Tibetan
ཀྱིས་ནང་གི་ལེའུ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པས་གསུངས་པ། ཡན་ལག་དང་ བཅས་རིག་བྱེད་དྲན་པའི་གཞུང་དང་བཅས་དང་རྟོག་གེ་གྲུབ་པའི་མཐར་ལྡན་འཇིག་རྟེན་དུ། །སྙན་ངག་མཁན་པོ་རྒྱས་པ་མེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་ཡང་རིག་པ་མིན། རིག་པ་ཞེས་པ་ནང་རིག་འགྱུར་མེད་ཀྱང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་གསུངས་ཉིད། །གང་ལས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་ཏུ་འགྱུར་མི་ཡི་བདག་པོ་སླར་ཡང་གང་ལ་ཐིམ་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ་སླར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་འབྲེལ་པས་གསུངས་ཏེ་འདིར་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་དུས་ཞེས་བརྗོད་དེ་ཐབས་སོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འཁོར་ལོ་སྟེ་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་འདི་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཐའ་ཡས་སངས་རྒྱས་ཞིང་རྣམས་དང་ནི་དཔག་མེད་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ཁམས་རྣམས་དང༌། །གནས་དང་སྐྱེ་དང་ཉམས་པ་རྣམ་གསུམ་ཞེས་པའི་སྲིད་པ་དང་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཀུན། །སངས་རྒྱས་ཁྲོ་བོ་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཙུན་མོར་བཅས་རྣམས་ཏེ། །འདི་དག་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྱག་བྱས་རྒྱལ་བའི་བདེ་འབྱུང་གཅིག་པུའི་འཁོར་ལོ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དུས་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ནི་འཁོར་ལོ་སྟེ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་འདི་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །བརྗོད་པའི་རིམ་པ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ཨེ་ཝཾ་གི་ཡི་གེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡང༌། ཡེ་ཤེས་ཀུན་ནས་གཅད་དུ་མེད། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །སྲིད་གསུམ་གཅིག་ཉིད་སེམས་དཔའ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པར་བཤད་ཅེས་སོ། ། དེའི་ཕྱིར་འགྱུར་པ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཐིག་ལེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་མཐའ་དག་རྒྱལ་བའི་བདག་པོ་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་འཛིན་པ་འདི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་པ་མི་འདོད་དེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་པ་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཐོབ་པ། གདུག་པའི་གྲོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བསྒོམས་པ། ལས་དང་པོ་པ་དབུ་མ་རྣམ་པར་སྦྱངས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་མཆོག་ཏུ་བརྩེ་པའི་སེམས་རྗེས་སུ་བཅིངས་པ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ། བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་རང་གི་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ། ཚོགས་ཁང་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་བླ་མའི་རྫས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚངས་པའི་གནས་བཞིས་རྣམ་པར་གནས་པ། ཞི་བའི་ལས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྤངས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་འཛེག་པར་འདོད་པ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མེ་ལོང་གི་ཕྲ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ངེས་པར་མཐོང་བ། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པའི་རབ་ཏུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པའི་དོན་དུ་སེམས་པ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཆད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རིང་དུ་བྱས་པ། ནང་གི་བདེ་བ་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོས་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་བདེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ མཁས་པ། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མན་ངག་ཐོབ་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མཚན་མ་དང་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་དང་དབྱིབས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་མི་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གནས་པ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་པ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གི་གང་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཙོ་བོ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་མེད་ཅིང་སྐད་ཅིག་གང་ལ་ཤར་གྱི་ལྷ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དེ་དེ་ལྟར་རིམ་པས་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་སྔོན་པོའི་ཞལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་རྣམས་མེད་ཅིང་གང་གི་ཚེ་དམར་པོའི་ཞལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དེ་དེ་ལྟར་རིམ་པས་ཞལ་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་རྡོ་རྗེའི་མཚན་མ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་དུས་ན་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་མེད་ཅིང་གང་གི་དུས་ན་རལ་གྲིའི་མཚན་མ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་དུས་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་མེད་དེ་དེ་ལྟར་རིམ་པས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཅ་ལྟར་ཡོད་པ་བུམ་པའི་ཤེས་པ་འགགས་པར་གྱུར་པ་ན་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོའི་ཤེས་པ་འགགས་པ་ན་ཤར་གྱི་ལྷའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་པ་འགགས་པའི་ཕྱིར་མེད་ཅིང་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པ་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅྭོ་ལྔ་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་གྲུབ་བསམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཁམས་མི་ཟད། །ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས་ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ང་རྒྱལ་ཡང་མི་ བྱ་སྟེ་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གསུམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། །རིག་པ་དང་ནི་ཞབས་སུ་ལྡན། །བདེ་གཤེགས་འཇིག་རྟེན་རིག་པའི་མཆོག །བདག་གིར་མི་འཛིན་ངར་མི་འཛིན། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འདིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ང་རྒྱལ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་བྱའོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོར་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལྷའི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་བསམ་ཞིང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་དག་པར་བྱས་ནས། ནམ་མཁའི་མཐིལ
Chinese
其中内部章节的第九十五个偈颂中说到：具有肢分和包含明记的论典，以及具备论理成立之究竟，在世间中，诗学大师如广慧、火等所造的论著也不是智慧。所谓智慧，即是内在之智慧，虽然不变，但在此世间，是能仁们善说的。从何处三界一切转变，人之主宰又融入何处呢？也就是说，世尊时轮，即是方便与智慧的自性，通过能知与所知的关系而宣说，在此，最极不变的智慧，成为断尽一切障碍之因，这被称为时，即是方便。三界所知无量事物的体性是轮，那即是智慧。能知与所知这些是一体性，即是时轮，世尊在续之王第五品中，以第六十三偈颂宣说了时轮，如下所示：无边佛刹土以及无量功德，还有虚空等界，住处、生、灭三种，所谓有，以及六道一切有情，诸佛、忿怒尊、天众，以及具足慈悲之心的菩提萨埵，连同妃女们，这些都由三有顶礼，是唯一的胜者安乐之源，是唯一的轮。知之自性是时，所知之体性是轮，能知与所知这些是一体性，即是时轮。以这样的讲述次第，世尊时轮即是ཨེ་ཝཾ (藏文，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是)，文字金刚萨埵，是诸佛在一切续部中真实宣说的。世尊在根本续第五品中也说到：智慧完全不可分割，名为金刚显现，三有唯一即是萨埵，名为金刚萨埵。因此，从不变中生起的一切种类的明点，俱生之身，一切都是胜者的主宰，执持种种幻化，对此……
English
Among them, the ninety-fifth verse in the inner chapter states: That which possesses limbs and includes the treatises of mindfulness, and that which is endowed with the ultimate of logical establishment, in the world, the treatises made by masters of poetics such as Extensive Wisdom, Fire, etc., are also not wisdom. What is called wisdom is inner wisdom, although it is unchanging, but in this world, it is well-spoken by the Munis. From where do all three realms transform, and where does the lord of men merge again? That is to say, the Blessed One, the Wheel of Time, is the nature of skillful means and wisdom, and is proclaimed through the relationship between the knower and the known. Here, the supreme and unchanging wisdom, which becomes the cause of exhausting all obscurations, is called time, which is skillful means. The nature of the infinite objects of knowledge of the three realms is the wheel, which is wisdom. The unity of these knowers and known is called the Wheel of Time. In the fifth chapter of the King of Tantras, the Blessed One proclaimed the Wheel of Time in the sixty-third verse, as follows: Infinite Buddha fields and immeasurable merits, as well as realms such as space, abodes, birth, and the three destructions, the so-called existence, and all sentient beings of the six realms, Buddhas, wrathful deities, assemblies of gods, and Bodhisattvas with compassionate hearts, together with their consorts, all of these are prostrated by the three realms, the sole source of bliss for the Victorious Ones, is the one and only wheel. The nature of knowledge is time, and the nature of the known is the wheel. The unity of these knowers and known is the Wheel of Time. In this order of expression, the Blessed One, the Wheel of Time, is the letter ཨེ་ཝཾ (Tibetan, Devanagari: एवं, Romanized Sanskrit: evaṃ, literal Chinese meaning: thus), the Vajrasattva, which is truly proclaimed by the Buddhas in all tantras. The Blessed One also said in the fifth chapter of the Root Tantra: Wisdom is completely indivisible, it is manifested as Vajra, the unity of the three realms is the Sattva, it is called Vajrasattva. Therefore, all kinds of bindus born from the unchanging, the co-emergent body, all are the masters of the Victorious Ones, holding various illusions, to this...
Chinese
为了大手印的成就，不希望有能依和所依的关系。正如为了成就世间的成就而希望有能依和所依的关系那样，瑜伽士为了成就无上不变的安乐，对于获得殊胜上师的口诀，完全舍弃恶友，修习烟等相，初学者精通中观，对一切众生如独子般极度慈爱之心紧随相系，依赖世间和出世间的真谛，不顾及儿子和妻子等以及自己的身体，远离享用僧房和寺院以及上师的财物，依赖佛和菩萨的道，以慈、悲、喜、舍四梵住安住，舍弃热衷于修习寂静业等世间成就，想要登上一切智智的果位，完全舍弃观修坛城轮等分别念，如同在虚空界中，一切种类的空性如镜中显影般，必定证见无生之法，思维由自心所显现的显现如同梦境，远离对微尘聚集自性的法进行分析的断灭空性，随喜于内心的安乐自证之法，完全舍弃外境的根识自证的安乐之法，具有智慧和方便的自性，唯一精通于稳固菩提心，由于获得无上不变大乐智慧之道的口诀，因此不希望有能依和所依，相和颜色，手和形状，以及对坛城本尊进行分别的法。此外，在分别念的心中，没有坛城轮的存在，因为它是生灭之法。在此，瑜伽士主要修习的刹那，那个刹那没有东方等本尊，哪个刹那有东方的本尊
English
For the sake of the accomplishment of Mahamudra, one does not desire the relationship of the dependent and the depended upon. Just as one desires the relationship of the dependent and the depended upon in order to accomplish worldly achievements, so too, the yogi, in order to accomplish the supreme and unchanging bliss, rejoices in obtaining the oral instructions of the noble guru, completely abandoning evil friends, meditating on signs such as smoke, the beginner thoroughly studying the Middle Way, cherishing all sentient beings with a mind of supreme love like that of a single child, relying on the truths of the mundane and the supramundane, having no regard for sons and wives, etc., and one's own body, being apart from enjoying monastic dwellings and temples and the guru's possessions, relying on the path of the Buddhas and Bodhisattvas, abiding in the four immeasurables of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, abandoning the delight in accomplishing worldly achievements such as the practice of peaceful activities, desiring to ascend to the state of omniscience, completely abandoning the meditation of conceptualization such as the mandala wheel, in the realm of space, all kinds of emptiness are like reflections in a mirror, one will definitely see the unborn Dharma, thinking that the appearances manifested by one's own mind are like dreams, being far from the nihilistic emptiness that analyzes the nature of the aggregation of subtle particles, delighting in the Dharma of the self-knowing bliss of inner peace, completely abandoning the Dharma of the bliss of self-knowing of the outer sense faculties, possessing the nature of wisdom and skillful means, being solely skilled in stabilizing the mind of enlightenment, because of obtaining the oral instructions of the path of the wisdom of the supreme and unchanging great bliss, therefore one does not desire the dependent and the depended upon, signs and colors, hands and shapes, and the Dharma that distinguishes the deities of the mandala. Furthermore, in the mind of conceptualization, there is no existence of the mandala wheel, because it is the nature of arising and ceasing. Here, in the moment that the yogi mainly meditates on, in that moment there are no deities such as the eastern ones, and in the moment that there is the eastern deity
Chinese
在观想的刹那，主尊等都不存在，这样依次所有本尊都不存在。当观想蓝色面容时，红色等面容都不存在；当观想红色面容时，蓝色等都不存在，这样依次所有面容都不存在。当观想金刚标志时，宝剑等标志都不存在；当观想宝剑标志时，金刚等标志都不存在，这样依次所有标志都不存在，就像罐子的意识消失时，粗布的意识产生一样，当坛城主尊的意识消失时，东方的本尊的意识产生，这样生起者因为生起而消失，未生起者因为未生起而不存在，生起和未生起都不存在，所以一切都不存在。因此，瑜伽士为了大手印的成就，不应该进行分别念的观修。薄伽梵在《真实名经》中，以赞叹极度清净的法界智慧，用第十五个偈颂这样说道：意义成就，思维成就，一切分别念都舍弃，不分别的界不尽，殊胜法界不可知。也不应该生起金刚萨埵的傲慢，关于空性，世尊以第十三个偈颂说道：具有明和足，善逝是世间明之胜，不执著于我，不执著于慢，安住于二谛之理。因为如来是这样说的，所以依靠胜义谛的瑜伽士不应该进行分别念的观修和金刚萨埵的傲慢。那么，薄伽梵如来以彼性智慧，首先应该观修所有续部之王的守护轮。之后，在自己的心间，于月轮上思维本尊的种子字，清净解脱之门等之后，虚空的中心。