Tibetan
ན་སྔོན་དུ་དེ་གྲུབ་པས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་དོན་གཅིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་དང༌། །ཕྱི་ནས་དབང་བསྐུར་རྗོད་བྱེད་ན། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དག །དབུགས་དབྱུང་རབ་དབྱེ་འདི་ཇི་ལྟར། །སྔོན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དབུགས་དབྱུང༌། །སླད་ནས་སངས་རྒྱས་འགྱུར་ཞེ་ན། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡང༌། །འཆོལ་པ་གང་གིས་ཟློག་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ངོར། །གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཡིན་ན་ནི། །མཚན་གཞི་ཉིད་མིན་དེ་ཉིད་དུ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་གཞན་ཕྱིར། །སླར་ཡང་མཚན་གཞིའི་ངོ་ཉིད་དུ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་སྦྱོར་ན། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གི་དོར། །མཚན་གཞི་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་མེད། །དཔལ་ལྡན་བ་དང་དགྱེས་རྡོར་དང༌། །དེ་ཉིད་དུ་འདིར་ ༄། །དབྱེ་བ་མེད། །སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་དག་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེར་དབང་རྣམ་བ་གསུམ་གསུངས་སོ། །ཞེ་ན་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་དབང་བསྐུར་ནི། །གསུངས་ཀྱང་གསལ་བར་མ་མཛད་དོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་གྱིས། །དེ་ནི་བཞི་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་འདི་ནི་ལེགས་ཤེས་པར། །འདོད་ན་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན། །དེ་འདིར་འཐད་པ་རེ་འགའ་བས། །དབུས་སུ་མཚོན་བྱར་གང་སྨྲ་ཡོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལུང་རིགས་ཀྱིས། །ཐ་མ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྷན་སྐྱེས་ཐ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཚིགས་བཅད་འཐད་པ་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེ་ན་སྐྱོན་འདི་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཤིན་ཏུ་འཐད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་དགའ་བ་དག་གི་དབུས་སུ་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་ཡིན་པ་གང་གི་ཚེ་དགའ་བ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ལ་ལྟོས་པའི་དབུས་སུ་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དག་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་ཞེས་ཞེ་ས་མེད་པའི་དྲུག་པའི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རམ། དེ་དག་ཞེས་མེད་པའོ་ཞེས་མཚོན་པར་བྱ་ཞེས་པ། བཞི་པར་བལྟ་བ་བརྟེན་པར་བྱོས་ཤིག །དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས། དགའ་བྲལ་ཐ་མ་དེ་བཞིན་སླར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དགའ་བྲལ་གྱི་ཐ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུར་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ། དགའ་བའི་དགའ་བ་མཐའ་དག་ངེས། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཐབས་ཀུན་རིག །ཅེས་པ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཐབས་རྒྱུར་ཏེ་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཀུན་རིག་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང༌། དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ལྷན་སྐྱེས་དགའ་བ་ལྷག་མ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཆགས་བྲལ་ཏེ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ། གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་སྲིད་པར་གསུངས། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་མྱང་འདས་ཉིད། ། ༄། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །ལྷན་སྐྱེས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ། །ཞེས་སོ། །མཆོག་དགའ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲིད་པ་འཁོར་བའོ། །མཆོག་དགའ་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ནི་དབུ་མ་སྟེ་བདེ་བ་ཐུན་མོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་སྤངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། །འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་མཆོག་དགའ་སྟེ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །དབུ་མ་བར་མའི་བདེ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་པོའི་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྟེ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེར་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། མཆོག་དགའ་དགའ་བྲལ་དབུ་མ་སྟེ། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་གྱི་ནི་རྒྱུ། །མཆོག་གི་མཐའ་ཁོ་ན་སྟེ་དབུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དགའ་བྲལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུར་བརྗོད་དེ། སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ནི་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་འབྲས་བུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དགའ་བྲལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དག་གི་དབུས་སུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་བཞི་པོ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གཉིས་པར་གྲགས། །གསུམ་པ་ཁྱད
Chinese
既然之前已经成就，那么对于它，还有一个意义。如果说果已经圆满，之后再进行灌顶，那么佛陀金刚持们，如何给予开许和分别呢？如果说先给予金刚持开许，之后才变成佛陀，那么这样因和果，混乱的情况该如何避免呢？如果从偈颂的角度来说，在两者之间的话，那就不是所诠释的自体，因为偈颂有其他的意义。如果再次将偈颂的意义，与所诠释的自体结合，那么对于偈颂来说，没有将所诠释引导到其他地方。吉祥胜乐金刚和喜金刚，在那里这里，没有差别。是通过修持方法的差别，来表达它们的差别。如果说那里说了三种灌顶，那么那也是世间的。超世间的灌顶，虽然说了，但没有明确说明。通过智慧和觉性的灌顶，那应该理解为第四种。如果想要很好地理解这些，那就应该依止殊胜的上师。在这里稍微有一些道理，在中间有什么可以作为象征来说明呢？即使那样，通过教证和理证，最终也没有疑惑。因为是俱生最后的缘故，偈颂如何才能成立呢？如果这样说，这个过失不会产生，因为偈颂非常合理。在俱生和喜悦的中间，什么是至高无上的，什么是远离喜悦的？当喜悦和俱生相互依存的中间，至高无上和远离喜悦转变的时候，至高无上和远离喜悦，因为没有敬语的第六种结合的缘故吗？应该象征没有“那些”这个词。应该依靠第四种观点。吉祥喜金刚续第八品中说：“喜悦分离的最后也是如此。”因为说了喜悦分离的最后是俱生的缘故，所以应该清楚地理解。同样地，“喜悦的喜悦完全确定，那是安乐，通晓一切方便。”这才是非常合理的。这三种喜悦是成为俱生之因的喜悦自性。这三种喜悦是安乐的自性，是方便之因，逐渐传递而显现一切，是俱生的。
English
Since it has already been accomplished before, then for it, there is still one meaning. If it is said that the fruit is complete, and then the empowerment is performed later, then how do the Buddhas, the Vajradharas, give permission and distinction? If it is said that the Vajradhara's permission is given first, and then it becomes a Buddha later, then how can this confusion of cause and effect be avoided? If from the perspective of the verses, if it is in the middle of the two, then it is not the self-nature of what is being explained, because the verses have other meanings. If the meaning of the verses is combined with the self-nature of what is being explained again, then for the verses, there is no guiding of what is being explained to other places. Glorious Hevajra and Heruka, there here, there is no difference. It is through the difference in the methods of practice that their differences are expressed. If it is said that three empowerments are mentioned there, then that is also mundane. The transcendental empowerment, although mentioned, is not clearly explained. Through the empowerment of wisdom and awareness, that should be understood as the fourth. If you want to understand these well, then you should rely on the excellent guru. Here there is a little bit of reason, what can be used as a symbol to explain in the middle? Even so, through scriptural and logical reasoning, there is ultimately no doubt. Because it is the last cause of co-emergence, how can the verses be established? If you say so, this fault will not arise, because the verses are very reasonable. In the middle of co-emergence and joy, what is supreme, and what is separated from joy? When the supreme and separated from joy transform in the middle of joy and co-emergence being interdependent, is it because of the sixth combination without honorifics for the supreme and separated from joy? It should be symbolized by the absence of the word "those". You should rely on the fourth view. In the eighth chapter of the Glorious Hevajra Tantra, it says, "The last of joy separation is also the same." Because it is said that the last of joy separation is co-emergence, it should be clearly understood. Similarly, "The joy of joy is completely certain, that is bliss, knowing all means." This is very reasonable. These three joys are the nature of joy that becomes the cause of co-emergence. These three joys are the nature of bliss, the cause of means, gradually transmitted and manifesting everything, is co-emergence.
Chinese
是喜悦的自性。也就是说：离喜，喜悦变为离贪，俱生喜是剩余。如是说。殊胜的喜悦是离贪，即体验显现的自性，感受快乐，分别的自性，如是长久。同样地：第三，为了贪欲衰退的缘故，因此应当修持第四。同样，殊胜喜被称为有，从离贪即是涅槃。 ༄། 仅仅是中观喜悦，这些俱生已经舍弃。如是说。殊胜喜是具有一切烦恼的快乐享受的特征，因此是有轮回。殊胜喜是普遍显现的自性的，一切烦恼衰退的缘故，是寂灭的自性。仅仅是中观喜悦，是中观，因为是共同快乐的自性。这三个喜悦舍弃的俱生果，是这个意思。同样地：不是贪欲，不是离贪，是无所缘的中观。贪欲是殊胜喜，因为是执着的特征。因为快乐的分别本身特别殊胜的缘故，是离贪离喜的喜悦。仅仅是中观中间的快乐的第一个喜悦是无所缘，这三个是无所缘，是俱生的意思。也就是在第一个离喜中象征，三种喜悦完全舍弃。所说是俱生，也就是第一个离喜者。在那里象征俱生，是这个意思。同样地：殊胜喜，离喜，中观，是空与非空的因。仅仅是殊胜的边，不是中观，也不是离喜的俱生，作为因来说，空与非空是空性与大悲无别，果是俱生，是这个意思。有些人说特殊的喜悦是离喜，是远离贪执的特征，在殊胜和离喜的中间象征，认为是唯一的俱生，对于那些人的想法，是依次结合四种喜悦的偈颂。第一个仅仅是喜悦，殊胜喜被称为第二，第三个特
English
It is the nature of joy. That is: separation from joy, joy becomes detachment from attachment, and innate joy is the remainder. It is said so. The special joy is detachment from attachment, that is, experiencing the nature of appearance, feeling happiness, the nature of discrimination, for as long as it lasts. Similarly: third, because of the decline of desire, therefore the fourth should be cultivated. Similarly, supreme joy is said to be existence, and from detachment from attachment is nirvana. ༄། It is only the Madhyamaka joy, these innate ones have abandoned. It is said so. Supreme joy is the characteristic of enjoying happiness with all defilements, therefore it is the existence of samsara. Supreme joy is the nature of universal appearance, and because of the decline of all defilements, it is the nature of nirvana. Only the Madhyamaka joy is the Madhyamaka, because it is the nature of common happiness. The meaning is that the three joys are the fruit of being born together after being abandoned. Similarly: it is not desire, it is not detachment from desire, it is the objectless Madhyamaka. Desire is supreme joy, because it is the characteristic of attachment. Because the discrimination of happiness itself is particularly excellent, it is the joy of detachment from desire and separation from joy. Only the first joy of the Madhyamaka intermediate happiness is objectless, these three are objectless, it is the meaning of being born together. That is, it is symbolized in the first separation from joy, and the three joys are completely abandoned. What is said is innate, that is, the first one who is separated from joy. There symbolize the innate, that is the meaning. Similarly: supreme joy, separation from joy, Madhyamaka, is the cause of emptiness and non-emptiness. Only the extreme of supreme, not Madhyamaka, nor the innate of separation from joy, is said as the cause in relation to, emptiness and non-emptiness are emptiness and great compassion inseparable, the fruit is born together, that is the meaning. Some say that the special joy is separation from joy, it is the characteristic of being away from attachment, symbolized in the middle of supreme and separation from joy, and those who think it is the only innate, for those people's thoughts, it is a verse that combines the four joys in order. The first is only joy, supreme joy is called the second, the third special