Tibetan
པ་འདི་ལྟར་གང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེས་བསམ་གཏན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་དེ། །གསང་བ་གསུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གསང་བ་གསུམ་མོ། །དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་དང་དབང་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་ དེའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་རྣམས་སོ་ཞེས་གང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྟོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་གང་ཡིད་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་དགའ་བ་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་སྡུད་པའོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པ་ལས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡི་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཤེས་བྱ་ལ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འབྱུང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཤེས་བྱ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཟད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་སེམས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞི་བ་སྟེ། སྣང་བ་ཙམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ཡན་ལག་གཉིས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་མཚན་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཏེ་བླ་གབ་མེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ཉིན་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མིང་ཅན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡན་ལག་གསུམ་པ་སྲོག་རྩོལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གསུངས་པ་ཡང༌། རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །སྲོག་གི་རྩ་བ་ཞེས་པར་བཤད། །རང་སྔགས་སྙིང་གར་བསམས་ནས་ནི། །སྲོག་ནི་ཐིག་ལེར་སོན་པར་དགོད། །ཅེས་སོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་དོག་ལྔ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའོ། །སྲོག་ནི་འཚོ་བ་སྟེ། རྩོལ་བར་བྱེད་ཅིང་གང་གིས་རིང་པོར་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ལོ་ཞེས་པར་བཤད་དེ་འདོད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉིན་མཚན་དུ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་སྔགས་སྙིང་གར་ཏེ། རང་གི་སྙིང་གའི་པདྨ་དཀར་པོ་ལ་བསྒོམས་ནས་སྲོག་གི་ཐིག་ལེར་སོན་པར་
Chinese
像这样，完全领悟的就是禅定。它又因领悟等的差别而变成五种。解释了以领悟等来区分：所谓三秘密等，根、境和识就是三秘密。五根和根的识，以及它们的境，也是五如来的自性。完全了解这些就是领悟。对于它，进行辨别，趋入真如，显现趋向，具有心意的安乐自性，类似于喜乐。融入真如，获得身体极度调柔等特性的安乐，就是聚集安乐。像这样，从串习中达到极致，因此，知识，即眼等六识的所知，即色等法界之极致产生，知识从所知产生，它的止息就是心的所取和能取，即完全了解空性的自性，心专注一境就是自心。这种心是诸佛的寂静自性，一切显现仅仅是空性，达到统一的极致而生起，这是第二支的五种区分。在虚空中进行夜晚的瑜伽，即无遮蔽，这就是白天的瑜伽。所谓具有甘露旋转影像之名等，要讲述第三支命勤。也曾说过：大珍宝五色，说是命之根本。自咒于心间观想，命即融入明点中。如是。要讲述此处的详细阐释，五色是五如来的自性。因此是大珍宝。命就是生命，努力，以及凭借什么而长久增长，那就是命勤，如是说而认可。仅仅是趋入等的自性，日夜串习，因此自咒于心间，即在自己的心间白莲花上观想，命即融入明点中。
English
Like this, that which is fully comprehended is dhyana (meditation). It also becomes five kinds due to the differences of comprehension, etc. The distinctions are explained by comprehension, etc.: The so-called three secrets, etc., the faculties, objects, and consciousnesses are the three secrets. The five faculties and the consciousnesses of the faculties, and their objects, are also the nature of the five Tathagatas. To fully understand these is comprehension. For it, to discriminate, to enter into Suchness, to appear to be inclined, having the nature of mental ease, is similar to joy. To enter into Suchness, to obtain the bliss of having the characteristics of extreme pliancy of the body, etc., is to gather bliss. Like this, from habituation, one goes to the ultimate extreme, therefore, knowledge, that is, the knowable of the six consciousnesses of the senses such as the eye, etc., that is, the ultimate extreme of the dharmadhatu such as form, etc., arises, knowledge arises from the knowable, its cessation is the grasped and the grasper of the mind, that is, the nature of fully understanding emptiness, the mind focused on one point is called one's own mind. Such a mind is the peaceful nature of all Buddhas, all appearances are merely emptiness, reaching the ultimate of unity arises, this is the fivefold distinction of the second branch. To perform the yoga of the night in the sky, that is, without covering, this is the yoga of the day. The so-called having the name of the image of swirling nectar, etc., the third branch, life exertion, should be spoken of. It has also been said: Great precious five colors, it is said to be the root of life. Having contemplated the self-mantra in the heart, life is to be placed into the bindu. Thus it is. The detailed explanation of this should be spoken of, the five colors are the nature of the five Tathagatas. Therefore, it is a great precious jewel. Life is living, striving, and that by which it grows long, that is life exertion, thus it is said and accepted. Merely the nature of entering, etc., to be accustomed to day and night, therefore, the self-mantra in the heart, that is, having meditated on the white lotus in one's own heart, life is to be placed into the bindu.
Tibetan
དགོད་ཅེས་པ་ཡན་ལག་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐིག་ལེའི་གནས་སུ་གོང་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྲོག་འགག་པ་སྟེ། དེས་ན་དེ་ནི་འཛིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གོ །གསུངས་ པ་ཡང། རང་དབང་རིན་ཆེན་འགགས་པ་ལ། །གཟུང་བར་བྱའོ་འཛིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འདིའི་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་རང་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །དབང་པོ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་རང་དང་དབང་པོ་འགགས་ཤིང་ཐིམ་པ་དེ་ལ་དེ་གནས་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིན་ཆེན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རིན་ཆེན་ལ་སྲོག་རྩོལ་དང་ལྷན་ཅིག་འགགས་ཤིང་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ལ་གང་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་འཛིན་པའོ། །ད་ཅི་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ཡན་ལག་བཞི་པའོ། །དབུ་མ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡན་ལག་གིས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་འདིའི་བཤད་པ་ནི་སྲོག་གཡོན་དང་གཡས་ཀྱི་རྩ་ལ་མི་རྒྱུ་བས་ཞེས་པའོ། །གསུངས་པ་ཡང༌། སློང་མོ་ཟ་ཞིང་བཟླས་བྱ་མིན། །སློང་འབྱུང་དགའ་བར་འགྱུར་བའང་ཡིན། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་དབྱེར་མེད་བཟླས། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །ཞེས་སོ། །ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་ནི་སློང་མོ་ཟ་བ་བརྗོད་པ་སྟེ། སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སློང་བྱུང་ནི་བརྡ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སྔགས་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་ཡན་ལག་དབྱེར་མེད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་དབུ་མ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒྲུབ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གསུངས་པ་ཡང༌། བརྟན་པ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་སྤྲོ་བྱེད་པ། །རྗེས་སུ་དྲན་པས་བསྒོམས་ནས་གང༌། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ལམ་གྱིས་ཏེ་འགོམ་པར་བྱ་བ་མིན་པ་མཚན་མ་ལྔའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་བརྟན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་འོད་གསལ་བར་གྱུར་པ་བསྒོམས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་ནས་གང་སྔར་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་རྣམ་པ་སྟེ་རིམ་པ་དེ་ཁོ་ནས་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ་ཞེས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི
Chinese
“笑”是第三个支分。像这样，在明点的位置，以肉团的形象，生命停止。因此，那被称为“执持”，是执持的支分。还说：“自在珍宝停止时，应执持，称为执持。”这里分别详细解释的是自己的色等对境。根是眼等，自身和根停止并融入，那即是安住处，是境和根的所依，是珍宝，即心的珍宝，与命勤一同停止并消失，所应执持的即是执持。再问：什么呢？“唯执持真实之边”称为第四个支分。以无二中观的支分来念诵，这里的解释是生命不在左右脉中运行。还说：“不应乞讨而食，不应念诵，生起乞讨也会变得欢喜。以咒语的无二支分念诵，享用一切欲妙。”具有不同形象的字是说乞讨而食，对分别聚集之处作意。生起乞讨是从表号转变而来，称为咒语的真如。咒语进入、安住并具有，是分别的自性，无二支分即是如是性，胜义谛，无二中观的支分本身。说“忆念称为修习”。还说：“以坚固金刚道，于虚空界中舒展，以忆念修习后，应舒展彼之形相。”以金刚道，即不应践踏，以五相次第进入光明，以坚固清净之心，于虚空界中，即于世间界中舒展，即以法身的自性。像这样，观修并现证自身成为光明，先前以忆念，以幻化等形象获得真实之边，应以彼之形相，即以彼次第如实舒展。紧接着所说的是第五个支分忆念。具有俱生喜的自性
English
"Laughter" is the third limb. Thus, in the place of the bindu, life ceases in the form of a lump. Therefore, that is said to be "holding," which is the limb of holding. It is also said: "When the self-existing precious jewel ceases, it should be held, it is called holding." The detailed explanation here is the objects such as one's own form. The faculties are the eyes and so on, when oneself and the faculties cease and dissolve, that is the abiding place, the support of the objects and faculties, the precious jewel, that is, the precious jewel of the mind, together with the life force ceasing and disappearing, what is to be held is the holding. Now, what is it? "Only holding the true limit" is called the fourth limb. One should recite with the limb of non-dual Madhyamaka, the explanation here is that life does not flow in the left and right channels. It is also said: "One should not beg and eat, nor should one recite, arising begging will also become joyful. Recite with the non-dual limb of mantra, enjoying all desirable pleasures." Letters with different forms are said to be begging and eating, focusing on the places where they are separately gathered. Arising begging is transformed from symbols, called the suchness of mantra. Mantra entering, abiding, and possessing is the nature of separate thoughts, the non-dual limb is suchness, the ultimate truth, the limb of non-dual Madhyamaka itself. It is said, "Remembrance is called practice." It is also said: "With the firm Vajra path, spreading in the realm of space, having meditated with remembrance, one should spread that form." With the Vajra path, that is, not to be trampled, entering the clear light with the order of the five signs, with a firm and pure mind, in the realm of space, that is, spreading in the realms of the world, that is, with the nature of the Dharmakaya. Thus, having meditated and realized oneself becoming clear light, previously with remembrance, having obtained the true limit with forms such as illusions, one should truly spread with that form, that is, with that order. Immediately following, what is said is the fifth limb, remembrance. Having the nature of co-emergent bliss