Tibetan
་སྙིང་རྗེ་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་ལས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ལ་ནི་འདོད། མ་ལ་ཞེས་དང་མཛའ་བ་ཉམས་པ་བྱམས་པ་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེའོ་ཞེས་སོ་སོར་མངོན་བར་ ༄། །སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །སྡང་ལས་གཏི་མུག་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་ཉམས་ཤིང་དགའ་བ་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྨོངས་པ་ནི་བདེ་བ་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིན་བཏང་སྙོམས་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་པ་གང་ལས་བསོད་ནམས་ཡིན། འདོད་ཆགས་འཕེལ་བའི་མཚན་ཉིད་སྙིང་རྗེ། ཞེ་སྡང་ཉམས་པའི་བདག་ཉིད་བྱམས་པ། གཏི་མུག་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དགའ་བ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་བཏང་སྙོམས་ཞེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་འདི་ཡང་ཡོད་ཅེ་ན། ཡོད་དེ་ཅི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐོད་པར། ལྟ་བ་ལྡན་པ་སྙིང་རྗེར་འགྱུར། །ཀུན་ནས་འཁྱུད་པ་བྱམས་པ་སྟེ། །དྲུད་པའི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །དགའ་བའོ་བུད་མེད་མཆོག་དེ་བཞིན། །གཉིས་འདུས་པ་ན་འགྱུར་བ་གང༌། །དེ་ན་བདག་གིས་བཏང་སྙོམས་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་སྦྱོར་ལྡན་པ། །ཅི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འཆིང་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །གནས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལམ་བསྒོམས་པས་སོ། །མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་གསུངས་པ། གཞོན་ནུ་མའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལང་ཚོའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་རིག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཡིད་བདེ་མིན་ཆགས་བྲལ་ཞེས་པ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁམས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་བྱའོ། །འཕོ་བ་ཉིད་གཞན་དང་གཞན་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་སྟོན་པས་འཕོས་པ་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྲིད་པ། ཆགས་བྲལ་ལས་འགྱུར་གཞན་མིན་ཞེས་པ་གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕོ་བའི་རྒྱུ་ཅན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕོ་བ་ཉིད་རྒྱུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འཕོ་བའི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤང་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འབུམ་ཕྲག་ལྔ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་གསུངས་པ། འགྱུར་བའི་མ་རིག་འགགས་པ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་ངེས་པར་འགག་པར་བྱེད། །འདུ་བྱེད་ངེས་པར་འགགས་པ་ ༄། །ཡིས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགག་པར་བྱེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པ་ཡིས། །མིང་དང་གཟུགས་རྣམས་འགག་པར་བྱེད། །མིང་དང་གཟུགས་རྣམས་འགགས་
Chinese
是慈悲耗尽的自性。为什么是这样呢？因为对于极其痛苦的事物会生起贪欲。如同母亲一样，友爱衰败，慈爱耗尽的自性产生，应当分别明显地连接起来。从嗔恨产生愚痴，是真正喜悦衰败和喜悦耗尽的自性。愚昧是安乐衰败的征兆，舍弃耗尽的自性，这是因为没有四梵住的缘故。从罪恶产生福德，贪欲增长的征兆是慈悲，嗔恨衰败的自性是慈爱，愚痴耗尽的自性是喜悦，不变的安乐自性是舍弃，不是这样吗？如果说这些也有，那么如何存在于佛陀的顶髻上呢？具有见地者转变为慈悲，完全拥抱的是慈爱，牵引结合的自性是喜悦，如同殊胜的女子一样，二者结合时产生什么变化？那时我说的是舍弃。如此与事物结合，怎么会被贪欲束缚呢？这是（经文的内容）。安住是指通过修习道。不变的安乐是指超越言语道的本身。如“年轻女子”等。获得青春的喜悦时，只有自己才能觉知。远离三摩地是指远离空性的三摩地。心乐非贪执离是指不要从非安乐中脱离欲望的束缚。迁转本身是轮回于其他地方的原因，所以显示了从迁转等。如是说，通过陈述的次第，众生的存在，从离贪执而转变，不是其他的，如果那些迁转的因具有贪欲，并且不从贪欲中解脱，那么其他方式的轮回就不会发生。因此，迁转本身就是原因的意义。因为是那样，所以要完全舍弃迁转的贪执。如何宣说了五百万的显现呢？转变的无明止息，行必定止息。行必定止息，识止息。识止息，名色止息。名色止息
English
It is the nature of exhausted compassion. Why is this so? Because desire arises for extremely painful things. Like a mother, the decline of friendship, the nature of exhausted love arises, and they should be clearly connected separately. From hatred arises ignorance, which is the nature of the decline of true joy and the exhaustion of joy. Ignorance is a sign of the decline of happiness, the nature of the exhaustion of abandonment, because there are no four abodes of Brahma. From sin arises merit, the sign of increasing desire is compassion, the nature of declining hatred is love, the nature of exhausting ignorance is joy, the unchanging nature of happiness is abandonment, isn't it? If it is said that these also exist, then how do they exist on the crown of the Buddha? Those with views are transformed into compassion, complete embrace is love, the nature of pulling together is joy, like a supreme woman, what change occurs when the two combine? Then I speak of abandonment. Thus, combined with things, how can one be bound by desire? This is (the content of the scripture). To abide means through the practice of the path. Unchanging happiness refers to the very transcendence of the path of words. Such as "young woman" etc. When the joy of youth is obtained, only oneself can know it. Being separated from samadhi means being separated from the samadhi of emptiness. Mindful joy, non-attachment, separation means not to be separated from the bondage of desire from non-happiness. Transference itself is the cause of reincarnation in other places, so it shows from transference etc. Thus, by the order of statement, the existence of sentient beings, transforms from detachment, is not other, if those causes of transference have desire, and do not liberate from desire, then other forms of reincarnation will not occur. Therefore, transference itself is the meaning of the cause. Because it is so, one must completely abandon the attachment of transference. How are the five hundred thousand manifestations proclaimed? When the ignorance of transformation ceases, action will surely cease. When action surely ceases, consciousness ceases. When consciousness ceases, name and form cease. When name and form cease