Tibetan
་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བར་འགྱུར་ཏེ་བསྒོ་བ་དེས་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ནས་ལུས་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འདོར་བར་བྱེད་དོ། དོར་བར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སླར་ཡང་ཤི་བའི་ལུས་དེ་ལ་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ། །གནས་སྐབས་དེ་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་སད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་གྱི་སྡེ་ལ་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོའི་གཏམ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་མེད་ཅིང་དབུགས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དག་ཀྱང་མེད་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་གློ་བུར་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་བའི་དབང་གིས་འགྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འདི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་འདི་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཟད་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་འཁོར་བ་འདི་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཙམ་སྟེ་གཞན་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱང་འཕོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་གྱི་མི་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བག་ཆགས་ནི་མི་འཕོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་གྱི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ནང་གི་ལེའུ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་རྩ་གཉིས་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གི་དབུས་སུ་རབ་ཞུགས་བརྟུལ་ཞུགས་ངེས་ པ་ལ་དགའ་ལས་ཀྱི་ཞགས་པས་ངེས་བཅིངས་པ། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་རང་རང་བསམ་པས་མི་བདག་དེ་ཡི་རིགས་སུ་དེ་ཡི་འཛིན་པ་དག་གིས་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ནི་རྣམ་གསུམ་སྲིད་པའི་དབང་གིས་ཚོར་བ་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ། །དེ་སྲིད་འཇིགས་རུང་འཁོར་བ་འདིར་འཁྱམ་མི་ཡི་བདག་པོ་མཐོ་རིས་མི་ཡུལ་དག་དང་འོག་ཏུ་ཡང་ཞེས་པ་དང༌། སླར་ཡང་ལེའུ་དེ་ཉིད་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བདུན་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བག་ཆགས་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐོབ་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། །དཔལ་ལྡན་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་རབ་མཆོག་ཐུབ་པའི་རིགས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྔོན་གྱི་གོམས་པ་དེ་ཡིས་སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་ཡངས་པ་དག་ནི་ཀུན་དུ་འཛིན་པར་
Chinese
将要告诫阎罗王的使者们，通过告诫，阎罗王的使者们便会将他从人世间抛弃。被抛弃之后，由于心的习气，他又会再次在已死的身体上产生呼吸，那时，由于其他习气的影响，他会进入苏醒的状态。在那状态下，为了让心完全苏醒，便会对亲属们讲述阎罗王的故事。因此，在没有身体，也没有呼吸的情况下，无始以来的心的突发习气，会由于反复产生而发生变化，但这并非众生的本性。如果轮回的习气成为本性，那么众生就不会变成佛。正是因为它是突发的，所以它会耗尽，如来曾说过，从它的耗尽中会成就佛。因此，通过多种方式进行分析，轮回仅仅是自己心的习气，而不是其他任何东西。轮回的习气也是变化的刹那，而不是不变的。涅槃的习气是不变的刹那，而不是变化的。薄伽梵在续部的国王中的一章中，用一百零二个偈颂这样说道：谁若完全进入何者的中心，喜欢确定的苦行，被业的绳索牢牢束缚。 在那中心，以各自的想法，那人的主人会变成那人的种姓，被那人的执着所改变。只要心的自性是三种存在的控制，感受到快乐和痛苦。 在那之前，可怕的轮回中游荡，人的主人，天堂、人间以及下方也是如此。再次，在同一章中，用九十七个偈颂讲述了瑜伽的习气：瑜伽自在者，如果未获得瑜伽，因极度动摇的心而死亡。 那么，在吉祥的人世间，他将出生在最殊胜的能仁种姓中，具有瑜伽。由于过去的习惯，他将再次完全掌握广大的智慧瑜伽。
English
The messengers of Yama will be admonished, and through that admonishment, those messengers of Yama will then abandon him in the human world. Once abandoned, due to the power of the mind's habitual tendencies, he will again generate breath in that dead body, and at that time, due to the influence of other habitual tendencies, he will enter a state of awakening. In that state, in order for the mind to fully awaken, he will tell the story of the King of Yama to his relatives. Therefore, without a body and without breath, the adventitious habitual tendencies of the beginningless mind change due to repeated arising, but this is not the nature of sentient beings. If this habitual tendency of samsara were to become the nature, then sentient beings would not become Buddhas. It is because it is adventitious that it will be exhausted, and the Tathagata has said that from its exhaustion, Buddhahood will be accomplished. Therefore, analyzing in various ways, this samsara is merely the habitual tendency of one's own mind, and nothing else. The habitual tendency of samsara is also a moment of changing nature, not unchanging. The habitual tendency of nirvana is a moment of unchanging nature, not changing. The Bhagavan, in a chapter within the King of Tantras, spoke with one hundred and two verses as follows: Whoever fully enters the center of whatever, delights in definite asceticism, is firmly bound by the noose of karma. In that center, with their own thoughts, the lord of that person will become the lineage of that person, changed by the attachments of that person. As long as the nature of the mind is the control of the three existences, feeling pleasure and pain. Until then, wandering in this terrifying samsara, the lord of humans, heaven, the human realm, and also below. Again, in the same chapter, with ninety-seven verses, the habitual tendencies of yoga are spoken: The yogic master, if he has not attained yoga, dies with an extremely agitated mind. Then, in the auspicious human world, he will be born in the most excellent Shakya lineage, endowed with yoga. Due to that former habit, he will again fully grasp the vast wisdom yoga.