Tibetan
དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་སོ་སོར་སྡུད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྔགས་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་སྲོག་རྩོལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་སྔགས་བཟླས་པའི་སྒྲས་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའམ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ་སྲོག་རྩོལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདེ་བའི་སྔོན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་བདེ་བའི་སྒྲས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པ་འགྲུབ་བོ། །ལས་དང་པོ་པ་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྔགས་བཟླས་པས་ཏེ་སོ་སོར་སྡུད་པའི་མིང་ཅན་གྱིས་དང་བསམ་གཏན་གྱིས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པའི་སེམས་དང་བདེ་བ་ཡིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འགྱུར་བ་དང་གཡོ་བའི་བདེ་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བས་འོག་མིན་གྱི་སྲིད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་འགྲུབ་བོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་སོ་སོར་སྡུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམས་མི་འཇུག་པར་ནང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཇུག་པ་སྟེ། ནང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ་མཐོང་བ་མ་བརྟགས་པ་པྲ་ཕབ་པས་མེ་ལོང་ལ་གཞོན་ནུ་མས་མཐོང་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དེ། ཁམས་གསུམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་ འགྱུར་བ་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་པ་དང༌། རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་དང༌། དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་གནས་པ་དང༌། གཡོ་མེད་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་བདེ་བ་ཀུན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྔ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ།
Chinese
以及，随念和禅定，被称为瑜伽六支。因此，禅定之前应知为摄心。持咒之前应知为调息。此处以持咒之语，应说为非男非女之持咒或金刚持咒，即调息。安乐之前应知为随念，此处以安乐之语，应说为禅定。如是，以这六支，瑜伽士将成就为佛。共同的外道瑜伽士将成就世间悉地。最初的孩童瑜伽士们，以持咒，即以名为摄心者，以及禅定，即修持坛城轮等之心，以及安乐，即事业手印和智慧手印的转变和动摇之安乐，以世间安乐，即直至色究竟天之有顶。如是，以二次第，将成就世间和出世间的瑜伽士。此处，出世间的瑜伽士将如何以六支瑜伽成就，如是宣说。此处，所谓摄心，即是眼等诸根不入于外境之色等境，而是眼等诸根入于内境之天眼等根，即天眼之识等入于内。于内缘空性，则见一切事物皆为空性，未经观察而直视，如少女于镜中所见，此即称为摄心之支分。为了见到三界佛之影像。其后，所谓禅定，即是于将要见到一切空性之法时，所谓的智慧融入于此等，以及所谓的分辨，即是了知心之事物，以及所谓喜乐，即是心安住于一切事物，以及所谓无动之安乐，即是从一切事物中圆满具足一切安乐。如是，此五者被称为禅定之支分。
English
And, mindfulness and samadhi, are called the six limbs of yoga. Therefore, before meditation, one should know to gather the mind. Before mantra recitation, one should know to control the breath. Here, by the word mantra recitation, one should say that it is the recitation of neither male nor female or the vajra recitation, that is, breath control. Before bliss, one should know mindfulness, here, by the word bliss, one should say samadhi. Thus, with these six limbs, the yogi will become a Buddha. The common external yogi will achieve worldly siddhis. The first child yogis, with mantra recitation, that is, with the one called gathering the mind, and with meditation, that is, the mind that meditates on the mandala wheel and so on, and with bliss, that is, the bliss of the transformation and movement of the action mudra and the wisdom mudra, with worldly bliss, that is, up to the peak of existence in Akanishta. Thus, with the two stages, one will achieve the worldly and the transcendental yogi. Here, how the transcendental yogi will achieve with the six-limbed yoga, thus it is declared. Here, the so-called gathering the mind, that is, the sense organs such as the eyes do not enter into the external objects such as forms, but the sense organs such as the eyes enter into the internal objects such as the divine eyes, that is, the consciousness of the divine eyes and so on enter into the internal. By focusing on emptiness within, one sees that all things are empty, without examination, like a maiden seeing in a mirror, this is called the limb of gathering the mind. In order to see the image of the Buddha of the three realms. Thereafter, the so-called meditation, that is, when one is about to see all the empty dharmas, the so-called wisdom merges into these, and the so-called discernment, that is, knowing the things of the mind, and the so-called joy, that is, the mind abides in all things, and the so-called unwavering bliss, that is, from all things, all bliss is perfectly complete. Thus, these five are called the limbs of meditation.
Tibetan
།དེ་ནས་སྲོག་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལ་ནཱ་དང༌། ར་ས་ནཱ་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་ལམ་འགགས་པས་དབུ་མ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་དུ་སྲོག་གི་རླུང་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། དགང་པ་དང་བུམ་པ་ཅན་དང༌། དབྱུང་བའི་སྦྱོར་བས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་རུ་ཨོཾ་ཡིག་གིས་འཇུག་པ་དང༌། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་འགོག་པ་དང༌། ཨཱཿ་ཡིག་གིས་དབྱུང་བ་ཟླ་བ་དང༌། སྒྲ་གཅན་དང༌། ཉི་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྲོག་དབང་ཆེན་དང༌། ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལྟེ་བ་དང༌། སྙིང་ག་དང༌། མགྲིན་པ་དང༌། དཔྲལ་བར་ཞུགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐིག་ལེ་ལ་སྲོག་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་མཐོང་བ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལས་འོད་ཟེར་དུ་མ་འཕྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་ལས་རྣམ་པ་དུ་མའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཅན་ཁམས་གསུམ་པ་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལས་གང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། བྲལ་བའི་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་མདོར་བསྡུས་པས་གསུངས་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་འབུམ་པའམ་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་དང་པོའི་ལམ་སྒོམ་པའི་ མན་ངག་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། འདིར་དཔལ་འདུས་པ་ཕྱི་མར་བསྙེན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་ཉེ་བའི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། བསྙེན་པའི་དུས་སུ་གཙུག་ཏོར་ཆེའི། །གཟུགས་བརྙན་འབད་པས་རྣམ་བསྒོམ་བྱ། །ཉེ་བའི་བསྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་བརྩོན་པས་སྒྲུབ་པ་ལ། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་བདག་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དགོངས་པའི་སྐད་ཅིག་གཞན་གྱི་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་མ་ལུས་པ་ནམ་མཁའ་ཆོས་འབྱུང་ལ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བཞག་ནས་བསྙེན་པའི་དུ
Chinese
此后名为命勤者，啦啦那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），惹萨那，左右之道阻断故，中脉阿瓦都提之道中，命气恒常入，即以充满与宝瓶式，及遣除之瑜伽，于阿瓦都提中，以嗡字（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）入，以吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）止，以啊字（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）遣除，以月与罗睺与日之自性，瑜伽士行之，如是说。此后名为执持者，命大权，于水与火与风之坛城，于脐与心间与喉咙与额间入，不向外行，于明点入命，名为执持之支分，当如是说。此后名为随念者，乃见自之欲乐之天，具形像之相，离诸分别也。彼中无量光芒放射之体性之坛城，彼中放射众多相之光芒之体性者，三界悦意也，如是名为随念之支分，当如是说。此后名为三摩地者，乃于欲乐之天随逐耽著，由此获得无有变异之安乐，于彼一心专注，所取与能取与离戏之心，如来等说为三摩地之支分。此处以简略方式宣说了六支瑜伽，为令瑜伽士为了大手印之成就，以广大之现观或至上之原始佛上师之口诀而证悟。此处其他续部中也宣说了六支之原始道修习之口诀，此处于吉祥集密后续中，亲近与修持及近修之时，于亲近之时，当努力观想大顶髻之形像。于近修之时，乃甘露旋之形像。瑜伽士精勤修持时，当修持天之形像，于大修持之时，乃遍主佛之形像。如是说。于彼等意之刹那，其他之大顶髻之形像，乃三界无余，于虚空法界中，心安住于金刚，于亲近之时
English
Then, the so-called life exertion is lalanā, and rasanā, the left and right paths are blocked, so the life-force wind constantly enters the central channel avadhūtī. That is, with the practice of filling and kumbhaka, and expelling, in avadhūtī, it enters with the syllable Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), stops with the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and expels with the syllable Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊), with the nature of the moon, Rāhu, and the sun, the yogi performs it, so it is said. Then, the so-called holding is the great power of life, and in the mandala of water, fire, and wind, it enters the navel, heart, throat, and forehead, and without going outward, it enters the bindu, which is called the limb of holding, so it should be said. Then, the so-called recollection is seeing one's desired deity, having the form of an image, free from conceptualization. From that, the mandala of the nature of radiating countless rays of light, from that, the one whose nature is radiating various kinds of rays of light, gladdening the three realms, so it is said to be the limb of recollection. Then, the so-called samādhi is following and clinging to the desired deity, thereby obtaining unchanging bliss. Focusing the mind on that, the mind that is the object, the subject, and free from elaboration, the Tathāgatas have said to be the limb of samādhi. Here, the six-limbed yoga is taught in brief, so that the yogi may realize the siddhi of Mahāmudrā through the extensive Abhisamaya or the oral instructions of the supreme primordial Buddha guru. Here, the oral instructions for meditating on the primordial path of the six limbs are also taught in other tantras. Here, in the later glorious Guhyasamāja, during the approaching, practice, and near practice, during the approaching, one should diligently contemplate the image of the great crown protuberance. During the near practice, it is the image of the swirling nectar. When the yogi diligently practices, one should meditate on the image of the deity. During the great practice, it is the image of the Buddha, the all-pervading lord. So it is said. In that moment of thought, the image of the other great crown protuberance is the entirety of the three realms, in the dharmadhātu of space, the mind abides firmly in the vajra, during the approaching.