Tibetan
་དང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་སེམས་ཅན་ལ་དོན་གྲུབ་པར་བྱེད་པ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ ༄། །ལས་འདས་པའི་དོན་ད་རུང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། སེམས་མ་དག་པ་ཡིན་གྱིས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་མ་དག་པའི་ཕྱིར་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་མཛད་དེ་སེམས་ཅན་ལ་གནས་པ་དེ་མི་མཐོང་ཞིང་སྡིག་ཅན་སེམས་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ལས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་མི་དགེ་བའི་དབང་གིས་རང་གི་སེམས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་དང་བྲལ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཉི་མ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེར་ཉི་མ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་གི་སེམས་དག་པར་གྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་མས་དགོས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་མཛད་དེ། སེམས་ནི་དག་པར་གྱུར་ན་མི་དེ་རྒྱལ་དབང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ་རྒྱལ་བ་གཞན་མས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དཔེར་ན་རྒྱུ་གང་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་དེ་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པའོ། །དེ་གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པར་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མ་ཉམས་པ་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་ཁྱད་མེད་དེ། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་གལ་ཏེ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་མི་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་སྔོན་དངོས་དེ་གཞན་རྒྱུ་ཕྱིར་ཞིང༌། །ཞེས་པའི་ཚིག་སྟེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མྱུ་གུ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་ ༄། །འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ལས་མ་གཏོགས་པར་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱུ་གཞན་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། རང་མིན་གཞན་མ་ལས་ཀྱང་མིན། །གཉི་གར་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་རྣམས། །ནམ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་པར་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གཤེགས་པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་གནས་བདེ་བའི་རྗེས་ཆགས་སྐད་ཅིག་ཏུ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་གཞན་རྗེས་ཆགས་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་གྱི། བེམས་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བེམས་པོ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བས་འབིགས་པར་གྱུར་ན། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་དེ་ལས་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྐྱེས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ལས་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་ལ་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་ཟིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རམ། དཔེར་ན་འབྲས་སཱ་ལུ་ལས་སྐྱེ་ཚེ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་ལས་ནི་རྩ་བ་ཡལ་ག་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་དག་པའི་ས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔེར་ན་དག་པའི་ས་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཏབ་ནས་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སུ་གྱུར་ནས་ཕྱི་ནས་ས་བོན་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་ལས་ ༄། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱོན་མེད་པར་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ། དེ་ལྟ་ནི་རྟེན་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་
Chinese
以及如意宝珠使众生达成目的。如果是这样，为什么众生仍然没有成就世间和出世间的目的呢？这里众生没有成就目的的原因是心不纯净，而不是其他原因。如果因为心不纯净而不能成就目的，那么佛陀就没有必要了。为了阐明这一点，（佛陀）示现了这一点，即居住在众生心中的佛陀是不可见的，因为罪人的心是不善业的果报。这是说，由于前世的不善业，导致安住在自己心中的佛陀也无法见到，比如失明的人们无法看到太阳一样。正如太阳没有过错一样，也应当这样理解佛陀。因此，在任何情况下，对于没有福分的众生来说，佛陀是没有必要的。同样，对于有福分的众生来说，如果自己的心变得纯净，就会变成佛陀的自性。为了获得佛陀的自性，就不需要住在外面的其他佛陀了。因此阐明了：如果心变得纯净，那么这个人就会变成胜者，还需要其他的胜者做什么呢？这是说，佛陀本身是什么样的呢？“生起”等等是说，例如，从什么因生出苗芽，那个因为了生出苗芽而坏灭。如果那个因在没有生出苗芽之前就坏灭了，那么苗芽就不会生起，因为没有因。或者，如果从没有坏灭的因中生起，那么种子和苗芽就没有区别，因为自性没有改变。也不是这样的。如果从坏灭的因中也不能生起，从没有坏灭的因中也不能生起，那么因和果的关系是什么呢？“任何先前存在的事物，为了其他因……”这句词的意思是，自性本身没有生起。这里，哪个是种子，那个就不是苗芽，因为状态改变了。除了种子之外，
English
and the wish-fulfilling jewel accomplishes the purpose for sentient beings. If that is the case, why haven't sentient beings yet accomplished the goals of this world and beyond? Here, the reason why the goals of sentient beings are not accomplished is that the mind is impure, and not for any other reason. If goals are not accomplished because the mind is impure, then the Buddhas are unnecessary. To explain this, it is shown that the Buddha residing in sentient beings is not seen because of the sinful mind and the karma of unwholesome results. This means that due to the unwholesome deeds of previous lives, the Blessed One residing in one's own mind cannot be seen, just as people without eyes cannot see the sun. Just as there is no fault in the sun, so it should be understood with the Buddhas. Therefore, in all ways, the Buddhas are unnecessary for sentient beings who do not have the fortune. Similarly, for sentient beings who have fortune, if their own mind becomes pure, it will become the nature of the Buddhas themselves. In order to attain the nature of the Buddhas, there is no need for other Buddhas residing outside. Therefore, it is explained: If the mind becomes pure, then that person becomes victorious, what need is there for other victors? This means, what is the nature of the Buddhas themselves? "Arising" and so on means, for example, the cause from which a sprout arises, that cause decays in order to produce the sprout. If that cause decays without producing a sprout, then the sprout will not arise, because there is no cause. Or, if it arises from an undecayed cause, then there is no difference between the seed and the sprout, because the nature does not change. It is not like that either. If it does not arise from a decayed cause, and it does not arise from an undecayed cause, then what is the relationship between cause and effect? "Whatever was previously a thing, for another cause..." This phrase means that the nature itself does not arise. Here, whatever is the seed, that is not the sprout, because the state changes. Apart from the seed,
Chinese
如果生长的苗芽没有产生，那是因为缺少其他因素的缘故。同样地，不是从自身，也不是从他者，也不是从两者，也不是无因而生。任何已产生的现象，永远不会存在。如是说。因为那个缘故，如来薄伽梵，从空性中以大乐的方式出现，同样地，以自性本身而入灭。什么是乐的瞬间呢？乐住、乐的随生，瞬间之中，不是同时产生的其他事物随生。这是指，是无上不变的同时产生的乐的瞬间，而不是物质等自性。此外，如果成为物质和痛苦等自性的蕴，被同时产生的乐所穿透，那么就成为无上不变的乐的自性。成为无上不变的乐的自性的蕴，也产生同时产生的身。从那个同时产生的身中，产生法身、圆满受用身和化身，要知道从化身中也同样地产生。那么，如果从成为无上不变的乐的自性的同时产生的身中，产生没有抓住任何事物的法身等，那么因和果不会变成不同吗？例如，就像从稻米中产生幼苗等一样。应该这样说：从种子中，就像根、枝、花、果一样，从清净的土地中产生。这是指，例如从清净的土地中播种稻米等的种子后，由于时间的力量，变成苗芽等的自性。变成苗芽等之后，从外面像种子一样产生果实，同样地，从同时产生的身中， ༄。 法身等的产生，无过失地成立。那么，如果同时产生的身是无上不变的乐的自性，那么不依靠所依就无法获得，任何所依和能依的
English
If the sprout does not arise, it is because it lacks other causes. Similarly, it is not from itself, nor from others, nor from both, nor without cause. Any phenomena that have arisen will never exist. Thus it is said. Because of that reason, the Tathagata Bhagavan, from emptiness, appears in the manner of great bliss, and similarly, passes away by that very nature. What is that moment of bliss? The abiding in bliss, the subsequent arising of bliss, in that instant, other things that arise simultaneously do not subsequently arise. This means that it is the moment of bliss that arises simultaneously and is supremely unchanging, and it is not the nature of matter and so on. Furthermore, if the aggregates that have become the nature of matter and suffering and so on are pierced by the bliss that arises simultaneously, then they become the nature of bliss that is supremely unchanging. The aggregates that have become the nature of bliss that is supremely unchanging also generate the body that arises simultaneously. From that body that arises simultaneously, the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya arise, and it should be known that from the Nirmanakaya, it arises again in the same way. Then, if from the body that arises simultaneously and has become the nature of bliss that is supremely unchanging, the Dharmakaya and so on, which do not grasp any phenomena, arise, then will the cause and effect not become different? For example, just as sprouts and so on arise from rice. It should be said thus: From the seed, like roots, branches, flowers, and fruits, arise from pure soil. This means that, for example, after sowing seeds of rice and so on in pure soil, due to the power of time, they become the nature of sprouts and so on. After becoming sprouts and so on, fruits arise from the outside like seeds, similarly, from the body that arises simultaneously, ༄. The arising of the Dharmakaya and so on is established without fault. Then, if the body that arises simultaneously is the nature of bliss that is supremely unchanging, then it cannot be obtained without relying on a basis, any basis and that which relies on it
Tibetan
རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྟེན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རྗོད་པར་མཛད་དེ། ས་ཆུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས། འདིར་ས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དྲི་དང་གཟུགས་དང་རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། སྒྲའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་ཡོན་ཏན་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཆུའི་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་མེ་ལ་གསུམ་དང་རླུང་ལ་གཉིས་དང་ཡོན་ཏན་སྒྲ་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་ནམ་མཁའོ། །ས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ལུས་པོ་ཡིན་ཞིང༌། བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡོན་ཏན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་པོ་དང་བདེ་བའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་སྒྲ་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ལུས་ལ་བདེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དེ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་གང་དུ་ཡོད་པ་དེར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་ས་ལས་དྲི་སྐྱེས་ཏེ། བརྟགས་པའི་ངོ་བོས་གཟུགས་ལའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆུ་ལས་གཟུགས་དང་མེ་ལས་རོ་དང་རླུང་ལས་རེག་བྱ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་ནི་ཤས་ཆེ་བར་སྐྱེས་ཏེ། ཤས་ཆུང་བར་དྲི་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་རྣམས་དང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ ༄། །ཤེས་པར་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ས་སོགས་ཁམས་ནི་ཕན་ཚུན་དག་སྟེ་གཞན་ཡང་གཙོ་བོའི་དངོས་དང་བརྟགས་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཕན་ཚུན་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཕན་ཚུན་བདུད་དཔུང་མ་རིག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལྔ་ནི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕན་ཚུན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆད་པར་བྱེད་ན་དེ་རྣམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རང་གི་ཡོན་ཏན་བཟུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་ནི་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ
Chinese
成为自性。如果问：因为远离所依，难道不会变成无常吗？回答说：如土、水等。此处土等的物体，是香、色、味、触、声的自性。其中，土是五种功德的自性，水有四种功德，火有三种，风有两种，虚空则成为唯有功德声的自性。土等成为如此自性，是人们的身体，成为安乐自性的菩提心也同样如此。成为功德自性的是欲界天人的安乐。色界天人是成为三种功德自性的身体和安乐。无色界天人是成为唯有心之习气的自性，以及成为唯有功德声的自性的身体，应知是安乐。如是按照所说次第，土等诸界，何时超越轮回习气，彼时，成为具足一切相，并与俱生身相伴的所依。此外，一个事物存在于何处，就应知其他事物也由此处依缘而生。因此，从自性土中生出香，从观察的本体中生出色。如是按照次第，从水中生出色，从火中生出味，从风中生出触，从虚空中生出声，这是大部分产生的情况，小部分则产生香等。此外，蕴、界等，以及境和有境等的差别。
English
It becomes the nature itself. If asked, "Since it is separated from the support, will it not become impermanent?" The answer is: like earth, water, and so on. Here, the objects such as earth are the nature of smell, form, taste, touch, and sound. Among them, earth is the nature of five qualities, water has four qualities, fire has three, wind has two, and space becomes the nature of only the quality of sound. Earth and so on become the body of people with such a nature, and the Bodhicitta, which becomes the nature of bliss, is also the same. Becoming the nature of merit is the bliss of the gods who enjoy in the desire realm. The gods in the form realm are the body and bliss that become the nature of three qualities. The formless gods are the nature of only the habits of the mind, and the body that becomes the nature of only the quality of sound, it should be known as bliss. Thus, according to the order of speaking, when those elements such as earth transcend the habits of samsara, at that time, they become the support of the body that is fully endowed with all aspects and born together. Furthermore, wherever one object exists, other objects should be known to arise from there due to interdependence. Therefore, smell arises from the nature of earth, and form arises from the essence of observation. Thus, according to the order, form arises from water, taste arises from fire, touch arises from wind, and sound arises from space. This is the majority of the production, and a small part produces smell and so on. In addition, the distinctions of aggregates, elements, and so on, as well as objects and subjects.