Tibetan
མ་པ་མེད་ནི་རྒྱུ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཁམས་གསུམ་པ་མ་ལུས་པ་ཞེས་པ་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་འཆང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དོ། །ཆ་བཅུ་དྲུག་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་ན་བརྒྱད་དོ། ། དེའི་ཕྱེད་ནི་ཐིག་ལེ་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སད་པ་དང་རྨི་ལམ་དང་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པ་དང་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་རྣམས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་འཆང་སྟེ། དམ་ཚིག་བཞི་པོ་སྐྱོད་བར་བྱེད། །ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆ་མེད་ཅེས་པ་དཀར་པོའི་ཆ་བཅོ་ལྔ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་གནས་པ་དཀར་པོ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཞེས་པའོ། །བགྲང་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་བགྲང་བ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་སྟེ་དེ་ལ་མ་ཞུགས་པ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྩེ་མོ་འཆང༌། །ཞེས་པ་འདིར་དང་པོ་དགའ་བའི་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་གཉིས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་གསུམ་པ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་དང༌། བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་ཏེ་ལྔ་པ་དང་བཅུ་པ་དང་ཉ་དང་ཉའི་མཐར་ཐིག་ལེ་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་གནས་པའོ། །དེ་ཡི་རྩེ་མོ་མཐའ་ཡི་ཆ། །བདེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད། །བསམ་གཏན་གྱི་རྩེ་མོ་སྟེ་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྩེ་མོ་འཆང༌། །ཞེས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །ལེགས་པར་མཉམ་གཞག་སྒྲུབ་པ་པོ། །ཞེས་པ་འདིར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐར་གནས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཚེས་ལྔ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དགའ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚེས་ལྔ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚེས་ལྔ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཉའི་མཐར་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི། ལེགས་པར་མཉམ་གཞག་སྒྲུབ་ པ་པོས། །ཞེས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་བོ་འཆང་བའི་མཆོག །ཅེས་སོ། །དེའི་མཐར་འཛག་པའི་དུས་ཏེ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་འོངས་པ་ན་འཛག་པ་ཆགས་བྲལ་ནག་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མཉམ་བར་མ་བཞག་པ་སྟེ་དགའ་བཞི་ཟད་པ་ལས་སོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དགའ་བ་བཞི་ཟད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཚེས་ལྔ་ནི་དགའ་བ་ཟད་པར་བྱེད་པ་མོའོ། །དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ལྔ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཟད་བར་བྱེད་པ་མོའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚེས་ལྔ་ནི་དག་འབྲལ་གྱི་དགའ་བཟད་པར་བྱེད་པ་མོའོ། །གནམ་སྟོང་གི་མཐར་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ཉམས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཟད་པར་བྱེད་པ་མོའོ། །དེ་ལྟར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ནི་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་དག་གི་དབུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞི་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བའམ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དབང་པོ་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཙུམ་པ་ནས་དང་པོ་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡང་སྐུའི་དམ་ཚིག་གོ །དགའ་བཟད་པ་ལས་པདྨར་རྡོ་རྗེ་ཞུགས་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་གསུང་གི་དམ་ཚིག་གོ །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཟད་པ་ལས་པདྨར་རྡོ་རྗེ་བསྐྱོད་པས་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ །དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ཟད་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོན་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགགས་པས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བར་ནི་ཆགས་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་རྫོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕོས་པར་གྱུར་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སོ། །ཆགས་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་དང་པོ་དགའ་བའི་ཆགས་བྲལ་ལོ། །དགའ་བའི་ཆགས་བྲལ་ཟད་པ་ལས་མཆོག་དགའི་ ཆགས་བྲལ་ལོ། །མཆོག་དགའི་ཆགས་བྲལ་ཟད་པ་ལས་དགའ་འབྲལ་གྱི་དགའ་བའི་ཆགས་བྲལ་ལོ། །དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་ཆགས་བྲལ་ཟད་བ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བའི་དགའ་བའི་ཆགས་བྲལ་ལོ་ཞེས་
Chinese
无父者是因，即大般若波罗蜜多，空性具足一切殊胜相。又或者说，诸佛之影像，三界一切有情，是为因。由此所生的果，是无上不变的十六喜乐，持有半半明点。如来宣说了大智慧的智慧。十六分的各一半是八分。 其一半是四明点，即身、语、意、智慧的自性，生起觉醒、梦境、深度睡眠和第四种状态。为了执持这些，持有十六半半明点，令四种誓言运行。这是它的意义。金刚萨埵大乐是无分，意为舍弃了白分的十五分，安住于这些的末端，意为白分圆满的末端。不可数，意为不进入黑分初一，意为超越了计数，是俱生之义。执持四禅之顶，这里首先是喜乐的禅定，其次是胜喜乐的禅定，第三是离喜之喜乐的禅定，第四是俱生喜乐的禅定，即初五、初十、十五和月末，明点中安住着无上不变的喜乐禅定。彼之顶端，末端之分，即是圆满之喜乐。是禅定的顶端，为了执持它，执持四禅之顶，世尊如是说。如是修持这十六种誓言，以其力量，应恒时于一切时中守护。善能等持修行者，这里等持是指安住于白分末端的智慧与方便，以修持的力量，初一等初五生起菩提心之喜乐。初六等初五生起胜喜乐。十一等初五生起离喜之喜乐。月末十六分生起俱生之喜乐。十六分
English
The fatherless one is the cause, namely the great Prajñāpāramitā, emptiness endowed with all supreme aspects. Or, the images of the Buddhas, all beings of the three realms, are the cause. The fruit born from this is the sixteen unchanging supreme bliss, holding half-half bindus. The Tathāgatas proclaimed the wisdom of great wisdom. Half of the sixteen parts is eight parts. Half of that is the four bindus, namely the nature of body, speech, mind, and wisdom, generating the states of awakening, dreaming, deep sleep, and the fourth. In order to hold these, holding sixteen half-half bindus, causing the four samayas to move. This is its meaning. Vajrasattva's great bliss is indivisible, meaning abandoning the fifteen white parts, abiding at the end of these, meaning the end of the complete white part. Innumerable means not entering the first day of the black part, meaning beyond counting, which is the meaning of co-emergent. Holding the peak of the four dhyānas, here first is the dhyāna of joy-bliss, second is the dhyāna of supreme joy-bliss, third is the dhyāna of joy-separation joy-bliss, and fourth is the dhyāna of co-emergent joy-bliss, namely the fifth, tenth, fifteenth, and the end of the month, the unchanging supreme bliss dhyāna abides in the bindu. Its peak, the end part, is the complete bliss itself. It is the peak of dhyāna, and in order to hold it, holding the peak of the four dhyānas, the Bhagavan said. Thus, by cultivating these sixteen samayas, by their power, one should always protect them at all times. The practitioner who well establishes equanimity, here equanimity refers to wisdom and skillful means abiding at the end of the white part, by the power of cultivation, the first to the fifth days generate the joy of bodhicitta. The sixth to the fifth days generate supreme joy. The eleventh to the fifth days generate joy-separation joy. The sixteenth part at the end of the month generates co-emergent joy. Sixteen parts
Chinese
专注是无所缘，安住于此者，善妙等持成就者。如是，持戒律之殊胜者。其后，滴漏之时，即黑月之初一到来时，滴漏是离贪之黑方。入于此者，是不等持，从四喜耗尽而来。此处，菩提心之月亮的黑方，是贪著与分离，是四喜耗尽之因。其中，黑月之初一等五日是令喜耗尽者。初六等五日是令胜喜耗尽者。十一等五日是令离喜耗尽者。天空尽头，月亮十六分之一衰败，是令俱生喜耗尽者。如是，白方与黑方是轮回者之贪著与离贪之方。其中间，俱生第四智慧，是转变或不转变，是与二根所生分离者。此处，从智慧之宗巴起，最初转变为喜之刹那，此乃身之誓言。喜耗尽后，莲花中入金刚，转变为胜喜之刹那，此乃语之誓言。胜喜耗尽后，莲花中金刚移动，转变为离喜之喜的刹那，此乃意之誓言。离喜之喜耗尽后，金刚化为宝，菩提心成熟，转变为俱生喜之刹那，此乃第四智慧之誓言，薄伽梵如是说。如是，前一刹那止息，后一刹那生起。如何俱生之刹那间是贪著之方。如是，一切喜在俱生中是味等同性与圆满性。之后，金刚化为宝，菩提心转移，则为离贪之方。离贪之方中，最初是喜之离贪。喜之离贪耗尽后，是胜喜之离贪。胜喜之离贪耗尽后，是离喜之喜的离贪。离喜之喜的离贪耗尽后，是俱生喜之喜的离贪。
English
Focus is without object, abiding in this is the one who accomplishes perfect samadhi. Thus, the best of those who hold great discipline. After that, the time of dripping, when the first day of the dark moon arrives, the dripping is the black side of detachment. Entering into this is not being in equilibrium, it comes from the exhaustion of the four joys. Here, the dark side of the moon of bodhicitta is attachment and detachment, it is the cause of the exhaustion of the four joys. Among them, the first five days of the dark moon are those that cause joy to be exhausted. The five dharmas from the sixth onwards are those that cause supreme joy to be exhausted. The five days from the eleventh onwards are those that cause the joy of separation to be exhausted. At the end of the empty sky, the sixteenth part of the moon wanes, it is what causes the co-emergent joy to be exhausted. Thus, the white side and the black side are the sides of attachment and detachment of those in samsara. In the middle of these, the fourth co-emergent wisdom, is transformation or non-transformation, is separation from what is born from the two senses. Here, from the tsumpa of wisdom, it first transforms into the moment of joy, this is the samaya of the body. When joy is exhausted, the vajra enters the lotus, transforming into the moment of supreme joy, this is the samaya of speech. When supreme joy is exhausted, the vajra moves in the lotus, transforming into the moment of the joy of separation, this is the samaya of mind. When the joy of separation is exhausted, the vajra turns into a jewel, the bodhicitta matures, transforming into the moment of co-emergent joy, this is the fourth samaya of wisdom, as the Bhagavan said. Thus, when the previous moment ceases, the next moment arises. How the interval of the co-emergent moment is the side of attachment. Thus, all joys are equal in taste and completeness in co-emergence. After that, when the vajra turns into a jewel, the bodhicitta is transferred, then it is the side of detachment. In the side of detachment, the first is the detachment of joy. When the detachment of joy is exhausted, it is the detachment of supreme joy. When the detachment of supreme joy is exhausted, it is the detachment of the joy of separation. When the detachment of the joy of separation is exhausted, it is the detachment of the joy of co-emergence.