Tibetan
ད་པ་གཅིག་སྐྱེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་དེ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ་འོག་ནས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པ་དེ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་རྒྱུས་བྱས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ནུས་པ་བཞིན་དུ་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ནི་གོང་དུ་སོང་བའི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མེད་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་དང་གསལ་བ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཞན་ཡང་ནུས་པ་འདི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ། འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲས་པ་ཉམས་སོ། །འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་འབྲས་ བུའི་དུས་ན་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔོན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལས་ནུས་པ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་བརྗོད་དུ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་ནི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ན། ཅུང་ཟད་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་གནོད་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བཀག་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་བཀག་པའི་ཡུལ་གྲུབ་སྟེ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཐར་པ་གྲུབ་པ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་ཚོགས་པས་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་མེད་ན་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་དག
Chinese
如今产生一个。如果说从有而产生，那么不是从有而产生，因为一切都不存在于一和多的自性中，而是成立为有的本体。也不是从无而产生，因为从下面要遮止的缘故。或者说，具有能力之自性的因的本体，以显明的本体产生有，如果是这样，那么产生显明之本体的那个本体是有还是无呢？如果说是因产生之前的有，那么就如同能力一样不会产生，因为理由是如同前面所说的次第一样。或者如果认为是无，那么那时说果存在的说法就会失败。就会变成说果不存在的过失。如果认为能力和显明是一体，那么就会变成有和无两方面的过失。如果是他体的自性，那么就是因为前面所说的过失。此外，这个能力是因的本体呢？还是果的本体呢？如果是因的本体，那么因为其本身在产生之前就存在，所以不是果，因此说果存在的说法就失败了。如果是果的本体，那么在果的时候就没有能力。如果是它的本体，那么先前不存在怎么会变成存在呢？如果在因的本体上，能力之自性是果，那么就不是能力，因为显明也是不可能的。如果能力是从因和果二者之外变成其他的，那么就不能说那不是二者，因为无法表达。能力既不是因，也不是果。如果既不是因也不是果，那么因为没有少许的破立，所以没有损害。此外，因为遮止了一切事物的因和果，所以想要从解脱中解脱，遮止的对境成立，心不错乱，成立解脱，这仅仅是愿望而已。除了具有能力之外，没有变成其他意义的能力，如同自己的本体瓶子等一样，因为那是所缘境，所以不会特别地不缘。如果变成不缘的相，那么果和因的集合，如果那个能力存在，那么在不存在的情况下，以果的分别识，如同眼睛等一样，应该存在。
English
Now, one arises. If it is said that it arises from existence, then it does not arise from existence, because everything does not exist in the nature of one and many, but is established as the essence of existence. Nor does it arise from non-existence, because it will be refuted from below. Or, if it is said that the essence of the cause of the nature of ability, with the nature of clarity, produces existence, then is that essence that produces the nature of clarity existent or non-existent? If it is existent before the cause produces it, then it will not arise like ability, because the reason is the same as the order mentioned above. Or, if it is considered non-existent, then the statement that the result exists will fail. It will become the fault of saying that the result does not exist. If ability and clarity are considered one, then it will become the fault of both existence and non-existence. If it is the nature of otherness, then it is because of the fault mentioned earlier. Furthermore, is this ability the essence of the cause? Or is it the essence of the result? If it is the essence of the cause, then because it itself exists before arising, it is not the result, so the statement that the result exists fails. If it is the essence of the result, then there is no ability at the time of the result. If it is its essence, then how can it become existent when it was previously non-existent? If the nature of ability is the result in the essence of the cause, then it is not ability, because clarity is also impossible. If ability becomes something other than the two, cause and result, then it cannot be said that it is not the two, because it cannot be expressed. Ability is neither cause nor result. If it is neither cause nor result, then because there is no slight affirmation or negation, there is no harm. Furthermore, because the cause and result of all phenomena are refuted, the object of refutation is established for those who want to be liberated from liberation, the mind is not mistaken, liberation is established, this is only a wish. There is no ability that has become another meaning other than having ability, like one's own essence, a vase, etc., because that is the object of perception, so it is not particularly unperceived. If it becomes the characteristic of non-perception, then the collection of result and cause, if that ability exists, then in the case of non-existence, with the discriminating consciousness of the result, it should exist like the eyes, etc.
Tibetan
ག་ཅིང་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པས་དཔེ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་རིགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡིས་སུན་ཕྱུང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་གལ་ཏེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོད་པར་གྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་པས་དེའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས་ཡོད་པའམ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གསལ་བའི་ཕྱོགས་ནི་སྔོན་དུ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བླངས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདིའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དང་པོ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ནས་ཡོད་པ་ལ། དེ་བཞིན་ལན་གཉིས་སུ་བསྐྱེད་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་བས་ཀྱང་སྔ་བར་ཡོད་དེ་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སྔོན་དུ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ལན་བརྒྱད་ཙམ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཉིད་ལག་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་མིག་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་དང་མདུན་ན་སྣང་བའི་གཟུགས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མིག་གི་
Chinese
什么也不能成立。因为是常恒的缘故，不能产生果。因为没有它，譬喻不能成立。说它与彼相同或相异，也应以这共同的理路次第来驳斥。同样，对于一切隐蔽的事物也应理解。如果生之事物自性存在，事物又如何存在？另外，如果认识到无生存在，那么就变成了在生之前，显示了无生的事物存在。因为如果为了事物存在而想要生，如果又成立了无生而存在，那么这时生有什么必要？如果说是无生的事物，不是的，因为它有先前已显示的过失。另外还要说，如果在生之前存在，但因为少分未成立，所以为了它的缘故生不是无意义的这种观点，也要说，那是不合理的，因为会成为说果存在的过失。因为有和无不能成为一体，所以会成为说有或无的过失。因为也显示了它的过失。明显的一方，因为先前已驳斥的缘故。如果说是为了要取得它才产生它，这种观点也是不合理的，因为最初自性已经成立为一切的体性而存在，像那样再次产生是无意义的。因为是说果存在的场合，所以比生之前还要早地存在，因为先前产生是不合理的。无生的一方也因为先前已驳斥的缘故，所以在一切情况下，存在的事物不应产生。如果说因为存在的事物不生，所以不存在的事物会生。因为同样对于火种等等的因，即使达到八次左右，也像手和脚等等一样，手的集合的自性的身体成为果，因为是能被看见的相，但却没有被看见，所以就是不存在。因为同样对于色和显现以及眼和作意等等，以及面前显现的蓝色等等，从眼睛的
English
Nothing can be established. Because it is permanent, it cannot produce a result. Because it does not exist, the analogy cannot be established. Saying that it is the same as or different from that should also be refuted by this common line of reasoning. Similarly, all hidden things should also be understood. If the nature of the object of birth exists, how can the object exist? Furthermore, if one recognizes that the unborn exists, then it becomes showing that the unborn object exists before birth. Because if you want birth for the sake of the existence of the object, if it is also established that the unborn exists, then what is the need for birth at this time? If it is said to be an unborn object, no, because it has the fault that was previously shown. Furthermore, it should also be said that if it exists before birth, but because a small part has not been established, so for its sake, birth is not meaningless, this view should also be said, that is unreasonable, because it will become the fault of saying that the result exists. Because existence and non-existence cannot become one, it will become the fault of saying existence or non-existence. Because its faults have also been shown. The obvious side, because it has been refuted before. If it is said that it is produced in order to obtain it, this view is also unreasonable, because the original nature has already been established as the nature of everything and exists, like that, producing it again is meaningless. Because it is the occasion of saying that the result exists, it exists even earlier than before birth, because producing it earlier is unreasonable. The side of the unborn is also because it has been refuted before, so in all cases, the existing object should not be produced. If it is said that because the existing object is not born, the non-existent object will be born. Because in the same way, for the cause of sparks and so on, even if it reaches about eight times, like hands and feet and so on, the body of the nature of the collection of hands becomes the result, because it is a sign that can be seen, but it has not been seen, so it is non-existent. Because in the same way, for form and appearance and eye and attention and so on, and the blue form that appears in front, etc., from the eye