Tibetan
་དང་སྒྲར་སྨྲ་བ་དང་དབང་ཕྱུག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་དོན་གྱི་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་སྤངས་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཛིན་པ་ཡོད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །ཆ་དྲུག་གི་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་ཆ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་མེད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་དོན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་རབ་རིབ་ཀྱི་དྲི་མས་ཉེ་བར་བཅོམ་པའི་མིག་གིས་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་དང་གསེར་གྱི་དུང་ བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདྲི་བའི་དུས་སུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གཞན་འཁོར་པ་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པ་ལས་སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པ་ཉིད་དེ་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདི་ཉིད་བདེན་ཏེ་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་བེམས་པོ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་སྟེ་དེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་ནས་བྱེད་པ་པོ་དང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ལས། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་དྲག་ཆེན་མོ། །འབྱུང་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མགྲིན་པ་དང་རྐན་དང་སྤྱི་བོ་དང་སོ་དང་མཆུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྒྲས་མ་ཡིན་ཏེ་ག
Chinese
舍弃了说我和声音，以及说自在和作者，出现了佛教的经部。再次，菩萨们听闻了超世间的法，舍弃了对意义的执着，有些人依止于圆满正等觉的道路。瑜伽行者们也有对识的执着，那些说识的人的想法是，三界一切都只是识。因为是具有六分之组成部分的组成部分，所以没有所谓的极微。就像在梦境中，即使没有极微的实体，也只是心的显现，而能完全投入于所做之事一样，在清醒的状态下，并非存在的对境，却显现为对境，就像被白内障的污垢所损害的眼睛，看到毛发掉落和金色的海螺一样。如此，在询问真实之际，了知了他们心中的想法后，世尊说：这三界只是识，识之外没有轮回。世间的识灭绝，就是存在的种子灭绝，因此是涅槃。这才是真实的，从非物质中会产生快乐和痛苦，但从物质中则不会。快乐和痛苦被称为轮回，而没有它则被称为涅槃。如此听闻世尊之语后，完全舍弃了说作者和我的说法，出现了佛教的瑜伽行者。再次，菩萨们听闻了超世间的法，完全舍弃了说识的说法，有些人依止于圆满正等觉的道路。同样，在瑜伽母续中说：大幻化母，极猛母，是产生和聚集者。如此，由于众生的想法，世尊所说的法，并非只是从世尊的喉咙、上颚、头顶、牙齿和嘴唇所生的微小声音，而是……
English
Having abandoned the assertions of self and sound, as well as the assertions of Isvara and the agent, the Buddhist Sutra tradition arose. Again, upon hearing the teachings of the Transcendent Dharma to the Bodhisattvas, some abandoned their clinging to meaning and relied on the path of perfect and complete enlightenment. The Yogācārins also have an attachment to consciousness, and the thought of those who assert consciousness is that all three realms are merely consciousness. Because it is a part of a whole with six parts, there is no such thing as an atom. Just as in the dream state, even though there is no substance of atoms, one is fully engaged in doing things that are merely appearances of the mind, so too, in the waking state, things that do not exist appear as objects, just as an eye afflicted by the impurity of cataracts sees hairs falling and golden conches. Thus, knowing the thoughts in their minds at the time of questioning reality, the Blessed One said: These three realms are only consciousness; there is no other cycle of existence apart from consciousness. The cessation of worldly consciousness is the cessation of the seed of existence itself; therefore, it is Nirvāṇa. This alone is true: happiness and suffering arise from what is immaterial, but not from what is material. Happiness and suffering are called Saṃsāra, and the absence of them is called Nirvāṇa. Thus, having heard the words of the Blessed One, the Buddhist Yogācārins arose, having completely abandoned the assertions of an agent and a self. Again, upon hearing the teachings of the Transcendent Dharma to the Bodhisattvas, some abandoned the assertion of consciousness and relied on the path of perfect and complete enlightenment. Similarly, in the Yoginī Tantras, it is said: The great illusion mother, the extremely fierce mother, is the one who generates and gathers. Thus, according to the thoughts of sentient beings, the Dharma taught by the Blessed One is not merely a minor sound born from the throat, palate, crown of the head, teeth, and lips of the Blessed One, but...
Tibetan
ང་གི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཉི་ཚེ་བའི་ངག་གིས་ཡིན་ན་ཅིག་ཅར་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་སྐད་གཞན་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བར་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པས་ཀྱང་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འཛིན་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ་འཛིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གཞན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ལུས་ བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་དང་གསུང་གི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དུ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཁན་པོ་མཐོང་ནས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོན་འདྲི་བར་བྱེད་ཅིང་མཁན་པོས་ཀྱང་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོན་ཐེ་ཚོམ་མེད་བར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ན་མཁན་པོ་མེད་དེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འགགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འདིས་སངས་རྒྱས་པ་བཞི་བོ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གང་ཟག་མི་རྟག་པར་བསྒོམ་པ་གསུངས་སོ། །དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཟད་པར་བསྒོམ་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འགྱུར་པ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་བྲལ་བ་རྨི་ལམ་དང་བཞི་པ་ལྟ་བུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང༌། །ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་རབ་གནས་པ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འཆང༌། །ཁྱབ་བདག་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག །ཅེས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ལྷག་མ་ལུས་པ་
Chinese
为了我，为了无边无际的众生的语言本身。如果用暂时的语言，就不能同时用各自的语言向无边无际的众生宣说佛法，即使经过无边无际的劫也无法做到。因此，不会因为众生的想法而改变世尊的言语，也不会因为众生的想法而使世尊执着，因为执着于执着，所以会变成轮回。因此，众生的出生就像在梦中没有出生的身体一样，由于其他习气的力量，会变成世尊的身相和语相。就像在梦中，学生们见到堪布，询问疑惑之处，堪布也消除学生们的疑惑，但那里没有堪布，那是学生们心中习气的显现。同样，对于具有福报的众生来说，那是自己心识的显现，世尊既不是出生也不是消亡。以此原因，四种佛教宗派由于习气的力量，世尊对那些说有补特伽罗的人，宣说了观修补特伽罗无常。对说有事物的人，宣说了观修地等灭尽，对说有识的人，宣说了唯识的等持，对中观派的人，宣说了如梦般不变且无二的智慧，这样就是对补特伽罗的无我和对法的无我。对于说一切有部、经部和瑜伽行派的人来说，是有余涅槃。对于中观派的人来说，是无余不住涅槃，因为因和果都已止息，所以就像深度睡眠和醒来状态分离，如同梦境和第四种状态。世尊在《各别自证智赞》中用十个偈颂宣说了如下内容：从一切剩余中解脱，善住于虚空之道，手持如意大宝，是遍主珍宝之最胜。因此，远离偏执，不留剩余。
English
For me, for the sake of the very language of limitless and boundless sentient beings. If it were with a temporary language, it would be impossible to teach the Dharma to limitless and boundless sentient beings in their own languages simultaneously, even after limitless eons. Therefore, the words of the Blessed One do not change according to the thoughts of sentient beings, nor does the Blessed One become attached according to the thoughts of sentient beings, because attachment to attachment leads to becoming cyclic existence. Therefore, the birth of sentient beings, like a body not born in a dream, transforms into the appearance of the body and speech of the Blessed One due to the power of other habitual tendencies. Just as in a dream, students see a Khenpo and ask about points of doubt, and the Khenpo also dispels the students' doubts, but there is no Khenpo there, it is the appearance of the habitual tendencies of the students' minds. Similarly, for sentient beings endowed with merit, it is the appearance of their own minds, the Blessed One is neither born nor ceases. For this reason, due to the power of the habitual tendencies of the four Buddhist schools, the Blessed One taught those who say there is a person (pudgala) to meditate on the impermanence of the person. To those who say there are things, he taught the meditation on the exhaustion of earth and so on, to those who say there is consciousness, he taught the samadhi of consciousness-only, and to the Madhyamikas, he taught the wisdom that is like a dream, unchanging and non-dual, thus it is the selflessness of the person and the selflessness of phenomena. For the Sarvastivadins, Sautrantikas, and Yogacarins, it is nirvana with remainder. For the Madhyamikas, it is nirvana without remainder, non-abiding, because cause and effect have ceased, so it is like being separated from the state of deep sleep and waking, like a dream and the fourth state. The Blessed One, in the "Praise of Individual Self-Awareness Wisdom," spoke in ten verses as follows: "Liberated from all remainders, well-abiding on the path of space, holding a great wish-fulfilling jewel, is the supreme of all pervasive lords of jewels." Therefore, free from partiality and without leaving any remainder.