Tibetan
གིས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་འཁོར་བར་འཁྱམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་འདིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་རོ་དང་མཆོག་གི་རོ་སྟེ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག །དྲི་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་དམན་ཞིང་མཐའ་མ་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་བལྟ་བྱ་རྣམས། །འདོད་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་རྣམས་ནི་ཟུང་དང་ཟུང་དང་རི་བོང་ཅན་ཏེ་མཐའ་མ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་དེ་རྣམས་ཀུན་ནས་རྟག་ཏུ་འཕོ་མེད་བདེ་བ་ལྷན་སྐྱེས་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དང་དབུ་མ་པའོ། །དེ་རྣམས་ལས་བྱེ་ཕྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །དབུ་མ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་རིང་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཉེ་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མུ་སྟེགས་བ་ལྷ་དང་འབྱུང་བོ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཉམས་པ་རིགས་བཞི་དང་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་མངོན་ པར་འདོད་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྒྲ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ནི་ལྷ་དང་ཡི་དགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཏེ་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་དང་བདག་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་དང་རིགས་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །ཀླ་ཀློ་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་དང༌། བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་དང་སྲོག་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཏེ་རིགས་སྨྲ་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་སོ། །ཀླ་ཀློ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པ་གཉི་ག་སྟེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་འཛིན་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་འཛིན་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་ནང་དུ་འཇུག་པ་པོ་སྐྱེ་བའི་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་མེད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་རྗེས་ལ་ལུས་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་འཛིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་བརྫུས་ཏེ་བྱུང་བའི་གང་ཟག་ཡོད་དོ། །དེས་བསྒྲུབས་པས་མཐོ་རིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལས་གཞན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདྲི་བའི་དུས་སུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་མངོན་པར་མཁྱེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུང་བ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁུར་ཁུར་བའི་གང་ཟག་ཡོད་དེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བདག་མི་སྨྲའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་གང་ཟག་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འདིས་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་ཏེ་འདིར་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འགའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡོད་དེ་དོན་དུ་སྨྲ་བ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཁོངས་ སུ་ཆུད་པ་རྒྱུ་བ་དང་བཅས་པ་དང་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་བ་མེད་ན་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་མཆོག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་གདུང་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྫས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདྲི་བའི་དུས་སུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཐ་མའི་ལུས་ཡོད་དེ་གང་གི་དྲིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་མཆོག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་བདེན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་གདུང་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་མཐུ་ཐོས་ནས་རིགས་སུ་སྨྲ་བ
Chinese
是故。否则不会在轮回中漂泊。因此，薄伽梵在《续部王》第五品中，以五十八个偈颂宣说如下：地、水、火、风、味、胜味，这些微尘是六种。气味等各自减少，最终与境分离，是智慧所观。欲望、色和无色是双双和有兔者，最终是法界。具足一切相，这些一切相恒常不变，是俱生乐的所依。因此，由于众生的意乐，如来所开示的法是毗婆沙宗、经部宗、瑜伽行派和中观派。其中，毗婆沙宗是使有生分众生得以明晰的论典。经部宗是使义得以明晰的论典。瑜伽行派是使唯识得以明晰的论典。中观派是使胜义谛得以明晰的论典，为了具有长远根器和具有 নিকট根器的有情之心，薄伽梵依众生意乐而宣说。此处，众生从无始以来，就喜欢外道的自在天、地神和非天之法，迷失了遍知之道，依赖四种姓和一种姓，渴望获得天界的果报受用，是作者和主张有我者。其中，声明声音者是依赖天和饿鬼之法者，即自在天论者、我论者和种姓论者。边鄙者是依赖非天之法者，是主张作者和主张命者，是脱离种姓论者。这些边鄙者的执着有两种，即微尘集合的执着和有生分补特伽罗的执着。这些人的想法是，如果微尘集合自性的身体中没有进入者，即有生分补特伽罗，那么微尘集合
English
Therefore. Otherwise, one would not wander in samsara. Therefore, the Blessed One, in the fifth chapter of the Tantra King, declared in fifty-eight verses as follows: Earth, water, fire, wind, taste, and supreme taste, these subtle particles are six kinds. Odors and the like diminish one by one, and ultimately separate from the object, are objects of wisdom to be viewed. Desire, form, and formlessness are pairs and pairs and the one with a rabbit, ultimately the realm of Dharma. Possessing all aspects, these all aspects are constant and unchanging, and are the basis of co-emergent bliss. Therefore, due to the inclinations of sentient beings, the Dharma taught by the Tathagata is the Vaibhashika, the Sautrantika, the Yogachara, and the Madhyamaka. Among them, the Vaibhashika is the treatise that clarifies sentient beings with a share of birth. The Sautrantika is the treatise that clarifies the meaning. The Yogachara is the treatise that clarifies only consciousness. The Madhyamaka is the treatise that clarifies the ultimate reality, and for the sake of the minds of sentient beings with long-term potential and those with near potential, the Blessed One spoke according to the inclinations of sentient beings. Here, sentient beings, from beginningless time, have delighted in the doctrines of non-Buddhists, gods, spirits, and asuras, have lost the path of omniscience, rely on the four castes and one caste, desire to manifest the enjoyment of the fruits of heaven, are doers and those who assert a self. Among them, those who speak of sound are those who rely on the doctrines of gods and yakshas, namely, the Ishvara speakers, the self-speakers, and the caste speakers. The mlecchas are those who rely on the doctrines of asuras, those who speak of the maker and those who speak of life, those who are separated from caste speakers. These mlecchas have two kinds of clinging, namely, the clinging to the collection of subtle particles and the clinging to the person with a share of birth. The thought of these people is that if there is no one who enters into the body that is the nature of the collection of subtle particles, that is, the person with a share of birth, then the collection of subtle particles
Chinese
在自己的身体完全衰败之后，谁会执持另一个身体呢？因此，有虚假显现的补特伽罗。通过他来修持，天界的果报会变成寂灭的果报，因为除了天界的果报之外，没有所谓的寂灭。当询问真谛的时候，世尊完全了解他们的自心想法，然后宣说真谛，他说：“有承担重负的补特伽罗，我不说常与无常的自性。”这确实是真实的，因为是世尊所说。在梦境的状态中，心的习气的补特伽罗是无法说成常与无常的。如来所说的这些话，使得抛弃了外道之法，而出现了分别说部的佛教徒。之后，听闻了为菩萨们开示的超世间法，在此完全抛弃了对补特伽罗的执着，从而依止于圆满正等觉的道路。对于经部师们来说，也有对微尘集合之自性的执着，这些有意义的宣说者们的想法是，如果虚空之中没有包含能动与不能动的物体，那么就不会有三界，没有轮回就不会有善趣和恶趣。同样，也不会有佛陀和菩萨，也不会有至高的寂灭，世尊也不会真实地示现舍利，因为进入物质之中是没有意义的。因此，当询问真谛的时候，了解了他们的内心想法之后，世尊说：“微尘集合之自性，具有三十二相大丈夫的最后的身体是存在的，依靠它的恩德，才能成为圆满正等觉的佛陀和伟大的至高寂灭。”这确实是真实的，因为世尊真实地示现了舍利。如此听闻了微尘集合之自性的身体的力量之后，宗派论者
English
After one's own body has completely decayed, who will hold another body? Therefore, there is a falsely manifested Pudgala. By practicing through him, the fruit of the heavens will become the fruit of Nirvana, because there is no so-called Nirvana other than the fruit of the heavens. When inquiring about the truth, the Blessed One fully understood the thoughts of their own minds, and then proclaimed the truth, saying, "There is a Pudgala who bears the burden, I do not speak of the nature of permanence and impermanence." This is indeed true, because it was spoken by the Blessed One. In the state of dreams, the Pudgala of the mind's habits cannot be spoken of as permanent or impermanent. These words spoken by the Tathagata caused the abandonment of non-Buddhist doctrines, and the emergence of Buddhist Vaibhashikas. Afterwards, having heard the transcendent Dharma taught to the Bodhisattvas, here they completely abandoned the attachment to Pudgala, and thus relied on the path of perfect and complete enlightenment. For the Sutrantikas, there is also an attachment to the nature of the collection of atoms, and the thoughts of these meaningful speakers are that if there are no objects, moving and unmoving, contained within space, then there would be no three realms, and without samsara there would be no good or bad destinies. Similarly, there would be no Buddhas and Bodhisattvas, nor would there be supreme Nirvana, and the Blessed One would not truly show relics, because it would be meaningless to enter into matter. Therefore, when inquiring about the truth, having understood their inner thoughts, the Blessed One said, "The nature of the collection of atoms, the final body possessing the thirty-two marks of a great being exists, and by its grace, one becomes a perfectly and completely enlightened Buddha and great supreme Nirvana." This is indeed true, because the Blessed One truly showed the relics. Having thus heard the power of the body of the nature of the collection of atoms, the sectarian