speech at the throat. Vairochana is the wheel of the body of Vairochana on the head. The wisdom sattva surrounded by twelve goddesses is practiced between the breasts. The great practice is to invite the wisdom sattva with the light of one's own heart like an iron hook, make offerings and praises, and then perform the ganachakra.