Tibetan
་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཉམས་སོ། །འདིར་ཁུར་ཁུར་པའི་གང་ཟག་ཡོད་དེ་རྟག་པར་ཡང་བདག་མི་སྨྲ་ཞིང་མི་རྟག་པར་ཡང་བདག་གིས་མི་སྨྲའོ་ཞེས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་རྒྱུ་ཆེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་དག་གིས་དོན་ནི་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་དོན་དམ་མ་རིག་མེད་པ་དག་ཏུ་འདོད་པའོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལས་སོགས་པའི་དོན་འཛིན་པའི་དོན་སྨྲ་བ་པོ་ནི་ཉམས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དོན་དམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མ་རིག་སྟེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་མེད་པ་དག་ཏུ་འདོད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་སྟེ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པོ་མེད། །དབང་སྐྱེས་བློ་ནི་རྣམ་མེད་ཀྱིས། །ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དངོས་སུ་རིག །ཁ་ཆེའི་གཞུང་གི་ཆུ་གཏེར་གྱི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་འདོད་འགྱུར། །ཤེས་པ་རྣམས་བཅས་སྐྱེད་བྱེད་ནི། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་བ་མིན། །ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས། །འགོག་པ་དག་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །འདུ་བྱེད་བེམས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེས་འགྲོ་དག་ཀྱང་མེད། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་དུས་གསུམ་རིག་པར་བྱེད་པ་པོ་གལ་ཏེ་མར་མེ་རྣལ་བ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐུ་བཞི་མ་གཏོགས་པ་ཉི་ཆོ་བའི་སྐུས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་གྱུར་རོ། །འདིར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྐུད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དུ་འཕྲུལ་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཀྱི་གསུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་སེམས་མཁྱེན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ནོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གསུངས་པ། སྲིད་གསུམ་མཐའ་དག་རྣམས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པར་ བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ་སྨྲས་པ། ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མིན། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྣང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང༌། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲོགས། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཉམས་སོ། །འདིར་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་རང་གཟུགས་མེད་ན་དེའི་ཚེ་འཛིན་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཕྱིར་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་སྣང༌། སྨྲས་པ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ན། སྨྲས་པ། ཅི་མ་རིག་པ་འདི་ཁམས་གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འཁོར་བ་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་འདི་ནི་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་སོ། །འཁོར་བ་ལ་ཡང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་སྲིད་པ་གསུམ་ནི་ཁམས་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པ་ཙམ་དུ་མ་གྲུབ་པོ། །ད་ནི་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅིག་གནས་པ་མེད་པར་རམ། །གལ་ཏེ་གནས་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པ་ལས་གནས་ཤིང་གནས་པ་ལས་འཇིག་སྟེ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་མེད་དེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ།། འདིར་གང་གི་དུས་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་ འཇིག་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་འཇིག་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གོ །གལ་ཏེ་དུས་གཅིག་ལ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆིང་བ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ལས་གཞན་པ་ཅི་འདིར་གང་དུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ཅི། །ཆོས་སྔ་མ་འགགས་པ་ལས་སམ་འོན
Chinese
痛苦等等是无法理解的。因此，如果详细分析分别说者的自性，就会发现其错误。这里有一个人承担着负担，他总是说“我不是常恒的”，也说“我不是无常的”，关于世尊的这些话语，将在智慧品中详细阐述。名言谛认为，说者也认为胜义谛是没有无明的。在这里，名言谛认为执着于蓝色等事物的说者是错误的。为什么呢？因为他们认为胜义谛的智慧身是没有无明的，就像石女的儿子一样。同样，说者说：虚空和灭尽二者，无为三者是常恒的，一切有为法都是刹那的，空无自性，没有作者。由根产生的智慧是没有形象的，能真实了知微尘的积聚。克什米尔的教法如同水库，分别说者的教义会发生变化。具有知识的生起者，不是根的行境显现。虚空如同石女的儿子，灭尽如同虚空。有为法是无实体的，过去、现在、未来三时也不存在。无碍之色是不存在的，这是经部宗所理解的。因此，如果认为无碍之色能了知三时，就像油灯熄灭一样，那么由于无碍之色不存在，就不会成为一切智者。除了四身之外，不能以二转依身成佛。在这里，与无碍之身分离的佛陀，将无法示现各种神变，无法发出一切语言的声音，也无法了知他人的心，天眼等等一切都将变得没有意义，这是经部宗的执着之过。现在宣说瑜伽行者的执着之过，说一切三有都是唯识，也想要唯识，即说：没有支分，没有极微尘，就像体验梦境一样，没有对境也能显现，能从所取和能取中解脱的，就是胜义谛的识。
English
Suffering and so on are incomprehensible. Therefore, if the nature of the Vaibhashikas is analyzed in detail, its errors will be revealed. Here, there is a person who bears the burden, who always says, "I am not permanent," and also says, "I am not impermanent." These words of the Blessed One will be elaborated in detail in the chapter on wisdom. Conventional truth holds that the speaker also believes that ultimate truth is without ignorance. Here, the speaker who clings to things like blue through conventional truth is mistaken. Why? Because they believe that the wisdom body of ultimate truth is without ignorance, like the son of a barren woman. Similarly, the speaker says: Space and cessation, the two unconditioned things, are permanent. All conditioned things are momentary, empty of self, and without an agent. The wisdom born of the senses is without form and truly knows the accumulation of subtle particles. The teachings of Kashmir are like a reservoir, and the doctrines of the Vaibhashikas will change. The arising of knowledge is not the appearance of the object of the senses. Space is like the son of a barren woman, and cessation is like space. Conditioned things are without substance, and the three times of past, present, and future do not exist. Unobstructed form does not exist, which is understood by the Sutra school. Therefore, if it is thought that unobstructed form can know the three times, like a lamp being extinguished, then since unobstructed form does not exist, one will not become omniscient. Apart from the four bodies, one cannot become a Buddha with the two transformed bodies. Here, a Buddha separated from the unobstructed body will not be able to display various miracles, will not be able to utter the sounds of all languages, will not be able to know the minds of others, and all things like the divine eye will become meaningless. This is the fault of the clinging of the Sutra school. Now, the fault of the clinging of the Yogacharas is proclaimed, saying that all three realms are only consciousness, and they also desire only consciousness, that is, saying: There are no limbs, no subtle particles, just like experiencing a dream, it can appear without an object, and the consciousness that is liberated from the grasped and the grasper is the ultimate truth.
Chinese
如是瑜伽行派之论典，宣说度越诸海之彼岸。因此，以一与多之自性，识被分别所离，故说识者衰损。此处三界唯是识。若识之外无外境之自相，则彼时执持者眼识如何以能取外境之自性而显现？答：由无明习气之力。问：此无明非三界之体性耶？若无明非三界之体性，则彼时将成超脱轮回之体性。如是则此为般若波罗蜜多，然亦非如是。故此无明乃轮回之习气。轮回亦有三有之体性，三有即三界。彼亦唯是识，如是若无明唯是识，且识即彼之自性，以是之故，与无明无离，识即是无明之故。若三界非唯是识，则彼时誓言衰损，三界即唯识不成。今说刹那坏灭与生起之过失，此乃诸法于一刹那坏灭与生起者，彼是否无有少许安住？若无安住而坏灭与生起，则彼时亦将成兔角。若从生而安住，从安住而坏灭，从坏灭而生起，如是则安住、坏灭与生起皆非一，当以体性各异而了知。此处于何时有安住，彼时则无生起与坏灭。于何时有坏灭，彼时则无生起与安住。于何时有生起，彼时则无安住与坏灭。时者，即刹那也。若于一时，则生、老、死等皆为一，此外更有何者？此处于何处一刹那间法之生起与坏灭为何？是前法灭尽耶？抑或
English
Thus, the treatises of the Yogachara school proclaim the transcendence of the far shore of the oceans. Therefore, by the nature of one and many, consciousness is separated from analysis, hence the speaker of consciousness diminishes. Here, the three realms are only consciousness. If there is no self-nature of external objects other than consciousness, then how does the grasping eye consciousness appear with the nature of grasping external forms? Answer: By the power of the habitual tendencies of ignorance. Question: Is this ignorance not the nature of the three realms? If ignorance is not the nature of the three realms, then it will become the nature of transcendence from samsara. If so, then this is the Prajnaparamita, but it is not so either. Therefore, this ignorance is the habitual tendency of samsara. Samsara also has the nature of the three existences, and the three existences are the three realms. That is also only consciousness, so if ignorance is only consciousness, and consciousness is its very nature, then because it is its very nature, there is no separation from ignorance, because consciousness is only ignorance. If the three realms are not only consciousness, then the vow is diminished, and the three realms are not established as only consciousness. Now, the fault of momentary destruction and arising is spoken of. This is because all phenomena that arise and perish in a single moment, is there no slight abiding? If there is no abiding and they perish and arise, then it will also become like a rabbit's horn. If it abides from arising, and perishes from abiding, and arises from perishing, then abiding, perishing, and arising are not one, and should be understood by their different natures. Here, when there is abiding, there is no arising and perishing. When there is perishing, there is no arising and abiding. When there is arising, there is no abiding and perishing. Time is a moment. If it is at one time, then birth, aging, and death are all one, what else is there? Here, where is the arising and perishing of phenomena in one moment? Is it from the cessation of the previous phenomenon? Or