Tibetan
གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་བསམ་པ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །བསམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་མཆོག་ཏུ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའོ། ། གང་གི་ཚེ་བསམ་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་མེད་དོ། །དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འཁོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམ་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི་གཞན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མི་མཁས་པ་བསམ་པ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ཆད་པ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་འགའ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་གལ་ཏེ། བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྱུར་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཉིད་མཐུག་པོ་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ལ་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་པ་དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་སོ། །འདིར་གལ་ཏེ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་བསམ་པའམ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བསམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་བེམས་པོའི་སྟོང་པ་
Chinese
如来之智慧无思，乃为证得正等觉佛陀之故，世尊所说。思非有，何以故？以其为贪着与离贪之自性故。此处何时众生之思极投入，彼时于极欲之事物生贪着，于不欲之事物生离贪，彼等即是轮回。 何时无思极投入，彼时于所欲之事物无贪着，于不欲之事物亦无离贪，如是无贪着亦无离贪。以彼等不存在之故，即无轮回。以无轮回之故，即成正等觉佛陀。是故，为成办佛陀之故，无思乃如来之智慧，而非他分别之三摩地。如是，极不善巧者，视无思为智慧，如是堕入大断灭者，有者将如是说，是故应说之。此处若思之识灭则能赐予佛陀之果，则何故一切众生未成佛？此等众生于深沉睡眠中，无思之识极投入，于所欲之事物无贪着，于不欲之事物无离贪，是故于极度睡眠之状态中，彼贪着与离贪皆不生起，是故无思之识不能使一切众生成为正等觉佛陀。是故，无思之识不成如来之智慧，何以故？以般若波罗蜜多之三摩地品中，世尊已说诸三摩地，其中有名为宝灯之三摩地。此处若宝灯为无思或无显现，则宝灯之三摩地如何能成？如是，其他三摩地亦不能成为无思，以其为自证之体性，且非顽空。
English
The non-conceptual wisdom of the Tathagata is spoken by the Bhagavan for the sake of attaining perfect and complete Buddhahood. Thought is not existent, because it is the nature of attachment and detachment. Here, when the thought of sentient beings is intensely engaged, at that time, they become attached to highly desirable objects and detached from undesirable objects; these are the causes of samsara. When non-thought is intensely engaged, at that time, there is no attachment to desirable objects, and no detachment from undesirable objects; thus, there is neither attachment nor detachment. Because these do not exist, there is no samsara. Because there is no samsara, one becomes a perfectly and completely enlightened Buddha. Therefore, for the purpose of accomplishing Buddhahood, non-thought is the wisdom of the Tathagata, and not another discriminating samadhi. Thus, some who are extremely unskilled, considering non-thought to be wisdom, will speak of falling into a great annihilation; therefore, it should be spoken. Here, if the consciousness of non-thought bestows Buddhahood, then why have all sentient beings not become Buddhas? For these beings, in deep sleep, the consciousness of non-thought is intensely engaged, there is no attachment to desirable objects, and no detachment from undesirable objects; therefore, in the state of deep sleep, attachment and detachment do not arise, so the consciousness of non-thought does not cause all sentient beings to become perfectly and completely enlightened Buddhas. Therefore, the consciousness of non-thought does not become the wisdom of the Tathagata, because in the chapter on samadhi in the Prajnaparamita, the Bhagavan has spoken of the samadhis, among which is the samadhi called Jewel Lamp. Here, if the Jewel Lamp is without thought or without appearance, then how can it become the samadhi of Jewel Lamp? Likewise, other samadhis cannot become without thought, because they are of the nature of self-awareness and not inert emptiness.
Tibetan
ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཤེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡང་སེམས་གང་ཞིག་ཡོད་པའི་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པར་མི་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཆ་མེད་པ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་རིག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་དབང་པོ་མེད་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་འདས་ཞི་ལེགས་པར་ནི། །མྱང་འདས་མྱ་ངན་འདས་མཐར་སོན། །བདེ་སྡུག་སེལ་བ་མཐར་གྱུར་པ། །ཆགས་བྲལ་ལུས་ལས་འདས་པ་པོ། །ཐུབ་པ་མེད་པ་དཔེ་མེད་པ། །མི་མངོན་མི་སྣང་གསལ་བྱེད་མིན། །ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཕྲ་ཞིང་ཟག་མེད་ས་བོན་བྲལ། །རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་དྲི་མ་མེད། །ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྐྱོན་མེད་པ། །ཤིན་ཏུ་སད་པའི་བདག །ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་དམ་པ་པོ་ཞེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གསུམ་པས་གསུངས་པ་འདི་ ལྟ་སྟེ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག །དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག་ཅེས་པ་དང༌། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བགྲོད་བྱ་མིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ། །གསུང
Chinese
因为不是自己。如果孩童们的这些话，如果是如来（梵文：Tathāgata）的智慧自证，那么如来怎么会说一切法无自性呢？对此应当说，在这里，如来的智慧是指证悟一切法无自性，而不是指一切事物皆无的、深度睡眠的心。般若波罗蜜多经中也说，凡是有心之心，那心就不是心，意思是说心性本自光明。如果如来的智慧不是自证，那么如来就不会因为众生的想法而说法，因为他彻底了悟并如实知晓一切法。如果通过根门是自证，那么就不会是无分、周遍和遍一切处，因为一切都具有遮蔽性。因此，如来的智慧是自证，知晓一切法的自性，不分别且无根。世尊在《名号真实赞》的个别能遍知智慧赞中，用第二十颂等三颂说道：寂灭涅槃善安乐，已达涅槃寂灭边，遣除苦乐至究竟，离贪超越身之者，无能胜者无譬喻，非显现者非可见，非能明耀，无分周遍遍一切，细微无漏离种子，无尘离尘无垢染，断除过失无瑕疵，极清醒之主，全知全见最胜者。同样，在《事业精进智慧赞》中，用第十三颂说道：自知他知一切知，利益一切之胜士，超胜一切作譬喻，知与所知之胜主。以及在《续之王》第五品中，也用第九十九颂说道：胜者之身金刚，非境与有境之行境，乃一切相。
English
Because it is not self. If these words of children, if it is the self-awareness of the Tathagata's wisdom, then how would the Tathagata say that all dharmas are without self-nature? To this it should be said that here, the Tathagata's wisdom is said to realize the selflessness of all dharmas, not the mind of deep sleep that is characterized by the absence of all things. It is also said in the Prajnaparamita Sutra that whatever mind exists, that mind is not a mind, which means that the mind is naturally luminous. If the Tathagata's wisdom does not become self-aware, then the Tathagata will not teach the Dharma according to the thoughts of sentient beings, because he thoroughly understands and truly knows all dharmas. If it is self-aware through the gate of the senses, then it will not be indivisible, all-pervading, and all-encompassing, because everything is endowed with obscuration. Therefore, the Tathagata's wisdom is self-aware, knowing the nature of all dharmas, non-conceptual and without senses. The Blessed One, in the praise of individual all-knowing wisdom in the 'True Praise of Names,' said in the twentieth verse and three others: 'Peaceful Nirvana is well and happy, having reached the end of Nirvana and peace, eliminating suffering and joy to the end, free from attachment and beyond the body, invincible and without comparison, invisible and not visible, not illuminating, indivisible, all-pervading, subtle, without outflows, without seeds, without dust, without stains, without faults, without defects, the master of perfect awakening, all-knowing, all-seeing, the supreme one.' Similarly, in the 'Praise of Diligent Wisdom,' the thirteenth verse says: 'Self-knowing, other-knowing, all-knowing, the supreme person who benefits all, surpassing all as an example, the supreme lord of knowledge and the knowable.' And in the fifth chapter of the 'King of Tantras,' the ninety-ninth verse also says: 'The vajra body of the Victorious One, not the object of travel for objects and those possessing objects, is all aspects.'