Tibetan
་ཁན་མཐོ་བ་ཆུང་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡིས་བསྒོ་ཞིང་བསྟན་པ་ལ་གུས་པར་མི་འཛིན་ཅིང་ཁྲོ་ན་གསུམ་པ་སྟེ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གོང་གི་ཆོས་དྲུག་ལས་རང་རང་གི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང༌། ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །བྱམས་པ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་བྱམས་པ་སྤོང་བ་ལ་ཆོས་བཞི་སྟེ། ཐ་མ་དང༌། འབྲིང་དང༌། རབ་དང༌། རབ་ཀྱི་རབ་བོ། །དེ་ལ་ཐ་མ་ནི་ཆུར་དབྱུག་པས་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟར། སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་བྱམས་པ་དང་བྲལ་ཡང་སླར་འཇུག་པའོ། །འབྲིང་ནི་བྱེ་མ་ལ་རི་མོ་བྲིས་བ་རླུང་གིས་འཕྲལ་ལ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དུས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱམས་པར་འཇུག་པའོ། །རབ་ནི་དཔེར་ན་སའི་སེར་ཀ་ཅན་གྱི་ཆར་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ལྟར་བྱམས་བ་ཅུང་ཟད་ན་དྲན་པའོ། །རབ་ཀྱི་རབ་ནི་དཔེར་ན་བྲག་ལ་སོགས་པ་མ་ཁྲེགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་གས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་ནམ་དུ་ཡང་མཉམ་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་མེད་པ་ལྟར་རམ་ཤིང་ཐོག་སྨིན་ཅིང་ས་ལ་ལྟུང་བ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་ཤིང་རྣམས་ལ་འབྱར་བའི་སྐལ་བ་མེད་ཅིང་མི་གནས་པ་ལྟར། བྱམས་པ་ལྟར་སྤངས་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུའི་བར་གྱིས་སོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པར་འགྱུར་བ་ནི་ངེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡི་ལ་གང་ཡང་དེ་ཉམས་ན་བདེ་བ་རྨི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་མ་ཐོབ་ཅིང་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བས་སངས་གྱས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མདའ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་པར་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དང༌། འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དུ་བླང་བའི་བསམ་པ་དང༌། དེ་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་པ་དང༌། གསང་བ་དང༌། གཞན་གྱི་བདེ་ བའི་དོན་དང༌། རི་ལུ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ནས་མདའ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་པར་འགྱུར་རོ། །གྲུབ་མཐའ་ལ་སྨོད་ཅེས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐེག་པ་ལ་སྨད་བས་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ལས་འཕྲོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ལ་གནས་པས་སྨྲ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལེགས་པར་འཛིན་པ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ
Chinese
说上师不应说高低。不敬彼之教诫，嗔怒为三，则成根本堕。彼亦以上述六法，各自之金刚兄弟所差别，且具足七法。舍弃慈爱之名为：此处舍弃慈爱有四种，即下品、中品、上品、上之上品。其中下品如以杖在水中画图，仅一刹那与慈爱分离，随即复入。中品如在沙上画图，风吹即逝，立即复入慈爱。上品譬如具土性之雨水持续消磨，稍有慈爱即忆念。上之上品譬如岩石等坚硬之物，一旦出现裂缝等，则永无复合之机，或如成熟坠地之果实，永无返回树枝之可能，不再停留。如是舍弃慈爱，则成根本堕，时限为六十个时辰。确定会成为第四条根本堕。舍弃菩提心之名为：此处菩提心之种子，无论何者，一旦丧失，则安乐亦成妄想。因此，未得此心，却欲以二根之乐成佛者，根本堕为第五箭。彼亦为大智慧所不能改变之自性，以及仅取可变之安乐之念，并对此执着，秘密，为他人之安乐之义，以及非为利乐等目的。具足四法，则成第五箭。诋毁宗派之名为：是般若波罗蜜多之乘，若执彼与密咒之理各异，则是根本堕。诋毁彼之外的其他乘，则非根本堕。彼亦夺取共同之成就。彼亦以嗔恨之心，安住于密咒之乘，以及无别之般若波罗蜜多之乘而语，非为他人之义，且善加执着，无有后悔。
English
It is said that one should not speak of the high and low of the teacher. Not respecting his teachings and being angry is the third, which becomes a root downfall. It is also distinguished by the Vajra brothers of each of the above six dharmas, and possesses the seven dharmas. The name of abandoning loving-kindness is: Here, abandoning loving-kindness has four types, namely, the lowest, the middle, the highest, and the highest of the highest. Among them, the lowest is like drawing a picture in water with a stick, separated from loving-kindness for only a moment, and then re-entering. The middle is like drawing a picture on sand, which is blown away by the wind and disappears immediately, and then immediately re-entering loving-kindness. The highest is like the continuous erosion of rain with earthy properties, and one remembers it when there is a slight loving-kindness. The highest of the highest is like rocks and other hard objects, once cracks and the like appear, there is never a chance to reunite, or like ripe fruits falling to the ground, there is no possibility of returning to the branches, and they no longer stay. Abandoning loving-kindness in this way becomes a root downfall, with a time limit of sixty hours. It is certain to become the fourth root downfall. The name of abandoning the mind of enlightenment is: Here, the seed of the mind of enlightenment, whatever it may be, once lost, happiness also becomes a delusion. Therefore, those who have not attained this mind but desire to attain Buddhahood through the pleasure of the two organs, the root downfall is the fifth arrow. It is also the nature that cannot be changed by great wisdom, as well as the thought of only taking changeable happiness, and clinging to it, secrecy, for the sake of the happiness of others, and not for the purpose of benefit and happiness. Possessing the four dharmas becomes the fifth arrow. The name of slandering the tenets is: It is the vehicle of the Perfection of Wisdom, and if one holds that it is different from the principles of mantra, it is a root downfall. Slandering other vehicles besides it is not a root downfall. It also steals common attainments. It also speaks with hatred, abiding in the vehicle of mantra, and the vehicle of the non-dual Perfection of Wisdom, not for the sake of others, and clinging to it well, without regret.
Tibetan
། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པས་དྲུག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་སྨིན་སེམས་ཅན་ལ་ནི་གསང་བ་སྟེར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མ་སྨིན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་མནན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ལ། དེ་གང་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་གསང་བ་བསྒྲགས་ན་སྐྲག་ཅིང་སྨོད་པ་ལ་བརྗོད་པས་ལྟུང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་མོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དད་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་གསང་བ་སྒྲུགས་ནས་མོས་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་དང༌། གདུལ་བའི་དོན་ནམ་ཡིན་པ་དང༌། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་ནི་རི་ཞེས་བདུན་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་ལས་གཞན་པ་བསྟན་པའི་ལྟུང་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་།ལུས་ཉོན་མོངས་པ་ཀླུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱལ་པ་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ལྷ་མོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ལ་ཚ་གྲང་དང་བཟའ་བ་ལྟུང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གསོད་པའི་བརྩོན་པས་ཉོན་མོངས་པར་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཕུང་པོ་གཟིར་བས་བདེ་བ་མི་སྐྱེ་ལ། བདེ་བ་མ་སྐྱེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གསོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་གསུངས་ལ། དེ་བས་དེའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བ་དང༌། ལྷ་མོ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་དེ་མནར་བས་བདེ་བ་ལས་ཉམས་པར་ཤེས་པ་དང༌། གཞང་དུལ་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་ དང་ལྡན་ན་ལྟུང་བ་བརྒྱད་པར་འགྱུར་རོ། །དག་པའི་ཆོས་ལ་མ་དད་པའང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དག་པའི་ཆོས་ནི་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤང་བའི་སྟོང་བ་ཉིད་ཟབ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་ལམ་དད་ཅིང་སུན་འབྱིན་པ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གདུལ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་བ་དེ་སྤངས་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དང་དུ་བླང་བའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་དགུ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུའི་བྱམས་བ་ཞེས་པ་ལ་རྒྱུའི་བྱམས་པ་ནི་ཚུལ་འཆོས་ཏེ། དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་སྲུང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་རྙེད་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྷུར་བླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྲུང་བ་སྟེ། ལྐོག་ཏུ་མི་དགེ་བ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་གཡོ་ཉིད་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟུང་བ་བ
Chinese
以具足五法而成第六堕。向未成熟有情宣说秘密。此句中，未成熟者是指被烦恼道所压服之人。若向其宣说密咒之秘密，因其惊恐诽谤而说是堕罪。若他人心生欢喜，且具有信心和解脱之分，则无过失。又，若秘密宣说后，对会生起不悦之有情，以及非为调伏之目的，而开示大乐之秘密，以具足三法而成第七堕。舍弃大乐之秘密而宣说其他，此种堕罪会令世间悉地衰损。身烦恼即龙之句中，身体，即五蕴等是五部佛之自性。界和处是天女和菩萨。恼害有两种：以冷热饮食等恼害身体，以及以杀害之努力而生起恼害。何以故说是根本堕罪耶？因折磨蕴身则不生安乐，不生安乐则会令二无别之智慧衰损。宣说努力杀害则因菩提心而成为堕罪。因此是根本堕罪。又，了知蕴等是诸佛、天女和菩萨，以及了知折磨彼等会从安乐中衰损，以及非为调伏之目的。以具足三法而成第八堕。对清净之法不信。此句中，清净之法是指完全舍弃一切执着的甚深空性。若不信彼法而加以驳斥，则是根本堕罪。又，非为调伏之目的，以及舍弃空性而接受有戏论，以这两种法而成第九堕。所谓缘慈者，缘慈即是虚伪。不以信心守护誓言等，而是以贪求利养和偈颂之方式来守护，即暗中行不善。如是，彼即是被狡诈所掌控。仅以第一法即成堕
English
Endowed with five qualities, it becomes the sixth downfall. Giving secrets to immature beings. In this statement, "immature" refers to someone oppressed by the path of afflictions. If the secret of mantra is proclaimed to such a person, it becomes a downfall because they are frightened and slander it. However, if others are pleased, and have faith and the potential for liberation, there is no fault. Furthermore, if the secret is proclaimed to someone who will become displeased, or not for the purpose of taming, and the secret of great bliss is revealed, endowed with three qualities, it becomes the seventh downfall. Revealing something other than the secret of great bliss, this downfall causes worldly siddhis to decline. In the statement, "the body, afflictions, is a naga," the body, i.e., the five skandhas, etc., is the nature of the five Buddha families. The elements and sources are goddesses and bodhisattvas. Afflicting has two aspects: afflicting the body with heat, cold, food, etc., and generating affliction through the effort of killing. Why is it considered a root downfall? Because tormenting the skandhas does not generate bliss, and not generating bliss causes the non-dual wisdom to decline. Proclaiming the effort to kill is said to become a downfall due to bodhicitta. Therefore, it is a root downfall. Also, knowing that the skandhas, etc., are the Buddhas, goddesses, and bodhisattvas, and knowing that tormenting them causes decline from bliss, and not for the purpose of taming. Endowed with three qualities, it becomes the eighth downfall. Not having faith in pure dharma. In this statement, "pure dharma" refers to the profound emptiness that completely abandons all grasping. If one does not believe in this dharma and refutes it, it is a root downfall. Also, not for the purpose of taming, and abandoning emptiness and accepting what is with elaboration, with these two qualities, it becomes the ninth downfall. The so-called causal love, causal love is hypocrisy. Not guarding vows, etc., with faith, but guarding them in a way that seeks gain and verses, i.e., secretly doing unwholesome deeds. Thus, it is being controlled by deceit. With just the first quality, it becomes a downfall.