Tibetan
བྱ་ཉིད་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་རང་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔར་བསྟན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཡང་གསལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་གསལ་བ་ཡིན་ན། གཞན་ཡང་དེ་བས་ལྷག་བའི་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་གསལ་བར་འགྱུར་བའམ། གཞན་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་ན་གཞན་འདིས་གསལ་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ལ། འདི་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རང་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གསལ་བར་མ་གཟུང་ཡང་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ་དེའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བྱེད་མ་བཟུང་བས་ནི་གསལ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསལ་བྱེད་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་རྟོགས་པ་ཡང་གསལ་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་ཉེ་བར་བསྒྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དམར་པོའི་རྫས་དང་སྦྱར་བས་དཀར་པོའི་རྫས་ཀྱང་དམར་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནག་པོའི་རྫས་ཀྱིས་ནག་པོར་འགྱུར་ལ། ལྗང་གུས་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མར་མེའི་འོད་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་དེ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་རང་ཉིད་གསལ་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་དེ་བདག་ཉིད་དང་གཞན་མི་གསལ་བ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་དབྱིག་ པའི་མི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མུན་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བླངས་པས་གཞན་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་གང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རེ
Chinese
由于行为了知本身，因此外境的意义将无法见到。主张外境存在的人也不希望那样。因此，两者互相排斥而存在，因为了知的自性不会变成所知的自性。了知本身不是被其他所照亮，而是自己照亮自己，因为不是照亮所知的自性。如果是它的自性，那么就会陷入之前所说的过失。如果了知本身不是明亮的，那么就会变成所知的自性的过失。如果是照亮其他的，那么其他也一定是比它更强的照亮者。另外，要么自己照亮自己，要么成为其他的照亮者。否则，就不能说这个照亮了其他，也不能说这个是明亮的。它会变成自己明亮的自性，即使没有被认为是明亮的，也是照亮者。否则，就无法成立，因为它的照亮性难以理解，因为没有抓住照亮者，就无法成立为照亮者。因为抓住照亮者本身就是理解为明亮，否则就无法成立。如果理解它也是通过照亮者本身来理解，那么就会陷入互相依赖的过失。那么，为什么也是事物的自性呢？因为它的自性会使其他接近，就像与红色物质混合，白色物质也会变成红色一样。同样，黑色物质会变成黑色，绿色会变成绿色等等。灯的光芒也会照亮，变成具有光明的形象。如果自己不是照亮者的自性，那么它自己和其他不明显的如何变得明显呢？因为泥土的不明显的自性不会使黑暗中的瓶子等变得明显，因此会陷入没有拿取灯等的情况。如果说是通过拿取其他明亮的自性来照亮其他，那么就不是，因为不具备照亮者的自性。因为同样地，对于不是其他的东西来说，
English
Since action itself is knowing, the meaning of external objects will not be seen. Those who assert the existence of external objects do not want it that way either. Therefore, the two exist mutually exclusive, because the nature of knowing does not become the nature of what is to be known. Knowing itself is not illuminated by others, but illuminates itself, because it is not the nature of illuminating what is to be known. If it were its nature, then it would fall into the faults mentioned earlier. If knowing itself is not bright, then it would become the fault of the nature of what is to be known. If it illuminates others, then the other must be an even greater illuminator than it. Furthermore, it either illuminates itself, or becomes an illuminator of others. Otherwise, it cannot be said that this illuminates the other, nor can it be said that this is bright. It will become its own bright nature, even if it is not considered bright, it is still an illuminator. Otherwise, it cannot be established, because its illuminating nature is difficult to understand, because without grasping the illuminator, it cannot be established as an illuminator. Because grasping the illuminator itself is understood as bright, otherwise it cannot be established. If understanding it is also understood through the illuminator itself, then it will fall into the fault of mutual dependence. Then, why is it also the nature of things? Because its nature will bring others closer, just as when mixed with a red substance, a white substance will also become red. Similarly, a black substance will become black, green will become green, and so on. The light of a lamp also illuminates, becoming an image with light. If one's self is not the nature of an illuminator, then how can it, which is not clear itself and to others, become clear? Because the unclear nature of earth will not make a pot in the dark, etc., clear, therefore it will fall into the situation of not taking a lamp, etc. If it is said that it illuminates others by taking the nature of other brightness, then it is not so, because it does not possess the nature of an illuminator. Because similarly, for that which is not other,
Tibetan
་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད། དེ་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་བྱེད་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསལ་བྱ་དང་གསལ་བྱེད་མེད་པས་འགྲོ་བ་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གང་འདི་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་པས་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུན་ཕྱུང་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རང་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱ་མི་འཛིན་ལ་ཤེས་བྱ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པར་ནི་གོང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དམར་པོའི་རྫས་དང་དཀར་པོའི་རྫས་སྦྱར་བས་དམར་པོར་འགྱུར་བ་བཞིན་དང༌། མུན་པར་གནས་པའི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་འོད་གསལ་བའི་དངོས་པོ་དང་ཉེ་བ་ལས་གསལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཉེ་བ་ལས་ཤེས་བྱ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་དཔེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། དེའི་བདག་ཉིད་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ནི་དཔེ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་དཔེར་འགྱུར་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་དཔེར་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ཡང་ཚད་མ་ལས་ཐ་དད་པས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསལ་བཞིན་པས་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད། དེ་ལྟར་དཔེ་གྲུབ་པ་མེད་པས་འདོད་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འོན་པ་དང་ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལས་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མེད་ན་མི་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ། རྣམ་པ་མེད་པའམ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་གཉི་གའི་འབྲེལ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས
Chinese
既然它不能显明自己的体性，又如何能显明其他事物呢？如果它是被其他事物显明的体性，那么它也必须被其他事物所显明，这样就会无穷无尽。如果丝毫没有所显明和能显明，那么众生就会变成盲人和哑巴。而且，凡是“此”和“非此”等等，由于没有处所、时间和自性成立和破立的名称，所以一切名称都会断绝。但事实并非如此。这驳斥了对方的观点。如果识是自己显明的体性，那么，它又如何能显明所知呢？因为识的体性是不执著所知的，而所知自己的体性也不执著识。这二者是截然不同的，这一点在前面已经论证过了。如果认为即使是截然不同的，就像红色物质和白色物质混合后变成红色一样，或者像处于黑暗中的布匹等靠近灯等光明之物后变得明亮一样，识靠近所知也能显明所知，那是不对的。因为识和所知截然不同的例子并不成立。因为所谓的例子是所知的体性，而不是识的体性。这二者截然不同，识的体性不像显现为光明的体性一样，没有它的体性的自性就是例子。凡是成为例子的，是因为以量成立的意义才能成立为例子，而它也与量相异而存在。它正在显明，又如何能显明不是它的体性呢？这样，由于没有成立的例子，所以所希望的意义丝毫也不能成立。一切众生都会变成聋哑等等。因为这样，识是产生还是不产生呢？在产生的一方，是从具有色等因缘而产生的。如果没有这些因缘，就不会产生，它会变成有相、无相或具有其他相。其中，在第一种情况下，它的体性和从它产生的事物二者的关系是所知和识的关系。
English
Since it cannot manifest its own nature, how can it manifest other things? If it is the nature of being manifested by other things, then it must also be manifested by other things, and this would be endless. If there is no object to be manifested and no subject to manifest, then all beings would become blind and mute. Moreover, whatever is 'this' and 'not this,' etc., since there are no terms for establishing and refuting place, time, and nature, all terms would be cut off. But this is not the case. This refutes the opponent's view. If consciousness is the nature of self-illumination, then how can it illuminate the knowable? Because the nature of consciousness does not grasp the knowable, and the nature of the knowable itself does not grasp consciousness. These two are completely different, as has already been proven above. If it is argued that even if they are completely different, just as red substance and white substance mixed together become red, or just as cloth and other things in the dark become clear when near a bright object such as a lamp, so too, the knowable becomes clear when near consciousness, that is not correct. Because the example of consciousness and the knowable being completely different is not established. Because the so-called example is the nature of the knowable, not the nature of consciousness. These two are completely different, and the nature of consciousness does not appear as the nature of clarity; the nature without its nature is the example. Whatever becomes an example is because the meaning established by valid cognition is established as an example, and it also exists differently from valid cognition. It is manifesting, so how can it manifest what is not its nature? Thus, since there is no established example, the desired meaning cannot be established at all. All beings would become deaf, mute, and so on. Because of this, is consciousness produced or not produced? On the side of being produced, it arises from having causes such as form. If there are no such causes, it will not arise; it will become with form, without form, or with the form of another. Among these, in the first case, the relationship between its nature and the thing that arises from it is the relationship between the knowable and consciousness.