Tibetan
ཆོས་ཀྱི་གཎྜཱི་དམར་པོའོ། །རླུང་དུ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་སེར་པོའོ། །འཕར་མ་གཉིས་པའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཉི་མ་དམར་པོའི་སྟེང་དུ་རལ་གྲི་ནག་པོའོ། །མེ་མཚམས་སུ་པདྨ་དམར་པོ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆ་དགུ་བ་དམར་པོའོ། །བདེན་བྲལ་དུ་པདྨ་དམར་པོའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་ལོ་སེར་པོའོ། རླུང་དུ་འཁོར་ལོ་སེར་པོའོ། །བྱང་དུ་པདྨ་དཀར་པོའོ། །དབང་ལྡན་དུ་ཨུཏྤལ་དཀར་པོའོ། །འཕར་མ་གསུམ་པའི་སྒོ་སོ་སོའི་ལོགས་རྣམས་ལ་པདྨ་བརྒྱད་དེ། །དེ་རྣམས་ལ་དྲུག་ལ་ཉི་མའོ། །ནུབ་དང་བྱང་གི་གཡོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཟླ་བའོ། །ཟུར་རྣམས་ཀྱི་པདྨ་ལ་ཟླ་བ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ། མེ་ལོང་དང༌། རྡོ་རྗེ་དང༌། རལ་གྲི་དང༌། གོས་དང༌། རྡོ་རྗེ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། བདུད་རྩིའི་སྣོད་དང༌། ཆོས་འབྱུང་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། དྲིའི་དུང་དང༌། པི་ཝང་དང་པདྨ་རྣམས་དཀར་པོ་དང༌། ནག་པོ་དང༌། ནག་པོ་དང༌། ལྗང་གུ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། ལྗང་གུ་དང༌། སེར་པ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། སྔོན་པོ་དང༌། དཀར་པོ་རྣམས་སོ། །ཤར་གྱི་སྒོ་ལ་པདྨ་དང་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་རལ་གྲི་ནག་པོའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་དབྱུག་པ་དམར་པོའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་པདྨ་སེར་པོའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཐོ་བ་དཀར་པོའོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་པདྨ་དཀར་པོ་རྣམས་སོ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་པདྨ་དམར་པོ་རྣམས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་གྱི་རྟ་བབས་ཀ་བའི་འོག་གི་གཡོན་དུ་དུང་ནག་པོའོ། །གཡས་སུ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་སྔོན་པའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སྤོས་སྣོད་དང་མར་མེ་དམར་པོའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཅོད་པན་དང་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་སེར་པོའོ། །བྱང་ བ་དེའི་ཚེ། བླ་མའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ཞིག །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པའི་སྐད་གཞན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཛད་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའི། གཞན་མཁས་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་བསམ་གཏན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡན་ལག་གཞན་གསུམ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་དུ་གསུངས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་རྣམས་འདིར་མདོར་བྱ་སྟེ་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་འདུས་པ་ཕྱི་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་སོ་སོར་སྡུད་པ་རིག་པར་བྱའོ། །སྔགས་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་སྲོག་རྩོལ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་སྔགས་བཟླས་པའི་སྒྲས་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའམ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ་སྲོག་འཛིན་པར་བརྗོད་དོ། །བདེ་བའི་སྔོན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་བདེ་བའི་སྒྲས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། སྔགས་བཟླས་པ་དང་བསམ་གཏན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པའི་སེམས་དང་བདེ་བ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འཇོག་པ་དང་གཡོ་བའི་བདེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེན་པས་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀའི་རིམ་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་འཇུག་པར་ནང་གི་ཡུལ་རྣམས་དང་ལྷའི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཇུག་པ་སྟེ། ནང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ལ་མ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི། བྲ་ཕབ་པའི་མེ་ལོང་ལོ་གཞོན་ནུ་མས་མཐོང་བ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལས་སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་པའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་འཛིན་པའོ། །དཔྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པའོ། །དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་གནས་པའོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་གཡོ་བ་མེད
Chinese
法的红犍椎。风中如意树是黄色的。第二次跳跃的东方，白莲花和红日之上是黑色的剑。火的边界上，红莲花和月亮之上是蓝色莲花。南方是九份的红宝石。无实义处是红莲花。西方是黄色的轮子。风中是黄色的轮子。北方是白莲花。有权者处是白色的蓝色莲花。第三次跳跃的各个门的侧面有八朵莲花。那些之中，六个有太阳。西和北的左侧是月亮。角落的莲花有四个月亮。从那些有权者开始，镜子、金刚杵、剑、衣服、金刚杵、珍宝、甘露的容器、法生、轮子、香螺、琵琶和莲花分别是白色、黑色、黑色、绿色、红色、红色、绿色、黄色、黄色、蓝色和白色。东方的门上，莲花和太阳之上是黑色的剑。南方是红色的杖。西方是黄色的莲花。北方是白色的锤子。那些之中，太阳坛城的都是白莲花。月亮坛城的都是红莲花。东方欲望的马厩柱子下方的左边是黑色的海螺。右边是蓝色的花环。南方是香炉和红色的酥油灯。西方是头饰和黄色的珍珠项链。北方
English
The red bell of Dharma. In the wind, the wish-fulfilling tree is yellow. In the east of the second leap, above the white lotus and the red sun is a black sword. At the fire boundary, above the red lotus and the moon is a blue lotus. In the south is a nine-part ruby, red. In the absence of truth is a red lotus. In the west is a yellow wheel. In the wind is a yellow wheel. In the north is a white lotus. In the powerful place is a white blue lotus. On the sides of each door of the third leap are eight lotuses. Among them, six have the sun. On the left side of the west and north is the moon. The lotuses in the corners have four moons. Starting from those with power, the mirror, vajra, sword, clothes, vajra, jewel, nectar container, dharma origin, wheel, conch shell, lute, and lotus are white, black, black, green, red, red, green, yellow, yellow, blue, and white respectively. On the eastern gate, above the lotus and the sun is a black sword. In the south is a red staff. In the west is a yellow lotus. In the north is a white hammer. Among them, the lotuses of the sun mandala are all white lotuses. The lotuses of the moon mandala are all red lotuses. To the left below the pillar of the eastern desire horse stable is a black conch shell. To the right is a blue flower garland. In the south are an incense burner and a red butter lamp. In the west are a headdress and a yellow pearl necklace. North
Chinese
犹如执持，随念与三摩地，是为六支之结合。如是。因此，于禅定之前，应知摄收。于念诵之前，应知命勤。此处以念诵之声，谓非男非女之念诵或金刚念诵，即是命勤。于安乐之前，应知随念，此处以安乐之声，谓三摩地。如是，以此等六支，瑜伽士将成就佛陀之果位。以共同之外道瑜伽士，将成就世间之悉地。初业之孩童瑜伽士等之世间悉地乃是果，念诵与禅定、坛城之轮等，分别作意之修习心与安乐，事业手印与智慧手印之安立，以及动摇之安乐，以世间之谛，乃至于色究竟天之边际。如是，以二者之次第，世间与出世间之瑜伽士将成就。此处，出世间之瑜伽士以六支之结合而成就，当如是宣说。此处，所谓摄收者，乃是 色等之外境，眼等之根，眼识等不入，而内境与天眼之根等，天眼识等入，于内缘空性，不依于空性而见一切事物，犹如擦拭之镜子，如妙龄少女所见，见三界之佛陀影像，是为摄收之支分。其后，所谓禅定者，见一切有为之事物皆为空性，彼等之智慧，即是心入于彼等事物。所谓觉者，即是执持心之事物。所谓伺察者，即是了知所执持之事物。所谓喜者，即是心安住于一切事物。所谓乐者，即是不动摇于一切事物。
English
Like holding, mindfulness, and samadhi, these are considered the combination of six limbs. Thus, before meditation, one should understand withdrawal. Before mantra recitation, one should understand life force exertion. Here, the term 'mantra recitation' refers to the recitation of neither male nor female, or Vajra recitation, which is life force exertion. Before bliss, one should understand mindfulness; here, the term 'bliss' refers to samadhi. Thus, with these six limbs, a yogi will attain Buddhahood. Common external yogis will attain worldly siddhis. For beginner child yogis, worldly siddhis are the fruit, such as mantra recitation, meditation, mandala wheels, conceptual mind of practice and bliss, establishing action mudras and wisdom mudras, and the bliss of movement, through worldly truth, reaching the limit of the Akanishta realm. Thus, through the sequence of both, worldly and transcendental yogis will attain accomplishment. Here, the transcendental yogi is accomplished through the combination of the six limbs, as it is to be explained. Here, 'withdrawal' means: External objects such as forms, sense faculties such as the eyes, do not allow entry to visual consciousness, etc., but internal objects and divine sense faculties such as the divine eye allow entry to divine visual consciousness, etc. By focusing on emptiness internally, seeing all things without relying on emptiness is like a polished mirror, seen by a young maiden, seeing the image of the Buddha of the three realms, which is said to be the limb of withdrawal. Then, 'meditation' means: seeing all existing things as empty, which is called wisdom, is the mind entering those things. 'Reflection' means holding the object of the mind. 'Discernment' means understanding the object being held. 'Joy' means the mind abiding in all things. 'Bliss' means not wavering from all things.
Tibetan
་པའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ལྔ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་སྲོག་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་གཡོན་པ་དང༌། གཡས་པའི་ལམ་འགགས་པ་ལས་དབུ་མ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་དུ་སྲོག་གི་རླུང་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་དགང་བ་དང་བུམ་པ་ཅན་དང་དབྱུང་བའི་སྦྱོར་བས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཨོཾ་ཡིག་གིས་འབྱུང་བ་དང་ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་འགོག་པ་དང་ཨཱཿ་ཡིག་གིས་འཇུག་པ་ཟླ་བ་དང་སྒྲ་གཅན་དང་ཉི་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པས་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་དང་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔྲལ་བར་དབང་ཆེན་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྲོག་ཞུགས་པའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐིག་ལེ་ལ་སྲོག་གནས་པ་ཞེས་པ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་མཐོང་བ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལས་འོད་ཟེར་དུ་མ་འཕྲོས་པའི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་ལས་རྣམ་པ་དུ་མ་འཕྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཁམས་གསུམ་པར་སྤྲོ་བ་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལས་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། །དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །འདིར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་མདོར་བསྡུས་པས་གསུངས་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་འབུམ་པའམ། མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་དང་པོའི་ལམ་བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་གདམས་ངག་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། འདིར་དཔལ་འདུས་པ་ཕྱི་མར་བསྙེན་པ་དང་ཉེ་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བསྙེན་པའི་དུས་ན་གཙུག་ཏོར་ཆེའི། །གཟུགས་བརྙན་འབད་པས་རྣམ་བསྒོམ་བྱ། །ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་བརྩོན་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་ནི། །སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །འདིར་དགོངས་པའི་སྐད་གཞན་གྱི
Chinese
如是宣说禅定的五支，即是圆满具足之乐。其次，所谓命勤，即是拉拉纳和拉萨纳，左脉和右脉的通道闭塞，由此命气恒常进入中脉阿瓦杜提，通过充满、宝瓶和排出的瑜伽，在阿瓦杜提中，以嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字生起，以吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字遮止，以阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字进入，瑜伽士应以月亮、罗睺和太阳的自性来修习，此为宣说命勤之支。其次，所谓执持，即是在脐、心、喉和眉间，于大自在、水、火、风之坛城中，命气不向外行，安住于明点，此为宣说执持之支。其次，所谓随念，即是见到自己所欲之本尊，其形相远离种种分别。从彼处放射出无量光芒之自性，即是光之坛城。从中放射出种种形相之自性，即是舒展于三界，此为宣说随念之支。 其次，所谓三摩地，即是从随顺所欲之本尊而获得不可变异之乐。于此，心专注于一境，远离能取和所取，如来宣说此为三摩地之支。此处以简略方式宣说了六支瑜伽。若要广说，则有十万颂。为了大手印之成就，瑜伽士应依止上师的口诀，证悟至上最初之佛。此处六支之最初道，修习支分之口诀，于其他续部中亦有宣说。此处即是吉祥集密后续之近行、近修和胜修。彼即是薄伽梵所说：于近行之时，应努力观想大顶髻之影像。于近修之时，则是甘露旋之影像。瑜伽士精勤修习时，应观想天神之影像。于胜修之时，则是佛陀自在之影像。如是说。此处为其他意趣之语。
English
Thus, the five branches of meditation are spoken of, which are the bliss of perfect fulfillment. Next, what is called "Prana Control" is that the channels of Lalana and Rasana, the left and right channels, are blocked, and thus the life-force wind constantly enters the central channel Avadhuti. Through the yoga of filling, vase-like retention, and expulsion, in Avadhuti, arising with the syllable Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), stopping with the syllable Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and entering with the syllable Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), the yogi should become accustomed to the nature of the moon, Rahu, and the sun. This is the explanation of the branch of Prana Control. Next, what is called "Retention" is that in the navel, heart, throat, and forehead, in the mandala of the Great Lord, water, fire, and wind, the life-force does not go outward, but abides in the bindu. This is the explanation of the branch of Retention. Next, what is called "Remembrance" is seeing the deity of one's desire, whose form is free from all conceptualization. From that, the nature of radiating countless rays of light is the mandala of light. From that, the nature of radiating various forms is spreading into the three realms. This is the explanation of the branch of Remembrance. Next, what is called "Samadhi" is obtaining the unchanging bliss from following the deity of one's desire. In this, the mind focused on one point, free from the grasped and the grasper, is what the Thus-Gone Ones call the branch of Samadhi. Here, the six-branch yoga is taught in brief. To explain it extensively would be a hundred thousand verses. For the attainment of Mahamudra, the yogi should realize the supreme, primordial Buddha by relying on the oral instructions of the noble guru. Here, the initial path of the six branches, the oral instructions on the branches of meditation, are also taught in other tantras. Here, it is the approach, proximate accomplishment, and great accomplishment of the glorious Guhyasamaja Tantra. That is what the Bhagavan said: "During the approach, one should diligently contemplate the image of the Great Crown Protuberance. During the proximate accomplishment, it is the image of the swirling nectar. When the yogi diligently practices, one should contemplate the image of the deity. During the great accomplishment, it is the image of the Buddha Lord." Thus it is said. Here, it is a language of other intentions.