English
Oṃ, this is certain. Similarly, all the lands, etc., should again be purified on one's own body, like all sentient beings such as humans, which is the determination of the form of the mandala. Similarly, other purification methods spoken of in the root tantra should also be explained. Here, what dwells in the heart of all sentient beings is wisdom. That is also the indestructible sound, which is the nature of nāda at all times. Therefore, the mandala of the wheel of the heart is taken as the center. There, taking half the measure between the throat and the navel, possessing half the measure and the twelvefold nature, it should be made into the mandala of the Bhagavan's mind. From the throat to the end of the navel, possessing the nature of twenty-five measures, it should be made into the mandala of speech. From the space between the eyebrows to the end of the hairline, possessing the nature of fifty measures, it should be made into the mandala of body. Among these, the four doors of the body are the anus, urine, semen, and the aperture of the crown of the head. The doors of the mandala of speech are Lalanā, Rasanā, Avadhūtī, and the conch-shell woman, etc., at the junction of the throat and the navel. The doors of the mandala of mind are the natures of waking, dreaming, deep sleep, and the fourth, etc. Thus, the mandala of body, speech, and mind, possessing the nature of twelve doors, is the supreme primordial Buddha, possessing a part of one-sixteenth of the moon, just as the external environment is, so is the body, and so are others. Having known the three types of mandalas, the acharya should draw the mandala, which is completely certain. The two verses, beginning with 'two and one water-treasure,' etc., have already been spoken together when drawing the lines. Now, beginning with the syllable 'Oṃ,' etc., the mantras of the deities of the mandala and the symbols of the mudras are explained. Here, among all the kings of tantras, for the mandala of colored powders, the syllable Oṃ is the body vajra, and by this the mandala is perfected, that is, the syllable Oṃ arises from wisdom, so it is said. Therefore, the king of the mandala arising from the syllable Oṃ, the supreme lotus, that is, in the twenty-four lotuses, the seats of the moon and the sun, are by the division of the year, that is, by the division of the twelve fish as the seats of the moon.
Tibetan
་རྣམས་དང་གནམ་སྟོང་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཉི་མའི་གདན་རྣམས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །སྟེང་དུ་སྟེ་ལྟེ་བའི་སྟེང་ན་གནས་པ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་གདན་དེ་རྣམས་ལ་ཨ་སོགས་ཞེས་པ་ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་རྣམས་དང་ཀ་སོགས་ཞེས་པ་ཀ་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱེད་རྣམས་སོ། །སྟོང་པར་བཅས་པ་རྣམས་དང་ཞེས་པ་ཐིག་ལེ་དང་རྣམ་པར་བཅད་པ་དང་བཅས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྲིད་གསུམ་སྐྱེད་པར་མཛད་མ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ནཱ་དའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་དུ་སྟེ་ཡུམ་ཁམས་གསུམ་སྐྱེད་པར་མཛད་མ་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་ཞེས་ པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པར་མཛད་མ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཨ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་དང་ཀ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་བ་དང་བཅས་པའི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དེ་ནི་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དེའི་ནང་དུ་གནས་སོ། །ད་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ལྔ་ལས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་འབྱུང་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ནི་ལེའུ་དང་པོར་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་གཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་རྗེས་སུ་ང་རོ་དང༌། ཤར་དང་ནུབ་ཏུ་ཨ་ཡིག་གཉིས་དང༌། ལྷོའི་ཡན་ལག་ཏུ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཐིག་ལེ་གཉིས་དང༌། དབྱངས་དང་བྲལ་བ་མཆོག་ཅེས་པ་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ཧ་ཡིག་དབྱངས་མེད་པ་ལས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང༌། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ལས་དང་པོར་རེ་ཞིག་སྐུ་འབྱུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་དང་པོར་རྗེས་སུ་ང་རོ་དང༌། དེ་ནས་ཨ་ཡིག་དང༌། གཉི་གའི་དབུས་སུ་རྣམ་པར་བཅད་པ་དང་རྗེས་སུ་ང་རོའི་མཐར་ཨཱ་ཡིག་རིང་པོའོ། །དེ་ལྟར་དབྱངས་རིང་པོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱུང་བས་སྔོན་མའི་རྗེས་སུ་ང་རོ་མ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིག་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱུང་བས་ཀྱང༌། ཨ་ཡིག་ལས་ཕ་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་བཅད་པ་ནི། ཨུ་ཡིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་ཕྱིན་ནས་ཨ་ཡིག་གིས་ཡོན་ཏན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཨོ་ཡིག་གོ །དེ་ནས་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་མཚན་ཉིད་ལས། ཡི་གེ་ཉམས་པ་ཡོད་ཅེས་པས་མ་ཡིག་རྣམ་པར་ཕྲལ་ནས་ཨཱ་ཡིག་དབྱི་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཨོཾ་ཡིག་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ཨ་ཨུམ་ཞེས་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བརྗོད་དོ། །ད་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་
Chinese
以及十二空性的差别，太阳的座垫是方便和智慧完全清净的缘故。上面，即在脐轮的上方，安住的月亮和太阳的座垫上，阿等（藏文：ཨ་སོགས།，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿等）是指阿字等元音，和嘎等（藏文：ཀ་སོགས།，梵文天城体：क，梵文罗马拟音：ka，汉语字面意思：嘎等）是指嘎字等辅音。与空性相合者，是指与明点和断除相合者，一同生起三有之母，空性一切相，具足那达（藏文：ནཱ་ད།，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：那达）自性，即在明点之上，也就是生起三界之母，不可摧毁之声，名为般若波罗蜜多母，是生起诸佛之母，依靠胜义谛。阿字等和嘎字等与空性相合的咒语，都要放在一切咒语之首。因此，它应该与它们一起念诵。同样，薄伽梵也安住在那个大乐自性之中。现在，从空性等开始，宣说了从五空性中生起具有宣说身等咒语之法。空性是第一品所说的咒语的左侧支分，后面是随鼻音，东方和西方是两个阿字，南方支分是两个断除明点，离元音之最胜，即不可摧毁的无元音哈字中，真实生起身语意和智慧金刚。从它们之中，首先应宣说身之生起。此处首先是随鼻音，然后是阿字，二者中间是断除，随鼻音之后是长阿字。这样，通过发出长元音，就能获得先前的随鼻音之母性。通过发出母音，从阿字中发出断除，变成乌字，然后阿字变成功德，即是哦字。然后从决定义的特征来说，因为有字母缺失，所以要分开母字，去掉长阿字。这样，具有三种功德自性的嗡字就是身金刚，阿乌姆，是从自和他之成就的究竟来说的。现在要宣说语金刚，此处是先前和后来的。
English
And the distinction of the twelve emptinesses, the seats of the sun are due to the complete purity of skillful means and wisdom. Above, that is, above the navel wheel, the seats of the moon and sun that abide, A, etc. (Tibetan: ཨ་སོགས།, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A, etc.) refers to vowels such as the letter A, and Ka, etc. (Tibetan: ཀ་སོགས།, Sanskrit Devanagari: क, Sanskrit Romanization: ka, Chinese literal meaning: Ka, etc.) refers to consonants such as the letter Ka. Those who are combined with emptiness, that is, those who are combined with bindu and severance, together with the mother who gives rise to the three existences, the nature of all aspects of emptiness, the nature of Nada (Tibetan: ནཱ་ད།, Sanskrit Devanagari: नाद, Sanskrit Romanization: nāda, Chinese literal meaning: Nada), that is, above the bindu, that is, the mother who gives rise to the three realms, the indestructible sound, called the Prajnaparamita Mother, is the mother who gives rise to the Buddhas, relying on the ultimate truth. The mantras of A, etc. and Ka, etc. combined with emptiness should be placed at the beginning of all mantras. Therefore, it should be recited together with them. Similarly, the Bhagavan also abides in that great bliss nature. Now, starting from emptiness, etc., it is said that the Dharma of reciting the mantras of body, etc. arises from the five emptinesses. Emptiness is the left limb of the mantra mentioned in the first chapter, followed by anusvara, two A's in the east and west, two severances of bindu in the southern limb, and the supreme devoid of vowels, that is, the indestructible vowel-less Ha, from which body, speech, mind, and wisdom vajra truly arise. Among them, first of all, the arising of the body should be spoken of. Here, first is anusvara, then the letter A, and in the middle of the two is severance, and after anusvara is the long A. Thus, by uttering the long vowel, one can obtain the previous maternal nature of anusvara. By uttering the mother vowel, severance is emitted from the letter A, becoming the letter U, and then the letter A becomes a quality, which is the letter O. Then, according to the characteristics of the definition, because there is a missing letter, the mother letter must be separated and the long A removed. Thus, the Om letter, which is the nature of the three qualities, is the body vajra, A-Um, which is spoken of from the ultimate achievement of self and other. Now the speech vajra is to be spoken of, here is the previous and the later.